II GZ 1204/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1088/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1088/16 odmówi J.J. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] marca 2016 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J.J. (nazywanego dalej: "Skarżący") utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] grudnia 2015 r. nakładającą na Skarżącego karę pieniężną w wysokości 5000 zł. Decyzję z [...] marca 2016 r. doręczono Skarżącemu 29 marca 2016 r. Pismem z 12 kwietnia 2016 r., nadanym listem poleconym w urzędzie pocztowym 29 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego) Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z 23 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. , sygn. akt VI SA/Wa 1088/16 odrzucił skargę Skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), stwierdzając, że skarga została wniesiona do Sądu z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu [...] czerwca 2016 r. Pismem z 1 lipca 2016 r., sprecyzowanym pismem z [...] lipca 2016 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. doręczono stronie 28 marca 2016 r. Skargę do Sądu na tę decyzję Skarżący nadał w urzędzie pocztowym w J. 20 kwietnia 2016 r. W załączeniu Skarżący przesłał kopię koperty ze znakiem (datą) nadania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymienionym na wstępie postanowieniem na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji w oparciu o całokształt okoliczności sprawy stwierdził, że przedstawiona przez wnioskodawcę we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja nie może stanowić pozytywnej przesłanki, pozwalającej na jego przywrócenie. Przede wszystkim WSA podkreślił, że skarżący w rozpatrywanym wniosku wskazał, że nadał skargę do Sądu w dniu 20 kwietnia 2016 r., powołując się w tym zakresie na kserokopię koperty załączonej do wniosku z pieczątkami urzędu pocztowego, wskazującymi datę 20 kwietnia 2014 r. Sąd zauważył, że na załączonej do wniosku kopii koperty znajdował się odręcznie napisany, przekreślony adres adresata przesyłki: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa". Natomiast z tyłu koperty przystawiono pieczątkę z adnotacją "Adresat nieznany" i datą 22 kwietnia 2016 r., co pozwoliło przyjąć, że wspomnianego przekreślenia dokonał pracownik Poczty Polskiej w związku z tym, że siedziba Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie mieści się w Warszawie na ul. Jasnej 2/4. Wobec powyższego Skarżący ponownie wniósł skargę do Sądu w innej kopercie w dniu 29 kwietnia 2016 r. poprawnie ją adresując. WSA nie dopatrzył się braku winy strony w uchybieniu terminowi uznając, że nieuwaga czy też przeoczenie w trakcie adresowania koperty nie są okolicznościami nadzwyczajnymi wykluczającymi brak winy, szczególnie w sytuacji, gdy skarżący jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a tym samym zobowiązany jest do prowadzenia spraw związanych z działalnością gospodarczą. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J.J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego jako kryterium istnienia winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ustaleniu winy w uchybieniu terminu należy więc ustalić, czy zainteresowany był w stanie pokonać (usunąć) przeszkodę przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 maja 1998, syn. akt IV SA 1153/96). Sąd I instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi bowiem uznał, że nieuwaga czy też przeoczenie w trakcie adresowania koperty ze skargą przesłaną w dniu 20 kwietnia 2016 r. nie są okolicznościami nadzwyczajnymi wykluczającymi brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu. Z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że skarżący otrzymał decyzję w dniu 28 marca 2016 r. Ponieważ nie zgadzał się z argumentami przytoczonymi przez organ I i II instancji złożył skargę do WSA w Warszawie, która została nadana w Urzędzie Pocztowym w J. w dniu 20 kwietnia 2016 r. Na potwierdzenie powyższego złożył jako załącznik kserokopię koperty z datą nadania. Z dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu koperty, która w ocenie skarżącego poświadcza, że przesłał skargę w dniu 20 kwietnia 2016 r. wynika, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji, że skarżący zaadresował ją na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Al. Jerozolimskie 94, 00- 807 Warszawa, co poskutkowało zwrotem przesyłki, a wynika, to z przystawionej pieczątki "adresat nieznany". Poczta Polska nie mogła doręczyć tak zaadresowanej przesyłki, bowiem powyższy Sąd mieści się przy ulicy Jasnej 2/4. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że powyższe wydarzenia miały wpływ na ponowne złożenie skargi w dniu 29 kwietnia 2016 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec tego należy ocenić czy nieprawidłowe zaadresowanie przesyłki może stanowić podstawę do przyjęcia, że skarżący uchybił terminowi bez swojej winy. Przede wszystkim należy zauważyć, że decyzja z dnia [...] marca 2016 r. zawiera prawidłowe pouczenie o terminie oraz trybie wniesienia środka zaskarżenia. Wskazano w niej bowiem, że "Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa". Z akt sprawy wynika, że skarżący nadał przesyłkę listowną zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa. Wobec tego skarżący nie tylko błędnie wskazał adres Sądu w efekcie czego zwrócono przesyłkę, ale przede wszystkim nadał ją do niewłaściwej instytucji bowiem jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji skargę należało wnieść za pośrednictwem organu w tym wypadku Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W orzecznictwie przyjmuje się, że nadanie skargi na niewłaściwy adres, nie stanowi w zaistniałym stanie faktycznym podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wskazuje orzecznictwo błędne zaadresowanie przesyłki zawierające skargę nie może stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11). Ponadto błąd popełniony przez skarżącego, polegający na tym, że błędnie zaadresował korespondencję zawierającą skargę w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy (postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10). Należy więc zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że nadanie skargi na niewłaściwy adres organu, nie stanowi w zaistniałym stanie faktycznym podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Strona miała bowiem obiektywną możliwość prawidłowego złożenia skargi. Naruszenie terminu wynikało przede wszystkim z niedbalstwa strony skarżącej wyrażającego się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. PM