I OSK 2359/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Borowiec Sędzia del. WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt: II SA/Bd 423/16 w sprawie ze skargi N.S. w W. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy z dnia [..] grudnia 2015 r. nr [..] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy; 2. odstępuje od zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt: II SA/Bd 423/16 uchylił zaskarżoną przez N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W. decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy z dnia [..] grudnia 2015 r., znak: [..] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy z dnia [..] listopada 2015 r., znak: [..] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z dnia 9 listopada 2015 r. N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpił do Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie protokołów kontroli, zastrzeżeń do protokołów kontroli, stanowiska w stosunku do zastrzeżeń do protokołu kontroli, wystąpień pokontrolnych, zastrzeżeń do wystąpień pokontrolnych, stanowiska w stosunku do zastrzeżeń do wystąpienia pokontrolnego Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy, przeprowadzonych w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. L. Rydygiera w Toruniu w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 21 października 2015 r. dotyczących postępowań kontrolnych w przedmiocie prawidłowości realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie szpitalne, zawartej na lata 2014 i 2015, w szczególności dotyczących prawidłowości kwalifikacji chorych do leczenia stacjonarnego i wykazywania właściwych produktów rozliczeniowych. Decyzją z dnia [..] listopada 2015 r. Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy, uznając przedmiot wniosku za informację przetworzoną, odmówił udzielenia tej informacji z uwagi na brak wykazania przez wnioskującego szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. W wyniku wniosku N.S. w W. sp. z o.o. w W., organ ponownie rozpatrzył sprawę i decyzją z dnia [..] grudnia 2015 r. odmówił udostępnienia informacji, uznając, że uzyskanie informacji przetworzonej – a do takiego rodzaju informacji publicznej zaliczył informację objętą wnioskiem, wiąże się z koniecznością wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, czego w sprawie nie uczyniono. Decyzja z dnia [..] grudnia 2015 r. stała się przedmiotem skargi N.S. w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. oraz art. 16 ust. 2 w związku z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 107 § 1 k.p.a., a także art. 16 ust. 2 w związku z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugi i art. 10 ust. 1 powyższej ustawy oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji. Skarżąca spółka wskazując, że NFZ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia wnioskowanej informacji, zwróciła uwagę na to, że żądana informacja stanowi informację publiczną, natomiast nie stanowi informacji przetworzonej. Czynności w procesie udzielania wnioskowanej informacji ograniczają się do wykonania skanów i anonimizacji, nie powstaje również w tym procesie żadna nowa informacja. Organ nie musi ponadto angażować środków osobowych ani finansowych. Sam fakt czasochłonnego procesu odnajdywania żądanej informacji czy też jej porządkowania, nie stanowi o przetworzeniu informacji. W związku z tym, że żądana informacja nie jest informacją przetworzoną, nie można wymagać wykazania przesłanki szczególnego interesu publicznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W. za uzasadnioną. Przedstawiając swoje stanowisko Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia organu z dnia [..] grudnia 2016 r. oraz z dnia [..] listopada 2016 r. stanowią decyzje administracyjne, pomimo że nie zawierają one wszystkich elementów właściwych dla indywidualnej decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym i nie posiadają klasycznej formy decyzji. Wobec tego Sąd rozpoznał skargę i uznał, że argumentacja organu przedstawiona w skarżonej decyzji nie może zostać uwzględniona, ponieważ informacji żądanej we wniosku nie można uznać, w świetle treści uzasadnienia decyzji, za przetworzoną. Organ twierdził, że "nie jest w stanie sprostać żądaniu wykonania nadmiarowych kopii wszelkich wnioskowanych danych wraz z wykonaniem ich anonimizacji, a także usuwania danych o charakterze tajemnicy przedsiębiorstwa", nie podał jednak żadnych konkretnych danych z tym związanych, w szczególności nie podał jakie ilości dokumentów wymagałyby udostępnienia. Sąd uznał, że suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników może być w wyjątkowych sytuacjach traktowana jako informacja przetworzona, jednakże taką okoliczność należy wykazać w uzasadnieniu decyzji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł Dyrektor Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W., ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez niezasadne przyjęcie, że informacja objęta wnioskiem skarżącego nie ma charakteru informacji przetworzonej, co skutkowało przyjęciem, że organ administracyjny nie mógł odmówić udostępnienia informacji na tej podstawie, podczas gdy prawidłowa ocena stanu prawnego i faktycznego prowadzi do przeciwnego wniosku. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd dokonał odmiennej niż organ interpretacji przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podczas gdy zabiegi w stosunku do wnioskowanych informacji i dokumentów wymagają nie wyłącznie anonimizacji, ale także usunięcia danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz tajemnicą lekarską. Ze względu na ilość dokumentacji zbiór informacji prostych może stanowić informację przetworzoną, co potwierdza szerokie orzecznictwo sądów administracyjnych. Okoliczność, że nie zostało przedstawione szczegółowe wyliczenie ilości dokumentów, czasu pracy i nakładu środków koniecznych do analizy, anonimizacji i przygotowania do udostępnienia nie świadczy o tym, że w istocie żądane informacje nie mają charakteru informacji przetworzonej. W odpowiedzi na skargę kasacyjną N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o jej oddalenie jako nieuzasadnionej i zasądzenie od organu kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) – dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.). Granice skargi kasacyjnej wyznaczają wskazane w niej podstawy. Naczelny Sąd Administracyjny, ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich bądź w inny sposób korygować. Do autora skargi kasacyjnej należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które w jego ocenie naruszył Sąd I instancji i precyzyjne wyjaśnienie, na czym polegało ich niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja, w odniesieniu do prawa materialnego, bądź wykazanie istotnego wpływu naruszenia prawa procesowego na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd I instancji. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego w jednej z jego postaci, tj. poprzez błędną wykładnię. Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Błędnej wykładni przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz.U. z 2015 r., poz. 2058) – dalej u.d.i.p. skarżący kasacyjnie upatruje w przyjęciu przez Sąd I instancji, że wniosek dotyczył udostępnienia informacji publicznej prostej. Należy zatem przypomnieć, że naruszenie prawa materialnego może przejawiać się w dwóch postaciach: jako błędna wykładnia albo jako niewłaściwe zastosowanie określonego przepisu prawa. Podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię wykazać należy, że sąd mylnie zrozumiał stosowany przepis prawa, natomiast uzasadniając zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego wykazać należy, że sąd stosując przepis popełnił błąd subsumcji, czyli że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie nie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. W obu tych przypadkach autor skargi kasacyjnej wykazać musi, jak w jego ocenie powinien być rozumiany stosowany przepis prawa, czyli jaka powinna być jego prawidłowa wykładnia. Jednocześnie należy podkreślić, że ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie zaś na podstawie stanu faktycznego, który skarżący uznaje za prawidłowy (por. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r., II GSK 717/12, LEX nr 1408530; wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., I GSK 934/12, LEX nr 1372091). Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku analizy uzasadnienia skargi kasacyjnej przyjął, że w istocie skarżący kasacyjnie zarzuca niewłaściwe zastosowanie przez Sąd I instancji wskazanego wyżej przepisu u.d.i.p. będące wynikiem błędnej wykładni tego przepisu w realiach niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje prawo do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Tym bardziej zatem wymagało dokonania jego wykładni. Analiza dotychczasowego orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna, która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14); - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, że ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12); - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15); - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11); - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Biorąc pod uwagę wyżej przedstawione rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej oraz odnosząc je do realiów niniejszej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że informacja publiczna, której udostępnienia domagał się skarżący N.S. w W. sp. z o.o. z siedzibą w W. ma charakter informacji przetworzonej. W orzecznictwie trafnie wskazano, że na tle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie (zob. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2016 r., I OSK 19/15). Strona skarżąca w swoim wniosku z dnia 9 listopada 2015 r. domagała się udostępnienia informacji publicznej poprzez udostępnienie informacji publicznej w zakresie protokołów kontroli, zastrzeżeń do protokołów kontroli, stanowiska w stosunku do zastrzeżeń do protokołu kontroli, wystąpień pokontrolnych, zastrzeżeń do wystąpień pokontrolnych, stanowiska w stosunku do zastrzeżeń do wystąpienia pokontrolnego Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Bydgoszczy, przeprowadzonych w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym im. L. Rydygiera w Toruniu w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 21 października 2015 r. dotyczących postępowań kontrolnych w przedmiocie prawidłowości realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie szpitalne, zawartej na lata 2014 i 2015, w szczególności dotyczących prawidłowości kwalifikacji chorych do leczenia stacjonarnego i wykazywania właściwych produktów rozliczeniowych. Wprawdzie organ nie podał, jakie ilości dokumentów wymagałyby udostępnienia, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, jednakże uchybienie organu w tym zakresie w realiach niniejszej sprawy nie miało wpływu na wynik sprawy, a zatem nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Już bowiem sam zakres złożonego wniosku przemawia za przyjęciem, że w niniejszej sprawie wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Wniosek zarówno przedmiotowo, jak i czasowo jest szeroki, obejmuje bowiem rozległy przedmiotowo charakter dokumentów sporządzanych w okresie niemal sześciu lat. Sama wstępna segregacja i klasyfikacja dokumentów niewątpliwie byłaby czasochłonna. Uwzględnienie wniosku wymagałoby nie tylko zwykłych czynności technicznych związanych z kopiowaniem dokumentów, lecz znacznego nakładu pracy związanego z koniecznością ponadstandardowej – wnikliwej lektury dokumentacji objętej żądaniem wniosku, a następnie procesu anonimizacji. W związku z powyższym należy zaakceptować ocenę organu wydającego zaskarżoną decyzję, według której w realiach niniejszej sprawy przygotowanie kopii dokumentów za okres ponad pięciu lat, wymagające uprzedniej analizy posiadanego zasobu dokumentów i dokonania ich wyboru według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, związane byłoby również z istotnym i takim zaangażowaniem pracowników organu, które w konsekwencji mogłoby wpłynąć negatywnie na bieżące wykonywanie zadań przez ten podmiot. Wnioskowana do udzielenia informacja publiczna miała zatem charakter informacji publicznej przetworzonej. Tym samym zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Sąd I instancji będzie miał na uwadze przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, że skoro zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. "prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego", a informacja objęta wnioskiem w istocie stanowiła informację przetworzoną, to dopiero brak zaistnienia przesłanki szczególnej istotności informacji publicznej przetworzonej dla interesu publicznego mógł stanowić podstawę do wydania decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej przetworzonej. Należy podkreślić, że uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12). Konieczność wykazania przez wnioskodawcę szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji nie oznacza oczywiście zwolnienia podmiotu, do którego kierowany jest wniosek z obowiązku analizy powyższej ustawowej przesłanki na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy. Chodzi jedynie o podkreślenie, że brak wskazania przez wnioskodawcę, w czym upatruje on szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji publicznej istotnie ogranicza możliwość poczynienia przez podmiot zobowiązany stosownych ustaleń i w konsekwencji uwzględnienia wniosku. Z akt sprawy wynika, że dopiero w piśmie z dnia [..] grudnia 2015 r. trafnie zakwalifikowanym przez Sąd I instancji jako decyzja administracyjna wydana na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Dyrektor NFZ Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego w Bydgoszczy wzywał wnioskodawcę do wykazania przesłanki szczególnej istotności wnioskowanej informacji dla interesu publicznego. Rolą Sądu I instancji będzie ocena, czy w tym stanie rzeczy przy uwzględnieniu treści pism kierowanych przez wnioskodawcę do organu, została w sprawie wykazana przesłanka szczególnej istotności wnioskowanej informacji dla interesu publicznego i dopiero na tej podstawie ustalenie czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Jak wyżej wskazano Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, a zatem dostrzegając, że ocena legalności zaskarżonej decyzji jest przedwczesna, gdyż istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona, miał podstawę do zastosowania art. 185 § 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu skarżącego kasacyjnie przyjmując, że w realiach niniejszej sprawy sposób rozpoznawania sprawy przez Dyrektora NFZ Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego w Bydgoszczy wypełnia przesłankę "przypadków szczególnie uzasadnionych", o jakich mowa w tym przepisie.