I GSK 1271/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia NSA Lidia Ciechomska- Florek Sędzia del. WSA Artur Adamiec (spr.) Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 573/16 w sprawie ze skargi [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz [...] 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 1. Wyrokiem z 8 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 576/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", po rozpoznaniu skargi [...] (Spółka), na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 10 lutego 2016 r. nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Sąd pierwszej instancji wskazał, że istotą sprawy pozostaje ocena prawidłowości stanowiska skarżącej, że przedstawiony we wniosku proces produkcyjny cynku elektrolitycznego oraz stopów cynku mieści się w pojęciu proces metalurgiczny i że energia elektryczna zużywana przez skarżącą spółkę w tym procesie powinna być zwolniona z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną, wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunki objęcia zwolnienie z art. 30 ust. 7a pkt 3 zostały określone w ust. 7 b i 7 c. Ze stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku wynika, że Spółka spełnia te warunki. Sąd podniósł, że ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera definicji legalnej "procesów metalurgicznych", na co zwróciły uwagę obie strony. W związku z tym wyjaśnienie tego pojęcia dotyka istoty sporu w kontrolowanej sprawie. Zdaniem Sądu definicje słownikowe wskazują, że jako proces metalurgiczny należy uznać szeroko rozumiany całokształt czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali i wyrobów kolorowych. Ponadto z definicji metalurgii wynika, że zalicza się do niej: wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), a więc czynności występujące zgodnie z wnioskiem w Dziale Przeróbki Mechanicznej. Jak słusznie zauważyła strona skarżąca proces metalurgiczny określa produkcję metalu z rud, a nie jak twierdzi organ – z gotowych wsadów do pieców. W ocenie Sądu organ bezzasadnie wyłącza z procesu metalurgicznego prace w ww. dwóch działach, nie biorąc pod uwagę charakteru czynności w nich podejmowanych i ich istotnego znaczenia dla dalszego procesu technologicznego. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wstępnym etapem hutniczego przetwórstwa metali jest pozyskanie i przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu ostatecznie trafiającego do pieca. Materiał ten pozyskiwany jest w formie rudy. Bez dokonania tych czynności nie jest możliwe dalsze prowadzenie procesu technologicznego. Wszystkie wskazane we wniosku etapy obróbki w Dziale Przeróbki Mechanicznej wiążą się ze zmianą właściwości fizykochemicznych rudy, aż do powstania z niej koncentratu. Dopiero tak przygotowany koncentrat może być skierowany do dalszych etapów produkcji. Wnika z tego, że nie ma możliwości pominięcia etapów zachodzących w Dziale Przeróbki Mechanicznej w procesie metalurgicznym. Podobnie odnośnie czynności mających miejsce w Fabryce Kwasu Siarkowego, organ nie uwzględnił faktu, że w procesie odpylania na filtrach w Fabryce Kwasu Siarkowego osadzają się pewne ilości związku cynku, które wykorzystywane są na dalszych etapach produkcji tego metalu oraz fakt, że stosowany tam kwas siarkowy jest wykorzystywany w procesie ługowania blendy prażonej, a więc w procesie metalurgicznym. W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że Fabryka Kwasu Siarkowego i zachodzące w niej procesy stanowią integralny element procesu metalurgicznego przeprowadzanego przez skarżącą spółkę. Dlatego zupełnie nieuprawnione jest stwierdzenie organu jakoby czynności zachodzące w Fabryce Kwasu Siarkowego nie wiązały się z poddaniem zmianom fizykochemicznym surowca w wyniku, którego powstaje cynk lub produkty cynkowe. W ocenie Sądu pogląd organu nie znajduje potwierdzenia w przytoczonych przez niego argumentach. Co więcej z powoływanej przez sam organ definicji metalurgii wynika, że obejmuje ona wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (min. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), a zatem czynności, które organ zakwestionował jako elementy składowe procesu metalurgicznego. Zdaniem Sądu za słusznością stanowiska skarżącej spółki przemawiają założenia i cele Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51). W konsekwencji należało przyjąć, że błędne jest stanowisko organu, że energia elektryczna wykorzystywana w Dziale Przeróbki Mechanicznej i Fabryce Kwasu Siarkowego nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego (art. 30 ust. 7a pkt 3) albowiem czynności tam zachodzące są elementem procesu metalurgicznego. 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Minister wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił naruszenie: 1. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że czynności przeprowadzane w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz czynności przeprowadzane w Fabryce Kwasu Siarkowego są elementem procesu metalurgicznego, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że Spółce przysługuje prawo do zwolnienia zużywanej na tych etapach energii elektrycznej z podatku akcyzowego. W ocenie organu wykorzystanie energii elektrycznej w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz w Fabryce Kwasu Siarkowego nie korzysta ze zwolnienia z podatku albowiem nie są to czynności w zakresie procesów metalurgicznych; - art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na bezzasadnym rozszerzeniu zakresu znaczeniowego pojęcia "proces metalurgiczny"; - art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że z zakresu Dyrektywy Rady 2003/96/WE wyłączone jest wszelkie zużycie energii elektrycznej powiązane z procesami metalurgicznymi. Powyższa konstatacja skutkuje tym, że energia elektryczna zużywana przez instalacje technologiczne przy obróbce rudy, produkcji kwasu siarkowego, instalacje transportowe oraz do oświetlenia hal i stanowisk pracy nie jest objęta zakresem Dyrektywy Rady 2003/96/WE. W ocenie organu energia elektryczna może być wyłączona z zakresu Dyrektywy jedynie wówczas, jeżeli sama jest stosowana w procesie metalurgicznym i jest dla tego procesu nieodzowna, a nie wtedy gdy jest przeznaczana do przygotowania tego procesu lub produkcji kwasu siarkowego. Energia elektryczna ma przyczyniać się w sposób bezpośredni i kluczowy do przeprowadzenia samego procesu produkcyjnego. W konsekwencji powyższego - w ocenie organu - energia elektryczna zużywana przez silniki np. przesiewaczy wibracyjnych, instalacji transportowych, a zatem silniki urządzeń, które nie uczestniczą bezpośrednio w procesie metalurgicznym, nie korzystają ze zwolnienia w podatku akcyzowym; 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku, którego konsekwencją była jego wewnętrzna sprzeczność polegająca z jednej strony na przyjęciu, że rozumienie pojęcia "procesy metalurgiczne", wynikające z definicji słownikowych nie uprawnia do przyjęcia stanowiska organu, że nie mieszczą się w nim czynności zachodzące w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz Fabryce Kwasu Siarkowego (str. 9 wyroku), a z drugiej uznaniu przez Sąd, że błędne jest stanowisko organu, że energia elektryczna wykorzystywana w Dziale Przeróbki Mechanicznej i Fabryce Kwasu Siarkowego nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego (art. 30 ust. 7a pkt 3) albowiem czynności tam zachodzące są elementem procesu metalurgicznego (str. 13 wyroku). 3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółka wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. 4.2. Jak stanowi treść z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 p.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 p.p.s.a. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1536/11, LEX nr 1218336). Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 4.3. W rozstrzyganej przez NSA sprawie zarzuty kasacyjne zostały oparte na obu wymienionych w art. 174 p.p.s.a. podstawach. Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności rozpoznaje podniesione w tej skardze zarzuty procesowe. Konieczność zachowania tej kolejności oceny zarzutów kasacyjnych wynika z tego, że prawidłowe odniesienie się do zarzutów związanych z naruszeniem prawa materialnego jest możliwe tylko w sytuacji, gdy w postępowaniu kasacyjnym zostanie stwierdzone, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości albo, że nie został skutecznie zakwestionowany w skardze kasacyjnej. 4.4.Najdalej idącym zarzutem kasacyjnym jest zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. co uzasadnia jego rozpoznanie w pierwszej kolejności. Art. 141 § 4 p.p.s.a. określa elementy, jakie powinno zawierać uzasadnienie wyroku. Powołany przepis nakazuje aby uzasadnienie wyroku zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Podkreślenia wymaga, że do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może dojść wówczas, gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich istotnych elementów i w związku z tym zaskarżony wyrok nie poddaje się kontroli kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła, wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku przez Sąd I instancji, którego konsekwencją była wewnętrzna sprzeczność polegająca z jednej strony na przyjęciu, że rozumienie pojęcia "procesy metalurgiczne", wynikające z definicji słownikowych nie uprawnia do przyjęcia stanowiska organu, że nie mieszczą się w nim czynności zachodzące w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz Fabryce Kwasu Siarkowego (str. 9 wyroku), a z drugiej uznaniu przez Sąd, że błędne jest stanowisko organu, że energia elektryczna wykorzystywana w Dziale Przeróbki Mechanicznej i Fabryce Kwasu Siarkowego nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego (art. 30 ust. 7a pkt 3) albowiem czynności tam zachodzące są elementem procesu metalurgicznego (str. 13 wyroku). Tak sformułowany zarzut jest bezpodstawny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdzeń wskazujących na sprzeczność w zakresie rozumowania i argumentacji Sądu. Należy bowiem wskazać, że Sąd I instancji wskazał (str.13 uzasadnienia), że "błędne jest stanowisko organu, że energia elektryczna wykorzystywana w Dziale Przeróbki Mechanicznej i Fabryce Kwasu Siarkowego nie powinna być objęta zwolnieniem z podatku akcyzowego (art. 30 ust. 7a pkt 3)" co jest powtórzeniem stanowiska organu, a następnie stwierdził, co jest już dokonaną przez Sąd, a nie organ oceną, "albowiem czynności tam zachodzące są elementem procesu metalurgicznego". 4.5. Bezzasadne są także podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego. W ocenie NSA nie doszło do naruszenia art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię jak i art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51). Istotą sporu pozostaje ocena prawidłowości stanowiska skarżącej, że przedstawiony we wniosku proces produkcyjny cynku elektrolitycznego oraz stopów cynku mieści się w pojęciu proces metalurgiczny i że energia elektryczna zużywana przez skarżącą spółkę w tym procesie powinna być zwolniona z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z powołanym przepisem obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016r. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną, wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Warunki objęcia zwolnienie z art. 30 ust. 7a pkt 3 zostały określone w ust. 7 b i 7 c. Ze stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, co trafnie uznał Sąd I instancji, że spółka spełnia te warunki. Zauważyć należy, iż przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie zawierają definicji legalnej "procesów metalurgicznych". Podkreślić również należy, że Dyrektywa energetyczna nie zawiera, w oparciu o wskazania nomenklatury NACE, również definicji procesów metalurgicznych. Brak definicji legalnej pojęcia procesów metalurgicznych w Dyrektywie energetycznej oznacza, że państwa członkowskie realizując wyłączenie z zakresu zastosowania Dyrektywy w swoich porządkach prawnych, dokonują implementacji przede wszystkim w oparciu o cele Dyrektywy oraz mając wzgląd na rolę tej dyrektywy w systemie prawa unijnego. Natomiast cele Dyrektywy w odniesieniu do wyłączenia z zakresu jej zastosowania, tj. w istocie wyłączenia spod opodatkowania akcyzą, produktów energetycznych zużywanych w procesach metalurgicznych powinny być interpretowane w zgodzie z motywem 22 Preambuły. Motyw ten stanowi że "Produkty energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy mineralogiczne." Motyw powyższy wskazuje, że produkty które uważane są, za mające podwójne zastosowanie, realizują cel dyrektywy, gdy są wyłączone z opodatkowania, o czym stanowi art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy energetycznej wskazując, że za podwójne zastosowanie uważane jest w szczególności ich użycie do celów redukcji chemicznej, w procesach elektrolitycznych i procesach metalurgicznych. Tym samym, wyłączenie akcyzowe w odniesieniu do "procesów metalurgicznych", rozumieć należy jako uwzględnienie szczególnej roli przemysłu metalurgicznego z punktu widzenia interesów i polityki Unii Europejskiej, a więc również Polski. Wspólnym celem tych procesów wydaje się być bowiem uzyskanie ich produktów, tworzących konkurencyjny europejski rynek produktów gotowych np. produkcji samochodów, czy innych wyrobów. Takie ujęcie wymusza w efekcie, zgodną z celami Dyrektywy energetycznej, interpretację pojęcia "procesu metalurgicznego" jako całości procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym, ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu. Dyrektywa Energetyczna celowo bowiem nie ustanowiła definicji procesów metalurgicznych, w celu zagwarantowanie państwom członkowskim możliwości jak najszerszej interpretacji pojęcia procesów metalurgicznych. Z tego tez względu brak zdefiniowania pojęcia "proces metalurgiczny" w ustawie o podatku akcyzowymw uwzględnia cel Dyrektywy energetycznej i stanowi wyraz niechęci do zbędnego zawężania i ograniczania zwolnienia, mając na względzie rozwój technologiczny w tym zakresie (zob. wyrok NSA z 13 października 2017 r I GSK 1659/15). Sąd I instancji prawidłowo przy definiowaniu pojęcia proces metalurgiczny odwołał się do definicji słownikowych. Wskazał, za Internetowym Słownikiem Języka Polskiego), że definicja "metalurgii" brzmi: "(1) "nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki". Przytoczyć też trzeba definicję zawartą w Encyklopedii (Wydawnictwo Naukowe PWN), zgodnie z którą pojęcie metalurgia definiowane jest jako: "Dział nauki i techniki zajmujący się procesami otrzymywania metali z rud, ich rafinacji, wytwarzania stopów oraz obróbki mającej na celu nadanie im odpowiednich kształtów i właściwości. (...) Zatem metalurgia obejmuje: wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków. Zgodnie z definicją słownikową zamieszczoną w "Słowniku języka polskiego" PWN Warszawa 1979, "metalurgia" to "nauka o metodach wytwarzania metali z rud i kruszców, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki, mającej na celu nadanie im żądanych kształtów i właściwości" (tom II str. 143). Według tego samego źródła "proces" oznacza "przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian, stanowiących stadia, fazy, etapy rozwoju czegoś, przebieg, rozwijanie się, przeobrażanie się czegoś" (tom II str. 926). Zasadnie Sąd I instancji przyjął, że potoczne rozumienie pojęcia "procesy metalurgiczne", wynikające z definicji słownikowych nie uprawnia do przyjęcia stanowiska organu, że nie mieszczą się w nim czynności zachodzące w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz w F. K. S. Z zacytowanych definicji wynika, że jako proces metalurgiczny należy uznać szeroko rozumiany całokształt czynności niezbędnych i koniecznych do produkcji metali i wyrobów kolorowych. Ponadto z definicji metalurgii wynika, że zalicza się do niej: wstępną obróbkę rudy, rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), a więc czynności występujące zgodnie z wnioskiem w Dziale Przeróbki Mechanicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie proces metalurgiczny określa produkcję metalu z rud, a nie z gotowych wsadów do pieców. Tym samym prawidłowo uznał WSA, że organ bezzasadnie wyłącza z procesu metalurgicznego prace w ww. dwóch działach, nie biorąc pod uwagę charakteru czynności w nich podejmowanych i ich istotnego znaczenia dla dalszego procesu technologicznego. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że wstępnym etapem hutniczego przetwórstwa metali jest pozyskanie i przygotowanie materiału nadającego się do uformowania wsadu ostatecznie trafiającego do pieca. Materiał ten pozyskiwany jest w formie rudy. Bez dokonania tych czynności nie jest możliwe dalsze prowadzenie procesu technologicznego. Wszystkie wskazane we wniosku etapy obróbki w Dziale Przeróbki Mechanicznej wiążą się ze zmianą właściwości fizykochemicznych rudy, aż do powstania z niej koncentratu. Dopiero tak przygotowany koncentrat może być skierowany do dalszych etapów produkcji. Wnika z tego, że nie ma możliwości pominięcia etapów zachodzących w Dziale Przeróbki Mechanicznej w procesie metalurgicznym. Podobnie odnośnie czynności mających miejsce w F. K. S., organ nie uwzględnił faktu, że w procesie odpylania na filtrach w F. K. S. osadzają się pewne ilości związku cynku, które wykorzystywane są na dalszych etapach produkcji tego metalu oraz fakt, że stosowany tam kwas siarkowy jest wykorzystywany w procesie ługowania blendy prażonej, a więc w procesie metalurgicznym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że F. K. S. i zachodzące w niej procesy stanowią integralny element procesu metalurgicznego przeprowadzanego przez skarżącą spółkę. Dlatego zupełnie nieuprawnione jest stwierdzenie organu jakoby czynności zachodzące w F. K. S. nie wiązały się z poddaniem zmianom fizykochemicznym surowca, w wyniku którego powstaje cynk lub produkty cynkowe. Bezpodstawne są zatem twierdzenia skargi kasacyjnej, że wykorzystanie energii elektrycznej w Dziale Przeróbki Mechanicznej oraz w Fabryce Kwasu Siarkowego nie korzysta ze zwolnienia z podatku albowiem nie są to czynności w zakresie procesów metalurgicznych. 4.6 Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt.2 p.p.s.a.