II OSK 1977/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 271/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] stycznia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Postanowieniem z [...] stycznia 2015 r. Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...] marca 2014 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] pozwolenia na budowę inwestycji w [...] w postaci budynku usługowo-handlowego, zjazdu z drogi publicznej, stacji trafo z przyłączem energetycznym, przyłącza kanalizacji sanitarnej, przyłącza wodociągowego, przekładki sieci wodociągowej i przyłącza kanalizacji deszczowej. Na skutek rozpoznania zażalenia wniesionego przez A. B. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. [...] wniosła skargę na powyższego postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z 8 września 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 650/15 uchylił zaskarżone postanowienie. Wskutek ponownego rozpoznania zażalenia A. B. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. uchylił postanowienie organu I instancji i na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. wznowił postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Starosty [...] z [...] marca 2014 r. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 8 kwietnia 2016 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 271/16 odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - P.p.s.a. Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ zaskarżone postanowienie wydane na podstawie art. 149 § 1 K.p.a. nie mieści się w katalogu postanowień wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Nie przysługuje na nie zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. W konsekwencji nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Sąd I instancji wskazał też, że pouczenie skarżących w postanowieniu o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie tworzy prawa do skutecznego złożenia takiego środka zaskarżenia, jeżeli nie jest przewidziane w przepisach prawa. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła [...], zaskarżając je w całości. Zarzuciła naruszenie art. 8 i 9 K.p.a. w zw. z art. 149 § 4 K.p.a. w zw. z art. 141 § 1 K.p.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 K.p.a. poprzez błędną wykładnię i odrzucenie skargi, w sytuacji gdy organ administracji publicznej udzielił stronie pouczenia w przedmiocie uprawnienia do złożenia skargi na postanowienie o wznowieniu postępowania. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego nie należy do kategorii postanowień kończących postępowanie, ani do kategorii rozstrzygających sprawę co do istoty. Rację ma Sąd I instancji, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 i § 4 K.p.a.). Postanowieniem z [...] stycznia 2015 r. Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z [...] marca 2014 r., a Wojewoda [...] na skutek ponownego rozpoznania zażalenia A. B. postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. uchylił to postanowienie i wznowił postępowania administracyjne. Sąd I instancji nie uwzględnił tego, że wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia nastąpiło na skutek rozpoznania przysługującego środka zaskarżenia od postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Na postanowienie wydane w takim trybie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest ono bowiem postanowieniem organu II instancji wydanym wskutek uwzględnienia środka zaskarżenia od postanowienia, na które - ze względu na jego przedmiot - przysługiwało zażalenie. Spełnia zatem kryteria z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Jest oczywiste przy tym, że kryterium dopuszczalności zażalenia może dotyczyć tylko postanowienia organu I instancji (podobny pogląd został wyrażony w postanowieniu NSA z 23 marca 2016 r., sygn. akt II OSK 608/16 oraz wyroku WSA w Gliwicach z 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1610/13, ONSAiWSA 2015/5/86 - w odniesieniu do dopuszczalności skargi na postanowienie organu II instancji uchylające postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania). W konsekwencji w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi niedopuszczalność skargi i jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało uznać za niezasadne. Należy też podkreślić, że Sąd I instancji prawidłowo wskazał, iż błędne pouczenie strony o przysługującym jej środku zaskarżenia nie tworzy uprawnienia do wniesienia tego środka, skoro nie przewidują go przepisy prawa. W rozpoznawanej sprawie nie można jednak uznać, aby pouczenie skarżącej o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego było błędne. Skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługującym jej uprawnieniu, z którego skorzystała. Mając powyższe na uwadze, wobec zasadności postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.