II OZ 443/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1485/15 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonania robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1485/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. D. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru przystąpienia do wykonywania robót budowlanych, w części, która obejmuje uchylenie decyzji Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2015 r. i umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru rozbiórki zespołu murowanych garaży oznaczonych numerami [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] znajdującego się na działce nr [...], położonej w P., gm. K. W uzasadnieniu postanowienia Sądu I instancji wskazano, iż zaskarżona decyzja należy do aktów merytoryczno - reformacyjnych. Nie można zatem wykluczyć sytuacji, w której w konkretnych okolicznościach sprawy decyzja uchylająca całkowicie lub częściowo decyzję organu I instancji i w tym zakresie inaczej kończąca sprawę, będzie wywoływać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. Z takimi okolicznościami mamy, zdaniem Sądu, do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z treści zaskarżonej decyzji, uchylenie decyzji organu I instancji i częściowe umorzenie postępowania w sprawie zgłoszenia zamiaru przeprowadzenia robót budowlanych oznacza możliwość przystąpienia do rozbiórki m.in. garażu murowanego skarżącego. W świetle okoliczności przytoczonych w skardze oraz mając na uwadze następstwa, jakie w tej konkretnej sprawie może spowodować zaskarżona decyzja, Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie rozbiórki garażu murowanego przed rozpatrzeniem skargi, biorąc pod uwagę jego wartość oszacowaną przez skarżącego, jak i trudności związane z przywróceniem obecnego stanu rzeczy w przypadku ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, uzasadniają uwzględnienie wniosku skarżącego. Sąd podkreślił, że mając na uwadze, iż garaż skarżącego tworzy konstrukcyjnie nierozłączną całość z zespołem murowanych parterowych garaży, od numeru [...] do [...] oraz od numeru [...] do [...], w celu uniknięcia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymaniu wykonania powinna podlegać decyzja organu odwoławczego, w części umożliwiającej rozbiórkę całego zespołu garażowego o powołanych numerach. Wskazane częściowe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i umarzającej postępowanie w sprawie zamiaru przeprowadzenia prac budowlanych, ma ten skutek, że decyzja zaskarżona we wstrzymanej części nie eliminuje z obrotu prawnego sprzeciwu organu wyrażonego w decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w w/w części. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. z/s w S., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia od P. D. na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności, a wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Istota ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym sprowadza się do zapobieżenia wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jakie wystąpiłyby, gdyby zaskarżona decyzja została wykonana. Podstawowym warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest zatem ustalenie, że dany akt lub czynność nie zostały jeszcze wykonane. W przedmiotowej sprawie rozpoznany przez Sąd I instancji wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został zawarty w skardze z dnia 3 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż wstrzymanie wykonania decyzji powinno nastąpić niezwłocznie, ponieważ przedmiotowe garaże są już demontowane i w najbliższym czasie mają zostać całkowicie wyburzone. W uzasadnieniu zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spółka wskazuje, iż w dniu wydania zaskarżonego postanowienia (18 stycznia 2016 r.) garaże objęte zgłoszeniem z dnia 11 sierpnia 2016 r. w sprawie zamiaru przystąpienia do robót budowlanych zostały już rozebrane, na poparcie swego stanowiska przedstawiając również dokumentację fotograficzną. Przedstawione przez spółkę informacje mogłyby świadczyć, że powołane postanowienie, wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji, zostało wydane w czasie, gdy decyzja ta została już wykonana. Naczelny Sąd Administracyjny stoi zaś na stanowisku, iż skoro postanowienie sądu ma uchronić stronę przez skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. post. NSA z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OZ 836/08, post. NSA z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1122/12, CBOSA). Należy jednak wziąć po uwagę, iż twierdzenia zawarte w zażaleniu obrazują stanowisko strony, która nie jest zainteresowania wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, rozpoznając sprawę ponownie, powinien ocenić, czy przedstawione informacje, a także dołączona dokumentacja fotograficzna, pozwalają na wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] listopada 2015 r., uwzględniając przy tym również stanowisko strony skarżącej co do okoliczności podniesionych przez spółkę. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach, na podstawie art. 209 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach.