III SA/Kr 374/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie: WSA Janusz Bociąga (spr.) WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego rejestrację pojazdu oddala skargę Starosta postanowieniem z dnia [...] 2015 r. nr [...] działając na podstawie art. 219 K.p.a. odmówił J. W. wydania zaświadczenia potwierdzającego rejestrację ciągnika rolniczego marki Ursus C330 nr nadwozia [...], nr rejestracyjny [...]. W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 217 § 2 K.p.a. zaświadczenie wydaje się jeżeli, urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiegająca się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W niniejszej sprawie organ stwierdził, że w bazie komputerowej starostwa nie figuruje wskazany ciągnik. Następnie dokonano kwerendy posiadanej dokumentacji, która również zakończyła się negatywnie. Organ wskazał, że wobec braku jakichkolwiek dokumentów nie jest wiec możliwe ustalenie czy przedmiotowy pojazd był rejestrowany przez ówczesne Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. W dniu [...] 2015 r. Starosta wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia uznając, że przed wydaniem niniejszego postanowienia w przedmiotowej sprawie niezbędnej jest sprawdzenie czy dokumenty dotyczące rejestracji ciągnika rolniczego nie są przechowane w Archiwum Narodowym. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ wystąpił do Archiwum Narodowego o przesłanie znajdujących się w ich zasobach dokumentów dotyczących rejestracji wskazanego ciągnika rolniczego i przesłanie kserokopii takich dokumentów, ewentualnie o potwierdzenie, że takie dokumenty nie są w ich posiadaniu. Z informacji zwrotnej przekazanej organowi wynika, że nie odnaleziono akt Wydziału Komunikacji w tym dokumentów dotyczących rejestracji ciągnika rolniczego marki Ursus C330 nr rej. [...]. Na to postanowienie zażalenie wniósł J. W. wskazując, że na podstawie art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym organ administracji jest zobowiązany do wydania stosownego zaświadczenia, którym posiadacz takiego zaświadczenia jest obowiązany się legitymować. Brak odnalezienia stosownych dokumentów w Archiwum Narodowym nie może prowadzić do sytuacji, w której strona nie jest w stanie wykonać obowiązków nałożonych ustawą Prawo o ruchu drogowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 218 § 2 K.p.a. organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zgodnie z art. 72 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym w przypadku zgubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji. J. W. zwrócił się o wydanie zaświadczenia potwierdzającego rejestrację pojazdu Ursus C330 o numerze nadwozia [...], nr rejestracyjny [...] w związku ze zgubieniem dowodu rejestracyjnego. Jednak zarówno w zasobach Starostwa Powiatowego jak i Archiwum Narodowego nie ma dokumentów dotyczących przedmiotowego wniosku. Okoliczność tą potwierdza wydruk pisma Archiwum Narodowego z dnia 29 października 2015 r. przesłanego drogą elektroniczną, które stwierdza, że w jego zasobach nie odnaleziono akt Wydziału Komunikacji w tym dokumentów dotyczących rejestracji ciągnika rolniczego marki Ursus C330. W związku z powyższym zasadne było orzeczenie o odmowie wydania wnioskowanego zaświadczenia. Organ podkreślił, że wydanie zaświadczenia zgodnego z żądaniem możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy żądanie to potwierdzają stosowne dokumenty. W niniejszej sprawie celowym byłoby złożenie wniosku o odtworzenie akt. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł J. W. domagając się jego uchylenia oraz uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, kiedy wskazana norma nakłada na organ obowiązek wydania stosownego zaświadczenia; - art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie tj. błąd w subsumcji wyrażający się w odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego rejestrację pojazdu, podczas gdy przepisy normy prawnej wyrażonej w art. 72 ust. 4 statuują obowiązek skarżącego do posługiwania się stosownym dokumentem; - art. 217 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie przejawiające się w niewydaniu stosownego zaświadczenia, w sytuacji gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że w obliczu zebranego materiału dowodowego organ był do tego zobligowany; - art. 218 § 2 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy organ administracji był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie; - art. 7 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy prawidłowa interpretacja tego przepisu prowadzi do wniosku, że to na organie ciąży obowiązek podjęcia wszelkich czynności koniecznych dla ustalenia stanu faktycznego; - art. 8 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że organ nie był zobowiązany do wydania zaświadczenia, w sytuacji gdy SKO postanowieniem z dnia 11 września 2015 r. orzekło, że Starosta ma taki obowiązek; - art. 107 § 3 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie skutkujące lakonicznym uzasadnieniem postanowienia niezawierającym odniesienia do sytuacji skarżącego, który jest zobowiązany do przedstawienia zaświadczenia w celu zarejestrowania pojazdu. W uzasadnieniu autor skargi wywodził, że organ miał obowiązek wydania żądanego zaświadczenia. Obowiązek ten ma wynikach treści art. 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym w związku z § 8 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W związku z tym zgodnie z treścią art. 145 § 1 punkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Rozpatrując skargę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Przystępując bowiem do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia należy podnieść, że podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów. Uregulowane w Dziale VII K.p.a. postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia ma charakter uproszczony. Składają się na nie wyłącznie czynności materialno – techniczne polegające na badaniu, jakiego rodzaju źródło może zawierać żądane dane i czy dane te dotyczą stanu prawnego lub faktycznego, którego potwierdzenia domaga się wnioskodawca. W przedmiotowym postępowaniu nie dokonuje się ustaleń i ocen tak jak w postępowaniu jurysdykcyjnym. Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Potwierdza ono stan ustalony, jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte jest w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie (por. wyrok NSA z 16.09.2005 r., II OSK 36/05, wyroki WSA w Warszawie z 23.03.2006 r., I SA/Wa 1356/04 oraz z 21.11.2008 r., III SA/Wa 1612/08). Z kolei przewidziana w art. 218 § 2 K.p.a. możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na skutek złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia sprowadza się w istocie do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych. Nie może prowadzić do dokonywania jakichkolwiek ocen, w tym prawnych, odnośnie informacji będących w dyspozycji organu. Kontrolowane postępowanie toczyło się w oparciu o przepis art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a., zgodnie z którym zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o nie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W przypadku, gdy podstawą wydania zaświadczenia jest przepis art. 217 § 2 pkt 2 K.p.a. - organ jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 K.p.a). W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego rejestrację pojazdu Ursus C 330 o numerze nadwozia [...], nr rejestracyjny [...] w związku ze zgubieniem dowodu rejestracyjnego. Organ prowadzący postępowanie dokonał kwerendy rejestrów prowadzonych przez urząd gminy. W dokumentach tych nie znaleziono informacji potwierdzających rejestrację wyżej opisanego pojazdu. Co więcej organ I instancji na podstawie posiadanych dokumentów ustalił, że część dokumentacji za lata 1973-1992 dotycząca składanych wniosków o rejestrację została za zgodą Archiwum Państwowego zniszczona. Dlatego też Starosta zwrócił się do Archiwum Państwowego o odszukanie stosownych dokumentów. Z informacji zwrotnej przekazanej przez Archiwum Państwowe jednoznacznie wynika, że nie odnaleziono akt Wydziału Komunikacji w tym dokumentów dotyczących rejestracji ciągnika rolniczego marki Ursus C330, nr rejestracyjny [...]. Wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 72 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie niezbędne do rejestracji. Stosownie natomiast do § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. organ rejestrujący na wniosek właściciela pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2, wydaje zaświadczenie, o którym mowa w §2 ust. 11, po złożeniu przez właściciela stosownego oświadczenia pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań. W przypadku gdy dane właściciela pojazdu, o którym mowa w ust. 1, są niezgodne z danymi właściciela zawartymi w zagubionym dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu, organ rejestrujący wydaje zaświadczenie po zgłoszeniu zbycia pojazdu przez właściciela, na którego wystawione były zagubione dokumenty. W przepisie § 2 ust. 11 rozporządzenia wskazano, że w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu przed ponownym zarejestrowaniem pojazdu właściciel pojazdu dołącza do wniosku o rejestrację zaświadczenie, o którym mowa w art. 72 ust. 4 ustawy, wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji pojazdu. Analizując treść powyższych przepisów wyjaśnić należy, że w zaistniałym stanie faktycznym skarżący nie może domagać się wydania zaświadczenia potwierdzającego rejestrację pojazdu Ursus C 330. Organy prowadzące postępowanie nie dysponują bowiem dokumentami, który taką rejestrację w jakikolwiek sposób by weryfikowały lub potwierdzały. W sytuacji braku takich dokumentów organ administracji nie ma możliwości wydania zaświadczenia o żądanej treści. Powyżej wskazano bowiem, że postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń jest postępowaniem odformalizowanym, w którym organ nie ma kompetencji do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Jego zadaniem jest jedynie potwierdzenie faktu wynikającego z ewidencji, zaś w przedmiotowej sprawie z ewidencji nie wynika, iż to skarżący jest właścicielem przedmiotowego pojazdu i dlatego też nie można potwierdzić faktu rejestracji pojazdu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.