III SA/Po 1916/14

Dnia 17 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ... na interpretację Ministra Finansów z dnia ... w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Spółki kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu ... "S. spółka z o.o." wystąpiła do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej. We wniosku przedstawiono organowi podatkowemu następujące zdarzenie przyszłe: Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji materiałów izolacyjnych z włókna drzewnego. W ramach tej działalności nabywa i zużywa na własne potrzeby energię elektryczną. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. Nie posiada żadnej koncesji dotyczącej energii elektrycznej. Na gruncie ustawy o podatku akcyzowym posiada status nabywcy końcowego. W związku z zamiarem rozpoczęcia odsprzedaży energii elektrycznej z marżą, spółka wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z wnioskiem o wydanie koncesji na obrót energią elektryczną. Spółka, jako podmiot zużywający znaczne ilości energii elektrycznej, we wrześniu i w listopadzie przedstawiła Prezesowi URE oświadczenia o poziomie zużycia energii elektrycznej, na postawie których prezes URE wpisał spółkę na listę odbiorców przemysłowych na rok 2013 oraz na rok 2014. W konsekwencji, spółka, jako odbiorca przemysłowy, zobowiązana jest przedstawiać do umorzenia przez Prezesa URE określoną ilość świadectw pochodzenia energii elektrycznej, wytworzonej z odnawialnych źródeł energii. Przepisy prawa energetycznego wymagają, aby umorzenie zostało dokonane do dnia 31 marca roku następnego po roku, za który umarzane są świadectwa. W celu spełnienia ciążącego na spółce obowiązku związanego z przedstawieniem do umorzenia świadectw pochodzenia dotyczących określonej ilości energii elektrycznej i uniknięcia konieczności uiszczenia opłaty zastępczej w odniesieniu do 2013 r. spółka nabywa od właściwych podmiotów stosowne świadectwa pochodzenia. Wypełniając swoje obowiązki spółka w dniu 11 marca 2014 r. przedstawiła Prezesowi URE świadectwa pochodzenia za 2013 r. Decyzją z dnia 21 marca 2014 r. Prezes URE umorzył przedstawione przez spółkę świadectwa pochodzenia. Zarówno na moment nabywania energii elektrycznej względem, której spółka zobowiązana była zrealizować obowiązek umorzenia świadectw pochodzenia za 2013 r., jak również w chwili umorzenia tych świadectw w marcu 2014 r. spółka posiadała status nabywcy końcowego. Jednakże spółka pod koniec kwietnia 2014 r. złożyła do Prezesa URE wniosek o wydanie koncesji na obrót energią elektryczną. Począwszy od dnia uzyskania koncesji spółka zobowiązana będzie do rozliczania podatku akcyzowego od energii elektrycznej zużywanej na własne potrzeby oraz odsprzedawania nabywcom końcowym. W celu wywiązania się z obowiązku umorzenia świadectw pochodzenia za 2014 r. spółka również będzie przedkładać Prezesowi URE do umorzenia świadectwa pochodzenia. Zatem w ramach wywiązania się z obowiązku za 2014 r. spółka również będzie nabywać świadectwa pochodzenia i przedstawiać je do umorzenia sukcesywnie, tak, aby Prezes URE mógł je umorzyć do dnia 31 marca 2015 r. W tym przypadku również obowiązek umorzenia świadectw pochodzenia za 2014 r. dotyczyć będzie energii elektrycznej nabytej i zużytej przez spółkę w 2014. r. Po rozpoczęciu rozliczania przez spółkę podatku akcyzowego spółka ma zamiar skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego przewidzianego dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, na podstawie posiadanej decyzji prezesa URE o umorzeniu świadectw pochodzenia za 2013 oraz za 2014 r., które będzie w przyszłości otrzymywać. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym spółka zadała następujące pytania: 1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym spółka będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym na podstawie otrzymanej decyzji Prezesa URE, potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia za 2013 r. oraz na podstawie decyzji Prezesa URE, które będą wydane po umorzeniu świadectw pochodzenia za 2014 r.? 2. W deklaracji akcyzowej, za jaki okres rozliczeniowy spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy od energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, na podstawie otrzymanej decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia za 2013 r. oraz na podstawie decyzji Prezesa URE, które będą wydane po umorzeniu świadectw pochodzenia za 2014 r.? 3. W sytuacji, kiedy potrącenie całej kwoty podatku akcyzowego od energii elektrycznej, wynikającej z decyzji Prezesa URE, potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia, nie będzie możliwe za jeden okres rozliczeniowy, czy spółka będzie uprawniona do kontynuowania potrącenia w deklaracjach za kolejne okresy rozliczeniowe, następujące po okresie rozliczeniowym, w deklaracji, za który spółka rozpoczęła korzystanie ze zwolnienia, do okresu, w którym cała kwota zostanie efektywnie potrącona? W ocenie spółki, będzie ona uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, na podstawie otrzymanej decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia za 2013 r. oraz na podstawie decyzji Prezesa URE, która będzie wydana po umorzeniu świadectw pochodzenia za 2014 r. Zgodnie art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, nabędzie ona prawo do skorzystania z zastosowania zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (zgodnie art. 30 ust 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym) w momencie otrzymania decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia. W konsekwencji najwcześniej może dokonać potrącenia podatku akcyzowego wynikającego z energii elektrycznej wskazanej w decyzji Prezesa URE w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym otrzymała daną decyzję Prezesa URE potwierdzającą umorzenie świadectw pochodzenia. Jeżeli w tej deklaracji akcyzowej nie wykaże akcyzy należnej od energii elektrycznej, będzie ona uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w najwcześniejszym okresie rozliczeniowym po otrzymaniu danej decyzji Prezesa URE, za który wykaże w deklaracji akcyzę należną od energii elektrycznej. Jeżeli potrącenie całej kwoty podatku akcyzowego od energii elektrycznej wynikającej z decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia nie będzie możliwe za jeden okres rozliczeniowy, zdaniem wnioskodawczyni, będzie ona uprawniona do kontynuowania potrącenia w kolejnych okresach rozliczeniowych następujących po okresie rozliczeniowym, w którym spółka rozpoczęła korzystanie ze zwolnienia, do okresu, którym cała kwota zostanie efektywnie potrącona. W interpretacji indywidualnej z dnia ..., na podstawie art. 14b § 1 i § 6 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów – działający przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ podatkowy, wskazując na treść art. 24 ust. 1, art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn. Dz. U. 2014 r., poz. 752 ze zm.), stwierdził, że zwolnienie energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł następuje poprzez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe, ale nie wcześniej niż z chwilą potwierdzenia umorzenia świadectwa pochodzenia energii. Zatem przesłanką determinującą możliwość skorzystania ze zwolnienia od akcyzy, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy, jest posiadanie dokumentu potwierdzenia umorzenia świadectwa pochodzenia. W ocenie organu, podatnik może skorzystać ze zwolnienia w danym okresie rozliczeniowym, w którym otrzymał dokument potwierdzający umorzenie świadectwa lub w następnych okresach rozliczeniowych. Tym samym wnioskodawczyni będzie mogła dokonać zwolnienia energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii jedynie w deklaracji za miesiąc, w którym otrzymała dokument potwierdzający umorzenie świadectwa pochodzenia energii składanej do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymała dokument potwierdzający umorzenie świadectwa pochodzenia energii lub w miesiącach następnych. Według organu, w przedmiotowej sprawie spółka nie będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii za 2013 r., gdyż nie spełniła warunków określonych w art. 30 ust. 2 ustawy. Natomiast z uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii za 2014 r. będzie mogła skorzystać, gdy zostaną spełnione warunki określone w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając naruszenie art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej polegające na braku stosownego uzasadnienia interpretacji. Zarzuciła, że organ nie odniósł się w ogóle do specyfiki sytuacji przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego oraz najbardziej problematycznej kwestii dotyczącej tego zwolnienia a wiec najpóźniejszego momentu, w którym można skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, co było kluczowym zagadnieniem z perspektywy prawidłowej oceny wskazanego zdarzenia przyszłego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Spółka S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia 5 września 2014 r. w całości. Skarżąca zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 14c § 2 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, oraz przepisów prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11). Skarżąca wskazała, że organ podatkowy nie ocenił w sposób jednoznaczny jej stanowiska zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, nie odniósł się do wszystkich pytań postawionych przez spółkę we wniosku o wydanie interpretacji (w zakresie części pytania pierwszego odnośnie roku 2014 oraz w zakresie pytania trzeciego), a przez to naruszył zasadę ogólną prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Niezależnie od tego, skarżąca podniosła, że nieprawidłowe jest stanowisko organu podatkowego, który przyjął, że podatnik nie spełnia przesłanek uprawniających do zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł, mimo że posiada dokumenty potwierdzające umorzenie świadectw pochodzenia energii. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy uznał zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej przez badanie zgodności z prawem wydanych przez jej organy aktów lub czynności. Sąd nie jest przy tym związany wnioskami i zarzutami skargi, o czym przesądza art. 134 §1 p.p.s.a. Sądowa kontrola indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego sprowadza się do jej oceny pod względem zgodności z prawem w trzech płaszczyznach, tzn.: procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej. Nie polega natomiast na zastępowaniu przez sąd administracyjny organów podatkowych w ocenie możliwości zastosowania i wykładni prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej). Zasadniczym elementem interpretacji indywidualnej jest zatem wyrażenie oceny, co do stanowiska wnioskodawcy, zaprezentowanego we wniosku. Jeśli ocena stanowiska wnioskodawcy jest pozytywna, to interpretacja może ograniczyć się do stwierdzenia, że stanowisko wnioskodawcy ocenia się, jako prawidłowe. Istotne natomiast znaczenie ma uzasadnienie prawne interpretacji indywidualnej w razie negatywnej oceny stanowiska strony. W takim przypadku, konieczne jest zawarcie w interpretacji stanowiska organu oraz uzasadnienia prawnego tego stanowiska. Pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zawierająca ocenę prawną stanowiska pytającego wraz z uzasadnieniem prawnym musi być na tyle konkretna, aby podatnik mógł się do niej zastosować. Uzasadnienie prawne organu powinno zawierać nie tylko argumentację prawną na poparcie swojego stanowiska w sprawie, ale również wskazywać, przy użyciu argumentów prawnych, dlaczego stanowisko wnioskodawcy zostało uznane za nieprawidłowe. Uzasadnienie organu musi być zatem wyczerpujące i kompleksowo odnosić się do stanowiska zawartego w kontekście przedstawionego stanu faktycznego oraz poruszonych zagadnień prawnych. Brak uzasadnienia prawnego w rozumieniu art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej nie polega tylko na całkowitym braku argumentacji prawnej, ale również na przytoczeniu w interpretacji jedynie ogólnych tez dotyczących wykładni analizowanego przepisu, a także na braku stanowiska, co do całości przedstawionego we wniosku problemu. Odesłanie zawarte w art. 14h ustawy Ordynacji podatkowej do odpowiedniego stosowania przepisu art. 121 § 1 tej ustawy, określającego zasadę zaufania do organów podatkowych, nakłada dodatkowo na organy obowiązek odniesienia się do wszystkich istotnych dla interpretacji (wykładni) argumentów wnioskodawcy, o ile stanowisko wnioskodawcy uznane zostało za nieprawidłowe. Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów powoduje, że z treści uzasadnienia indywidualnej interpretacji powinno wynikać, że wszystkie istotne dla sprawy argumenty wnioskodawcy zostały rozważone przez organ. Organ podatkowy powinien uzasadnić stawianą tezę przy użyciu argumentacji prawnej w sposób, który pozwalałby wnioskodawcy – a ponadto sądowi administracyjnemu kontrolującemu zasadność skargi – poznać przyczyny, dlaczego argumentacja zawarta we wniosku została uznana za nieprawidłową. Bezwzględnym wymogiem jest to, by interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego była jednoznaczna. Ze swej istoty bowiem wydanie interpretacji indywidualnej powinno oznaczać, że zainteresowany pozna zapatrywanie organu podatkowego w zakresie rozumienia określonych przepisów prawa podatkowego na tle stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego we wniosku, jak również to, że będzie miał realną możliwość powołania się na to stanowisko w razie ewentualnych sporów z organami podatkowymi (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1202/12; z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 904/13; z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1543/13; z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 90/13 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) . Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżona interpretacja nie spełnia kryteriów wskazanych w ww. przepisach. Brak wyczerpującego i jednoznacznego stanowiska organu odnośnie przedstawionego przez wnioskodawczynię zdarzenia przyszłego oraz jej własnego poglądu prawnego w tej sprawie, doprowadził do sytuacji pozostającej w sprzeczności z celami, jakie powinna realizować interpretacja indywidualna, tj. gwarancyjnym i informacyjnym. Brak stanowiska organu w omawianej sprawie nie tylko pozbawił skarżącą pełnej informacji, ale również uniemożliwił Sądowi dokonanie oceny prawidłowości stanowiska wyrażonego w zaskarżonej interpretacji. Oceniając negatywnie stanowisko skarżącej w pełnym zakresie, tj. w odniesieniu do wszystkich zadanych we wniosku pytań, organ podatkowy, wskazując na art. 30 ust 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii za 2013 rok, gdyż nie spełniła warunków określonych w art. 30 ust. 2 u. p. a. Natomiast w odniesieniu do roku 2014, zdaniem organu, zainteresowana będzie mogła skorzystać ze wskazanego uprawnienia, jeśli zostaną spełnione warunki określone w art. 30 ust. 1 i 2 u. p. a. Na podstawie art. 30 ust 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jedn. Dz. U z 2014 r. poz.752) warunkiem realizacji zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii jest posiadanie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej. Zwolnienie to stosuje się nie wcześniej, niż z chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii. Realizacja zwolnienia następuje poprzez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe przez podmiot posiadający dokument potwierdzający umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej. Ww. przepis nie wskazuje przy tym na termin graniczny, w którym zwolnienie od akcyzy może zostać zrealizowane. W ocenie Sądu, zaskarżona interpretacja, jak słusznie zarzuca strona skarżąca, nie zawiera odpowiedzi na postawione we wniosku pytania, jak również nie zawiera oceny stanowiska spółki, a przez to nie spełnia wymogów zawartych w art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Przedmiotowy wniosek dotyczył możliwości stosowania ww. zwolnienia w sytuacji, gdy umorzenie przez Prezesa Urzędu Regulacji i Energetyki świadectw pochodzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w oparciu o które dokonywane jest obniżenie należnego podatku akcyzowego, zostało dokonane przed rozpoczęciem rozliczania przez spółkę podatku akcyzowego, (potwierdzenie umorzenia spółka również uzyskała przed rozpoczęciem rozliczania akcyzy. W ocenie spółki, będzie ona uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, na podstawie otrzymanej decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia za 2013 r. oraz na podstawie decyzji Prezesa URE, która będzie wydana po umorzeniu świadectw pochodzenia za 2014 r. Zgodnie art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, nabędzie ona prawo do skorzystania z zastosowania zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w momencie otrzymania decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia. W konsekwencji, najwcześniej może dokonać potrącenia podatku akcyzowego wynikającego z energii elektrycznej wskazanej w decyzji Prezesa URE w deklaracji za okres rozliczeniowy, w którym otrzymała daną decyzję Prezesa URE potwierdzającą umorzenie świadectw pochodzenia. Jeżeli w tej deklaracji akcyzowej nie wykaże akcyzy należnej od energii elektrycznej, będzie ona uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w najwcześniejszym okresie rozliczeniowym po otrzymaniu danej decyzji Prezesa URE, za który wykaże w deklaracji akcyzę należną od energii elektrycznej. Ponadto, jeżeli potrącenie całej kwoty podatku akcyzowego od energii elektrycznej wynikającej z decyzji Prezesa URE potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia nie będzie możliwe za jeden okres rozliczeniowy, zdaniem wnioskodawczyni, będzie ona uprawniona do kontynuowania potrącenia w kolejnych okresach rozliczeniowych następujących po okresie rozliczeniowym, w którym spółka rozpoczęła korzystanie ze zwolnienia, do okresu, którym cała kwota zostanie efektywnie potrącona. Jak wynika z wyżej przedstawionej odpowiedzi organu podatkowego, uzasadnienie prawne ogranicza się w zasadzie do powtórzenia treści zacytowanych przepisów. Organ nie wyjaśnia, jakich warunków spółka nie spełniła, aby móc skorzystać ze zwolnienia od akcyzy za 2013 r. Odnośnie roku 2014 r. organ stwierdził jedynie, że spółka będzie mogła skorzystać ze zwolnienia, gdy zostaną spełnione warunki określone w ww. przepisie. Przy czym, w swojej ocenie, w żaden sposób nie odnosi się do przedstawionego przez spółkę stanu faktycznego. Jak również nie dokonuje oceny stanowiska spółki w tym zakresie, która wskazała na warunki, które będą spełnione. Ponadto, odpowiedź nie zawiera żadnego stanowiska organu odnośnie pytania trzeciego, tj. czy w sytuacji, gdy potrącenie całej kwoty podatku akcyzowego od energii elektrycznej wynikającej z decyzji Prezesa URE, potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia, nie będzie możliwe za jeden okres rozliczeniowy, spółka będzie uprawniona do kontynuowania potrącenia w deklaracjach za kolejne okresy rozliczeniowe, następujące po okresie rozliczeniowym, w deklaracji za który spółka rozpoczęła korzystanie ze zwolnienia – do momentu (okresu), gdy cała kwota zostanie efektywnie potrącona. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy uwzględni poczynione wyżej uwagi. W związku z powyższym, uznając, że zaskarżona interpretacja narusza przepisy postępowania, tj. art. 14c § 1 i § 2 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II wyroku w oparciu o treść art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty w kwocie 457 zł składają się: wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 240 zł stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).