I OZ 272/16

Dnia 30 marca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2015 r. o sygn. akt III SA/Gd 563/15 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 maja 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie zawiadomienia o wszczęciu postępowania dotyczącego skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: oddalić zażalenie. J.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 4 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie zawiadomienia o wszczęciu postępowania dotyczącego skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem odmówił uwzględnienia powyższego wniosku. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu, z uwagi na charakter wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 455/09, LEX nr 564242). Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy wskazał, że nie można wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem stwierdza ono niedopuszczalność odwołania od zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Tego rodzaju rozstrzygnięcie nie nadaje się do wykonania. Jest to akt procesowy, którego wydanie nie skutkuje nałożeniem na stronę żadnego obowiązku. Postanowienie to nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia. Oznacza to, że takie postanowienie nie może być egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym. Dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków, a skoro tak, to do takiego postanowienia nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.W. Zarzucił w nim naruszenie art. 174.2 p.p.s.a., gdyż zaskarżone postanowienie wydano z rażącym naruszeniem art. 124 ust. 1 pkt 2 lub 3 Prawa o ruchu drogowym oraz naruszenie art. 174.1. p.p.s.a. w zw. z art. 97 ust. 1 i art. 114 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, gdyż w sprawie nie zostały spełnione odpowiednie warunki do wydania zaskarżonego skierowania wskutek zmiany stanu prawnego sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że podane w zażaleniu zarzuty – po pierwsze – zostały nieprawidłowo skonstruowane (należy bowiem jednoznacznie określać jednostki redakcyjne przepisów, których naruszenie się wskazuje), a – po drugie – odnoszą się one w istocie do postanowienia będącego przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, nie zaś do postanowienia Sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Poddając kontroli zaskarżone postanowienie WSA w Gdańsku, wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiono skargę, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Instytucja ta dotyczy przy tym aktów i czynności wykonalnych tj. nadających się do wykonania i wymagających wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata rozstrzygnięcia) polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów czy nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może być zatem tylko wówczas skuteczny, gdy przedmiot tej decyzji nadaje się do wykonania (zob. postanowienie NSA z dnia 7 października 2015 r., I OZ 1144/15). Jak zaś wykazał to dokładnie Sąd pierwszej instancji, zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, nie wywołuje bowiem skutków prawnych, które podlegałby egzekucji ze strony organu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.