I SA/Po 2061/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. i M. R. – R. Spółka Cywilna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń 2011 r., zobowiązań podatkowych za miesiące od lutego 2011 r. do maja 2013 r. oraz ustalenia dodatkowych zobowiązań podatkowych za miesiące od maja 2011 r. do maja 2013 r.; postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi (słownie: [...] złotych). Pismem z dnia 23 września 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła skargę na wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Jak wynika przy tym z akt administracyjnych, objęta skargą decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 07 maja 2015 r. (k. [...] i [...] tom [...] akt adm.). Pismem z dnia 25 lipca 2015 r. pełnomocnik spółki oświadczyła, że nie doręczono jej zaskarżonej decyzji w związku z czym wniesiono o przesłanie odpisu tejże decyzji. Odpis zaskarżonej decyzji został następnie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 sierpnia 2015 r. (k. [...] tom [...] akt adm.). W skardze wskazano przy tym, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnik spółki w dniu 24 sierpnia 2015 r. W kontekście powyższego podniesiono, że tylko podpisane przez stronę względnie jej pełnomocnika potwierdzenie odbioru przesyłki może stanowić dowód skutecznego doręczenia listu, a samo oświadczenie Poczty Polskiej w tym zakresie w postaci duplikatu potwierdzenia odbioru niezawierającego podpisu strony lub jej pełnomocnika nie może skutkować przyjęciem, że przesyłka została skutecznie doręczona. Stwierdzono przy tym, że strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji zaniedbań i niedopełnienia obowiązków przez Pocztę Polską. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi wywodząc, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Organ wskazał, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 07 maja 2015 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych duplikatu potwierdzenia odbioru jak też z przesłanego przez Pocztę Polską pisma z dnia 17 lipca 2015 r. stanowiącego odpowiedź na reklamacje związaną z brakiem zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W piśmiennictwie wskazuje się, że doręczenie jest wyraźną, władczą, obligatoryjną, formalną i nieodwołalną czynnością procesowo-techniczną właściwego organu administracji publicznej, za pomocą której przekazuje się pisma adresatowi w postępowaniu administracyjnym, w sposób prawem przewidziany, z którą to czynnością prawo wiąże określone skutki prawne [tak: M. Wierzbowski, R. Hauser, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2015, dostępny w bazie danych Legalis – komentarz do art. 39 k.p.a. i powołana tam literatura]. Czynność doręczenia pisma, jest przy tym czynnością materialno-techniczną powodującą skutki prawne poprzez fakty [por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 13, Warszawa 2013, dostępny w bazie danych Legalis – komentarz do art. 39 k.p.a.]. Co istotne w niniejszej sprawie jednym z zasadniczych skutków skutecznego doręczenia jest rozpoczęcie biegu terminów do dokonania niektórych czynności procesowych. W realiach niniejszej sprawy w świetle stanowisk stron postępowania wyrażonych w skardze i w odpowiedzi na skargę kluczowym jest ustalenie daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazuje, że doręczenie zostało dokonane w dniu 24 sierpnia 2015 r., tymczasem Dyrektor Izby Skarbowej w P. stoi na stanowisku, że objęta skargą decyzja została w sposób skuteczny doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 07 maja 2015 r. W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy należy stwierdzić, w ślad za organem administracji publicznej, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 07 maja 2015 r. Jak wynika bowiem z pisma Poczty Polskiej z dnia 17 lipca 2015 r. stanowiącego odpowiedź na wniesioną przez organ reklamacje (k. [...] tom [...] akt adm.) nadana w dniu 05 maja 2015 r. przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona osobiście adwokat E. B. będącej pełnomocnikiem skarżącej spółki. Co przy tym istotne dla sprawy znajdujący się w aktach administracyjnych duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. [...] tom [...] akt adm.) został opatrzony własnoręcznym podpisem pełnomocnik, na której to adres nadana została przesyłka zawierająca objętą skargą decyzję. W kontekście powyższego należy zauważyć, że stosownie do postanowień art. 152 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 dalej: "O.p.") – odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. W orzecznictwie z kolei podnosi się, że własnoręczny podpis odbierającego pismo potwierdza nie tylko jego odbiór, ale i datę doręczenia [tak: postanowienie NSA z dnia 03 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1033/08; postanowienie NSA z dnia 04 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1814/15; postanowienie NSA z dnia 03 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1033/08 – orzeczenia dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Potwierdzenie odbioru ma przy tym status dokumentu urzędowego, co oznacza, że stwierdza zaistnienie opisanych w nim faktów i korzysta z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą [tak: postanowienie NSA z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt I GSK 16/13 dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Omawiane domniemanie może zostać obalone przeciwdowodem, jednak za niewystarczające w tym zakresie należy uznać samo oświadczenie strony, czy też jej pełnomocnika [por.: wyrok NSA z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1411/12; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09 – orzeczenia dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. W świetle znajdującego się w aktach administracyjnych duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (k. [...] tom [...] akt adm.) opatrzonego własnoręcznym podpisem pełnomocnika skarżącej należy przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 07 maja 2015 r., która to data jest istotna z punktu widzenia oceny terminowości wniesienia skargi. Stwierdzić przy tym należy, że w świetle opatrzenia duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji podpisem pełnomocnik, za nieprzekonywujące należy uznać jej wyjaśnienia, zgodnie z którymi to do skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji doszło dopiero w dniu 24 sierpnia 2015 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnik skarżącej na jej wniosek odpisu zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie termin na wniesienie skargi – w związku ze skutecznym doręczeniem pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji w dniu 07 maja 2015 r. – upływał z dniem 08 czerwca 2015 r. Tymczasem skarga została nadana dopiero w dniu 23 września 2015 r. (k. [...] akt sądowych), a więc z uchybieniem wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 24 sierpnia 2008 r. na jej wniosek kserokopii objętej skargą decyzji nie wywołuje żadnych skutków prawnych w obliczeniu skuteczności wcześniejszego z doręczeń. Jak wskazano na wstępie niniejszych rozważań doręczenie jest czynnością nieodwołalna oznacza to, ze skuteczne doręczenie pisma wywołuje skutki prawne w tym te w postaci rozpoczęcia biegu terminów na dokonanie czynności procesowych. Wszelkie późniejsze doręczenia pism, w tym odpisu wydanych przez organ decyzji nie mogą modyfikować skutków, jakie prawo wiąże z wcześniejszym z doręczeń. Odnosząc powyższe do realiów zawisłej przed sadem sprawy należy stwierdzić, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 24 sierpnia 2015 r. odpisu zaskarżonej decyzji nie może skutkować ponownym rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym w sprawie zastosowanie musi znaleźć art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym to – Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, oraz art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.