II SAB/Kr 104/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Agnieszka Nawara- Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2015 r. sprawy ze skargi A.B. i D.B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania nieruchomości I. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Burmistrza Miasta i Gminy K. do wydania aktu lub dokonania czynności; III. w pozostałym zakresie oddala skargę; IV. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy K. na rzecz skarżących A.B. i D.B. kwotę 560 (pięćset sześćdziesiąt )złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. B. i D. B. pismem z dnia 16 października 2014r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy w zakresie niewydania aktu administracyjnego w sprawie z wniosku skarżących z dnia 29 stycznia 2014r. dotyczącym nakazanie właścicielowi działki nr [...], położonej w miejscowości S., gmina [...] przywrócenia poprzedniego sposobu jej zagospodarowania wynikającego z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazali, iż złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie i Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. uznając zażalenie za zasadne i wyznaczyło organowi dodatkowy termin, który nie został dochowany, co jest dodatkową okolicznością uzasadniającą również złożony w skardze wniosek o wymierzenie organowi grzywny z racji rażącego naruszenia prawa. Skarżący wnieśli także o zasądzenie kosztów, w tym należnego im zwrotu kosztów w sprawi zakończonej do sygn. II OZ 221/15, w którym NSA nakazał zasądzić koszty wynikłe ze sprawy dotyczącej wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, przy rozpoznaniu niniejszej skargi na bezczynność. W odpowiedzi na skargę w piśmie z dnia 3 lutego 2015r. Burmistrz Gminy wskazał na wydanie decyzji rozstrzygającej wniosek skarżących z dnia 29 stycznia 2014r., tj. decyzji z dnia 30 stycznia 2015r. znak: [...]. Skarżony organ wskazał także na powody, które doprowadziły do opóźnienia tj. przekazanie wniosku ze względu na podane w nim okoliczności Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, celem zweryfikowania czy nie jest konieczne uzyskanie przez właściciela działki nr [...] pozwolenia na budowę, na przeprowadzenie wizji w terenie, oraz czynności związanych z ponownymi oględzinami, które finalnie się nie odbyły z powodu wniosku pełnomocnika skarżących o jego odroczenie, a nadto konieczność analizy obszernej dokumentacji dotyczącej wykorzystania spornego obszaru na prowadzoną działalność gospodarczą zgromadzonych przez referat zajmujący się tym działem w ramach organizacji działalności w organie I instancji ze względu na trwający od 2007r. konflikt sąsiedzki między skarżącymi a właścicielem działki nr [...]. Nadto wskazano na wątpliwości prawne związane z uchwałą dot. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co miało wpływ na skomplikowanie rozpoznawanego wniosku. Podano także iż wybory samorządowe i zmiana na stanowisku burmistrza miała również wpływ na powstanie zwykłego niedopatrzenia w zakresie rozpoznania przedmiotowego wniosku z dnia 29 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność Burmistrza Gminy w zakresie niewydania aktu administracyjnego w sprawie z wniosku skarżących z dnia 29 stycznia 2014r. Wobec wydania aktu administracyjnego kończącego postępowanie przed skarżonym organem tj. jak wyżej wskazano już po wniesieniu skargi - decyzji Burmistrza Gminy z dnia 30 stycznia 2015r. znak: [...], załatwiającej sprawę administracyjną, stan bezczynności skarżonego organu już nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej określana jako "p.p.s.a."). Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ wydał w/w decyzję administracyjną już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Jak wynika z akt sprawy, skarga została złożona za pośrednictwem organu w dniu 17 października 2014r., natomiast decyzję administracyjną wydano 30 stycznia 2015r. Wydanie decyzji, jak to miało miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z zaistniałych okoliczności po złożeniu wniosku skarżących z dnia 29 stycznia 2014r., które doprowadziły do opóźnienia i znacznie zmniejszają winę organu w niezachowaniu ustawowego terminu do załatwienia sprawy. Dotyczy to w szczególności ustalenia, że żądanie składane przez wnioskodawców w sprawie prowadzonego i zakończonego wydaniem decyzji z dnia 30 stycznia 2015 r. postępowania były przedmiotem tylko jednego z kilku procedowanych przez wydziały i referaty Urzędu Miejskiego w K. na przestrzeni ostatnich lat postępowań, które zdaniem zarówno organu, innych organów administracji (m.in. postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego) jak również Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (wyrok z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 614/11) mają charakter cywilno-prawny, ponieważ dotyczą konfliktu sąsiedzkiego. Zaangażowanie wielu urzędników w ciągle ponawianą tożsamą sprawę w znaczny sposób utrudniło działanie organu. Niemniej jednak sporne postępowanie było, w ocenie Sądu, prowadzone z rzetelnością i skrupulatnością mającą na celu wydanie jednoznacznego, nie budzącego wątpliwości rozstrzygnięcia. O powyższych utrudnieniach i skomplikowaniu świadczą w pełni informacje podane w odpowiedzi na skargę tj. jak wyżej podano przekazanie wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, przeprowadzenie wizji w terenie, konieczność analizy obszernej dokumentacji dotyczącej wykorzystania spornego obszaru na prowadzoną działalność gospodarczą ze względu na trwający od 2007r. konflikt sąsiedzki między skarżącymi a właścicielem działki nr [...], wątpliwości prawne związane z uchwałą dot. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem w pozostałym zakresie dotyczącym wniosku o wymierzenie grzywny skarga została oddalona. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt IV wyroku). Koszty te obejmują zarówno zwrot poniesionych przez skarżących kosztów co do rozpatrywanej skargi, jak i należnego skarżącym zwrotu wydatków w sprawie zakończonej do sygn. II OZ 221/15, co do których NSA nakazał zasądzić koszty wynikłe ze sprawy dotyczącej wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, przy rozpoznaniu niniejszej skargi na bezczynność. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.