II FZ 127/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1749/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt [...] w przedmiocie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1749/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2015 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, która została podpisana przez D. W. - J. i T S. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 czerwca 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które podpisały skargę do reprezentacji skarżącej w dacie jej wniesienia. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca przesłała poświadczony za zgodność z oryginałem Protokół zebrania właścicieli z dnia 12 marca 2010 r. oraz poświadczony za zgodność Protokół komisji Skrutacyjnej stwierdzający uzyskanie wymaganej liczby głosów do podjęcia uchwały o uzupełnieniu składu Zarządu o D. W. - J. i T S. Wobec przedłożonych dokumentów Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi, do którego została wezwana, tj. nie złożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Sąd wskazał, że w przypadku wspólnot mieszkaniowych przepisy szczególne przewidują, że do jej reprezentacji uprawniony jest zarząd, który kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Gdy zarząd jest kilkuosobowy oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Z kolei art. 22 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 1994 nr 85 poz. 388) stanowi, iż czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie. Natomiast do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali, wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu. Zatem skoro z przedłożonych Sądowi dokumentów nie wynikało uprawnienie dla zarządu nieruchomości do wniesienia w imieniu skarżącej skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę odrzucono. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej podniósł, że Protokół zebrania właścicieli z dnia 12 marca 2010 r. oraz Protokół Komisji Skrutacyjnej stwierdzający uzyskanie wymaganej liczby głosów do podjęcia uchwały o uzupełnieniu składu Zarządu o D. W.-J. i T S., jest wystarczającym do wykazania prawidłowego umocowania wskazanych członków zarządu do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej. Wskazano, że wystąpienie ze skargą w przedmiocie zobowiązań finansowych członków Wspólnoty jest czynnością nieprzekraczającą zwykły zarząd. Skarga złożona w sprawie ma bowiem charakter obronny, zmierzający do utrzymania aktualnego stanu, stanowiący w istocie czynność zachowawczą, a nie rozporządzającą. Zatem prawidłowo reprezentowany zarząd może skutecznie działać w tym zakresie bez konieczności legitymowania się uchwałą członków Wspólnoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, a obowiązek określony w art. 29 P.p.s.a. stanowi czynność procesową osoby występującej w imieniu strony postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie wątpliwości budzi, czy wniesienie przedmiotowej skargi należy uznać za czynność przekraczającą zwykły zarząd, co skutkowałoby obowiązkiem legitymowania się przez skarżącą dodatkową uchwałą członków Wspólnoty. Zgodnie z art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. Naczelny Sąd Administracyjny podziela wyrażony w orzecznictwie pogląd, że czynności polegające na reprezentowaniu przed organami administracyjnymi i sądami, zmierzające do ochrony rzeczy wspólnej, są czynnościami zachowawczymi, a co za tym idzie są czynnościami zwykłego zarządu (zob. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 654/11, LEX nr 1219257, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa 1117/12, LEX nr 1246688). Za takim stanowiskiem przemawia również zamieszczony w art. 22 ust. 3 ustawy o własności lokali katalog czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, który wyłącza spod tego zarządu jedynie wytoczenie powództwa, o którym mowa w art. 16 ww. ustawy. Katalog ten ma co prawda charakter przykładowy, trzeba jednak uwzględnić również to, że przepisy ustawy o własności lokali wskazują jako regułę umocowanie zarządu do samodzielnej reprezentacji wspólnoty. Wyjątków tych nie można więc interpretować w sposób rozszerzający, który czyniłby fikcyjnym funkcjonowanie zarządu jako organu uprawnionego do reprezentacji wspólnoty. Trzeba również wskazać, że argumenty, w świetle których w każdym wypadku, gdy zachodzi konieczność podjęcia czynności zachowawczych, należałoby wymagać udzielenia zarządowi wspólnoty specjalnego umocowania w drodze podjęcia uchwały przez wspólnotę, co byłoby nieracjonalne z punktu widzenia konieczności ochrony jej interesów (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt I ACa 1117/12, LEX nr 1246688). Należy również przychylić się do stanowiska pełnomocnika skarżącej wyrażonego w zażaleniu, że do czynności zwykłego zarządu należy załatwianie spraw związanych ze zwykłą eksploatacją i utrzymaniem rzeczy w stanie niepogorszonym w ramach aktualnego jej przeznaczenia. Zatem mając na uwadze powyższe w ramach niniejszej sprawy taka uchwała nie była wymagana, bowiem reprezentacja wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniu sądowym, dotyczącym opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest czynnością zwykłego zarządu. W świetle powyższych uwag należy uznać, że skarżąca wykazała prawidłowe umocowanie dla wskazanych członków zarządu do wniesienia w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.