II SA/Wa 395/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Danuta Kania (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej - oddala skargę - Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] (pkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie zwolnienia [...] K. K. z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] grudnia 2014 r. wskutek upływu skróconego na wniosek żołnierza okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Minister przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Rozkazem personalnym Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej nr [...] (punkt 1) z dnia [...] lutego 2013 r. [...] K. K. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] czerwca 2013 r. wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Powyższy rozkaz personalny został utrzymany w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Po rozpatrzeniu wniesionej przez K. K. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1536/13, uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Zaistniała zatem konieczność ponownego rozpatrzenia odwołania K. K. od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej nr [...] (punkt 1) z dnia [...] lutego 2013 r., co nastąpiło decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., uchylającą ww. rozkaz personalny i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Tym samym, [...] nadal pozostawał w stosunku służbowym zawodowej służby wojskowej. Rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr nr [...] z dnia [...] października 2014 r. K. K. został z dniem [...] listopada 2014 r. przeniesiony do rezerwy kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr do dnia [...] maja 2015 r. Natomiast postępowanie w sprawie zwolnienia [...] z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej zostało umorzone decyzją Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Przebywając w rezerwie kadrowej, [...] w dniu [...] listopada 2014 r. dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, wnosząc o skrócenie okresu wypowiedzenia i zwolnienie z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] grudnia 2014 r. Rozkazem personalnym nr [...] (punkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r., Dyrektor Departamentu Kadr zwolnił K. K. z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] grudnia 2014 r. wskutek upływu skróconego na wniosek żołnierza okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Rozkaz powyższy doręczono [...] w dniu [...] grudnia 2014 r. i z dniem [...] grudnia 2014 r. zwolniono go z zawodowej służby wojskowej. Zachowując ustawowy termin, w dniu [...] grudnia 2014 r. [...] wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z odwołaniem od ww. rozkazu personalnego zarzucając, że rozkaz ten jest niezgodny z przepisami ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 414). Motywując ten zarzut, [...] zakwestionował zasadność pełnienia zawodowej służby wojskowej po uchyleniu, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1536/13, ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Motywując powołaną na wstępie decyzję organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. Zgodnie z art. 111 pkt 9 lit. a ww. ustawy, żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Z kolei art. 114 tej ustawy stanowi w ust. 5 i w ust. 6, że zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej następuje po upływie sześciu miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia, w ostatnim dniu miesiąca oraz, że okres ten może być skrócony za pisemną zgodą zwalnianego żołnierza zawodowego i właściwego organu, przy czym kończyć się musi ostatniego dnia miesiąca. Nadto, z art. 115 ust. 1 w zw. z art. 114 ust. 4 pkt 3 oraz z art. 10 pkt 2 ww. ustawy wynika, że w opisanym przypadku organem właściwym do wydania decyzji w sprawie zwolnienia [...] z zawodowej służby wojskowej jest Dyrektor Departamentu Kadr. Zatem, zaskarżony rozkaz personalny wydał uprawniony organ wojskowy, który prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy prawa powołane w podstawach prawnych tego rozkazu, realizując wolę [...], przejawioną w dokonanym przez niego w dniu [...] listopada 2014 r. wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W świetle powyższego, zdaniem Ministra, podnoszony przez [...] zarzut niezgodności zaskarżonego rozkazu personalnego z przepisami prawa jest całkowicie bezzasadny. Brak jest zatem przesłanek do wyeliminowania tego rozkazu z obrotu prawnego. Organ odwoławczy zaznaczył, iż podniesione w odwołaniu kwestie dotyczące pełnienia przez [...] zawodowej służby wojskowej po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r., stanowią powielenie treści wystąpienia [...] do Dyrektora Departamentu Kadr z dnia [...] listopada 2014 r. Na wspomniane wystąpienie udzielono [...] odpowiedzi pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. W piśmie tym wyjaśniono, że kontynuowanie pełnienia przez [...] zawodowej służby wojskowej stanowi konsekwencję powołanego wyroku oraz wydanej w jego następstwie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Wskazano również na brak zastosowania w tym przypadku przepisu art. 116 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Końcowo organ odwoławczy zauważył, że nieuzasadnione jest powoływanie się przez [...] na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2013 r. o sygn. akt I OSK 1310/12. Wyrok ten wydano w sprawie o stanie prawnym istotnie odmiennym od stanu niniejszej sprawy, a mianowicie w sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił obie wydane w sprawie decyzje, tj. zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2015 r. K. K., reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucił: - naruszenie przepisów procesowych, tj. art. 104 § 2 k.p.a. i art. 156 § 1 k.p.a. w związku z art. 114 ust. 4 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez utrzymanie w mocy rozkazu personalnego z dnia [...] listopada 2014 r. wydanego przez organ niewłaściwy do rozpoznania sprawy tj. Dyrektora Departamentu Kadr mimo, iż rozkaz ten został wydany z przekroczeniem granic prawnych wyznaczonych decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., w której organem właściwym do rozpoznania sprawy w postępowaniu w pierwszej instancji był Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej na mocy decyzji MON nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r., mocą której uchylony został w całości rozkaz personalny Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej i przeniesienia do rezerwy na skutek wykonania wyroku Sądu Wojewódzkiego Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Wa 1536/13 ), uchylającego decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z [...] maja 2013 r., w rezultacie skutkującej nierozpoznaniem sprawy co do istoty, - naruszenie prawa materialnego poprzez błędne wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jako podstawy rozstrzygnięcia art. 111 pkt 9 lit. a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz art. 114 ust. 5 i ust. 6 tej ustawy, skutkujących przyjęciem w decyzji, iż zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej nastąpiło po upływie sześciu miesięcy od wypowiedzenia dokonanego przez skarżącego, skróconego na jego wniosek do dnia [...] grudnia 2014 r., podczas gdy w związku z ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie winien mieć zastosowanie wyłącznie art. 116 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy, według którego w przypadku uchylenia decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej nie następuje reaktywacja stosunku służbowego żołnierzy zawodowych, ponieważ zmianie ulega jedynie tryb zwolnienia traktowany jako wypowiedzenie stosunku służbowego dokonane przez organ z zachowaniem daty zwolnienia przypadającej na dzień [...] czerwca 2013 r. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia [...] listopada 2014 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi skarżący podniósł, iż w jego przypadku doszło do ewidentnego naruszenia prawa przez organy administracji wojskowej poprzez błędne przyjęcie daty zwolnienia go ze służby określonej na dzień [...] grudnia 2014 r., zamiast na dzień [...] czerwca 2013 r., w związku z niezastosowaniem w decyzji zwalniającej go ze służby z dniem [...] czerwca 2013 r. podstawy prawnej art. 116 ust. 1 i 2 ustawy pragmatycznej w związku z art. 111 pkt 9 "b" tej ustawy. W przypadku uchylenia przez sąd decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej lub wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej nie następuje "reaktywacja" stosunku służbowego, ponieważ data zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie ulega zmianie, a zmianie ulega jedynie tryb zwolnienia, gdyż przyjmuje się, że zwolnienie żołnierza zawodowego nastąpiło w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez właściwy organ (wyrok NSA z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1310/12). W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.), dalej: "p.u.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Oceniając niniejszą sprawę w świetle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymująca w mocy rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] (pkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie zwolnienia [...] K. K. z zawodowej służby wojskowej. Powyższy rozkaz personalny został wydany w związku z dokonanym przez skarżącego w dniu [...] listopada 2014 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.), żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. Natomiast w myśl art. 111 pkt 9 lit. a ww. ustawy, żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Z kolei art. 114 ww. ustawy pragmatycznej stanowi w ust. 5 i 6, że zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej następuje po upływie sześciu miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia przez żołnierza, w ostatnim dniu miesiąca oraz, że okres wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej może być skrócony za pisemną zgodą zwalnianego żołnierza zawodowego i właściwego organu, przy czym kończyć się musi ostatniego dnia miesiąca. Poza sporem jest, że skarżący w dniu [...] listopada 2014 r. dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W piśmie skierowanym do Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej oświadczył, iż znane mu są ustawowe warunki wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego, jednocześnie wniósł o skrócenie okresu wypowiedzenia i zwolnienie z dniem [...] grudnia 2014 r. W dniu [...] listopada 2014 r. właściwy przełożony skarżącego zapoznał się z wypowiedzeniem stosunku służbowego i wyraził pisemną zgodę na zwolnienie [...] z zawodowej służby wojskowej po upływie skróconego okresu wypowiedzenia - z dniem [...] grudnia 2014 r. W świetle powyższego, uznać należy, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 114 ust. 1 i ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Istniały zatem podstawy do zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej stosownie do dyspozycji art. 111 pkt 9 lit. a tej ustawy. Nieuzasadniony jest przy tym zarzut skargi, że ww. rozkaz personalny nr [...] (pkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r. został wydany przez niewłaściwy organ. Przepis art. 115 ust. 1 ww. ustawy pragmatycznej stanowi, że zwolnienie z zawodowej służby wojskowej w przypadkach, o których mowa w art. 111 pkt 9 lit. a, następuje decyzją organu wymienionego w art. 114 ust. 4. Zgodnie z art. 114 ust. 4 pkt 3 organami właściwymi do wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej są organy, o których mowa w art. 10 pkt 2 - 4 - w odniesieniu do żołnierzy zawodowych korpusów podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych. Z kolei w myśl art. 10 pkt 2 ww. ustawy organem tym jest dyrektor departamentu Ministerstwa Obrony Narodowej właściwego do spraw kadr. Zauważyć przy tym należy, że na podstawie rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] października 2014 r., skarżący został przeniesiony do rezerwy kadrowej. Okres pozostawania w rezerwie kadrowej określono od dnia [...] listopada 2014 r. do dnia [...] maja 2015 r. W uzasadnieniu tego rozkazu wskazano, że przeniesienie do rezerwy kadrowej podyktowane było potrzebami Sił Zbrojnych oraz, że z dniem przeniesienia żołnierz zawodowy z mocy prawa zwolniony jest z dotychczas zajmowanego stanowiska. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący skorzystał z uprawnienia do wniesienia środka zaskarżenia od powyższego rozkazu personalnego do organu wyższego stopnia. Nie ma też racji skarżący twierdząc, że rozkaz personalny nr [...] (pkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r. został wydany "z przekroczeniem granic prawnych wyznaczonych decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2014r.". W następstwie ww. decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. umorzył, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., postępowanie w przedmiocie zwolnienia K. K. z zawodowej służby wojskowej wskazując na bezprzedmiotowość postępowania w związku z wydaniem przez Dyrektora Departamentu Kadr MON rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Decyzja ta, jak wynika z akt sprawy, stała się ostateczna w administracyjnym toku instancji. W świetle powyższego zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że rozkaz personalny nr [...] (pkt 1) z dnia [...] listopada 2014 r. został wydany przez uprawniony organ wojskowy, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy pragmatycznej. Rozkaz ten stanowi realizację woli skarżącego przejawioną w dokonanym przez niego - w dniu [...] listopada 2014 r. - wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego niezastosowania przez organ art. 116 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wskazać należy, że celem tego przepisu jest wyłączenie restytucji stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej m.in. w przypadku całkowitego wyeliminowania z obrotu prawnego merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej (np. w razie uchylenia przez sąd administracyjny decyzji wydanych w obu instancjach), a równocześnie - umożliwienie uregulowania stanu prawnego tego żołnierza. Z tego względu w ww. przepisie zawarto regulacje dotyczące ustalenia w takich przypadkach trybu i daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oraz odszkodowania przysługującego żołnierzowi. Zauważyć jednak należy, że art. 116 ustawy pragmatycznej nie ma zastosowania do żołnierzy zawodowych pozostających w stosunku służbowym - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1536/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił bowiem wyłącznie ostateczną decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej, pozostawiając w obrocie prawnym decyzję organu I instancji, tj. rozkaz personalny Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej nr [...] (pkt 1) z dnia [...] lutego 2013 r. Następnie, w wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił ww. rozkaz personalny nr [...] (pkt 1) z dnia [...] lutego 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy skarżący nie został zwolniony ze służby wojskowej, gdyż Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. umorzył postępowanie w sprawie. Skarżący kontynuował zatem pełnienie zawodowej służby wojskowej, przy czym rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr MON nr [...] z dnia [...] października 2014 r. został przeniesiony do rezerwy kadrowej. Skarżący, jak już wyżej wskazano, został zwolniony ze służby wojskowej z dniem [...] grudnia 2014 r. w związku z dokonanym w dniu [...] listopada 2014 r. wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Z powyższego wynika, że brak było podstaw prawnych do wydania względem skarżącego decyzji na podstawie art. 116 ustawy pragmatycznej. Zauważyć przy tym należy, że powołany w skardze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2013 r. o sygn. akt I OSK 1310/12 zapadł w odmiennym stanie faktycznym, tj. w sytuacji, gdy Sąd I instancji uchylił zarówno decyzję wydaną przez organ odwoławczy, jak i rozkaz personalny wydany przez organ wojskowy I instancji o zwolnieniu ze służby żołnierza zawodowego. Odnośnie podniesionych w skardze kwestii uposażeniowych i emerytalnych wskazać należy, że pozostają one poza zakresem niniejszej sprawy, której przedmiotem pozostaje zwolnienie skarżącego z zawodowej służby wojskowej w związku z dokonanym wypowiedzeniem stosunku służbowego. Marginalnie jednak Sąd zauważa, że decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej uchylił w całości zaskarżoną decyzję Komendanta Oddziału [...] Żandarmerii Wojskowej w [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o odmowie [...] K. K. wypłaty uposażenia za okres od [...] sierpnia 2014 r. i przyznał ww. uposażenie wraz z dodatkami o charakterze stałym należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym za okres od dnia [...] sierpnia 2014 r. Konkludując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.