II GZ 449/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.K. na postanowienie w zakresie zwrotu kosztów postępowania zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 867/15 w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 867/15 po rozpoznaniu skargi A.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [..] lipca 2015 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2014 w pkt. 1. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [..] kwietnia 2015 r.; w pkt. 2. zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego A.K. kwotę 440 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W zażaleniu na zawarte w pkt. 2. ww. wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania A.K. wniósł o jego zmianę przez przyznanie na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrotu kosztów postępowania na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.; dalej: rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.), ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tej części do ponownego rozpoznania WSA we W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 200, art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. i art. 216 p.p.s.a. w zw. z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 440 zł na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, zamiast w stawce obliczonej w oparciu o § 6 pkt 5 tego rozporządzenia; - art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na braku uzasadnienia w zakresie wyboru podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, niewskazanie przyczyn odmowy zasądzenia kosztów we wnioskowanej wysokości oraz kryteriów, którymi kierował się Sąd w tym względzie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, że stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei stosownie do treści art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w pkt. 2. wyroku zasądził od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącego A.K. kwotę 440 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji przyjął, że w rozpatrywanej sprawie w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2014 przysługuje wpis stały stosownie do § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.) w kwocie 200 zł – co wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA we W. z dnia 21 września 2015 r. (k. 7 akt sądowych). Skoro strona skarżąca była zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., Sąd I instancji zasądził od organu na rzecz strony kwotę 240 zł, na co sam skarżący zwrócił uwagę w treści zarzutów podnoszonych w zażaleniu. Strona w zażaleniu podnosi, że wynagrodzenie za czynności adwokackie powinno być przyznane na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., gdyż sprawa dotyczy należności pieniężnej. Rozpoznając zażalenie w pierwszej kolejności należało ustalić czy w rozpoznawanej sprawie wpis od skargi na decyzję w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2014 został poprawnie ustalony przez Sąd I instancji, bowiem zależnie od ustalonego rodzaju wpisu obliczana jest stawka wynagrodzenia pełnomocnika. NSA stwierdza, że Sąd I instancji słusznie uznał, że w rozpatrywanej sprawie wpis od skargi jest wpisem stałym, bowiem decyzja w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości nie zawiera w swojej treści rozstrzygnięcia o należności pieniężnej wynikającej ze złożonego wniosku, który nie wskazuje wysokości żądanej płatności. Przysługująca płatność obszarowa konstytuuje się dopiero w następstwie doręczenia decyzji wydanej na podstawie danych zawartych we wniosku. Wobec tego, brak jest punktu odniesienia kwoty przyznanej bądź nieprzyznanej płatności do danych zawartych we wniosku. Oznacza to, że w sprawach o płatności obszarowe, w których na mocy decyzji przyznano płatność w pomniejszonej wysokości, nie pobiera się wpisu stosunkowego, tylko wpis stały – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (zob. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 2/14, postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 786/13). Skoro wpis od skargi na decyzję w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości jest wpisem stałym bo nie można uznać, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, to prawidłowo Sąd I instancji uznał, że wynagrodzenie adwokackie wyniosło 240 zł (stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Zgodnie z powyższym, zdaniem NSA, WSA we W. poprawnie zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 440 zł i prawidłowo powołał jako podstawę prawną art. 200 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. PM