II OZ 1482/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 czerwca 2016 r. w zakresie odrzucenia skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 166/16 ze skargi D. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2015 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie. 2 Postanowieniem z 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skarżącej doręczono postanowienie organu w dniu 16 listopada 2015 r., a skarga do sądu administracyjnego została wniesiona jeden dzień po terminie, tj. w dniu 17 grudnia 2015 r. została złożona osobiście przez skarżącą w siedzibie organu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. B., przyznając, że wniosła skargę po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie organu doręczono skarżącej w dniu 16 listopada 2015 r., zatem termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 16 grudnia 2015 r. Skarżąca wniosła skargę, składając ją osobiście w siedzibie organu, w dniu 17 grudnia 2015 r., a zatem po terminie. Z tych względów należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że z treści zażalenia skarżącej na postanowienie WSA w Warszawie z 15 czerwca 2016 r. wynika, że skarżąca nie kwestionuje faktu wniesienia skargi po terminie. Jednocześnie powołuje się na przyczynę takiego stanu rzeczy, a mianowicie zły stan zdrowia. Na potwierdzenie tej okoliczności dołączyła zaświadczenie lekarskie i kartę informacyjną leczenia szpitalnego. W zażaleniu skarżąca wnosi o "przywrócenie terminu rozprawy". Sąd I instancji powinien zatem wniesione zażalenie potraktować także jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy bowiem mieć na uwadze, iż odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do jej wniesienia bezprzedmiotową, albowiem ewentualne postanowienie sądu o przywróceniu terminu znosi skutki postanowienia o odrzuceniu skargi bez potrzeby uchylenia tego orzeczenia. Konsekwencją rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu zgodnie ze złożonym w tym przedmiocie żądaniem jest nadanie sprawie dalszego biegu (por. postanowienia NSA: z 18 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 180/09, z 4 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1859/09, z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 7/11, z 8 września 2004 r., OZ 395/04). Na wydane postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje następnie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. ----------------------- 2