I OZ 401/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1841/15 odrzucające skargę M. F. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1841/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. F. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd lub organ winien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. Wówczas o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd bądź organ do organu właściwego. Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie, wniesienie skargi w sposób prawidłowy nastąpiło już po upływie 30- dniowego terminu, ustanowionego w art. 53 § 1 ppsa, co skutkowało odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2015 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął w dniu 21 września 2015 r. Skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 18 września 2015 r., jednakże wniesiono ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zaś zgodnie z pouczeniem, do organu wydającego zaskarżoną decyzję. Za dzień wniesienia skargi do Sądu uznać należy dzień przesłania jej przez Sąd na adres Ministra Infrastruktury i Rozwoju tj. 23 września 2015 r. Skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa, wobec czego podlega ona odrzuceniu. W zażaleniu M. F. fwskazuje że uchybienie jest znikome, a skarga została wysłana do Sądu zamiast do Ministerstwa wyłącznie przez pomyłkę. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie, że skarga została złożona w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a stosownie do art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W sytuacji wniesienia skargi do niewłaściwego organu, termin może być zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd, do którego niewłaściwie - bezpośrednio - skierowano skargę, prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi. Gdy skarga została wniesiona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd obligowany jest przekazać skargę organowi właściwemu w świetle art. 54 ppsa (postanowienie NSA z: 28.5.2005 r., II FZ 21/05; 11.7.2008 r., II OZ 754/08; 12.1.2011 r., II OSK 2483/10). Czynnikiem decydującym o zachowaniu terminu do wniesienia skargi z art. 53 ppsa będzie data nadania pisma przez sąd na adres właściwego organu (postanowienie WSA w Gdańsku z 3.6.2009 r., III SA/Gd 251/09; postanowienie WSA w Poznaniu z 9.2.2008 r., IV SA/Po 46/08, aprobowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck 2015, s. 323, nb 3; s. 359-360, nb 3). Skoro termin do wniesienia skargi ma charakter prekluzyjnego (sąd administracyjny uwzględnia jego upływ z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda – op. cit., s. 321, nb 1), to obowiązkiem Sądu I instancji było odrzucić niniejszą skargę. Argumenty podniesione w zażaleniu nie mają znaczenia dla oceny prawidłowości odrzucenia skargi. Skarżący w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu niniejszego postanowienia może rozważyć wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86-89 ppsa). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 194 § 1 pkt 1a w związku z art. 184 i art. 197 § 1, i 2 ppsa, oddalił zażalenie.