II GZ 41/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 834/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 20 listopada 2015 r. odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] czerwca 2015 r., w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu [...] lipca 2015 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 3 sierpnia 2015 r. (poniedziałek). W dniu 31 lipca 2015 r. nadano skargę na tę decyzję, wskazując na kopercie jako adresata przesyłki Dyrektora Izby Celnej w [...]. Przesyłka ta została doręczona adresatowi w dniu 4 sierpnia 2015 r., a Dyrektor Izby Celnej w [...]przesłał skargę organowi właściwemu (Dyrektorowi Izby Celnej we W.) w dniu 7 sierpnia 2015 r. WSA we Wrocławiu odrzucając skargę wyjaśnił, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej organ ten powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ na adres organu właściwego. W rozpoznawanej sprawie skarga została nadana do właściwego organu w dniu 7 sierpnia 2015 r., a termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2015 r. W zażaleniu Spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenie: - art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 a także 54 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, że doszło do uchybienia terminu poprzez wniesienie skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu, czego skutkiem było przyjęcie przez Sąd, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi zadecydowała data przekazania skargi przez organ, do którego skarga została wniesiona – do organu właściwego w sprawie, w sytuacji gdy ustawowy termin został przez stronę zachowany; - art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji i art. 31 ust. 3 Konstytucji poprzez ich niezastosowanie, a zamiast tego wyciągnięcie konsekwencji niekorzystnych dla strony i odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data wniesienia do właściwego organu, w rozpoznawanej sprawie – organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wniesienie skargi do niewłaściwego organu skutkuje koniecznością przekazania jej do organu właściwego w sprawie, a o zachowaniu trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania przesyłki na adres organu, który wydał zaskarżoną decyzję (por. postanowienia NSA z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 1775/13 oraz z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 24/13 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Niedopuszczalna i niemająca oparcia w przepisach prawa jest argumentacja podniesiona przez pełnomocnika spółki w zażaleniu, wskazująca na możliwość zastąpienia w tej kwestii przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi (art. 54 § 1 p.p.s.a.) przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: k.p.a., bądź ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 769 ze zm.), dalej: o.p. Skarżąca wskazuje na art. 65 § 1 i 2 k.p.a. a także na art. 170 § 1 i 2 o.p., z których wynika zasada, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu, a organ niewłaściwy przekazuje podanie niezwłocznie podanie organowi właściwemu. Przepisy regulujące postępowanie przed organami administracji nie mogą mieć jednak zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które jest odrębnie uregulowane w p.p.s.a. Z tych wszystkich względów NSA uznał, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu, a argumentacja podniesiona przez Spółkę w zażaleniu jest całkowicie chybiona. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.