I OZ 1169/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 252/16 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżących o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. S. i J. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za części składowe nieruchomości postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 252/16 (dalej postanowienie z 13 lipca 2016 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek A. S. i J. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2016 r., II SA/Łd 252/16 (dalej wyrok z 24 czerwca 2016 r.) w sprawie ze skargi A. S. i J. S. (dalej skarżący) na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za części składowe nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2016 r., sprawy ze skargi A. S. i J. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za części składowe nieruchomości, oddalił skargę. Z protokołu [rozprawy] wynika, że na termin rozprawy wyznaczonej na dzień 24 czerwca 2016 r., godzina 9:30 nikt się nie stawił; Przewodnicząca składu zamknęła posiedzenie o godzinie 9:45. Dnia 24 czerwca 2016 r. o godzinie 9:50 przedłożono do akt sprawy wydruk pisma procesowego adw. T. B. (dalej pełnomocnik), przesłanego drogą elektroniczną, w którym wnosi o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 24 czerwca 2016 r. W załączeniu pełnomocnik przesłał skan zaświadczenia lekarskiego z którego wynika, że nie może się stawić w dniu 24 czerwca 2016 r. WSA w Łodzi a dzień 27 czerwca 2016 r. jest przewidywanym terminem zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie. Dnia 6 lipca 2016 r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2016 r. i jego doręczenie. Wyjaśnił, że z uwagi na stan zdrowia nie mógł stawić się na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2016 r., o czym za pośrednictwem poczty elektronicznej poinformował, załączając skan zaświadczenia lekarskiego i wnosząc o odroczenie rozprawy. Posiedzenie odbyło się jednak mimo wniosku o jego odroczenie o czym wiadomość powziął dopiero w dniu 4 lipca 2016 r., kiedy skontaktował się telefonicznie z sądem, celem ustalenia, na jaki termin odroczono rozprawę. W tych okolicznościach, ze względu na brak odroczenia terminu rozprawy w dniu 24 czerwca 2016 r. i brak wiedzy o tym, że rozprawa się odbyła, pełnomocnik nie miał możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia, stąd wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. W załączeniu pełnomocnik przesłał ponownie skan zaświadczenia lekarskiego i wniosek o sporządzenie uzasadniania wyroku, i jego doręczenie. Sąd I instancji wskazał, że od dnia 28 czerwca 2016 r. rozpoczął bieg termin siedmiu dni na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu. Przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 6 lipca 2016 r. (k. 35-44, 46-49 akt sądowych). Zażalenie na to postanowienie wywiedli A. S. i J. S., reprezentowani przez adw. T. B. zarzucając: 1. naruszenie prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia - art. 87 § 1 ppsa przez brak dokładnej analizy stanu faktycznego sprawy, co doprowadziło do bezpodstawnego przyjęcia, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 28 czerwca 2016 r., w sytuacji gdy nastąpiło to w dniu 4 lipca 2016 r., co zostało przez skarżącego uprawdopodobnione we wniosku, art. 88 ppsa przez jego bezzasadne zastosowanie i odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu jako spóźnionego mimo złożenia go w terminie; 2. błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na wynik sprawy przez przyjęcie, że przyczyną uchybienia terminu była niezdolność wykonywania swoich obowiązków w okresie do dnia 27 czerwca 2016 r., w sytuacji gdy rzeczywistą przyczyną uchybienia był brak wiedzy pełnomocnika o przeprowadzeniu rozprawy i wydaniu przez Sąd wyroku w dniu 24 czerwca 2016 r. wskutek nieuwzględnienia wniosku pełnomocnika skarżących o odroczenie rozprawy, a także przez przyjęcie, że pełnomocnik skarżących złożył w dniu 24 czerwca 2016 r. o godz. 9:32 wniosek o odrodzenie rozprawy wyznaczonej na ten dzień na godz. 9:30, w sytuacji gdy pełnomocnik już ok. godz. 9:20 rozmawiał telefonicznie z pracownikiem sądu odnośnie wniosku o odroczenie rozprawy, w konsekwencji której to rozmowy wysłał następnie wniosek o odroczenie wraz ze skanem zaświadczenia lekarskiego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi (k. 58-60 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej ppsa). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Błędnie Sąd I instancji przyjął, że "od dnia 28 czerwca 2016 r. rozpoczął bieg termin siedmiu dni na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu", bowiem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 24 czerwca 2016 r., oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie, upłynął dnia 1 lipca 2016 r. o północy (art. 141 § 2 zd. 1 ppsa). Złożenie zatem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku do północy dnia 1 lipca 2016 r., byłoby przedwczesne (postanowienie NSA z: 18.9.2008 r., II FZ 391/08; 9.9.2008 r., I GZ 191/08, aprobowane przez M. Jagielską, A. Wiktorowską, P. Wajdę w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck 2015, s. 477-478, nb 4). Wniosek o przywrócenie terminu będzie wnioskiem spóźnionym, gdy został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa (tamże – s. 477, nb 2). Ustanie przyczyny uchybienia terminu w kontrolowanej sprawie należy liczyć od dnia 2 lipca 2016 r. (bo dopiero od dnia 2 lipca 2016 r. można mówić o uchybieniu terminu; art. 87 § 1 in fine w zw. z art. art. 141 § 2 zd. 1 ppsa). Zaskarżone postanowienie narusza art. 88 ppsa. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, oddany w polskiej placówce operatora wyznaczonego dnia 6 lipca 2016 r. (art. 83 § 3 ppsa; data stempla pocztowego k. 39-44 akt sądowych), został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa i wymaga merytorycznego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa postanowił jak w sentencji.