II OSK 2321/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon (spr.) Sędzia del. WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 247/16 w sprawie ze skargi Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbierania odpadów komunalnych oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 247/16, oddalił skargę Zakładu [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2016 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania z odbierania odpadów komunalnych. Wyrok wydany został w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Związek Międzygminny "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]" w dniu 10 sierpnia 2015 r. skierował do Zakładu [...] Sp. z o.o. wezwanie do niezwłocznego złożenia sprawozdania za I półrocze 2015 r., dotyczącego odpadów komunalnych odebranych na terenie gmin członkowskich Związku Międzygminnego "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]". Organ wskazał, że przedmiotowe sprawozdanie za pierwsze półrocze 2015 r. należało złożyć do 31 lipca 2015 r. Spółka w przesłanym w dniu 12 sierpnia 2015 r. sprawozdaniu wskazała, że w I półroczu 2015 r. nie świadczyła usług odbioru odpadów komunalnych. Związek Międzygminny "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]" decyzją z dnia [...] września 2015 r., na podstawie art. 53 § 1, art. 207 § 1 i art. 210 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 613), art. 64 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 65 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm., dalej: u.s.g.), § 6 ust. 1 pkt 23, Statutu Związku Międzygminnego "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]" (Dz.Urz. Woj. Wlkp. z 28 listopada 2014 r. poz. 6409); art. 9n ust. 1 i 6, art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z dnia 13 września 1996 r. (tekst jedn. Dz.U. 2013 r. poz. 1399 ze zm., dalej: u.c.p.g.), po rozpoznaniu sprawy dotyczącej nieterminowego złożenia sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I półrocze 2015 r., wymierzył Zakładowi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. karę pieniężną za nieterminowe złożenie sprawozdania podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I półrocze 2015 r., w wysokości 1100 zł; tj. po 100 zł za każdy dzień zwłoki, licząc od dnia 1 sierpnia, tj. pierwszego dnia następującego po terminie obowiązkowego złożenia sprawozdania przypadającego 31 lipca 2015 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 9 n ust. 6 u.c.p.g. podmiot, o którym mowa w ust. 1, który w danym półroczu nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, tj. do 31 lipca 2015 r., sprawozdanie zerowe. Organ podkreślił, że Związek Międzygminny "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]" jako podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej jest zobowiązany do składania sprawozdań. Organ wskazał, że w przypadku, gdy odpady komunalne nie były odbierane, należy sporządzić jedno sprawozdanie zerowe dla wszystkich gmin członkowskich wchodzących w skład Związku Międzygminnego "Centrum Zagospodarowania Odpadów – [...]". Zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. przedsiębiorca odbierający odpady komunalne, który przekazuje po terminie sprawozdanie podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia. Spółka w odwołaniu od powyższej decyzji zarzuciła naruszenie art. 9n ust. 6 u.c.p.g. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że strona, która w okresie pierwszego półrocza 2015 r. nie odbierała odpadów, zobowiązana jest do złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 9 n ust. 1 u.c.p.g. oraz naruszenie art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do nałożenia na stronę kary pieniężnej określonej w powoływanym artykule. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu skarżąca bezspornie należała w roku 2015 do kategorii podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. W art. 9n u.c.p.g., nałożono na tego typu podmioty obowiązek sporządzania i składania wójtowi, burmistrzowi czy prezydentowi miasta (albo zarządowi związku międzygminnego, który przejął obowiązki gmin w zakresie gospodarowania odpadami) półrocznych sprawozdań – w terminie do końca miesiąca następującego po upływie półrocza, którego sprawozdanie dotyczy (ust. 1 i ust. 2). Podmiot, który w danym półroczu nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, winien przekazać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, sprawozdanie zerowe (ust. 6). Kolegium nie podzieliło stanowiska skarżącej jakoby sprawozdanie zerowe było jakimś nowym rodzajem sprawozdania. W ocenie organu jest to po prostu sprawozdanie wymienione w ust. 1 analizowanego artykułu, w którego poszczególnych rubrykach (dotyczących masy różnych rodzajów odpadów i pozostałości z sortowania) wpisano liczbę 0, względnie pozostawiono puste rubryki z informacją, że usługa odbioru odpadów nie była świadczona. Spółka złożyła formularz sprawozdania z pustymi rubrykami i pismem informującym o nieświadczeniu usług 12 sierpnia 2015 r., podczas gdy – w świetle art. 6n ust. 2 u.c.p.g. – należało to uczynić do końca lipca. Zatem organ I instancji słusznie stwierdził jedenastodniowe opóźnienie i stosownie do art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. wymierzył karę w wysokości 1100 zł. Zakład [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze na powyższą decyzję zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § 1 ust. 1 k.p.a. w zw. 9n ust. 6 w zw. z art. 9n ust. 1 u.c.p.g. w zw. z § 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej, poprzez przyjęcie, że sprawozdanie zerowe, o którym mowa w art. 9n ust. 6 u.c.p.g. jest tym samym sprawozdaniem, o którym mowa w art. 9n ust. 1 u.c.p.g. i w następstwie tego – utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy stanowisko takie zaprzecza idei racjonalnego prawodawcy oraz zasadom techniki prawodawczej, w szczególności § 10 powoływanego rozporządzenia; 2. art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 9n ust. 6 w zw. z art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji tego utrzymanie w mocy decyzji, pomimo tego iż organ I instancji bezzasadnie nałożył na skarżącego karę finansową; 3. art. 9n ust. 6 u.c.p.g. w zw. z art. 9t u.c.p.g. w zw. z treścią rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi, poprzez zastosowanie wzoru sprawozdania jako wzoru tzw. "sprawozdania zerowego", mimo iż zgodnie z delegacją ustawową wzór ten nie znajduje zastosowania do sprawozdania zerowego, ujętego w art. 9n ust. 6 ustawy; 4. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 9n ust. 6 u.c.p.g. poprzez przyjęcie przez organ II instancji definicji "sprawozdania zerowego", która nie wynika z ustawy ani z innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co stanowi naruszenie obowiązku działania przez organy administracji publicznej na podstawie przepisów prawa; 5. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9n ust. 6 u.c.p.g. poprzez przyjęcie przez organ II instancji definicji "sprawozdania zerowego" która nie wynika z ustawy ani z innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co pozostaje w sprzeczności z obowiązującą organ II instancji zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej; 6. art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, co pozostaje w sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego i zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. W odpowiedzi na skargę SKO w Poznaniu wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 9n ust. 1 u.c.p.g. podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania półrocznych sprawozdań. W myśl art. 9n ust. 2 u.c.p.g. sprawozdanie należy przekazać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po upływie półrocza, którego dotyczy. Ponadto zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n – podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia, nie więcej jednak niż za 365 dni. Sąd wskazał, że w orzecznictwie i piśmiennictwie prezentowane były dwa odmienne stanowiska dotyczące konieczności składania sprawozdań zerowych. W pierwszym przyjęto, że sam fakt wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów na terenie danej gminy skutkuje obowiązkiem sprawozdawczym bez względu na okoliczność faktycznego jej wykonywania. Drugie, wyrażone w zdecydowanie większej ilości orzeczeń sądów administracyjnych, w którym przyjęto, że z treści art. 9n ust. 1 i zawartego w nim zwrotu "podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości" nie można wyinterpretować normy obligującej podmioty wpisane do rejestru do przedstawiania tzw. sprawozdań zerowych. Orzeczenia we wskazanym przedmiocie zapadły w oparciu o stan prawny sprzed nowelizacji art. 9n u.c.p.g. i odnosiły się do interpretacji powyższego przepisu w jego brzmieniu sprzed 1 lutego 2015 r. W dniu tym bowiem weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 87), mocą której dokonano zmiany art. 9n u.c.p.g. w ten sposób, że między innymi dodano ustęp 6 o następującej treści: "Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który w danym półroczu nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w terminie, o którym mowa w ust. 2, sprawozdanie zerowe". W uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej ustawodawca nie wyjaśnił powodów dodania do dotychczasowej treści art. 9n ustępu 6. Niemniej analiza orzecznictwa sądowoadministracyjnego i piśmiennictwa prawniczego odnoszącego się do art. 9n ust. 1 w jego brzmieniu przed dokonaną zmianą skłania do wniosku, że ustawodawca uwzględnił wyrażane wątpliwości co do istnienia obowiązku sprawozdawczego po stronie podmiotów faktycznie niewykonujących działalności i zdecydował się na jego jednoznaczne określenie. Ze sprawozdania zerowego złożonego 12 sierpnia 2015 r. przez skarżącą Spółkę wynika, że podmiot ten jest wpisany do rejestru działalności regulowanej. Wymagane sprawozdanie Spółka złożyła w dniu 12 sierpnia 2015 r. Zdaniem Sądu stosownie do treści art. 9n ust. 2 u.c.p.g. Spółka zobowiązana była złożyć sprawozdanie półroczne do dnia 31 lipca 2015 r., czyli przez 11 dni pozostawał w zwłoce. W myśl art. 9x ust. 1 pkt 5 u.c.p.g. każdy dzień opóźnienia powoduje nałożenie kary w wysokości 100 zł. W związku z powyższym w ocenie Sądu zasadne jest uznanie, że obowiązek składania tzw. "sprawozdania zerowego" miał w czasie wydawania decyzji przez organy (tj. [...] września 2015 r. i [...] stycznia 2016 r.) wprost wyrażoną podstawę prawną w postaci art. 9n ust. 6 u.c.p.g., co implikowało konieczność nałożenia sankcji administracyjnej za niezłożenie takiego sprawozdania. Sankcja w wysokości 1100 zł (100 zł x 11 dni opóźnienia = 1100 zł) została wymierzona w sposób prawidłowy i zgodny z ww. przepisami u.c.p.g. W ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko organu, że sprawozdanie zerowe należy rozumieć jako sprawozdanie z art. 9n ust. 1 u.c.p.g. z wpisanymi wartościami zerowymi lub pozostawionymi pustymi rubrykami sprawozdania z informacją, że podmiot nie odbierał odpadów w danym półroczu. W odniesieniu do zarzutu skarżącej należy wskazać, że przyjmuje się na gruncie polskiego prawa, że rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej nie ma charakteru klasycznie normatywnego, a raczej celowościowy i zawarte w nim reguły nie są wiążące. Biorąc pod uwagę treść art. 9n ust. 6 u.c.p.g., należy przyjąć, że określony w tej jednostce redakcyjnej obowiązek składania sprawozdań zerowych przez podmioty odbierające odpady komunalne od właścicieli nieruchomości został wyrażony przez ustawodawcę w sposób jasny, konkretny i jednoznaczny. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zakład [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Zarzucono naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez zaaprobowanie przez Sąd definicji "sprawozdania zerowego", przyjętej przez organ lI instancji, która nie wynika z ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: "u.c.p.g.") ani z innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa, mimo, że stanowi to naruszenie obowiązku działania przez organy administracji publicznej na podstawie przepisów prawa, co skutkowało oddaleniem skargi; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. art. 8 k.p.a. w zw. z art. 9n ust. 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez przyjęcie przez Sąd I instancji definicji "sprawozdania zerowego", która nie wynika z ustawy ani z innych przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co pozostaje w sprzeczności z obowiązującą organy administracyjne zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, co skutkowało oddaleniem skargi w całości; 3) art. 151 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do stanu faktycznego sprawy i oddalenie skargi w całości, mimo iż w niniejszej sprawie zachodziły podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 lit. a i c p.p.s.a., co skutkowało nieuwzględnieniem skargi, tj. nieuchyleniem decyzji organu II instancji oraz decyzji poprzedzającej. Zarzucono również naruszenie przepisów prawa materialnego: 1) art. 9n ust. 6 w zw. z art. 9n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zw. z § 10 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej, poprzez błędną wykładnię przepisu, polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że sprawozdanie zerowe, o którym mowa w art. 9n ust. 6 u.c.p.g., jest tym samym sprawozdaniem, o którym mowa w art. 9n ust. 1 u.c.p.g.; 2) art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w sprawie zostały spełnione przesłanki uzasadniające nałożenie na Skarżącego kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę wyłącznie nieważność postępowania, której przesłanki określone zostały w § 2 wymienionego przepisu. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstaw. Wbrew zarzutom kasacyjnym Sąd Wojewódzki zasadnie przyjął w zaskarżonym wyroku, że skarżąca Spółka, jako podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, obowiązana była do sporządzenie i przekazania sprawozdania zerowego za I półrocze 2015 r. a niewypełnienie tego obowiązku skutkować musiało zastosowaniem kary pieniężnej przewidzianej w art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm., dalej: ustawa z 1996 r.). Zgodnie z przepisem art. 9n ust. 6 ustawy z 1996 r. podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości obowiązany do sporządzania półrocznych sprawozdań, który w danym półroczu nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, przekazuje właściwemu organowi, w terminie do końca miesiąca następującego po upływie półrocza, którego dotyczy – sprawozdanie zerowe. Przewidziany w art. 9n ust. 6 ustawy obowiązek składania sprawozdania zerowego wprowadzony został nowelizacją z 28 listopada 2014 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 87, art. 1), przy czym według art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej sprawozdania za 2014 r. składało się zgodnie z dotychczasowymi przepisami, co oznacza, że sprawozdania za 2015 r. należało składać zgodnie z nowymi regułami. W rezultacie w stanie prawnym obowiązującym od 1 lutego 2015 r. podmiot, o którym mowa w ust. 1 art. 9n ustawy z 1996 r. czyli "podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości" miał obowiązek złożyć sprawozdanie zerowe jeżeli w danym półroczu nie odbierał na terenie danej gminy odpadów komunalnych od właścicieli. Z normy ustanowionej w ust. 1 art. 9n wynika, że adresatem obowiązku sporządzania sprawozdań półrocznych jest każdy podmiot prowadzący działalność w przedmiocie odbioru odpadów komunalnych, a nie tylko taki podmiot, który faktycznie w danym półroczu odpady odbiera. Stosownie do ust. 6 art. 9n okoliczność, że mimo zarejestrowanej działalności dany podmiot nie odbiera faktycznie odpadów od właścicieli nieruchomości nie zwalnia go od obowiązku sporządzenia sprawozdania, a jedynie sprawia, iż składa sprawozdanie "zerowe". Zaznaczyć należy, że o ile w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 lutego 2015 r. kwestia składania tzw. sprawozdań zerowych nie była jednolicie oceniana w orzecznictwie (por. wyrok NSA z 29 grudnia 2016 r., II OSK 866/15), to po nowelizacji z 28 listopada 2014 r. obowiązek składania sprawozdania zerowego został w art. 9n ust. 6 ustawy z 1996 r. jednoznacznie określony podmiotowo i przedmiotowo. W obecnym stanie prawnym nie ulega więc wątpliwości, że każdy przedsiębiorca wpisany do prowadzonego rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości ma obowiązek składania sprawozdania niezależnie od tego, czy rzeczywiście w danym okresie odpady odbierał. Takie rozwiązanie jest niezbędne dla realizacji przez właściwe organy obowiązku ciągłej analizy stanu gospodarowania odpadami komunalnymi na danym terenie gminy czy miasta. Odnosząc się jeszcze do argumentacji zawartej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślić należy, że przepis art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z 1996 r. stanowiący o karze pieniężnej odnosi się do przypadku, gdy przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości przekazuje po terminie sprawozdanie, "o którym mowa w art. 9n". Z wyraźnego więc brzmienia powołanego unormowania wynika, że zastosowanie omawianej sankcji dotyczy nie tylko obowiązku składania sprawozdań przewidzianych w ust. 1 art. 9n, ale też sprawozdania zerowego, o którym mowa w ust. 6 art. 9n. Z tych względów całkowicie nieuprawnione są twierdzenia autora skargi kasacyjnej, że w niniejszej sprawie doszło do nałożenia na przedsiębiorcę obowiązku, który nie wynika jednoznacznie z przepisów prawa. W przedstawionym powyżej wywodzie wykazane bowiem zostało, że wprowadzony od 1 lutego 2015 r. obowiązek składania sprawozdania zerowego został jednoznacznie określony przepisem ust. 6 art. 9 ustawy z 1996 r., a kara pieniężna nakładana w razie niewykonania tego obowiązku przez podmiot prowadzący zarejestrowaną działalność w przedmiocie zbierania odpadów komunalnych ma wyraźną podstawę w przepisie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z 1996 r. W takim stanie prawnym mylne jest twierdzenie strony skarżącej, że w sprzeczności z zasadami wynikającymi z art. 6 i 8 k.p.a. pozostaje ocena Sądu Wojewódzkiego, który zaakceptował rozstrzygnięcia podjęte przez organy obu instancji. Chybione było również odwołanie się w uzasadnieniu skargi kasacyjnej do orzeczenia SKO wydanego w innej sprawie, bowiem dotyczyło ono podmiotu, który w sposób trwały zaprzestał wykonywania działalności w zakresie zbierania odpadów komunalnych. Tymczasem skarżąca Spółka w 2015 r. była wpisana do rejestru gminnego, a więc mimo faktycznego nieodbierania odpadów w pierwszym półroczu tego roku, pozostawała podmiotem działającym jako przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, w rozumieniu art. 9n ust. 1 ustawy z 1996 r. Ponadto należy wskazać, że w powołanym orzeczeniu SKO nie uwzględniło w sposób właściwy nowelizacji z 28 listopada 2014 r. i opierało się na nieaktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych. W rezultacie nietrafny okazał się argument, że w analogicznych sprawach podejmowane są różne orzeczenia, bowiem stany faktyczne w obu przypadkach były różne, przy czym wadliwa ocena podjęta w jednej sprawie nie może być powielana w innych sprawach. W stanie faktycznym i prawnym rozważanym w zaskarżonym wyroku spełnione zostały wszystkie przesłanki do nałożenia na skarżącą Spółkę kary pieniężnej na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy z 1996 r., a zatem zasadnie Sąd Wojewódzki, uznając kontrolowane decyzje za zgodne z prawem, skargę oddalił. W konsekwencji skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.