IV SA/Gl 316/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Sędzia WSA Renata Siudyka Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z.M. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. na podstawie art. 104 k.p.a., art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.) orzekł, ze nie stwierdza u Z.M. choroby zawodowej - pylicy górników kopalń węgla wymienionej w poz. 3.2 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że jego podstawą było ustalone narażenie zawodowe na pył kamienno-węglowy oraz orzeczenia lekarskie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. - Poradni Chorób Zawodowych w S. (dalej: WOMP) z dnia [...]r. nr [...] oraz Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. (IMPiZŚ) z dnia [...]r. nr [...]. Jak wynika z oceny narażenia zawodowego dotyczącego Z.M. był zatrudniony 1985-1986 w A w G. (obecnie: A Sp. z o. o.) jako pomocnik palacza, 1986-1995 w KWK "[...]" w Z. (następca prawny: B S.A.) jako robotnik transportowy pod ziemią i w latach 1995-2010 w KWK "[...]" w Z. jako mł. górnik i górnik pod ziemią. Od 06.08.2010 r. przebywa na emeryturze. Pracę wykonywał w narażeniu działanie pyłów zawierających wolną krystaliczną krzemionkę o stężeniach: 1/ w latach 1985 - 1986: wg pomiarów środowiskowych na stanowisku szlakowania pył całkowity: 1,4 - 1,92 mg/m3 krotność NDS: 0,35 - 0.48, przy zawartości Si02: 3,3 - 4,4 %, 2/ w latach 1986 - 1995: praca pod ziemią pyły węgla kamiennego: pył całkowity: 1,8 -12.3 mg/m3, przy zawartości Si02: 1,3 - 9,7 % 3/ w latach 1995-2010: praca pod ziemią pyły węgla kamiennego: wg wyników pomiarów środowiskowych przeprowadzonych w 1998 r.:pył całkowity: 7,6 - 14,2 mg/m3, powyżej NDS = 4,0 mg/m3, pył respirabilny: 2,1 -2.3 mg/m3, powyżej NDS = 2,0 mg/m3, zawartość Si02: 3,0 - 4,2 %. wg wyników pomiarów środowiskowych przeprowadzonych w 2010 r.:pył całkowity: 3,6 mg/m3, krotność NDS = 4,0 mg/m3: 0,90, pył respirabilny: 1,2 mg/m3, krotność NDS = 2,0 mg/m3: 0,60, zawartość Si02: 3,7 %. wg wyników pomiarów środowiskowych przeprowadzonych w 2011 r.: pył całkowity: 5,5 mg/m3, krouiość NDS = 4,0 mg/m3: 1,38, pył respirabilny: 2,1 mg/m3, krotność NDS = 2,0 mg/nr': 1,05, zawartość Si02: 3,9 %. Postępowania zmierzające do stwierdzenia choroby zawodowej - pylicy płuc były prowadzone od roku 2012. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. (dalej: PPIS) wydał dnia [...]r. decyzję znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Decyzja ta była poprzedzona orzeczeniami uprawnionych jednostek medycznych. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...]r. nie rozpoznał choroby zawodowej z uwagi na obraz radiologiczny płuc nie ujawniający zmian upoważniających do rozpoznania pylicy płuc zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowego Biura Pracy (ILO). Następnie w trybie odwoławczym jednostka orzecznicza II stopnia Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego Przychodnia Chorób Zawodowych w S. orzeczeniem lekarskim nr [...] z dnia [...]r. również nie rozpoznała choroby zawodowej. Kolejną decyzją PPIS z dnia [...]r. znak [...] także stwierdzono brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Z.M. był ponownie badany w WOMP w S. (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...]r.) oraz w trybie odwoławczym w IMPiZŚ na Oddziale Chorób Zawodowych z Pododdziałem Chorób Wewnętrznych i Alergologii-001 (orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia [...]r.). Jednostki orzecznicze I i II stopnia nie rozpoznały choroby zawodowej z uwagi na obraz radiologiczny płuc nie ujawniający zmian upoważniających do rozpoznania pylicy płuc wg klasyfikacji Międzynarodowego Biura Pracy (ILO). W odwołaniu z dnia 30 stycznia 2015 r. Z.M. wyraził swoje niezadowolenie z wydanej przez organ I instancji decyzji. W jego ocenie ma wszelkie objawy chorobowe charakterystyczne dla pylicy płuc. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej przyjął warunki jakie powinny być spełnione do uznania zawodowej etiologii rozpoznanego schorzenia, biorąc pod uwagę definicję choroby zawodowej, określonej w art. 2351 ustawy z dnia 26.06.1974r. Kodeks pracy. W rozpoznawanej sprawie postępowanie wyjaśniające wykazało, że skarżący pracował w narażeniu na działanie pyłów zwłókniających zawierzających wolną krystaliczną krzemionkę w latach 1985-1986 w A w G. (obecnie: A Sp. z o. o.) jako pomocnik palacza, 1986-1995 w KWK "[...]" w Z. (następca prawny: B S.A.) jako robotnik transportowy pod ziemią i w latach 1995-2010 w KWK "[...]" w Z. jako mł. górnik i górnik pod ziemią. Od 06.08.2010 r. przebywa na emeryturze. Skarżący był badany w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. - Poradni Chorób Zawodowych w S. (orzeczenie lekarskie z dnia [...]r. nr [...]), gdzie lekarze specjaliści na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. dot. chorób zawodowych orzekli o braku podstaw do rozpoznania obecnie choroby zawodowej - pylicy płuc: pylicy górników kopalń węgla wym. w poz. 3.2 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych, wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Uzasadniając orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wyjaśniono, iż podstawą rozpoznania pylicy płuc są zmiany stwierdzane na pełnowymiarowym zdjęciu rtg klatki piersiowej, ocenione zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowego Biura Pracy (ILO). Badanie radiologiczne z dnia 26.06.2014 r. oraz badanie TK klatki piersiowej z dnia 24.03.2014 r. nie ujawniły zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających, upoważniających bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem do rozpoznania pylicy płuc, w związku z czym obecnie brak jest podstaw do rozpoznania u w/wym. pylicy płuc. Następnie w wyniku wniesionego odwołania był badany w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., gdzie lekarze specjaliści na podstawie obserwacji klinicznej od 18.11.2014 r. do 20.11.2014 r. w orzeczeniu lekarskim z dnia [...]r. nr [...] również nie znaleźli podstaw do rozpoznania pylicy płuc. W trakcie obserwacji klinicznej w Instytucie badaniem fizykalnym nad polami płucnymi stwierdzano szmer pęcherzykowy. Wykonano badania czynnościowe układu oddechowego - spirometria wykazała cechy obturacji, nie stwierdzono restrykcji w badaniu bodypletyzmograficznym. Badanie gazów krwi kapilarnej arterializowanej w spoczynku nie ujawniło cech niewydolności oddechowej, prawidłowa jest dyfuzja gazów w płucach (z dnia 19.11.2014 r.), jak również zdjęcie wykonane w czerwcu 2014 r. (w dniu 26.06.2014 r) nie wykazują zmian dostatecznie uzasadniających rozpoznanie u pacjenta pylicy płuc, zgodnie ze standardami klasyfikacji radiologicznej pylic Międzynarodowego Biura Pracy (ILO), również wynik tomografii komputerowej klatki piersiowej z marca 2014 r. nie uzasadnia rozpoznania u pacjenta pylicy płuc. Zalecono kontrolę radiologiczną klatki piersiowej w PCHZ WOMP w S. za rok. Podsumowując organ uznał, że pomimo udokumentowanego narażenia zawodowego na pył kamienno- węglowy stwarzający ryzyko wystąpienia pylicy płuc, zważywszy na obowiązujące w zakresie chorób zawodowych kryteria diagnostyczno-orzecznicze, lekarze specjaliści WOMP w S. oraz IMPiZŚ w S. nie znaleźli podstaw do rozpoznania u Z.M. choroby zawodowej - pylicy górników kopalń węgla. Orzeczenia lekarskie kompetentnych placówek medycznych I i II stopnia organ uznał za uzasadnione w stopniu pozwalającym na przyjęcie ich za podstawę swojego rozstrzygnięcia. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Z.M. stwierdził, że zarówno organy inspekcji sanitarnej jak i jednostki orzecznicze stwierdziły u niego brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej pomimo występujących ewidentnych objawów pylicy płuc. Dodatkowo skarżący podniósł, iż pominięto wynik badania TK, w którym wykazano m.in. "punktowe zwapnienia prawego płuca i drobnoguzkową zmianę", a także zarzucił posługiwanie się "starymi, wytartymi formułkami z Międzynarodowego Biura Pracy". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska i powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Powyższe oznacza, że Sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze. Przeprowadzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach kontrola legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. (dalej: [...]PWIS) z dnia [...]r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (dalej: PPIS) z dnia [...]r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia u Z.M. choroby zawodowej - pylicy górników kopalń węgla wymienionej w poz. 3.2 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.06.2009 r. w sprawie chorób zawodowych. Materialnoprawne przesłanki stwierdzenia choroby zawodowej określa definicja sformułowana w art. 235¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). Za chorobę zawodową uważa się chorobę wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". W świetle powyższych regulacji szczególnego podkreślenia wymaga, że tylko rozpoznanie u badanego jednej z chorób wskazanych w wykazie chorób zawodowych pozwala organowi inspekcji sanitarnej, tj. właściwemu inspektorowi sanitarnemu, na wydanie decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej. Ponadto, niezbędne jest również ustalenie, że wystąpienie zdiagnozowanej jednostki chorobowej, zamieszczonej w powyższym wykazie, bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w miejscu pracy lub w związku ze sposobem wykonywania pracy. Brak którejkolwiek z wymienionych przesłanek w stanie faktycznym sprawy wyklucza możliwość stwierdzenia choroby zawodowej. Bezspornie skarżący w okresie zatrudnienia pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej opisanej w poz. 3.2 wykazu stanowiącego załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia. Chorobą zawodową, jak wynika z opisu, jest pylica górników kopalń węgla. Dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędne było zatem rozpoznanie tego schorzenia przez uprawnioną placówkę diagnostyczną i ewentualne powiązanie go z tymi warunkami pracy. W trakcie postępowania wyjaśniającego uzyskano dwa orzeczenia lekarskie. W uzasadnieniu pierwszego z nich, sporządzonego po przeprowadzeniu badań w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w K. - Poradni Chorób Zawodowych w S. (orzeczenie lekarskie z dnia [...]r. nr [...]), w ramach którego lekarze specjaliści orzekli o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wyjaśniono, iż podstawą rozpoznania pylicy płuc są zmiany stwierdzane na pełnowymiarowym zdjęciu rtg klatki piersiowej, ocenione zgodnie z klasyfikacją Międzynarodowego Biura Pracy (ILO). Badanie radiologiczne z dnia 26.06.2014 r. oraz badanie TK klatki piersiowej z dnia 24.03.2014 r. nie ujawniły zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających, upoważniających bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem do rozpoznania pylicy płuc, w związku z czym obecnie brak jest podstaw do rozpoznania u w/wym. pylicy płuc. Podobnie w uzasadnieniu drugiego z tych orzeczeń, sporządzonego po przeprowadzeniu badań w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. (orzeczenie lekarskie z dnia [...]r. nr [...]), wyjaśniono, iż w trakcie obserwacji klinicznej w Instytucie badaniem fizykalnym nad polami płucnymi stwierdzano szmer pęcherzykowy. Wykonano badania czynnościowe układu oddechowego - spirometria wykazała cechy obturacji, nie stwierdzono restrykcji w badaniu bodypletyzmograficznym. Badanie gazów krwi kapilarnej arterializowanej w spoczynku nie ujawniło cech niewydolności oddechowej, prawidłowa jest dyfuzja gazów w płucach (z dnia 19.11.2014 r.), jak również zdjęcie wykonane w czerwcu 2014 r. (w dniu 26.06.2014 r) nie wykazują zmian dostatecznie uzasadniających rozpoznanie u pacjenta pylicy płuc, zgodnie ze standardami klasyfikacji radiologicznej pylic Międzynarodowego Biura Pracy (ILO), również wynik tomografii komputerowej klatki piersiowej z marca 2014 r. nie uzasadnia rozpoznania u pacjenta pylicy płuc. Konkluzje, wynikające z tych orzeczeń, są analogiczne. Lekarze nie znaleźli podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, bowiem po przeprowadzeniu stosownych badań uznali, iż nie wykazują one zmian dostatecznie uzasadniających rozpoznanie u pacjenta pylicy płuc, zgodnie ze standardami klasyfikacji radiologicznej pylic Międzynarodowego Biura Pracy (ILO). W istocie rzeczy uznano, iż standardy te mają charakter wiążący i ich spełnianie bądź niespełnianie przesądza o rozpoznaniu choroby zawodowej określonej w pkt. 3.2. wykazu chorób zawodowych tj. pylicy górników kopalń węgla. Przyjdzie zauważyć, że stosownie do art. 237 § 4 pkt. 2 K.p. minister właściwy do spraw zdrowia został upoważniony do określenia, w drodze rozporządzenia wytycznych diagnostyczno-orzeczniczych i kryteriów rozpoznawania chorób zawodowych, uwzględniając w szczególności rodzaj choroby oraz czynniki szkodliwe i uciążliwe wywołujące te choroby. Innymi słowy rzecz ujmując, to jedynie ten organ (minister zdrowia) i w tej formie (rozporządzenia) jest uprawniony do ustalania wiążących kryteriów chorób zawodowych. Kryteria takie mogłyby także wynikać z norm wprawa wspólnotowego, obowiązującego bezpośrednio na obszarze RP. Wymogom tym nie odpowiadają kryteria określone w aktach Międzynarodowego Biura Pracy. Biuro to jest organem Międzynarodowej Organizacji Pracy, która to, zgodnie z art. 10 Konstytucji Międzynarodowej Organizacji Pracy, ma charakter organu wykonawczego i nie posiada uprawnień do stanowienia obowiązujących norm prawnych o zasięgu międzynarodowym (por. Konstytucja MOP opubl. Dz.U. 1948, nr 43, poz. 308). Wydana przez wymienione Biuro klasyfikacja zdjęć radiologicznych pylicy nie zawiera przepisów prawa obowiązujących na terenie Polski. Ma ona charakter zaleceń, a jej celem było wyłącznie ułatwienie i ujednolicenie opisywania indywidualnych objawów pylicy, takich jak zaciemnienia, zagęszczenia drobnoguzkowe i inne. Ponadto Klasyfikacja nie definiuje jednostek chorobowych, nie określa warunków narażenia zawodowego, nie określa zdolności do pracy. Jej postanowienia w konsekwencji nie mogą zatem określać kryteriów rozpoznawania pylicy płuc w jakiejkolwiek postaci. Wracając do delegacji ustawowej z art. 237 § 4 pkt. 2 K.p. stwierdzić trzeba , iż właściwy minister do chwili obecnej nie skorzystał z uprawnień z niej wynikających. Wobec tego brak jest, poza tymi które znajdują się w rozporządzeniu RM z 2009r., normatywnych kryteriów rozpoznawania chorób zawodowych. Co za tym idzie, ocena dokonywana w tym względzie przez uprawnionych lekarzy zatrudnionych w jednostkach orzeczniczych powinna przebiegać z uwzględnieniem kryteriów medycznych, przy czym obowiązkiem jednostek orzekających jest wyjaśnienie jakie to kryteria oraz z jakich względów (w konkretnym przypadku w odniesieniu do osoby, która wskazuje na stan zdrowia mogący świadczyć o chorobie zawodowej) kryteria te nie są spełnione. W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej orzeczenia lekarskie podejmowane w trybie określonym przepisami rozporządzenia RM z 2009 r. mają charakter opinii w rozumieniu art. 84 § 1 k.p.a. Co prawda nie wynika to wyraźnie ze wskazanego przepisu, jednakowoż nie budzi to żadnych wątpliwości tak w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądowy, że opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie, bowiem brak w opinii biegłych fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia prawidłową ocenę jej mocy dowodowej. (wyrok SN z dnia 7 grudnia 1994 r., II URN 43/94, OSNAPiUS 1995, nr 8, poz. 102). Opinia biegłego powinna zawierać uzasadnienie, tj. motywy, które pozwalają dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Nie może zatem sprowadzać się tylko do zdania lekarza (lekarzy), ale musi przekonywać jako logiczna całość. Skoro zadaniem biegłego jest dostarczenie organowi orzekającemu wiadomości specjalnych w celu ułatwienia należytej oceny zebranego materiału dowodowego w sprawie, a nie rozstrzygnięcia sprawy za organ, to organ winien znać szczegółowe motywy przyjęcia danego orzeczenia. Biegły musi wskazać i wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji" (wyrok NSA z dnia 1 lutego 2007 r., II OSK 1445/06, LEX nr 344617). W ocenie Sądu, jeśli opinie (orzeczenia lekarskie) wymogów tych nie spełniają, bowiem nie wyjaśniają dostatecznie przesłanek uzasadniających rozpoznanie choroby zawodowej u skarżącego, bo za takie nie można uznać odniesienie do nieobowiązujących standardów wynikających z zaleceń MOP, mamy do czynienia z istotnym naruszeniem przepisów prawa procesowego, które potencjalnie mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Tym samym uznać trzeba, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 K.p.a. Bez względu na przewidziane prawem, tylko dwuszczeblowe postępowanie diagnostyczne, na organie inspekcji sanitarnej ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zbadania wszystkich zebranych dowodów i dokonania ustaleń na podstawie wszechstronnego ich rozważenia. Podkreślenia wymaga, iż stwierdza chorobę zawodową lub odmawia takiego stwierdzenia organ inspekcji sanitarnej, a nie placówka diagnostyczno-konsultacyjna. Jego rolą jest, więc uzyskać takie dane, na podstawie których można wyprowadzić i uzasadnić wniosek, czy stwierdzone objawy chorobowe odpowiadają objawom choroby zawodowej, czy pozostają w związku przyczynowym z wykonywaną pracą zawodową, czy też rodzaj wykonywanej pracy nie ma żadnego wpływu na powstanie i rozwój schorzenia. Mając do dyspozycji orzeczenie lekarskie niewyjaśniające w sposób wymagany prawem przyczyn odmowy rozpoznania u badanego choroby zawodowej organ inspekcji sanitarnej nie może wydać decyzji zgodnej z przywołanymi wyżej przepisami procedury administracyjnej. Przyjmując, że - choroba pylica płuc, jako choroba zawodowa nie jest w wykazie chorób zawodowych ograniczona przez wskazanie koniecznych do jej stwierdzenia objawów czy parametrów, a Klasyfikacja Międzynarodowego Biura Pracy nie stanowi wystarczającej podstawy do samodzielnego definiowania tej jednostki chorobowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał [...] Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. do jej ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wskazań, a także oceny prawnej przedstawionej powyżej. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, organ będzie zobowiązany do uzyskania orzeczenia lekarskiego, które powinno zawierać uzasadnienie wyjaśniające, z jakiego względu, z powołaniem na wiedzę medyczną, stwierdzone u badanego objawy nie mogą uchodzić za charakterystyczne objawy choroby pylicy, nie odpowiadają jednostce chorobowej zamieszczonej w poz. 3.2 wykazu chorób zawodowych nieograniczonej tam żadnymi kryteriami diagnostyczno-orzeczniczymi.