II SA/Sz 509/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. C.-K. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego nr XXVI/362/13 z dnia 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie postanawia: I . odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej ze Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. A. C.-K. pismem z dnia [...] r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na uchwałę Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego nr XXVI/362/13 z dnia 25 czerwca 2013 r. w przedmiocie podziału Województwa Zachodniopomorskiego na obwody łowieckie. W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486) skargę na przepis aktu prawa miejscowego podjęty przez organ samorządu województwa w sprawie z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu ww. organu do usunięcia naruszenia prawa, wnieść każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone danym przepisem. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007, z. 3, poz. 60) wyjaśnił, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jakkolwiek uchwała ta dotyczy skargi wniesionej w trybie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), to niewątpliwie mając na uwadze tożsamość rozwiązań legislacyjnych w ustawie o samorządzie województwa w tym zakresie, należy uznać, że stanowisko NSA zawarte w tej uchwale zachowuje aktualność również w niniejszej sprawie. Mając na uwadze pogląd wyrażony w powyższej uchwale NSA stwierdzić trzeba, że termin do wniesienia skargi na uchwałę sejmiku województwa określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepis ten wprowadza zatem dwa terminy do wniesienia skargi: pierwszy dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ województwa udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), drugi zaś dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – termin ten wynosi wówczas sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna się bieg drugiego z tych terminów. Jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczył odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeśli natomiast organ nie doręczył stronie odpowiedzi na wezwanie przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wezwania, to w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania, powinna być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy wnika bowiem, że strona skarżąca pismem z dnia [...] r. wezwała Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego nr X/201/16 z 23 lutego 2016 r. w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa została doręczona skarżącej w dniu [...] r. Powyższe wynika z przedłożonego przez organ zwrotnego odbioru przesyłki poleconej. W tej sytuacji skarżąca miała trzydzieści dni na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten kończył swój bieg w dniu [...] r. Przy czym należy tu wyjaśnić, że wprawdzie skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] r., ale wpłynęła bezpośrednio do tut. Sądu. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, co oznacza że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego o terminie wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por.: postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, Lex nr 948934)., co nastąpiło w możliwie najwcześniejszym terminie, tj. w dniu [...] r. Zatem ten dzień należało uznać za dzień prawidłowego wniesienia skargi. W tym stanie sprawy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.