VII SA/Wa 1680/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego skargę oddala W dniu [...] czerwca 2003 r. na żądanie M. J. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. (dalej zw. PINB w P.) wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach oznaczonych nr ew. [...] i [...] w P. przy ul. P. realizowanej przez K. i J. P. na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w P. nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. W związku z powyższym PINB w P. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r., wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie budynku mieszkalnego. Następnie organ I instancji wydał w dniu [...] kwietnia 2004 r. decyzję, nakładającą na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowanego zamiennego wraz z planem zagospodarowania, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Rozstrzygnięciem tym również zobowiązano inwestora do przedłożenia zaświadczenia z Urzędu Miasta o zgodności budowanego obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta P. oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością. Następnie Starosta Powiatowy w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., wydaną w trybie art. 36a ust. 2 prawa budowlanego, uchylił własną decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. o pozwoleniu na rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego z uwagi na wykonanie rozbudowy z odstępstwami od projektu budowlanego. PINB w P. w drodze decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r., zatwierdził projekt budowlany zamienny (złożony przez inwestora w dniu [...] czerwca 2004 r.) i udzielił K. i J. P. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie tego budynku z zachowaniem warunków określonych w sentencji tejże decyzji oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Powyższa decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej zw. [...]WINB) z dnia [...] października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 października 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 120/05, uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] czerwca 2004 r. Skarga kasacyjna na powyższy wyrok Sądu została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2007 r., sygn. akt: II OSK 134/06. W następstwie powyższego, jak również w związku z kolejną pisemną interwencją M. J. PINB w P. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rozbudowy ww. budynku mieszkalnego. Po przeprowadzeniu w dniu [...] października 2007 r. oględzin obiektu na ww. nieruchomości, organ I instancji decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nałożył na K. i J. P. obowiązek sporządzenia i przedstawienia opracowania projektowego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego. [...]WINB decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. uchylił w całości ww. decyzję PINB w P. z dnia [...] lutego 2008 r. i umorzył postępowanie administracyjne I instancji w zakresie jego wszczęcia z urzędu pismem PINB w P. z dnia [...] października 2007 r., ze względu na wszczęcie nowego postępowania przedmiotowo tożsamego z wcześniej wszczętym, a nie zakończonym postępowaniem. W dniu [...] grudnia 2008 r. inwestor złożył w PINB w P. projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] września 2009 r. PINB w P., zatwierdził zamienny projekt budowlany rozbudowy budynku mieszkalnego, oraz nałożył na ww. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego przed przystąpieniem do jego użytkowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Nr [...],[...]WINB uchylił w całości ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2009r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB w P. W dalszym toku postępowania sprawa toczyła się przed organami administracji państwowej. Organ I instancji kilkakrotnie zatwierdzał zamienny projekt budowlany, natomiast organ II instancji uchylał rozstrzygniecie organu I instancji i przekazywał sprawę do ponownego rozpoznania. Ostatecznie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] marca 2013 r. na podstawie art. 51 ust. 4 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeksu Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany zamienny uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działkach oznaczonych numerami ewidencyjny [...] i [...], położonych w P. przy ulicy J. P., stanowiących własność K. i J. P.. Jednocześnie przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowej inwestycji, organ nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu organ wskazał, że nałożenie przez organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązku przedłożenia przez inwestora projektu budowlanego zamiennego w związku z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego spowodowało, że przedłożono kompletny projekt budowlany zamienny zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 34 ust. 2 ww. ustawy. Zakres i treść projektu budowlanego zamiennego dostosowana jest do specyfiki i charakteru obiektu budowlanego oraz stopnia skomplikowania robót (o czym mówi § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego - Dz. U. Nr 120, poz. 1133)., jego przeznaczenia, sposobu użytkowania, usytuowania, rozmiarów i zakresu oddziaływania na otoczenie, złożoności rozwiązań technicznych oraz rodzaju i specyfiki projektowanego obiektu. Przedłożona dokumentacja zamienna została sporządzona w sposób czytelny i jednoznaczny, z zachowaniem oznaczeń graficznych i literowych, które zostały określone w Polskich Normach oraz z zastosowaniem zasad wymiarowania. Część rysunkowa projektu zawiera objaśnienia użytych oznaczeń graficznych i niezbędny opis, pozwalający na czytelne i jednoznaczne odczytanie całego opracowania. W omawianym przypadku dotyczącym rozbudowy niniejszego obiektu budowlanego zastosowano technikę graficzną pozwalającą na rozróżnienie stanu projektowanego i istniejącego. W oparciu o dyspozycję art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, stwierdzono, że odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. nie mają najmniejszego wpływu na naruszenie zasady poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Powiększenie charakterystycznych parametrów przedmiotowego budynku nie ogranicza zagospodarowania działki o numerze ewidencyjnym [...] własności strony Skarżącej. Biorąc powyższe pod uwagę oraz po przeanalizowaniu materiału dowodowego w postaci załączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej organ uznał, że nie występuje ograniczenie np. dostępu światła dziennego lub przesłanianie. W decyzji tej podniesiono także, że z żadnych, zawartych w decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, sformułowaniach nie ma wzmianki o tym, że wysokość rozbudowanej część budynku mieszkalnego inwestorzy mają dostosować właśnie do wysokości budynku usługowego M. J.. Zgodnie z ogólnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta P., uchwalonego przez Radę Miejską inwestycja miała być zlokalizowana w obszarze gruntów określonych symbolem E1MS - teren zabudowy mieszkaniowej o średniej intensywności i usług towarzyszących. Przeważającą funkcją tej jednostki jest mieszkalnictwo jednorodzinne. Jako funkcję uzupełniającą plan zakładał możliwość lokalizacji usług towarzyszących. Ponadto inwestorzy wystąpili o rozbudowę istniejącego na działkach budynku mieszkalnego, dlatego też formę architektoniczną i wysokość należało dostosować do zabudowy mieszkaniowej na działkach sąsiednich, a nie do pawilonów handlowo-usługowych znajdujących się na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Działki [...]i [...] zostały wyodrębnione z działki [...], która w ww. planie była przeznaczona pod teren usług komunikacyjnych (obecne użytkowanie - dworzec autobusowy). Przedmiotowa rozbudowa jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, gdyż jak wynika z treści przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271 – 273. Organ przy tym wskazał, że w treści ww. rozporządzenia jest wyraźny zapis, że sytuowanie obiektów całkowicie nowych lub rozbudowywanych dotyczy tylko i wyłącznie zabudowy jednorodzinnej a do takowej nie należy obiekt usługowy M. J.. Reasumując PINB w P. stwierdził, że przedmiotowa rozbudowa budynku mieszkalnego nie ogranicza właściwego sposobu korzystania z działki o numerze ewidencyjnym [...], nie stała się ona przez to bezużyteczna oraz w żaden sposób nie naruszone jest prawo własności strony innych osób. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że w sprawie prowadzący postępowanie administracyjne w pierwszej instancji PINB w P. dokonał w ocenie organu odwoławczego prawidłowej, kompletnej i pozytywnej weryfikacji projektu budowlanego zamiennego dla spornej inwestycji pod kątem jego zgodności z wymogami stawianymi w ww. przepisie art. 35 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem [...]WINB w sprawie zaistniały przesłanki uprawniające organ stopnia podstawowego do wydania decyzji zatwierdzającej projekt zamienny spornej inwestycji i zezwalającej inwestorowi na wznowienie robót budowlanych. Organ I instancji stosownie do treści powołanego wyżej przepisu nałożył także obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektu. Ustosunkowując się do wywodów i zarzutów stawianych w odwołaniu [...]WINB zauważył, iż pozostają one bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Podkreślił, iż sprawa była wielokrotnie badana w trybie kontroli instancyjnej przez [...]WINB. Zdaniem organu na jej obecnym etapie PINB w P. prawidłowo wyjaśnił wszystkie kwestie mogące mieć wpływ na prawidłowość decyzji kończącej przedmiotowe postępowanie. Skargę do sądu administracyjnego na ww. decyzję złożyła M. J. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny w sytuacji braku podstaw prawnych i faktycznych do jego zatwierdzenia, co miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny w sytuacji, gdy inwestycja prowadzona państwa P. narusza zasadę poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, co miało wpływ na wynik sprawy; 3) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że projekt budowlany zamienny spełnia wymagania określone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, podczas gdy w dniu [...] sierpnia 2004 r. upłynął termin ważności decyzji, co miało wpływ na wynik sprawy; 4) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 3 Prawo budowlane poprzez błędne stwierdzenie przez organ I instancji, że złożony przez stronę projekt budowlany zamienny spełnia wymagania wskazane w ustawie oraz jej aktach wykonawczych, w szczególności poprzez wskazanie, że projekt ten zawiera wszystkie niezbędne załączniki i dokumenty określone w ust. 3 pkt 1 ww. przepisu, a także szczególne warunki określone w przepisach wykonawczych do Prawa budowlanego, co miało wpływ na wynik sprawy; 5) istotne naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez błędne uznanie, że budynek został prawidłowo usytuowany po granicy z działką skarżącej, podczas gdy inwestorzy nie posiadają ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, umożliwiającej posadowienie nieruchomości po granicy z sąsiednią działką, co miało wpływ na wynik sprawy; 6) istotne naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nie zgromadzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego i bezzasadne pominięcie wniosków dowodowych składanych kilkukrotnie przez stronę, 7) istotne naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 k.p.a. poprzez brak rzetelnego uzasadnienia prawnego i faktycznego zaskarżonej decyzji. W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzję organu I instancji. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga została oddalona. Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] marca 2013 r. mocą, której organ ten zatwierdził projekt budowlany zamienny uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych prowadzonych przy rozbudowie budynku mieszkalnego. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zatem toczyło się z uwagi na wykonanie rozbudowy budynku jednorodzinnego z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ wszczął w sprawie postępowanie legalizacyjne w oparciu o przepisy art. 50 i 51 prawa budowlanego. Legalizacja takiego obiektu jest możliwa po spełnieniu dwóch warunków – nielegalna rozbudowa musi być zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albo z decyzją o warunkach zabudowy, a po drugie rozbudowa musi być zgodna z przepisami prawa budowlanego, w tym z przepisami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki. W sprawie została wydana w dniu [...] sierpnia 2002 r. decyzja o warunkach zabudowy (decyzja nr [...]). Decyzja ta obowiązywała w dniu złożenia przez inwestorów wniosku o wydanie pozwolenia na rozbudowę. Z uwagi na długi okres prowadzenia sprawy decyzja ta wygasła, jednakże obowiązywała jak wyżej wskazano zarówno w momencie składania wniosku o wydanie pozwolenia na rozbudowę, jak i w momencie wszczęcia postępowania naprawczego. Na marginesie warto zaznaczyć, że inwestycja była zgodna z obowiązującym do 2002 r. ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego miasta P., uchwalonym przez Radę Miejską (uchwała [...] z [...] listopada 1992 r.), zgodnie z którym inwestycja miała być zlokalizowana w obszarze gruntów określonych symbolem E1MS tj. terenem zabudowy mieszkaniowej o średniej intensywności i usług towarzyszących. Podsumowując ten etap rozważań wskazać należy, że ten warunek legalizacji został spełniony. W dalszej kolejności zatem trzeba rozważyć kwestię zgodności rozbudowy z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki. Jak wyżej zaznaczono postępowanie legalizacyjne w sprawie toczyło się w oparciu o przepisy art. 50 i 51 prawa budowlanego. Materialną podstawę do wydania decyzji organu I instancji stanowił przepis art. 51 ust. 4 prawa budowlanego Powołane w wyżej przepisy, zakreślają granice rozpoznania sprawy przez organy nadzoru budowlanego, a następnie kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Kontrola ta ma przede wszystkim prowadzić do ustalenia, czy roboty budowlane wykonane z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego, pomimo swej pierwotnej wadliwości, mogą być uznane za wykonane zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów prawa. Jeżeli jest to możliwe, właściwy organ – mając na uwadze zakres dokonanych samowolnie prac budowlanych – wzywa inwestora do przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, który oprócz dotychczas przyjętych rozwiązań wynikających z zatwierdzonego projektu, winien zawierać naniesienie odpowiednich zmian w zakresie, który organ uzna za konieczny. Odpowiednie zastosowanie znajdują wówczas przepisy ustawy Prawo budowlane, dotyczące projektu budowlanego. Wykonanie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie przesądza zatem jego zatwierdzenia. Przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego organ nadzoru powinien działać stosownie do dyspozycji art. 35 Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisem art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 4 prawa budowlanego po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Z przytoczonych przepisów wynikają dwa obowiązki dla organu. Po pierwsze obowiązek wezwania inwestora do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. A po drugie obowiązek sprawdzenia wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. Po wykonaniu tych obowiązków organ powinien wydać decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W niniejszej sprawie z akt spawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r., wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 prawa budowlanego wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie budynku mieszkalnego. Następnie organ I instancji wydał w dniu [...] kwietnia 2004 r. decyzję, nakładającą na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowanego zamiennego wraz z planem zagospodarowania, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Inwestor przedstawił zamienny projekt budowlany w dniu [...] czerwca 2004 r. od czasu złożenia zamiennego projektu budowlanego sprawa kilkakrotnie była analizowana przez organy administracji, organ I instancji zatwierdzał projekt budowlany, natomiast organ II instancji dostrzegając uchybienia w postępowaniu, uchylał te decyzje i przekazywał sprawę do ponownego rozpoznania. W toku tych spraw m.in. zobowiązano inwestora do ponownego przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Inwestor kolejny projekt dostarczył w dniu [...] grudnia 2008 r. Cytowany wyżej przepis art. 51 ust 4 prawa budowlanego, w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego odsyła do przepisów dotyczących projektu budowlanego. Zatem aby zatwierdzić zamienny projekt budowlany musi on zostać poddany sprawdzeniu jego zgodności z wymogami określonymi w art. 34 w zw. z art. 35 prawa budowlanego. W niniejszej sprawie dokonano takiego sprawdzenia. Sąd rozpoznający sprawę podzielił ustalenia organów administracji, z których wynika, że inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany zamienny zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 34 ust. 2 ww. ustawy. Zakres i treść projektu budowlanego zamiennego dostosowana jest do specyfiki i charakteru obiektu budowlanego oraz stopnia skomplikowania, przeznaczenia, sposobu użytkowania, usytuowania, rozmiarów i zakresu oddziaływania na otoczenie, złożoności rozwiązań technicznych oraz rodzaju i specyfiki projektowanego obiektu. Przedłożona dokumentacja zamienna została sporządzona w sposób czytelny i jednoznaczny, z zachowaniem oznaczeń graficznych i literowych, które zostały określone w Polskich Normach oraz z zastosowaniem zasad wymiarowania. Część rysunkowa projektu zawiera objaśnienia użytych oznaczeń graficznych i niezbędny opis, pozwalający na czytelne i jednoznaczne odczytanie całego opracowania. W omawianym przypadku dotyczącym rozbudowy niniejszego obiektu budowlanego zastosowano technikę graficzną pozwalającą na rozróżnienie stanu projektowanego i istniejącego. Przedmiotowa rozbudowa jest zgodna z przepisami techniczno-budowlanymi, gdyż jak wynika z treści przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271 - 273, dopuszcza się sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał cała powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na działce sąsiedniej lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje decyzja ostateczna o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem, że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej. Inwestor wysokość rozbudowywanej części dostosował do wysokości istniejącego budynku mieszkalnego będącej jego własnością, a usytuowanego w części na działce sąsiedniej nr [...]. W treści ww. rozporządzenia jest wyraźny zapis, że sytuowanie obiektów całkowicie nowych lub rozbudowywanych dotyczy tylko i wyłącznie zabudowy jednorodzinnej a do takowej nie należy obiekt usługowy M.J.. Sąd podzielił ww. zdanie - przepis zawarty w § 12 ust. 3 (odnoszący się także do przepisów § 13, 60 i 271 - 273), ww. rozporządzenia w swojej treści odnosi się do budynków jednorodzinnych, a za taki nie można uznać budynku M. J., który jest budynkiem usługowym. Tym samym Sąd rozpoznający sprawę uznał, że zasadnie został zatwierdzony zamienny projekt budowlany. Jednocześnie niezasadny okazał się podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 51 ust. 4 prawa budowlanego oraz § 12 ust. 1 i 2 powoływanego wyżej rozporządzenia. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wskazać należy, że niezasadny jest zarzut odnośnie naruszenia art. 34 ust. 1 prawa budowlanego z uwagi na utratę ważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy ww. obiektu. Zasadą jest, że ocena zgodności projektu z decyzją o warunkach zabudowy dokonywana jest na datę złożenia projektu. Inwestor złożył zamienny projekt budowlany w dniu [...] czerwca 2004 r., tj. w dacie obowiązywania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla rozbudowy. Ponadto należy pamiętać, ze postępowanie w sprawie prowadzone było z uwagi na odstępstwa od pozwolenia na budowę, a nie z uwagi na ich niezgodność z warunkami zabudowy. Zatem okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy wygasła, w trakcie postępowania nie ma w sprawie znaczenia, gdyż nie ta okoliczność była powodem prowadzenia postępowania w sprawie. Nie są zasadne także pozostałe zarzuty skargi. Materiał w sprawie zebrany jest w sposób pełny i wyczerpujący nie doszło zatem w sprawie do naruszenia art. 7, 77 i 78 § 1 k.p.a., a także art. 107 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.