II SA/Op 586/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji z dnia 4 maja 2015 r., nr [...], o przyznaniu T. R. świadczenia pieniężnego w wysokości 90 zł. Opisaną decyzję doręczono do Kancelarii Syndyka M. J. w dniu 29 października 2015 r., co potwierdza adnotacja i jego podpis złożony na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy. W dniu 12 listopada 2015 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, nadany przesyłką pocztową w dniu 9 listopada 2015 r. (data stempla) wniosek T. R. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w celu sporządzenia skargi na ww. orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt II SO/Op 49/15, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił dla T. R. adwokata, a także umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na tej podstawie, na pełnomocnika z urzędu skarżącego został wyznaczony adwokat P. L. Pismem procesowym z dnia 3 grudnia 2015 r., pełnomocnik T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na podaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr [...]. Pismo procesowe zostało złożone bezpośrednio w siedzibie organu, w dniu 4 grudnia 2015 r., co potwierdza prezentata odciśnięta na skardze. Po przekazaniu akt do tut. Sadu, sprawa została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SA/Op 586/16. Na skutek zarządzenia z dnia 7 stycznia 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, w jakiej dacie została doręczona T. R. zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 11 stycznia 2016 r. (por. k-42 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe, pełnomocnik skarżącego w piśmie złożonym bezpośrednio w siedzibie tut. Sądu w dniu 13 stycznia 2016 r. oświadczył, że nie posiada informacji na temat objęty wezwaniem Sądu, a także nie posiada kontaktu ze skarżącym. Podał ponadto, że w dniu otrzymania wezwania od Sądu, zwrócił się pisemnie do skarżącego z prośbą o kontakt. Następnie, na skutek zarządzenia z dnia 15 stycznia 2016 r. zwrócono się do organu o wyjaśnienie, w jakiej dacie została skarżącemu doręczona decyzja, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowego oraz wezwano do wyjaśnienia przyczyn odbioru tej decyzji przez inną osobę, niż adresat i pod innym adresem, a także czy organ dokonywał w związku z powyższym ponownego doręczenia decyzji skarżącemu. Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r., organ poinformował tut. Sąd, że zwrócił się do Poczty Polskiej o ustalenie kim jest osoba, której podpis widnieje na dowodzie doręczenia przedmiotowej decyzji i czy była ona uprawniona do odbioru przesyłki w imieniu T. R. Z pisma Poczty Polskiej z dnia 11 stycznia 2016 r. wynika, że przesyłkę odebrała osoba upoważniona. W związku z powyższym, organ dokonał doręczenia decyzji skarżącemu w dniu 29 października 2015 r., do Kancelarii Syndyka M. J., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. W dniu 15 lutego 2016 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo pełnomocnika skarżącego informujące, że skarżący nie posiada informacji co daty doręczenia mu zaskarżonej decyzji. Sądowi jest z urzędu znana okoliczność, o której powziął wiadomość w związku ze sprawą o sygn. akt II SO/Op 42/15 i znajdującym się w niej pismem Poczty Polskiej S.A. z dnia 22 października 2015 r., znak: [...] (por. k-32 akt II SO/Op 42/15), że dla T. R. został ustanowiony syndyk masy upadłości w osobie M. J. (postanowienie Sądu Rejonowego w [...] z dnia 1 września 2015 r., sygn. akt [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie doręczenia zaskarżonej decyzji placówka pocztowa dokonała do Kancelarii Syndyka masy upadłości M. J., w dniu 29 października 2015 r., co potwierdza adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Stosownie do art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2015 r., poz. 233), syndyk zawiadamia o upadłości tych wierzycieli, których adresy są znane na podstawie ksiąg upadłego, a także komornika ogólnej właściwości upadłego. Syndyk zawiadamia także placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529) o ogłoszeniu upadłości. Placówki te doręczają syndykowi adresowane do upadłego przesyłki pocztowe. Syndyk wydaje wówczas upadłemu przesyłki pocztowe, które nie dotyczą majątku masy upadłości lub których zatrzymanie nie jest potrzebne ze względu na zawarte w nich wiadomości. W orzecznictwie sądowym wyrażony został pogląd, zgodnie z którym skoro w myśl przywołanego art. 176 ust. 2 ustawy – Prawo upadłościowe, placówki pocztowe doręczają syndykowi adresowaną do upadłego korespondencję i wszelkie przesyłki, a ten zobligowany jest je przekazać upadłemu (o ile dotyczą masy upadłości), to tym samym syndyka traktować należy jako "domownika", o którym mowa w art. 132 § 2 Kodeksu postępowania karnego, z wszystkimi tego konsekwencjami. Oznacza to, że datą doręczenia pisma adresatowi jest dzień oddania go syndykowi. Domniemanie to - co oczywiste - może zostać obalone w toku postępowania, gdy adresat wykaże, że pomimo prawnie skutecznego doręczenia pismo nie zostało mu oddane w ogóle lub otrzymał je z opóźnieniem (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt V KZ 15/09, LEX nr 491232, por. także wyrok WSA w Olsztynie z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 214/11; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I FZ 338/08 – obydwa dostępne na stronie: http://www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Wprawdzie teza zacytowanego orzeczenia odnosi się do pojęcia "domownika" w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks postępowania karnego, to w ocenie Sądu można ją odnieść w drodze analogii, także do pojęcia domownika użytego w przepisach procedury postępowania administracyjnego, tj. w art. 43 K.p.a. Niezależnie jednak od powyższego, Sąd powziął działania zmierzające do ustalenia daty doręczenia zaskarżonej decyzji. Zwrócił się w tej sprawie zarówno od organu, jak również do samego skarżącego, reprezentowanego przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. Pomimo podjętych czynności, nie udało się ustalić daty odebrania przez samego skarżącego zaskarżonej decyzji, którego pełnomocnik w piśmie z dnia 11 lutego 2016 r. oświadczył, że skarżący nie posiada informacji co do daty doręczenia mu zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów uznać należało, że skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 31 sierpnia 2015 r. dokonano do rąk syndyka masy upadłości w dniu 29 października 2015 r. Wobec tego, ustalony w przywołanym powyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, liczony kalendarzowo, upłynął w niniejszej sprawie w dniu 28 listopada 2015 r. Z uwagi na okoliczność, że ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, to zastosowanie w sprawie ma przepis art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Czyli w niniejszym przypadku termin do złożenia skargi upłynął w poniedziałek, tj. w dniu 30 listopada 2015 r. Skarga została natomiast złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 4 grudnia 2015 r. (data prezentaty organu na skardze), a zatem uchybiony został termin warunkujący skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wskazać także należy, że wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że przeszkoda w dokonaniu czynności, choćby niezawiniona przez stronę, powodowała przedłużenie terminu o okres trwania przeszkody w sposób zbliżony do zawieszenia terminu przedawnienia (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt I GZ 11/08; dostępne na stronie: http://www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Niemniej, jak podkreślano w literaturze, okoliczności z tym związane, np. wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po upływie tego terminu, mogą stanowić przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W takiej sytuacji, aby skarga została rozpoznana, konieczne było złożenie wraz z nią wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia (por. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 89/16, dostępne na stronie: http://www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W sprawie nie został jednak złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a zatem kwestia ewentualnego jego przywrócenia nie mogła być przedmiotem badania przez Sąd. Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę T. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił.