II SA/Gl 234/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M.M na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie legalności budowy obiektu budowlanego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w D. (dalej PINB) decyzją z dnia [...] r., znak [...], nr [...] umorzył postępowanie w sprawie części obiektu budowlanego pn. "Budowa infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczki ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zielenią w ramach II B projektu pn. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." w zakresie części wybudowanej drogi na długości działki nr [...] k.m. [...] przy [...] w D. oraz zejścia z chodnika na działce nr [...] k.m. [...] niezgodnie z zatwierdzonym ostateczną decyzją pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. projektem budowlanym. W wyniku odwołania M. M., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej [...]WINB) decyzją z dnia [...] r., znak [...] uchylił na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. powyższe rozstrzygnięcie, wskazując w uzasadnieniu m.in., że organ I instancji nie uczynił zadość obowiązkom wynikającym z zasad ogólnych k.p.a., przede wszystkim nie rozpoznając sprawy co do istoty. Zdaniem organu odwoławczego PINB w D. winien rozpatrywać te warunki techniczne, które dotyczą inwestycji w zakresie w jakim polegała na przebudowie drogi publicznej. Błędnym jest natomiast stanowisko tego organu, zgodnie z którym właściciel nieruchomości sąsiedniej do nieruchomości, na której zrealizowana została inwestycja polegająca na wybudowaniu drogi jest zmuszony dostosowywać się do zmieniających się warunków i zobowiązany jest do wykonywania prac niwelujących negatywne skutki realizacji owej inwestycji, podczas gdy sam nie dokonywał żadnej inwestycji. Podkreślono, że PINB wskazał, iż decyzja pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. nie obejmuje działki nr [...], km. [...] przy ul. [...] w D., co oznacza, że prace wykonane na tej posesji nie mogą być uznane za zgodne z projektem budowlanym zatwierdzonym wskazaną decyzją. Dalej wskazano, że organ I instancji nie przeprowadził żadnych ustaleń, czy inwestor miał podstawę formalno - prawną do wybudowania przedmiotowego elementu, zwłaszcza, że nie został on nawet ujęty w dzienniku budowy. Zdaniem organu odwoławczego PINB w D. powinien przeprowadzić w całości postępowanie dowodowe oraz dokonać ponownych ustaleń pod kątem zgodności inwestycji z projektem budowlanym oraz zgodności z powołanymi wyżej przepisami techniczno - budowlanymi. W zakresie podniesienia poziomu drogi i chodnika względem dz. nr [...] winien poczynić ustalenia odnośnie poprawności projektowej, wykonania i działania przedmiotowej infrastruktury, a także niwelety drogi. Po ponownym rozpoznaniu sprawy PINB w D. decyzją nr [...], znak: [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 104 i 105 § 1 k.p.a., umorzył postępowanie w sprawie części obiektu budowlanego pn. "Budowa infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczki ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zielenią w ramach II B projektu pn. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." w zakresie części wybudowanej drogi na długości działki nr [...] k.m. [...] przy [...] w D. oraz zejścia z chodnika na działce nr [...] k.m. [...] niezgodnie z zatwierdzonym ostateczną decyzją pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. projektem budowlanym. Odwołanie od ww. decyzji w dniu 29 maja 2015 r. złożyła M. M. wnosząc o zmianę decyzji poprzez nakazanie podjęcia działań i wykonania robót mających na celu zniwelowanie różnic pomiędzy nawierzchnią drogi i chodnika na długości działki nr [...] km. [...] przy ul. [...] w D., a także o wyłączenie PINB w D. W wyniku odwołania, [...]WINB decyzją z dnia [...] r., znak: [...], uchylił na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. ww. rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, m.in. że organ I instancji powinien przeprowadzić w całości postępowanie dowodowe oraz dokonać ponownych ustaleń pod kątem zgodności inwestycji z projektem budowlanym oraz zgodności z powołanymi wyżej przepisami techniczno - budowlanymi. W zakresie podniesienia poziomu drogi i chodnika względem dz. nr [...] organ winien poczynić ustalenia odnośnie poprawności projektowej, wykonania i działania przedmiotowej infrastruktury, a także niwelety drogi. W toku postępowania ponownego, PINB w D. ustalił, że brak jest dokumentów dotyczących budowy drogi ul. [...] i ul. [...], ponadto w rejestrach wydanych pozwoleń na budowę z lat 1985 - 1995 r. nie odnaleziono pozwolenia na ww. budowę. W aktach sprawy znajduje się pismo Kierownika Jednostki Realizującej Projekt z dnia 14 września 2015 r., z którego wynika, iż brak jest wiedzy odnośnie stanu prawnego i historii powstania ww. drogi, a jedynie prowadzono z ramienia Gminy D. inwestycję p.n. "Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D.", w ramach której została m.in. przebudowana droga w tym rejonie. W dniu 12 października 2015 r. organ i instancji zwrócił się do Archiwum Państwowego w K. z zapytaniem, czy Kopalnia "C" S.A. przekazała do Archiwum Państwowego w K. dokumentację budowlaną dotyczącą budowy przedmiotowej drogi. Pismem z dnia 19 października 2015 r. Zastępca Prezydenta Miasta D. wskazał, iż w zasobach archiwalnych brak jest dokumentacji stwierdzającej kto i kiedy wybudował przedmiotowe drogi i kiedy zostały przekazane gminie i jakim aktem prawnym. Z odpowiedzi Archiwum Państwowego w K. z dnia 9 listopada 2015 r. wynika, iż nie przechowują oni akt Kopalni "C" S.A., a zatem nie może wydać kopii dokumentacji dotyczącej przedmiotowej drogi. Archiwum nie posiada także informacji o miejscu przechowania przedmiotowej dokumentacji. Następnie decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak [...], PINB w D. umorzył postępowanie w sprawie części obiektu budowlanego pn. "Budowa infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczni ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zielenią w ramach II B projektu pn. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." w zakresie części wybudowanej drogi na długości działki nr [...] k.m. [...] przy [...] w D. oraz zejścia z chodnika na działce nr [...] k.m. [...] niezgodnie z zatwierdzonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] r. projektem budowlanym. W obszernym uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż zbadał zgodność robót budowlanych wykonanych na przedmiotowej inwestycji z pozwoleniem na budowę, projektem budowlanym, przepisami techniczno - budowlanymi, a przede wszystkim nadmienił, iż: decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] r. znak [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego: Infrastruktura wodociągowa i kanalizacja w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczni ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zieleni w ramach zadania II B projektu p.n. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." wybudowanej na podstawie ostatecznych decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., wydanych przez Prezydenta Miasta D. dla inwestora Gminy D., w zakresie: tłoczni ścieków AWALIFT TYP 6/3, "[...] ", wybudowanej w D. na dz. nr [...], k.m. [...] i nr [...], k.m. [...]; pompowni ścieków AWALIFT TYP "Spacerowa boczna", wybudowanej w D. na dz. nr [...], k.m. [...], od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Dalej wskazał, że decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] r., znak [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego: Infrastruktura wodociągowa i kanalizacja w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczni ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zieleni w ramach zadania II B projektu p.n. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." wybudowanej na podstawie ostatecznych decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., wydanych przez Prezydenta Miasta D. dla inwestora Gminy D., w zakresie: budowli zrzutu ścieków z kanalizacji deszczowej (skrzynek retencyjno - rozsączających) o numerach: "I" przy ul. [...] na dz. nr [...], k.m. [...] oraz "II" przy ul. [...] na dz. nr [...], k.m. [...] (kategoria obiektu XXX), od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Nadto wskazał, że decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] r., znak [...] odmówił pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego: Infrastruktura wodociągowa i kanalizacja w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczni ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zieleni w ramach zadania II B projektu p.n. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." wybudowanej na podstawie ostatecznych decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., wydanych przez Prezydenta Miasta D. dla inwestora Gminy D., w zakresie: budowli zrzutu ścieków z kanalizacji deszczowej (skrzynki retencyjno - rozsączającej) o nr "III" przy ul. [...] bocznej na dz. nr [...], k.m. [...] (ze względu na ustalenie, iż skrzynka nie odprowadza wód opadowych do gruntu - co jednakże nie ma wpływu na uznanie, iż postępowanie główne w zakresie zgodności inwestycji z projektem nie może być uznane za bezprzedmiotowe, bowiem działka ta znajduje się w innej części D.); Z kolei decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] r., znak [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie części obiektu budowlanego: Infrastruktura wodociągowa i kanalizacja w dzielnicach [...],[...] - budowa kanalizacji sanitarnej, deszczowej, rurociągów tłocznych, wodociągów, tłoczni ścieków, przyłącza energetycznego, przebudowa kabli i słupów energetycznych, przebudowa gazociągu wraz z odtworzeniem nawierzchni oraz gospodarką zieleni w ramach zadania II B projektu p.n. Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej w gminie D." wybudowanej na podstawie ostatecznych decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., wydanych przez Prezydenta Miasta D. dla inwestora Gminy D., w zakresie: budowli zrzutu ścieków z kanalizacji deszczowej (skrzynki retencyjno - rozsączającej) o numerze "III" przy ul. [...] bocznej na dz. nr [...], k.m. [...] (kategoria obiektu XXX), od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Dalej organ wskazał, iż inwestor do wniosków o wydanie pozwolenia na użytkowanie dołączył dokumenty, które potwierdzają jednoznacznie, iż inwestor zrealizował w całości inwestycję (wybudował obiekt budowlany posiadający różne kategorie), zgodnie z zatwierdzonymi ostatecznymi decyzjami o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] r. i nr [...] z dnia [...] r., projektami budowlanymi i warunkami pozwolenia na budowę, takie jak chociażby oświadczenie kierownika budowy W. C., dzienniki budowy, inwentaryzacje geodezyjne, protokoły badań i sprawdzeń, czy kopie rysunków z naniesionymi zmianami. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, umorzenie postępowania uznano za zasadne. Odwołanie od ww. decyzji w dniu 23 grudnia 2015 r. złożyła M. M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnioskując o zmianę decyzji poprzez nakazanie podjęcia działań i wykonania robót mających na celu zniwelowanie różnic pomiędzy nawierzchnią drogi i chodnika na długości działki nr [...] k.m. [...], przy ul. [...] w D., względnie o uchylenie decyzji w całości jako wadliwej oraz wydanej z naruszeniem przepisów prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Przede wszystkim zarzucono organowi I instancji, że nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego, na którego konieczność dwukrotnie zwracał uwagę organ odwoławczy. Zdaniem odwołującej nadal nie ustalono, na kim spoczywa obowiązek przebudowy wejścia na posesję, w związku z zaistniałymi na skutek przebudowy drogi niedogodnościami i utrudnieniami dla osoby niepełnosprawnej. Ponadto ponownie wniosła o wyciągnięcie konsekwencji wobec inwestora, który dopuścił się odstępstw i samowoli w toku inwestycji przebudowy drogi, polegających na przesunięciu przyłącza kanalizacji sanitarnej o 0,66 m w kierunku południowozachodnim, a także w zakresie dodatkowego stopnia, który nie został ujęty w dokumentacji czy w dzienniku budowy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Przede wszystkim organ odwoławczy wskazał, że zmuszony był odstąpić od poglądu wyrażonego w uprzednio wydanych decyzjach, bowiem fundamentalne znaczenie dla treści rozstrzygnięcia mają wydane przez PINB w D. decyzje udzielające pozwolenia na użytkowanie inwestycji. Wprawdzie organ I instancji nie odniósł się do kwestii następstw udzielenia pozwolenia na użytkowanie, jednakże okoliczności obligujące w tym przypadku do wydania decyzji umarzającej postępowanie zauważył organ odwoławczy. Uzyskanie przez inwestora pozwolenia na użytkowanie obiektu wyklucza bowiem możliwość prowadzenia postępowania na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, a tym samym nakładania na stronę określonych obowiązków, nawet gdyby wymóg ich nałożenia był zasadny. Udzielenie inwestorowi pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego oznacza, że obiekt ten został wykonany zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną, a więc nie w warunkach samowoli. Dopóki zatem decyzja o pozwoleniu na użytkowanie pozostaje w obrocie prawnym, dopóty ocena taka jest wiążąca. Jej podważenie możliwe byłoby po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Należy bowiem przyjąć, iż organ wydając rozstrzygnięcie w tym przedmiocie pozwolenia na użytkowanie dokonał już oceny wykonanych przez inwestora prac w kontekście ich zgodności z zatwierdzona dokumentacją techniczną. Wszczęcie i przeprowadzenie postępowania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, podważa natomiast jego stanowisko, a tym samym stanowi naruszanie zasady pewności prawa, trwałości decyzji ostatecznych oraz zaufania obywateli do organów państwa kształtujących domniemania zgodności z prawem ostatecznych decyzji administracyjnych. Innymi słowy decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przyznaje inwestorowi prawo do swobodnego użytkowania i korzystania z obiektu, które to prawo nie może być naruszane na skutek odmiennej oceny stanu faktycznego sprawy dokonanej przez inny organ administracji publicznej. Organy obowiązane są do poszanowania zasady nienaruszalności przyznanych praw, których pozbawienie może odbyć się wyłącznie w ustalonych przez ustawodawcę trybach umożliwiających wzruszenie decyzji ostatecznych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję skarżąca M. M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, podniosła zarzut naruszenia art. 138 k.p.a. w związku z art. 105 k.p.a. polegające na niezasadnym zastosowaniu przez [...]WINB art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji PINB w D. nr [...] z dnia [...] r., umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie. Zdaniem skarżącej, okoliczności sprawy nie dawały podstaw do umorzenia postępowania, a zatem organ odwoławczy winien był uchylić decyzję organu I instancji w całości i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi w zasadzie powtórzono zarzuty zawarte w odwołaniu. Skarżąca nie zgodziła się również z twierdzeniami organu, iż na skutek wydania prawomocnych decyzji o pozwoleniach na użytkowanie, nie można orzekać w sprawie przedmiotowej inwestycji oraz, że spór nie ma charakteru administracyjnego i w związku z tym może być jedynie rozstrzygnięty przed sądem powszechnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko oraz powołując się na uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 15 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał zarzuty zawarte w skardze, podnosząc w szczególności, że organ I instancji celowo przedłużał postępowanie merytoryczne, aby doprowadzić do wydania pozwolenia na użytkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...]WINB z dnia [...] r., utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie PINB z dnia [...] r. umarzająca postępowanie naprawcze, prowadzone na podstawie art. 50 w zw. z art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290, dalej: pr. bud.) w stosunku do inwestycji prowadzonej w pasie drogowym - na długości należącej do skarżącej działki nr [...] k.m. [...] przy ul. [...] w D. Skarżąca zarzuca realizację tej inwestycji niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] r., czego skutkiem jest konieczność przebudowy wejścia na posesję, w związku z zaistniałymi na skutek przebudowy drogi niedogodnościami i utrudnieniami dla osoby niepełnosprawnej. Ponadto ponownie wniosła o wyciągnięcie konsekwencji wobec inwestora, który dopuścił się odstępstwa i samowoli w toku inwestycji przebudowy drogi, polegających na przesunięciu przyłącza kanalizacji sanitarnej o 0,66 m w kierunku południowozachodnim, a także w zakresie dodatkowego stopnia, który nie został ujęty w dokumentacji oraz w dzienniku budowy. Jak wynika z akt postępowania, PINB dwukrotnie umarzał postępowanie w tej sprawie (decyzje z dnia [...] r. i z [...] r ), natomiast [...]WINB rozstrzygnięcia te uchylał (decyzje z dnia [...] r. i [...] r.), przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia i nakazując przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do zgodności wykonanych robót z projektem i pozwoleniem budowlanym. Wobec tego rozstrzygnięcie PINB z dnia [...] r. jest trzecią decyzją o treści analogicznej jak poprzednie, natomiast zaskarżona decyzja [...]WINB z dnia [...] r. także trzecią tego organu w przedmiotowej sprawie, przy czym, odmiennie niż wcześniejsze nie ma ona charakteru kasacyjnego. Tego rodzaju sytuacja, w której organ odwoławczy zmienia zasadniczo swoje stanowisko, zwłaszcza wobec braku realizacji zaleceń wynikających z poprzednich decyzji kasacyjnych, może budzić pewne wątpliwości. Natomiast trzeba wziąć pod uwagę fakt, iż uległ zmianie stan faktyczny i prawny sprawy ze względu na uzyskanie przez inwestora pozwolenia na użytkowanie obiektu. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, zdaniem którego wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu oznacza, że został on wykonany zgodnie z projektem i pozwoleniem budowlanym. Organ nadzoru budowlanego przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie dokonał kontroli obiektu pod kątem zgodności wykonanych robót, tak z projektem, jak i pozwoleniem na budowę. Prowadzenie postępowania naprawczego byłoby możliwe po wzruszeniu decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia budowlanego. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyroki: WSA w Gliwicach z 18 kwietnia 2013 – sygn., akt II SA/Gl 1430/1; NSA z dnia 7 maja 2014 r. – sygn.. akt II OSK 2925/12; NSA z 1 sierpnia 2012 roku – sygn. akt II OSK 2012/11, z 20 maja 2011 roku – sygn. akt II OSK 887/10, z 20 kwietnia 2011 roku – sygn. akt II OSK 708/10 – wszystkie dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie internetowej nsa.gov.pl.). Przyjdzie zauważyć, że stosownie do art. 59 ust. 1 pr. bud., właściwy organ wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli. Kontrolę taką przeprowadza organ nadzoru budowlanego w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Kontrola obejmuje sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu oraz zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym, m.in. w zakresie: charakterystycznych parametrów technicznych: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji (art. 59a ust. 1 pkt. 1 i 2 pr. bud.). "Jeżeli organ nadzoru budowlanego w trakcie postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stwierdzi konieczność przeprowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 51 p.b., to powinien z urzędu wszcząć takie postępowanie w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem." (wyrok NSA z dnia 7 maja 2014 r., II OSK 2925/12). Natomiast wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jak należy wnosić, wskazuje na brak podstaw do prowadzenia w przedmiotowej sprawie postępowania naprawczego. W tym stanie rzeczy nie zasługują na aprobatę zarzuty podnoszone w skardze, związane z zastosowaniem art. 105 k.p.a. ze względu na bezpodstawne, zdaniem skarżącej, umorzenie postępowania naprawczego. Postępowanie takie może być prowadzone jedynie wtedy, gdy ma swój przedmiot określony hipotezą art. 50 ust. 1 pr. bud. Jeśli ustalono, iż przedmiotu takiego nie ma, a tak należy przyjąć wobec uzyskania przez inwestora pozwolenia na użytkowanie obiektu po przeprowadzonej kontroli, to postępowanie podlega umorzeniu. Mając powyższe na względzie Sąd nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu organów mogących mieć wpływ na wynik sprawy i uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującym prawem, a w związku z tym na podstawie powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.