I SA/Sz 1318/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2015 oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 31 sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia 13 stycznia 2015 r. nr [...] określającą L.L. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 rok w wysokości [...] zł. Z ustalonego stanu faktycznego wynikało, że podatnik jest właścicielem działki nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w obrębie B. zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. [...] m.kw. Na podstawie "Zgłoszenia zmian danych w ewidencji gruntów i budynków" z dnia 3 lutego 2006 r. sporządzonego przez geodetę E. W. dokonano zmiany w ewidencji gruntów i budynków danych ewidencyjnych działki nr [...] w B. o powierzchni [...] ha, sklasyfikowanej jako RV (użytki rolne klasy V), dokonując sklasyfikowania gruntu o powierzchni [...] ha jako RV (użytki rolne klasy V), zaś gruntu o pow. [...] ha jako B (grunty zabudowane i zurbanizowane – tereny mieszkaniowe) – zawiadomienie o zmianach w ewidencji gruntów i budynków z dnia 24 lutego 2006 r. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy Wydział Karny uznał E. W. za winnego podrobienia w dniu 3 lutego 2006 r. w celu użycia za autentyczny dokumentu "Zgłoszenia zmian danych w ewidencji gruntów i budynków" poprzez nakreślenie podpisu "L.L." a następnie złożenia tego dokumentu w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej G. Na skutek postępowania administracyjnego w sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków, polegających na usunięciu wszelkich danych dla działki nr [...] w B., wynikających ze sfałszowanego dokumentu w postaci ww. zgłoszenia zmian danych ewidencyjnych z dnia 3 lutego 2006 r. i przywrócenia wpisu stanu ewidencji istniejącego przed dniem 3 lutego 2006 r., wszczętego wnioskiem podatnika z dnia 7 grudnia 2012 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 13 sierpnia 2013 r. wydał decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 10 maja 2013 r. odmawiającą aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], obręb B., gmina [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że podstawą wprowadzenia kwestionowanej przez podatnika zmiany było opracowanie geodezyjne (operat geodezyjny) powstałe na skutek roboty geodezyjnej – inwentaryzacji powykonawczej budynku wraz z przyłączami, zarejestrowanej w PODGiK G. pod nr [...], przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 lutego 2006 r. i zawierającej wykaz zmian danych ewidencyjnych, sporządzony przez geodetę uprawnionego - E. W. Dokumentacja ta nie była przedmiotem zarówno fałszu materialnego jak i intelektualnego, a przestępne działanie geodety E. W. dotyczyło - co wynikało wprost z ww. wyroku skazującego - wyłącznie dokumentu w postaci zgłoszenia zmian danych ewidencyjnych z dnia 3 lutego 2006 r. Zgłoszenie to stanowiło jedynie impuls do podjęcia czynności wpisu, którego treść została wszakże zdeterminowana danymi z operatu geodezyjnego nr [...], zawierającego dokumentację pomiarową i opisową, w tym wykaz zmian danych ewidencyjnych. Innymi słowy to nie podrobione zgłoszenie zmian danych ewidencyjnych lecz operat geodezyjny stanowiły materialną podstawę wpisu w ewidencji gruntów i budynków. W konsekwencji organ podkreślił, że nie może budzić wątpliwości konstatacja, iż wyeliminowanie z obiegu prawnego dokumentu zgłoszenia zmian danych ewidencyjnych na skutek wyroku stwierdzającego fałsz tego dokumentu, nie pozbawia waloru ważności operatu geodezyjnego ani nie dyskwalifikuje treści danych ewidencyjnych, wpisanych do ewidencji na podstawie tegoż operatu. W dniu 7 grudnia 2012 r. pracownicy Inspektoratu Nadzoru Budowalnego przeprowadzili oględziny kontrolne działki nr [...] obręb geodezyjny B., gmina [...] , ustalając, że na nieruchomości istnieje budynek mieszkalny jednorodzinny, na który podatnik posiada pozwolenie na użytkowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego G. (potwierdzenie z dnia 1 marca 2006 r., znak [...]), działka zabudowana jest także wiatą wolnostojącą konstrukcji drewnianej. Decyzją z dnia 13 stycznia 2015 r. nr [...] Burmistrz Gminy [...] ustalił podatnikowi wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015 w kwocie [...] zł. Do opodatkowania przyjęto powierzchnię gruntów rolnych o pow. [...] ha położonego w B., budynek mieszkalny o pow. [...] m.kw., a także grunty pozostałe o pow. [...] m.kw. Wskazano stawki podatku oraz kwoty podatku za poszczególne przedmioty opodatkowania. W uzasadnieniu poinformowano, że wymiaru dokonano w oparciu o dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, z której wynikało, że podatnik jest właścicielem działki nr [...] obręb B. gm. [...] , która w części o pow. [...] ha jest sklasyfikowana jako użytki rolne RV, w pozostałej części jako B - grunty pozostałe zabudowane. Od powyższej decyzji, podatnik złożył odwołanie, w którym zarzucił organowi I instancji obrazę przepisów prawa materialnego i procesowego poprzez przyjęcie niezgodnej ze stanem faktycznym oraz deklaracją podatnika podstawy opodatkowania i wniósł o uchylenie decyzji w zakresie dot. gruntów pozostałych o pow. [...] ha i naliczenia od nich podatku rolnego. Strona podniosła, że podstawy prawne naliczenia podatku nie występują w żadnych dokumentach, a rzekomy grunt figurujący w ewidencji gruntów i budynków jest wpisem powstałym na skutek działalności przestępczej stwierdzonej prawomocnym wyrokiem sądowym. Po rozpoznaniu wniesionego przez stronę odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wymienioną na wstępie decyzją z dnia 31 sierpnia 2015 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy przywołał treść przepisów art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm. – dalej zwanej: "u.p.g.k."), w którym ustawodawca wprost wskazuje na obowiązek respektowania danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków i dokonywania wymiaru podatków w oparciu o te dane oraz art. 1, art. 1a ust. 3 i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm. – dalej zwanej: "u.p.o.l."), podkreślając, że podważenie tych zapisów bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji, tj. przed starostą. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe. Jak wskazał organ odwoławczy, w rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że podatnik jest właścicielem działki nr [...] położonej w obrębie B. zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. [...] m.kw. Powierzchnia budynku została ustalona w oparciu o informację złożoną przez podatnika. Stosownie do wypisu ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostwo Powiatowe G., działka ta w części obejmującej [...] ha jest oznaczona symbolem RV. Zgodnie z ustawą o podatku rolnym użytki rolne klasy V są zwolnione z podatku rolnego (art. 12 ust. 1 pkt 1). W pozostałej części o pow. [...] ha grunt jest sklasyfikowany pod symbolem B - grunt zabudowany i zurbanizowany - teren mieszkaniowy (§ 68 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 ze zm.). Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, że podstawy prawne naliczenia podatku nie występują w żadnych dokumentach, a kwalifikacja gruntu figurująca w ewidencji gruntów i budynków jest wpisem powstałym na skutek działalności przestępczej stwierdzonej prawomocnym wyrokiem sądowym organ odwoławczy wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, rozpatrując odwołanie od decyzji Starosty [...] w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków dla działki nr 2 obręb B., gm. [...] , utrzymał ją w mocy w dniu 13 sierpnia 2013 r. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wynikało, że aktualizacja danych ewidencyjnych następuje na wniosek bądź z urzędu, przy czym z urzędu wprowadza się zmiany wynikające m.in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Opracowanie geodezyjne będące podstawą dokonania aktualizacji danych dot. działki nr [...] obręb B. zostało przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 10 lutego 2006 r. Dokumentacja ta nie była przedmiotem fałszu, natomiast, co wynika z wyroku sądu - fałszerstwo dotyczyło wyłącznie dokumentu zgłoszeniowego, który nie stanowił podstawy dokonania aktualizacji danych ewidencyjnych. Podstawą wpisu był bowiem operat geodezyjny [...]. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz nakazanie Burmistrzowi Gminy [...] przestrzeganie istniejącego prawa poprzez naliczenie podatku od nieruchomości zgodnie z informacją właściciela nieruchomości i pominięciem sfałszowanych danych w ewidencji gruntów i budynków oraz o wystąpienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zapytaniami prawnymi: a) czy podstawą obliczenia podatku od nieruchomości jest informacja podatnika ewidencja gruntów i budynków zawierająca fałszywe dane niezgodne ze stanem prawnym i faktycznym; b) czy podstawą wpisu da ewidencji gruntów i budynków są dokumenty wymienione w art. 22-23 u.p.g.k. czy też byt samoistny posiada operat geodezyjny geodety nieposiadającego uprawnień; c) czy operat geodezyjny oraz inne załączniki - załączone do wniosku o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków posiada samodzielny byt niezależnie od dokumentu głównego w postaci wniosku określonego art. 23 u.p.g.k. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa polskiego oraz interesu prawnego skarżącego przez: 1) obrazę art. 2, art. 7, art. 64 ust. 1; art. 77 ust. 2, art. 78 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez niestosowanie prawa wskutek nierozpoznania zarzutów skarżącego oraz wydanie decyzji o wysokości podatku od nieruchomości bez podstawy prawnej i faktycznej wobec zastąpienia decyzji administracyjnej urzędniczym uznaniem nieznanym polskiemu prawu oraz pozbawieniem skarżącego prawa do odwołania od nieistniejącej decyzji administracyjnej nadto regulowanie jego obowiązków podatkowych w trybie swobodnego uznania urzędniczego; 2) nieważność postępowania (art. 150 § 1 pkt 2, 6 i 7 k.p.a.) przez nierozpatrzenie faktu fałszerstwa dokumentu stanowiącego podstawę wpisu do ewidencji gruntów i budynków oraz nadanie samodzielnego bytu prawnego operatów geodezyjnemu w oderwaniu od istniejących regulacji prawnych zgodnie z którymi operat ten może stanowić co najwyżej załącznik do wniosku; 3) obrazę prawa materialnego przez zignorowanie art. 22-24 u.p.k.g. oraz przepisów wykonawczych przez niestosowanie przywołanych regulacji prawnych i określonych tam kryteriów stanowiących podstawę wpisu do ewidencji budynków i gruntów; 4) obrazę art. 6-8 k.p.a. przez bagatelizowanie sprawy wbrew istniejącym regulacjom prawnym. Skarżący podniósł w uzasadnieniu zarzutów skargi, że zaskarżoną decyzją organ ominął przedmiot zaskarżenia stosując metodę uniku i w żaden sposób nie ustosunkował się do zarzutów skarżącego - stwarzając jedynie pozory rzekomego rozpatrzenia sprawy powielił uniki burmistrza [...] przed stosowaniem prawa Rzeczpospolitej Polskiej. Ponadto Skarżący wskazał, że pomimo tego, iż prawomocnym wyrokiem karnym polskiego sądu stwierdzono sfałszowanie wpisu do ewidencji budynków i gruntów starostwa [...] to urzędnicy starostwa nie respektują prawomocnych wyroków polskich sądów. W efekcie dane zawarte w tej ewidencji, powstałe wskutek przestępstwa, sankcjonują bezprawie urzędnicze kreując stan sprzeczny ze stanem prawnym i stanem faktycznym - jedynymi niezafałszowanymi danymi dla przedmiotowej nieruchomości są dane właściciela. W ocenie skarżącego, organ odwoławczy nie rozpatrzył w żaden sposób zarzutów odwoławczych powielając stanowiska organów samorządowych - tym samym utwierdzając urzędnicze bezprawie i arogancję praworządności oraz kpienie z prawomocnych wyroków polskich sądów. Końcowo, skarżący wyjaśnił, iż celem skargi jest przywrócenia prawa zgodnie z art. 2 i 7 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o przedstawienie pytania prawnego do NSA na podstawie art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż nie zachodzą podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do kwestii zasadności posłużenia się przez organy podatkowe, przy ustalaniu podstawy opodatkowania, danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków dotyczącymi ww. działki nr 2 i posadowionego na niej budynku mieszkalnego i opodatkowania gruntu o powierzchni [...] ha sklasyfikowanego w ewidencji budynków i gruntów, prowadzonej przez Starostwo Powiatowe G., pod symbolem B – grunt zabudowany i zurbanizowany – teren mieszkaniowy. W ocenie skarżącego, organy nie wzięły pod uwagę, że skoro wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji został sfałszowany to tym samym wpis w ewidencji gruntów i budynków był nieważny. Z uwagi na powyższe, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z normą art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty oraz budynki lub ich części. Natomiast, jak stanowi art. 2 ust. 2 u.p.o.l. opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l., z opodatkowania podatkiem od nieruchomości zwalnia się grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania gruntów stanowi ich powierzchnia, zaś w odniesieniu do budynków – ich powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l.). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.o.l., stawki podatku od nieruchomości w przypadku przedmiotu opodatkowania jakim są grunty i budynki, są zróżnicowane w zależności od ich funkcji, a w szczególności od tego, czy są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W myśl zaś art. 1a ust. 3, przez użyte w u.p.o.l. określenia: 1) użytki rolne, 2) lasy, 3) nieużytki, 4) użytki ekologiczne, 5) grunty zadrzewione i zakrzewione, 6) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, 7) grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, 8) grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Z powyższego wynika zatem, że rodzaj gruntu, funkcja budynku oraz ich przeznaczenie wpływa zarówno na to, czy podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (nie są wyłączone bądź zwolnione z opodatkowania tym podatkiem), jak i na określenie wysokości podatku, skoro podatek stanowi iloczyn stawki i powierzchni gruntu czy odpowiednio – powierzchni użytkowej budynku. Zgodnie § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 542 ze zm.) użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne; 2) grunty leśne; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery "E" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R; 5) (uchylony); 6) grunty pod wodami; 7) tereny różne oznaczone symbolem -Tr. Z § 68 ust. 1 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia wynika, że grunty rolne dzielą się na użytki rolne, do których zalicza się grunty orne, oznaczone symbolem - R, stosownie zaś do § 68 ust. 3 pkt 1 grunty zabudowane i zurbanizowane dzielą się m.in. na tereny mieszkaniowe, oznaczone symbolem – B. Zgodnie z załącznikiem nr 6 dotyczącym zaliczenia gruntów do poszczególnych użytków gruntowych, grunty zabudowane i zurbanizowane dzieli się między innymi na tereny mieszkaniowe, do których zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5: 1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne; 2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne; 3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Do gruntów ornych zalicza się grunty: 1) poddane stałej uprawie mechanicznej mającej na celu produkcję rolniczą lub ogrodniczą; 2) nadające się do uprawy, o której mowa w pkt 1, ale zajęte pod plantacje chmielu, wikliny lub drzew ozdobnych, w tym choinek, oraz szkółki ozdobnych drzew lub krzewów, lub na których urządzone zostały rodzinne ogrody działkowe; 3) zajęte pod urządzenia i budowle wspomagające produkcję rolniczą lub ogrodniczą i położone poza działką siedliskową; 4) utrzymywane w postaci ugoru lub odłogowane. Podstawowym dokumentem urzędowym, na podstawie którego organ określa powierzchnię i rodzaj przedmiotu opodatkowania jest ewidencja gruntów i budynków prowadzona przez starostę powiatowego. Jak stanowi art. 21 ust. 1 u.p.g.k., dane zwarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią m.in. podstawę wymiaru podatków i świadczeń. Ewidencja ta obejmuje informacje dotyczące gruntów, tj. ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; budynków, tj. ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.g.k.). Podkreślić należy, że użyte w art. 21 ust. 1 u.p.g.k. wyrażenie "wymiar podatku" należy interpretować w ten sposób, że przy ustalaniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości winny zostać uwzględnione zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Informacje dotyczące funkcji (użytkowego przeznaczenia) zarówno gruntu, jak i budynku mają dla organu podatkowego charakter wiążący. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyroki: z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3227/12; z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. II FSK 836/08; z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1949/07; z dnia 12 marca 2009 r., sygn. FSK 49/08; z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. II FSK 372/07 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). Jak wskazano powyżej, dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej zwanej: "o.p.") i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podważenie tych danych bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tych działań w treści przepisów u.p.g.k. oraz wydanego na jego podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do § 46 ust. 1 tego rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych; 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych; 3) dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów. Można zatem przyjąć, że uprawnienie organów podatkowych do podjęcia dodatkowych czynności wyjaśniających odnośnie przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości zachodzi wówczas, gdy zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków są niewystarczające dla potrzeb ustalenia stanu faktycznego, tj. gdy wynikające z nich dane nie pozwalają na ustalenie podstaw opodatkowania (np. tego, czy na danym terenie znajduje się budowla (droga). Podobnie w sytuacji, gdy podatnik uprawdopodobni, że w przewidzianej prawem procedurze zainicjował uzgodnienie klasyfikacji danej nieruchomości w ewidencji gruntów ze stanem rzeczywistym, a wbrew przesłankom do takiej zmiany organy ewidencyjne nie skorygowały klasyfikacji, organy podatkowe są zobowiązane do krytycznej oceny danych z ewidencji gruntów, aby uczynić zadość naczelnej zasadzie postępowania podatkowego, tj. zasadzie prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 o.p. W takiej sytuacji ewidencja gruntów ma moc dokumentu urzędowego, przeciwko treści którego mogą być przeprowadzone dowody przeciwne, zgodnie z art. 194 § 3 o.p. (tożsamy pogląd został już wyrażony w doktrynie – por. np. L. Etel, Dane z ewidencji gruntów i budynków jako podstawa opodatkowania gruntów i budynków, "Finanse Komunalne" 2008, nr 6, s. 26 i 28). W rozpoznawanej sprawie dane zawarte w ewidencji były wystarczające do określenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, a klasyfikacja gruntów i budynków, na którą powoływały się organy podatkowe w postępowaniu podatkowym zakończonym wydaniem decyzji ostatecznej, nie pozostaje w sprzeczności z treścią innego dokumentu urzędowego – takiego skarżący nie przedłożył przed organem podatkowym. Przypomnieć należy, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 13 sierpnia 2013 r. nr[...] , utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 10 maja 2013 r. odmawiającą aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], obręb B., gmina [...]. Organ szczegółowo uzasadnił podjęte rozstrzygnięcie, podkreślając, że pomimo tego, że sam wniosek został podrobiony przez skazanego wyrokiem karnym geodetę E. W., to niemniej jednak dokumentacja, na podstawie której dokonano zmiany nie była przedmiotem fałszu materialnego jak i intelektualnego, a przestępne działanie geodety dotyczyło wyłączenie dokumentu w postaci zgłoszenia zmian danych ewidencyjny będących w istocie jedynie impulsem do podjęcia czynności wpisu, którego treść została zdeterminowana danymi z operatu geodezyjnego nr [...], zawierającego dokumentację pomiarową i opisową. W tym miejscu wskazać należy, że decyzja administracyjna jest dokumentem urzędowym. Pojęcie dokumentu urzędowego nie zostało jednoznacznie zdefiniowane, niemniej z powoływanego już wyżej art. 194 § 1 o.p. można wyprowadzić wniosek, że dokumentem urzędowym jest dokument spełniający łącznie następujące przesłanki: został sporządzony w formie określonej przepisami prawa oraz sporządziły go powołane do tego organy władzy publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2010 r. I GSK 426/09, LEX nr 744776). Według przywołanego art. 194 § 1 o.p. dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone, rodzi więc domniemanie zgodności z prawdą. Oznacza to, że treść dokumentu urzędowego nie podlega swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie dowodowe. Za udowodnione należy zatem przyjąć to, co wynika wprost z dokumentu. Co najwyżej organ może dokonać wykładni dokumentu, jeżeli jego treść nie jest jednoznaczna lub wymaga dodatkowych ustaleń (B. Dauter w: S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2004 r., s. 538). Wskazać również należy, że ów przepis reguluje jedynie formalną moc dowodową dokumentów urzędowych i nakazuje traktować jako udowodnioną treść dokumentu, nie rozstrzyga natomiast o znaczeniu dokumentu dla wyniku sprawy, co jest przedmiotem oceny organów podatkowych według zasad określonych w art. 187 § 1 o.p. W odniesieniu do ostatecznej decyzji administracyjnej przyjmuje się - biorąc pod uwagę zasadę trwałości decyzji administracyjnych - iż dopóki dokument urzędowy, będący decyzją administracyjną, znajduje się w obiegu prawnym, dopóty należy go oceniać zgodnie z jego treścią (por. Komentarz do art. 194 o.p. (w:) C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, LEX, 2007, wyd. II). Przede wszystkim więc za udowodnione należy przyjąć to co wynika z dokumentu urzędowego i to organ podatkowy decyduje jakie znaczenie dany dokument urzędowy ma dla wyniku sprawy. Mając zatem na uwadze wskazaną decyzję [...] ego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, której moc dowodowa nie została obalona, zarzuty skarżącego dotyczące rozpoznania sprawy na podstawie fałszywego dokumentu uznać należy za bezzasadne. W konsekwencji, zarzuty skargi, dotyczące nieważności postępowania poprzez nierozpatrzenie faktu fałszerstwa dokumentu stanowiącego podstawę wpisu nie zasługują na uwzględnienie. Znaczenie dla sprawy ma bowiem tylko klasyfikacja wynikająca z omawianej ewidencji. Prawidłowo zatem organ podatkowy ustalił skarżącemu wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 rok, na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, które to zapisy nie zostały, na dzień wydania decyzji, skutecznie podważone ani zmienione w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W konsekwencji, za bezzasadne uznano zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego. Podobnie należało także ocenić zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego. W badanej sprawie organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne czynności dla prawidłowego i obiektywnego ustalenia podstawy opodatkowania w odniesieniu do gruntów, budynków i budowli znajdujących się w posiadaniu skarżącego, zaś podjęta ocena materiału dowodowego niewątpliwie mieści się w granicach wyznaczonych przez art. 191 o.p. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, iż skarżący wskazywał na naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, które w niniejszej sprawie nie miały zastosowania. Mając powyższe na względzie, z uwagi na to, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.