I SA/Kr 1535/15

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.), Protokolant: sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. sprawy ze skargi "A." A.K. Spółka komandytowo - akcyjna w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych). "A.", A.K., spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w B. wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych. Wskazała, że jako spółka komandytowo-akcyjna powstała z przekształcenia spółki komandytowej w dniu 8 kwietnia 2013r. Akcjonariuszami spółki są osoby fizyczne a komplementariuszem jest także osoba fizyczna. Zgodnie ze statutem spółki (zmiana 8 października 2013 r., zarejestrowana w KRS 6 listopada 2013r.) rok obrotowy spółki trwa od 1 listopada do 31 października i pierwszy rok obrotowy spółki przekształconej trwa do dnia 31 października 2014r. czyli 22 miesiące. Na podstawie powyższego stanu faktycznego spółka zadała pytanie: czy w jej przypadku, na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym wymienioną ustawą, będzie obowiązana stosować począwszy od dnia 1 listopada 2014r. Przedstawiając własne stanowisko wskazała, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, będzie miała obowiązek stosować począwszy od dnia 1 listopada 2014r. Uzasadnieniem powyższej konstatacji jest fakt, że statut spółki komandytowo-akcyjnej, powstałej po przekształceniu jeszcze w 2013r. a zatem przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, określa rok obrotowy od 1 listopada do 31 października (§ 18 ust. 1 statutu Spółki brzmi: "Rok obrotowy Spółki rozpoczyna się dnia 01 listopada i kończy się dnia 31 października roku następnego. Pierwszy rok obrotowy kończy się dnia 31 października 2014r."). Pierwszy po zmianie rok obrotowy Spółki kończy się więc 31 października 2014r. Jest to pierwszy rok obrotowy Spółki po jej przekształceniu i trwa 22 miesiące. Kolejny rozpocznie się od 1 listopada 2014r. Spółka nie miała więc obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013r. a ponieważ przesłanki z art. 4 ust 2 ustawy nowelizującej, nie zaistniały, przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych – w znowelizowanym brzmieniu – będą miały zastosowanie do spółki dopiero od 1 listopada 2014r, nie zaś od 1 stycznia 2014r. W interpretacji indywidualnej z dnia 18 sierpnia 2014r. Nr [...] Minister Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W jej uzasadnieniu stwierdził, że w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2013r., jeśli wspólnikami spółki komandytowo-akcyjnej były osoby fizyczne (podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych) spółka taka, posiadająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie mogła przyjąć innego roku obrotowego niż rok kalendarzowy. Osoba fizyczna nie wykazuje bowiem roku obrotowego a ze swych zobowiązań podatkowych rozlicza się w wymiarze roku kalendarzowego, dla niej rok obrotowy zawsze kończy się z ostatnim dniem roku kalendarzowego a w analizowanym przypadku w dniu 31 grudnia 2013r. Wynikało to stąd, że spółka komandytowo-akcyjna do 1 stycznia 2014r. nie była w ogóle podatnikiem podatku dochodowego i traktowana była jako spółka niebędąca osobą prawną natomiast opodatkowaniu podlegały przychody wspólników takiej spółki jeżeli byli oni osobami fizycznymi, podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ustawa z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 361 ze zm.) nie zawiera odrębnych regulacji prawnych co do roku podatkowego, zawiera je natomiast art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (tj. Dz. U. z 2013r. poz. 330 ze zm.). Ustawa o rachunkowości nie jest jednak ustawą podatkową zatem nie może ustanawiać odmiennych zasad w przedmiocie określenia roku obrotowego niż rok kalendarzowy, który w świetle ustawy podatkowej jest rokiem podatkowym. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy wspólnicy spółki komandytowo-akcyjnej, będący osobami fizycznymi nie mieli więc prawa do przyjęcia roku podatkowego innego niż kalendarzowy a zatem jak każda spółka niebędąca osobą prawną, gdy co najmniej jednym z jej wspólników była osoba fizyczna, zobligowana była przyjąć za rok obrotowy rok kalendarzowy, tj. rok podatkowy obowiązujący osoby fizyczne. W konsekwencji art. 4 ustawy zmieniającej (ani ust 1 ani ust 2), w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym nie znajduje w ogóle zastosowania. W świetle obowiązujących przepisów oraz przepisów ustawy nowelizującej - zdaniem Ministra Finansów – spółka, począwszy od 1 stycznia 2014r. podlegać winna opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014r. Spółka bezskutecznie wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa a następnie skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której wniosła o uchylenie wydanej interpretacji indywidualnej, powołując się na dotychczas prezentowane argumenty oraz na tezy wynikające z orzeczeń sądów administracyjnych. Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kognicję sądu administracyjnego wyznaczają przepisy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), które stanowią, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie – między innymi – w sprawach skarg na pisemne indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 p.p.s.a.) w przeciwnym wypadku skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione wyżej zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że akt ten narusza prawo w zakresie powodującym konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o interpretację indywidualną, zasadniczą kwestią do ustalenia był obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na koniec roku 2013 przez przekształconą ze spółki komandytowej, spółkę komandytowo-akcyjną co wiązać się miało ze stosowaniem od 1 stycznia 2014 roku przepisów znowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do skarżącej spółki. Głównym problemem pozostawało zatem przesądzenie czy spółka komandytowo-akcyjna, której wspólnikami są osoby fizyczne stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z początkiem 2014 roku tj. od 1 stycznia 2014r. czy też z początkiem nowego roku obrotowego tj. od 1 listopada 2014 roku. W ocenie Sadu, skarga jest zasadna, bowiem stanowisko organu, zawarte w zaskarżonej interpretacji jest nieprawidłowe z uwagi na dokonanie przez organ błędnej wykładni przepisu art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. 2013, poz. 1387; dalej jako ustawa nowelizująca). Przepis ten stanowi, iż w przypadku spółki komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium RP oraz w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych przychodów i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce, przepisy ustaw zmieniających stosuje się począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013r. (ust 1). Spółka o której mowa w ust 1, która; - powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013r. lub - dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu jest obowiązana na dzień 31 grudnia 2013r. do zamknięcia ksiąg rachunkowych a pierwszy rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2014r. i trwa do końca przyjętego roku obrachunkowego (ust 2). Na wstępie wskazać należy, że celem wprowadzenia omawianego przepisu przejściowego (którego interpretacji w przedstawionym stanie faktycznym zażądała skarżąca spółka) było przeciwdziałanie tworzeniu spółek wyłącznie w celu skorzystania z przedłużonego okresu obowiązywania preferencyjnych zasad opodatkowania i z tego powodu przepisy dotyczące skrócenia roku obrotowego dotyczą wyłącznie tych spółek, które powstały lub zmieniły rok obrotowy po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia ustawy zmieniającej (por. druk sejmowy nr 1725). Z uzasadnienia zmiany ustawy nie wynika natomiast aby intencją ustawodawcy było wyłączenie możliwości stosowania przepisów poprzednio obowiązujących w odniesieniu do spółek komandytowo-akcyjnych, których wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne lub osoby fizyczne łącznie z innymi podmiotami. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014r. poz. 851dalej; u.p.d.o.p.), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014r., ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym, dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3. W myśl art. 1 ust. 3 u.p.d.o.p. przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego, a więc traktowana była jako spółka niebędącą osobą prawną w rozumieniu art. 4a pkt 14 u.p.d.o.p. oraz art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej u.p.d.o.f.). Opodatkowaniu podlegały przychody (dochody) wspólnika takiej spółki. Na podstawie ustawy nowelizującej, z dniem 1 stycznia 2014r. tego rodzaju spółki zostały objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych. Obecnie więc płacą podatek dochodowy, tak jak spółki kapitałowe przy czym opodatkowanie tym podatkiem ma zastosowanie od pierwszego dnia roku obrotowego takiej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013r. Ze "starych" zasad rozliczania mogą skorzystać jeszcze niektóre spółki, których rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Opisane wyżej zasady statuują przepisy art. 4 ust 1, które równocześnie w ust 2 przepisu przewidują obowiązek zamknięcia ksiąg podatkowych na dzień 31 grudnia 2013r. i obligatoryjnego przyjęcia roku obrotowego rozpoczynającego się od 1 stycznia 2014r. (czyli de facto opodatkowania podatkiem dochodowym) dla tych podatników, którzy wykorzystają nowelizację instrumentalnie dla celów optymalizacji podatkowej tzn. założą spółkę po wejściu w życie przepisu lub w tym czasie zmienią spółce rok podatkowy. Definicję roku obrotowego zawiera cytowana wyżej ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości, która w art. 3 pkt 9 stanowi, że rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera odrębnych regulacji prawnych co do określenia roku podatkowego tych osób, zatem stosownie do art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), rokiem podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych jest zawsze rok kalendarzowy, a osoby prawne uprawnione są do określenia roku podatkowego nie pokrywającego się z rokiem kalendarzowym (art. 8 u.p.d.o.p.) i jest to jedyna "ustawa podatkowa", do której odnosi się ww. art. 11 Ordynacji podatkowej. Jednak, w ocenie Sądu, błędna jest konkluzja organu interpretacyjnego, że z powyższego wynika, iż strona, której wspólnikami są osoby fizyczne, musi ustalić swój rok obrotowy tak jak rok podatkowy tych osób (rok kalendarzowy). Stanowisko Ministra Finansów zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji nie ma bowiem uzasadnienia w przepisach. Regulacje przejściowe wynikające z ustawy zmieniającej odnoszą się bowiem do roku obrotowego, a nie podatkowego, jako momentu wejścia w życie przepisów dla istniejących spółek komandytowo-akcyjnych. Zasady określania roku obrotowego reguluje ustawa o rachunkowości i ma ona zastosowanie do takich spółek. Faktem jest, że wskazuje ona, iż rok obrotowy stosuje się także dla celów podatkowych. Należy jednak pamiętać, że spółki osobowe są podatnikami podatku dochodowego, mimo że mają określony w umowie spółki rok obrotowy. Natomiast dochodów akcjonariuszy takich spółek, będących osobami fizycznymi, nie ustalało się do końca 2013r. na podstawie ksiąg rachunkowych, lecz wyłącznie w oparciu o uchwały o wypłacie dywidendy (por. uchwały NSA z dnia 16 stycznia 2012r. sygn. akt II FPS 1/12 i z dnia 20 maja 2013 r. sygn. akt II FPS 6/12). Ponieważ spółki osobowe nie mają (a spółka komandytowo-akcyjna do 31 grudnia 2013r. nie miała) statusu podatnika podatku dochodowego, wybrany przez nie rok obrotowy nie jest jednocześnie ich rokiem podatkowym (nie mają one roku podatkowego, ta kategoria dotyczy wyłącznie ich wspólników, którzy ewentualnie prowadzą własne księgi rachunkowe). A zatem, przyjęty przez skarżącą na potrzeby prowadzenia ksiąg rachunkowych rok obrotowy był przed 1 stycznia 2014r. podatkowo obojętny. A skoro tak, nie mogło odnosić się do niej zastrzeżenie co do roku obrotowego "stosowanego również do celów podatkowych". Rok podatkowy wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej odmienny od roku obrotowego spółki może co prawda nieco utrudniać prawidłowe wywiązanie się przez tego wspólnika z obowiązków podatkowych, ale go nie uniemożliwia. Podkreślenia wymaga również, że tego rodzaju spółka jest podmiotem odrębnym od wspólników i trudno mówić o konieczności dostosowania roku obrotowego spółki do roku wspólników (akcjonariuszy). Co więcej, w takiej spółce może być wielu wspólników, spośród których każdy może mieć inny rok podatkowy. W takim przypadku uzależnienie roku obrotowego spółki od roku podatkowego wybranego akcjonariusza lub komplementariusza nie będzie możliwe. Zauważyć również należy, że gdyby wszyscy wspólnicy byli osobami prawnymi, z których jedna miałaby rok obrotowy dopasowany do zmienionego roku spółki, a inna przyjęła go jako równy kalendarzowemu, również wystąpiłaby sytuacja, w której nie można by ustalić roku obrotowego innego niż kalendarzowy. Skoro więc ustawodawca w art. 4 ustawy zmieniającej posługuje się pojęciem roku obrotowego to możliwość utożsamienia go z rokiem podatkowym musi jasno wynikać z zapisów ustawy. W przepisie tym brakuje jednak zapisów, z których wynikałoby, że spółka komandytowo-akcyjna w przypadku gdy jej akcjonariuszem była osoba fizyczna, ma obowiązek zamknięcia roku obrotowego na dzień 31 grudnia 2013r., zatem nie można było skonstruować normy nie znajdującej oparcia w tekście aktu prawnego, a jedynie wyinterpretowanej w oparciu o pozajęzykowe dyrektywy interpretacyjne. Wskazać też należy, że przepis art. 4 ust. 1 ustawy nowelizującej dotyczy w sposób wyraźny ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zatem ustawodawca wprost przewidział sytuację, że m.in. do osób fizycznych będących akcjonariuszami w spółkach komandytowo-akcyjnych należy stosować przepisy u.p.d.o.f. w brzmieniu z 31 grudnia 2013 r. w zakresie m.in. ustalania przychodów i kosztów z tytułu uczestnictwa w takiej spółce; tym samym, ustawodawca przewidział istnienie spółek komandytowo-akcyjnych, które w 2014r. nie będą podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a akcjonariuszami tych spółek będą osoby fizyczne. Ustawodawca nie dokonał też rozróżnienia na spółki komandytowo-akcyjne, których wspólnicy są tylko osobami fizycznymi oraz na takie, w których wspólnicy są zarówno osobami prawnymi i osobami fizycznymi. Wykładnia tego przepisu nie pozwala na różnicowanie sytuacji spółek ze względu na skład osobowy. Ustawodawca wyraźnie wskazał jedynie na rok obrotowy jaki przyjęła spółka. Stąd stanowisko organu było błędne Powyższa kwestia była już przedmiotem wypowiedzi wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyroki: WSA w Gdańsku z 9 lipca 2014 r. sygn. I SA/Gd 650/14, z 19 sierpnia 2014r. sygn. I SA/Gd 722/14, z 2 września 2014r. w sprawie I SA/Gd 707/14, WSA w Bydgoszczy z dnia 15 lipca 2014 r. sygn. I SA/Bd 694/14, WSA w Rzeszowie z 11 września 2014r. sygn. I SA/Rz 576/14, WSA w Poznaniu z 21 stycznia 2015r. sygn. I SA/Po 814/14r.,WSA w Gliwicach z 14 stycznia 2014r. sygn. I SA/Gl 665/14, WSA we Wrocławiu z 21 stycznia 2015r. sygn. I SA/Wr 2129/14 czy wreszcie WSA w Krakowie z dnia 18 grudnia 2014r. sygn. I SA/Kr 1167/14 oraz z 8 kwietnia 2015r. sygn. I SA/Kr 1934/14 (wszystkie dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako reprezentatywne, przywołać można tezy zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2014r. sygn. I SA/Gd 722/14 gdzie podkreślono, że "prawidłowa wykładnia art. 4 ustawy zmieniającej powinna opierać się na jego literalnym brzmieniu, które nie przewiduje żadnych zastrzeżeń odnośnie składu wspólników SKA, i w konsekwencji prowadzić do przyjęcia, że spółka zgodnie z brzmieniem tego przepisu nie stała się od dnia 1 stycznia 2014r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Organ naruszył art. 120 O.p. poprzez działanie - nie na podstawie przepisów prawa, lecz dodanych przez niego pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów nowelizacji. Przepisy regulujące zwolnienia (ulgi) podatkowe nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający ani zawężający a decydujące znaczenie w procesie wykładni prawa podatkowego ma wykładnia językowa. Za niedopuszczalną uznać należy taką wykładnię, której wynik byłby całkowicie sprzeczny z literalnym brzmieniem analizowanego w tej sprawie przepisu. Inne niż językowa reguły interpretacyjne nie mogą też stanowić podstawy do takiej ingerencji w treść przepisu, która mogłaby zostać kwalifikowana jako działalność normotwórcza, na którą przecież nie rozciąga się kognicja sądów. Celem wykładni nie jest tworzenie norm czy ich modyfikacja, lecz ustalenie treści norm wysłowionych w analizowanych przepisach". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela poglądy wyrażone w tych wyrokach i argumenty służące ich uzasadnieniu, zwracając równocześnie uwagę na jednolitość prezentowanych w spornym zakresie poglądów. Można więc uznać, że linia orzecznicza w tej kwestii jest utrwalona. Mimo więc, że – jak wskazuje organ – orzeczenia sądowe nie stanowią źródła prawa, to jednak w przypadku, gdy linia orzecznicza jest utrwalona i nie budzi wątpliwości organ stosujący prawo powinien brać pod uwagę orzecznictwo. Odstąpienie od stosowania tej zasady doprowadziło do wydania interpretacji indywidualnej opartej na błędnej wykładni interpretowanych przepisów. Reasumując: w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku skarżąca spółka nie ma obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013r., a przyjęty według statutu rok obrotowy trwający od kwietnia 2013r. do 31 października 2014r. będzie trwał w niezmienionej formie do upływu daty końcowej. Od 1 listopada 2014r. skarżąca spółka komandytowo-akcyjna – na podstawie przepisu przejściowego art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013r. – stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Niezasadność zastosowania do sytuacji opisanej we wniosku przepisu art. 4 ust 2 ustawy nowelizującej, nie budziła wątpliwości stron postępowania., także Sąd nie znajduje podstaw do kwestionowania zgodnego stanowiska stron w tym zakresie. Wymienione uchybienia w wykładni przepisów prawa materialnego – na które zasadnie wskazywała skarżąca spółka – doprowadziły Sąd do stwierdzenia konieczności wyeliminowania zaskarżonej interpretacji z obrotu prawnego. Organ winien więc ponownie rozpoznać wniosek spółki z uwzględnieniem powyższych uwag. Wobec powyższego, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Mając powyższe na względzie Sąd zasądził zwrot wpisu od skargi w wysokości 200 zł, opłaty od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 240 zł.