II SA/Wa 1936/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wzoru umowy określającej warunki organizacyjno-finansowe działalności oraz program działania Muzeum [...] postanawia -odrzucić skargę- U Z AS D N I E N I E Uchwałą z dnia [...] kwietnia 20015 r. nr [...] Komisja Konkursowa powołana do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora Muzeum [...] odmówiła dopuszczenia kandydata I. W. do konkursu na stanowisko wskazanego wyżej Muzeum z powodu braku potwierdzenia posiadania wymaganego 5-letniego stażu pracy na stanowiskach kierowniczych. Następnie Zarząd Powiatu [...], działając na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 595 ze zm.) w zw. z art. 10 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 406 ze zm.) oraz § 7 ust. 1 statutu Muzeum [...] stanowiącego załącznik do uchwały Rady Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], uchwałą z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] powołał M. O. na stanowisko dyrektora wskazanego wyżej Muzeum. Jednocześnie, uchwałą nr [...] wydaną w tym samym dniu, Zarząd Powiatu [...], działając na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym w zw. z art. 15 ust. 5 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, ustalił wzór umowy określającej warunki organizacyjno-finansowe działalności oraz program działania Muzeum [...] stanowiący załącznik nr 1 do tej uchwały. I. W. pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r., skierowanym do Zarządu Powiatu [...], zwrócił się o dopuszczenie do konkursu. W piśmie tym wskazał, że 5-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym potwierdza świadectwo pracy z dnia 3 września 2008 r. załączone do jego aplikacji. Do pisma tego dołączył kopię szeregu dokumentów podnosząc, że również one potwierdzają, iż spełnia on wymogi formalne dopuszczenia do udziału w konkursie. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. organ poinformował I. W., że dokumenty potwierdzające wymagany staż pracy należało złożyć do dnia 15 kwietnia 2015 r. oraz że dokumenty nadesłane po terminie nie mogą być rozpatrywane. Organ wskazał, że w tej sytuacji stanowisko komisji konkursowej wyrażone w uchwale z dnia 20 kwietnia 2015 r. pozostaje w mocy. W piśmie z dnia 15 maja 2015 r. I. W. wezwał Zarząd Powiatu [...] do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałami nr [...] oraz [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Na wezwanie to organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia 21 maja 2015 r. W dniu 19 czerwca 2015 r. I. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wskazał, że zaskarża uchwały Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] oraz [...]. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważność wymienionych wyżej uchwał, wskazując, że wydano je z naruszeniem jego interesu prawnego - prawa do dopuszczenia do konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Muzeum [...]. W uzasadnieniu skargi I. W. wskazał, że spełnienie przez niego wymogu posiadania 5-letniego stażu na stanowisku kierowniczym potwierdza świadectwo pracy z dnia 3 września 2008 r., które załączył do aplikacji wysłanej w dniu 27 marca 2015 r. Podniósł, że z pisma Starostwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., przy którym przesłano mu uchwałę komisji konkursowej odmawiającą dopuszczenia do konkursu, wynikało, iż miał 3 dni od dnia jego otrzymania na udzielenie odpowiedzi. Pismo to odebrał w dniu 28 kwietnia 2015 r. Pismo, przy którym przesłał brakujące dokumenty, nadał w dniu 29 kwietnia 2015 r. W tym samym dniu została wydana uchwała nr [...]. Zdaniem skarżącego nie dopuszczając go do konkursu nie dotrzymano wyznaczonego terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 7 września 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego przez uchwałę Zarządu Powiatu [...] nr [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 18 września 2015 r. skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie dopuszczono się naruszenia jego interesu prawnego – prawa do dopuszczenia do konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora wskazanego wyżej Muzeum. Sprawa ze skargi I. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Wa 1936/15, natomiast sprawa ze skargi na uchwałę nr [...] pod sygnatura akt II SA/Wa 1935/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1445 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie natomiast do treści art. art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 tej ustawy, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Warunkiem dopuszczalności skargi na uchwałę organu powiatu jest więc naruszenie przez tę uchwałę interesu prawnego skarżącego. Do oceny, czy zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała narusza interes prawny wnoszącego skargę pomocne będą orzeczenia sądów administracyjnych wydane na gruncie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.). Przepis ten zawiera bowiem analogiczną do art. 87 ust 1 ustawy o samorządzie powiatowym regulację. W wyroku z dnia 10 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 2349/14, (LEX nr 1657653) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że interes prawny, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wywodzić się musi z prawa materialnego, ale oczywiście prawa materialnego administracyjnego. Skarga ma bowiem być wniesiona do sądu administracyjnego w sprawie z zakresu administracji publicznej. Materialne prawo administracyjne ma zawierać normę przyznającą ochronę prawną podmiotowi i z takiej normy wywodzi się właśnie interes prawny. Skarga wniesiona na podstawie ust. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie ma charakteru actio popularis, co oznacza, że nawet sprzeczność aktu organu gminy z prawem nie daje uprawnienia do jej wniesienia. Składający skargę musi wskazać na normę materialnego prawa administracyjnego, z którego swój interes prawny wywodzi, przy tym nie mogą to być przepisy dotyczące zadań gminy. Wymogiem materialnym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Występujący ze skargą musi zatem wykazać, że akt organu gminy, który skarży wpłynął ujemnie na jego prawa chronione normami materialnymi lub uprawnienia z tych norm wynikające. Naruszenie interesu prawnego musi być aktualne, nie ewentualne, przyszłe, musi ograniczać sytuację prawną, uszczuplać uprawnienie, zatem negatywnie wpływać na już ukształtowany stan prawny podmiotu, wynikający z normy materialnej. Związek pomiędzy zaskarżoną uchwałą a własną, prawnie gwarantowaną (a nie tylko faktyczną) sytuacją wnoszącego skargę na podstawie art. 101 ust. ustawy o samorządzie gminnym, winien polegać na tym, że zaskarżona uchwała naruszając prawo jednocześnie negatywnie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, pozbawia go np. pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację (wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 stycznia 2008 r., I SA/Łd 1041/07, LEX 462667). Zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą organ ustalił wzór umowy określającej warunki organizacyjno-finansowe działalności oraz program działania Muzeum [...] stanowiący załącznik nr 1 do tej uchwały. Uchwała ta została wydana po przeprowadzeniu konkursu na stanowisko dyrektora Muzeum [...]. Podstawę prawną do wydania tej uchwały stanowił art. 15 ust. 5 powołanej ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zgodnie z tym przepisem organizator (jednostka samorządu terytorialnego) przed powołaniem dyrektora zawiera z nim odrębną umowę w formie pisemnej, w której strony określają warunki organizacyjno-finansowe działalności instytucji kultury oraz program jej działania. Umowa wchodzi w życie z dniem powołania dyrektora. Odmowa zawarcia umowy przez kandydata na stanowisko dyrektora powoduje jego niepowołanie na to stanowisko. Przypomnieć należy, że Komisja Konkursowa powołana do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora wskazanego wyżej Muzeum odmówiła dopuszczenia skarżącego do konkursu na to stanowisko. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego skarżącego. Skarżący nie wskazał żądnej normy materialnego prawa administracyjnego, z którego swój interes prawny wywodzi. Sąd natomiast nie dostrzega żadnego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a własną, prawnie gwarantowaną sytuacją skarżącego. Zaskarżona uchwała w żaden sposób nie wpływa na jego sferę prawnomaterialną, nie pozbawia go żadnych uprawnień, ani też nie uniemożliwia ich realizacji. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest zatem niedopuszczalna. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 5a) i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.