III SA/Po 93/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J O na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania za miesiąc sierpień 2010 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem wynikającym łącznie w podatku akcyzowym za okres od stycznia do sierpnia 2010 r. w kwocie ponad [...] zł wraz z odsetkami ustawowymi. Egzekucja tej kwoty znacznie utrudni stronie skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej, doprowadzi też do wypowiedzenia zawartych umów kredytowych z tytułu niespłacenia bieżących rat kredytowych. W stosunku do skarżącego wydano kilkanaście decyzji, co urealnia obawę zagrożenia. Strona ma trudną sytuację finansową i życiową. Wysokość ustalonych łącznie zobowiązań podatkowych wynosi więcej niż 20-krotność dochodu z tytułu prowadzonej działalności podatkowej w danym roku podatkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Należy wyjaśnić, że na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przy tym jednak znaczna szkoda w majątku skarżącej lub "nieodwracalne" skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie są równoznaczne z uciążliwością, jaką stanowi zmniejszenie majątku strony o egzekwowane świadczenie pieniężne (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanym przypadku strona uzasadniała wniosek trudną sytuacją finansową i życiową . Za okres od stycznia do sierpnia 2010r. skarżonymi przez nią decyzjami nałożono na nią obowiązek w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami, łącznie zobowiązania podatkowe wynoszą więcej niż 20- krotność dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Otóż Sąd zauważa, że we wszystkich sprawach ze skargi J rozpoznanych przez tutejszy Sąd w 2014 roku, wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji zostały przez Sąd uwzględnione . Tak więc obawa zagrożenia rozumianego jako utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej przez skarżącego czy wręcz uniemożliwienia jej prowadzenia, została zmniejszona. Z kolei oceniając dokumentację dołączoną przy skardze należy stwierdzić, że nie pozwala ona przyjąć aby w sprawie tej zaszły okoliczności świadczące o możliwości wyrządzenia skarżącemu – poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji – znacznej szkody lub spowodowania względem niego trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżący wniosek ten opiera na przesłance spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wywodząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji, a także pozostałych decyzji wymiarowych, może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w konsekwencji utraty płynności finansowej. O tym nie może świadczyć wykazywany przez skarżącego - a osiągany w poszczególnych latach prowadzenia działalności gospodarczej - dochód bądź strata, do której doszło w roku 2013. Informacje te stanowią wyłącznie o relacji do jakiej dochodzi pomiędzy sumą przychodów osiąganych z określonego źródła a kosztami ich uzyskania w danym roku podatkowym. Same w sobie nie mogą jednak oznaczać braku środków finansowych lub braku możliwości ich pozyskania w stopniu umożliwiającym wykonanie skarżonej decyzji bez utraty płynności finansowej. Sąd zauważa, że to od skarżącego jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą zależy jak wykorzystuje przychód uzyskany z tytułu wykonywanej działalności (na co przeznacza środki pieniężne ). Skarżący całkowicie pomija uzyskiwany, znaczny przychód (średnio z tytułu prowadzonej działalności [...] zł rocznie). Nadto we wniosku nie przedstawił aktywów, którymi dysponuje, także w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Sąd zauważa, że osiągany przez skarżącego przychód z prowadzonej działalności gospodarczej uprawdopodabnia możliwość wygospodarowania odpowiednich środków finansowych, umożliwiających pokrycie określonych wobec skarżącego zobowiązań podatkowych, zwłaszcza jeżeli zważy się, że decyzje wymiarowe zostały wydane pierwotnie jeszcze w 2012 roku (decyzja dotycząca stycznia 2010 roku uchylona następnie przez tut. Sąd w wyroku z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Po 613/14), co już winno prowadzić skarżącego do przedsięwzięcia stosownych działań zmierzających do zabezpieczenia jego sytuacji finansowej. Podkreślić również trzeba, że wykonanie aktu administracyjnego nakładającego na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w takim akcie należności ma bowiem charakter odwracalny (tak też postanowienie NSA z dnia 16 października 2015 r., II GZ 587/15, CBOSA). W przypadku uchylenia zaskarżonego do Sądu aktu uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania aktu nakładającego obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Na obecnym etapie postępowania nie mogą odnieść zamierzonego skutku merytoryczne zarzuty kierowane wobec zaskarżonej decyzji, bowiem ich zbadanie nastąpi dopiero przy rozpoznaniu skargi. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.