II OZ 524/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Leszek Kamiński, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2963/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2015 r. znak: ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2963/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W., zw. dalej skarżącym, na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zw. dalej GINB, z dnia 7 października 2015 r., znak: ..., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że skarga A. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji została nadana w urzędzie pocztowym bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 23 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 3 grudnia 2015 r. przekazał skargę właściwemu organowi. Sąd wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący odebrał zaskarżoną decyzję GINB w dniu 26 października 2015 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upływał z dniem 25 listopada 2015 r., tj. po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia postanowienia. Skarga w niniejszej sprawie została wysłana 23 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego), jednakże skarga ta została nadana bezpośrednio na adres Sądu I instancji, a nie za pośrednictwem organu, stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. Z tego też powodu Sąd skargę przesłał do GINB w dniu 3 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki) i tę datę należało uznać za datę wniesienia skargi, co zdaniem Sądu I instancji, przesądzało o uchybieniu przez stronę terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Na postanowienie z dnia 14 stycznia 2016 r. skarżący wniósł zażalenie wskazując na naruszenie art. 53 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że skarga została złożona po terminie w sytuacji, gdy została ona nadana w placówce przed upływem terminu, a skierowanie jej bezpośrednio do sądu wynika z omyłki osoby wysyłającej oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2963/15, odrzucające skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 października 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu zażalenia podniósł argumentację dotyczącą przywrócenia uchybionego terminu. W związku z takim uzasadnieniem, należy podkreślić, że wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko. Złożenie środka zaskarżenia wydanego na skutek uchybienia terminu i wniosku o przywrócenie terminu wykluczają się wzajemnie z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu - bezskuteczna (tak NSA w postanowieniu z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1692/11, LEX nr 965196 oraz NSA w postanowieniu z dnia 15 maca 2016 r., I GZ 142/16). Stwierdzenie takie wynikać może z prawomocnego orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że skarżący odebrał zaskarżoną decyzję GINB w dniu 26 października 2015 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upływał po upływie trzydziestu dni od daty doręczenia postanowienia. Skarga w niniejszej sprawie została wysłana 23 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego), jednakże skarga ta została nadana bezpośrednio na adres Sądu I instancji, nie za pośrednictwem organu. Sąd I instancji skargę przesłał do GINB w dniu 3 grudnia 2015 r. W tych okolicznościach uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że nastąpiło uchybienie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie. ----------------------- 1