II SAB/Op 44/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w [...] na bezczynność Burmistrza Byczyny w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Działający w imieniu A Sp. z o.o. Spółki komandytowej – radca prawny P. B., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Burmistrza Byczyny w zakresie nieudzielania informacji publicznej. Na skardze umieszczone zostały znaki opłaty skarbowej opiewające na łączną kwotę 100 zł. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 30 czerwca 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Wezwania zawierały pouczenia, że niedokonanie żądanych czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Korespondencja sądowa dotycząca uiszczenia wpisu od skargi zawierała także pouczenie (pkt 1), że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, a za datę uiszczenia wpisu przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu, albo wpłaty na rachunek bankowy Sądu o podanym numerze. Powyższe wezwania zostały przesłane na adres Kancelarii Radców Prawnych podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 8 lipca 2016 r., do rąk M. C., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k-26 akt sądowych). W dniu 21 lipca 2016 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo sporządzone przez pełnomocnika skarżącej, zawierające informację o przedłożeniu oryginału pełnomocnictwa, a także o fakcie uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 100,00 zł znakami opłaty sądowej, umieszczonymi na opisywanym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Obok wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi jest również, stosownie do art. 230 P.p.s.a., uiszczenie od niej wpisu. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony na zasadzie § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), stosownie do którego, w sprawach w przedmiocie bezczynności organu pobiera się wpis stały, który wynosi 100 zł. Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, skutkuje wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz do uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie Spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie oryginału określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, a także do uiszczenia wpisu. Podkreślić należy, że pisma Sądu zawierały szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wypełnienia obowiązków nałożonych na stronę, a także skutków ich niedochowania. Zostały one doręczone pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 8 lipca 2016 r., do rąk pracownika jego Kancelarii. Doręczenia dokonano zatem skutecznie w trybie wynikającym z art. 67 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 72 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, natomiast jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Jeżeli zaś doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Wobec skutecznego doręczenia opisanych wezwań w dniu 8 lipca 2016 r., stwierdzić należy, że siedmiodniowy termin do dokonania żądanych przez Sąd czynności upłynął w dniu 15 lipca 2016 r. (piątek), a dzień ten nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik Spółki nadesłał za pośrednictwem poczty w dniu 15 lipca 2016 r. (data stempla) żądane pełnomocnictwo, lecz nie uiścił skutecznie wpisu od skargi. Wyjaśnić bowiem należy, odnosząc się do informacji pełnomocnika o uiszczeniu wpisu od skargi w formie znaków opłaty sądowej, że zgodnie z art. 219 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 212 § 1 P.p.s.a., wpis jako opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, o czym strona była pouczona w wezwaniu do uiszczenia wpisu. Natomiast opłacenie przez stronę skarżącą wpisu sądowego znakami opłaty sądowej rodzi skutek w postaci nieskuteczności dokonanej czynności i traktowane jest jako brak uiszczenia wpisu w ogóle (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II GZ 599/16; z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 488/16, obydwa dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wobec tego, Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a odrzucił skargę. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd nie orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na podstawie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., stosownie do którego zwrotowi podlega cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, gdyż wpis opłacony został w znakach opłaty sądowej.