I OSK 591/16

Dnia 28 kwietnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Ol 1104/15 w sprawie ze skargi K.W. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie w przedmiocie usunięcia punktów z ewidencji kierowców postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę K.W. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie w przedmiocie usunięcia punktów z ewidencji kierowców. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 25 maja 2015 r. skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o usunięcie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 punktów karnych przypisanych za popełnione naruszenie, w związku z odbyciem szkolenia w dniu 28 czerwca 2014 r. W odpowiedzi Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie odmówił usunięcia wskazanych punktów oraz wyjaśnił, że wskazane rzez wnioskodawcę szkolenie, skarżący odbył z naruszaniem § 8 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. 2012 r. poz. 488, dalej rozporządzenie). Pismem z dnia 9 lipca 2015 r. skarżący wezwał Komendanta do usunięcia naruszenia prawa i usunięcia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 punków karnych. W związku z odmową usunięcia naruszenia prawa zawartą w piśmie z dnia 31 lipca 2015 r. K.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na czynność organu zarzucając Komendantowi naruszenie § 8 ust. 7 rozporządzenia w związku z art. 130 ust. 4 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy § 8 ust. 7 rozporządzenia został wydany z przekroczeniem ustawowej delegacji i w związku z powyższym jest niezgodny z tą ustawą, wobec czego nie powinien mieć zastosowania. Odnosząc się do kwestii wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący wskazał, że dopiero pismem z dnia 25 maja 2015 r. zwrócił się do organu o usunięcie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 6 punktów karnych w związku odbyciem przez niego wymaganego szkolenia. Wobec odmowy usunięcia punktów karnych, skarżący wystosował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę, Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej. Organ podkreślił, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca zakreślił termin do wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa oraz określił sposób ustalenia momentu, od którego należy go liczyć. Użył w przytoczonym przepisie sformułowania "od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności". W ocenie organu, za najwcześniejszą datę dowiedzenia się o wydaniu skarżonego aktu, tj. nałożenia na skarżącego karnych punktów za naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym, należy uznać datę doręczenia skarżącemu zawiadomienia Urzędu Miasta w Olsztynie o wszczęciu postępowania administracyjnego (nieustalona). Zaś z posiadanej przez organ dokumentacji wynika, że w dniu 16 października 2014 r. do Urzędu Miasta wpłynęło pismo skarżącego z dnia 14 października 2014 r., które należy zdaniem Komendanta uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 52 § 3 p.p.s.a. Skargę do Sądu należało więc wnieść najpóźniej w dniu 16 listopada 2014 r., nadana zaś została w urzędzie pocztowym w dniu 1 września 2015 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji zgodził się co do zasady z wnioskiem organu o odrzucenie skargi. Sąd podkreślił, że z ustalonych w sprawie okoliczności wynika, iż skarżący już jesienią 2014 r. wiedział, że szkolenie z dnia 28 czerwca 2014 r. nie spowodowało zmniejszenia liczby punktów karnych. Zdaniem Sądu od tego momentu należy liczyć bieg terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym wezwanie wniesione w dniu 25 maja 2015 r. złożone zostało po upływie czternastodniowego terminu i było bezskuteczne. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł K.W. zrzucając Sądowi naruszenie art. 58 § pkt 6 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że czternastodniowy termin do usunięcia prawa rozpoczął swój bieg jesienią 2014 r., pomimo, iż o odmowie usunięcia 6 punktów karnych z ewidencji kierowców skarżący dowiedział się dopiero w dniu 25 czerwca 2015 r., tj. po otrzymaniu od Komendanta odmowy usunięcia przedmiotowych punktów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przede wszystkim należy podkreślić, że skarga w niniejszej sprawie wniesiona została na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie jaką jest odmowa usunięcia punków karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, na co wskazał Sąd pierwszej instancji w komparycji zaskarżonego orzeczenia. Zatem przedmiotem postępowania a nie jest czynność polegająca na wpisaniu do ewidencji punktów karnych. Ponieważ ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawach w takim przedmiocie, aby móc wnieść skargę K.W. zobowiązany był w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o odmowie podjęcia skarżonej czynności, wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. O czynności tej skarżący dowiedział się z pisma Komendanta z dnia 23 czerwca 2015 r. informującego o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku o usunięcie punktów karnych. Ze skargi kasacyjnej wynika, że pismo to skarżący otrzymał w dniu 25 czerwca 2015 r. Następnie, zachowując czternastodniowy termin, skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Spełnione zatem zostały przesłanki określone w art. 52 § 3 p.p.s.a. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym z zaskarżonym postanowieniu, że termin do wezwania do usunięcia prawa należy liczyć od momentu dowiedzenia się przez skarżącego, że szkolenie z dnia 28 czerwca 2014 r. nie spowodowało zmniejszenia liczby punktów karnych. Bowiem jesienią 2014 r. Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie wyłącznie poinformował skarżącego, że szkolenie nie zmniejszy liczby punktów, nie podjął jednak samodzielnie żadnej czynności w tym zakresie. Dopiero po otrzymaniu wniosku skarżącego z dnia 25 maja 2015 r. Komendant odmówił usunięcia 6 punktów karnych i to właśnie ta czynność była przedmiotem najpierw wezwania do usunięcia prawa, a następnie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Brak zatem było podstaw do uznania skargi za spóźnioną i odrzucenia jej przez Sąd pierwszej instancji. Z tych względów, za zasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 6 w zw. art. 52 § 3 p.p.s.a. Dlatego na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.