III SA/Po 87/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania za miesiąc luty 2010 roku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. O. wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] listopada 2015 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. stwierdzającą powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w miesiącu [...] 2010 roku i określającą wysokość zobowiązania podatkowego z powyższego tytułu na kwotę [...] zł. W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podał, że jej wykonanie pociągnie nieodwracalne skutki zważywszy na wysokość ustalonych zobowiązań podatkowych za miesiące od stycznia do sierpnia 2010 roku, wynoszących łącznie z odsetkami ponad [...] zł. Doprowadzi to skarżącego do perturbacji finansowych, będzie on zmuszony zaprzestać regulowania bieżących zobowiązań i w konsekwencji do likwidacji miejsc pracy oraz własnej działalności. Skarżący wskazał jednocześnie, że dochód z tytułu całości prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w 2010 roku wyniósł [...] zł, w 2011 roku [...] zł, w 2012 roku [...] zł, natomiast już w 2013 roku skarżący poniósł stratę, bowiem był zmuszony uregulować należności wobec Dyrektora Izby Celnej w P. Podobnie sytuacja wyglądała w roku 2014, gdzie dochód wyniósł [...] zł. Skarżący podał także, że posiada kredyt na kwotę – pozostałą do zapłaty – [...] zł. Miesięczne koszty prowadzonej działalności gospodarczej kształtują się na poziomie około [...] zł, z czego średnio koszty płac wynoszą [...] zł, energii elektrycznej [...] zł, zakup paliw [...] zł, składki ZUS [...] zł. Skarżący w 2012 roku został nadto uznany za osobę o znacznym stopniu niepełnosprawności. Także żona skarżącego jest osobą schorowaną. Skarżący zwrócił również uwagę na wadliwość podjętych w sprawie rozstrzygnięć, w tym niewykonanie wskazań tut. Sądu zawartych w uprzednio wydanym wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jedną z przesłanek stanowiących podstawę dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, co oznacza możliwość wystąpienia takiej szkody, zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei o drugiej z przesłanek, a więc o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności, mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy w tym miejscu zauważyć, że o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności sąd orzeka na wniosek skarżącego, przez co to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia tego wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie tej ochrony należy do strony postępowania, która winna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07, CBOSA). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać trzeba, że zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacja, a także przedłożona na jej poparcie dokumentacja, nie pozwala przyjąć aby w sprawie tej zaszły okoliczności świadczące o możliwości wyrządzenia skarżącemu – poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji – znacznej szkody lub spowodowania względem niego trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim zauważyć należy, że skarżący wniosek ten opiera na przesłance spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wywodząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji, a także pozostałych decyzji wymiarowych, może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w konsekwencji utraty płynności finansowej. Jednakże przedstawiona przez skarżącego sytuacja majątkowa nie uprawdopodabnia tych okoliczności. O powyższych okolicznościach, w realiach niniejszej sprawy, nie świadczy zwłaszcza wykazywany przez skarżącego - a osiągany w poszczególnych latach prowadzenia działalności gospodarczej - dochód bądź strata, do której doszło w roku 2013. Informacje te stanowią wyłącznie o relacji do jakiej dochodzi pomiędzy sumą przychodów osiąganych z określonego źródła a kosztami ich uzyskania w danym roku podatkowym. Same w sobie nie mogą jednak oznaczać braku środków finansowych lub braku możliwości ich pozyskania w stopniu umożliwiającym wykonanie skarżonej decyzji bez utraty płynności finansowej. Skarżący natomiast we wniosku nie tylko nie przedstawił aktywów, którymi dysponuje, także w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, lecz nadto całkowicie pomija uzyskiwany, znaczny przychód (średnio z tytułu prowadzonej działalności [...] zł rocznie). Ten ostatni z kolei uprawdopodabnia możliwość wygospodarowania odpowiednich środków finansowych, umożliwiających pokrycie określonych wobec skarżącego zobowiązań podatkowych, zwłaszcza jeżeli zważy się, że decyzje wymiarowe zostały wydane pierwotnie jeszcze w 2012 roku (decyzja dotycząca [...] 2010 roku uchylona następnie przez tut. Sąd w wyroku z dnia [...] stycznia 2015 r., sygn. akt [...]), co już winno prowadzić skarżącego do przedsięwzięcia stosownych działań zmierzających do zabezpieczenia jego sytuacji finansowej. Należy także zwrócić uwagę na to, że sam skarżący w pozostałej części skargi przedstawia argumentację, która wskazuje na możliwość poniesienia przez niego ciężaru spowodowanego przez wydane decyzje wymiarowe. Skarżący zwraca bowiem uwagę na to, że w związku z uprzednimi decyzjami wymiarowymi (które jak już zostało to wspomniane były poddane kontroli tut. Sądu) wpłacił znaczną sumę środków finansowych na poczet przedmiotowych należności. Skarżący nie wykazuje natomiast, aby w związku z tym miał jakiekolwiek trudności finansowe z prowadzeniem działalności gospodarczej. Mało tego analiza prezentowanej obecnie sytuacji finansowej - wobec tej która była podstawą oceny wyrażonej w postanowieniu tut. Sądu z dnia [...] czerwca 2014 r., sygn. akt [...], w przedmiocie wstrzymania wykonania poprzednio zaskarżonej decyzji - wskazuje na jej poprawę (skarżący wykazywał wówczas pozostałe do spłaty kredyty na kwotę [...] zł, obecnie wysokość należności z tego tytułu wynosi jedynie [...] zł). Podkreślić również trzeba, że wykonanie aktu administracyjnego nakładającego na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w takim akcie należności ma bowiem charakter odwracalny (tak też postanowienie NSA z dnia 16 października 2015 r., II GZ 587/15, CBOSA). W przypadku uchylenia zaskarżonego do Sądu aktu uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania aktu nakładającego obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Na obecnym etapie postępowania nie mogą odnieść zamierzonego skutku merytoryczne zarzuty kierowane wobec zaskarżonej decyzji, bowiem ich zbadanie nastąpi dopiero przy rozpoznaniu skargi. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.