I OZ 1299/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 544/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi M.S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia oddalić zażalenie. W dniu 8 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony podkreślił, że zaskarżony rozkaz jest dla skarżącego bardzo dotkliwy, w szczególności w aspekcie finansowym. Z momentem zawieszenia, zawieszeniu uległa płatność 50 % wynagrodzenia, które stanowi jedyne źródło utrzymania skarżącego. Skarżący nie otrzymał zgody przełożonego na podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Skarżący wyjaśnił, że obecnie otrzymywane wynagrodzenie nie pozwala na opłacenie bieżący zobowiązań, takich jak czynsz za mieszkanie, opłata za energię, spłata kredytu hipotecznego czy zakup żywności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego rozkazu mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania, nie został dostatecznie uzasadniony. Wstrzymanie wypłaty części uposażenia w związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych trudno bowiem uznać za zdarzenie, którego konsekwencją może być wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uchylenie przez sąd rozkazu w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych będzie skutkowało zaś koniecznością usunięcia jego skutków, m.in. poprzez wypłatę zaległego uposażenia, niesłusznie wstrzymanego. Szkoda zostanie więc w pełni naprawiona, a skutki ewentualnego wadliwego rozkazu odwrócone. Sąd zauważył, że niewątpliwie wstrzymanie wypłaty części uposażenia może mieć negatywne konsekwencje dla sytuacji majątkowej skarżącego, jednak nie został on pozbawiony środków do życia, bowiem wypłacana jest mu połowa uposażenia. Orzekając zaś w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu sąd musi znaleźć rozwiązanie godzące interes skarżącego oraz interes publiczny. Zawieszenie w czynnościach służbowych ma na celu odsunięcie policjanta od wykonywania czynności m.in. ze względu na toczące się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne, a więc podejrzenie popełnienia czynów, które mogą poddawać w wątpliwość zdolność policjanta do wykonywania służby. W interesie publicznym leży, aby zawieszenie w czynnościach służbowych zachowało moc do czasu oceny zgodności z prawem rozkazu personalnego w tym przedmiocie. Jednocześnie interes indywidualny skarżącego nie zostanie nadmiernie naruszony, bowiem zachowuje prawo do połowy uposażenia, a w sytuacji, gdy okaże się że rozkaz personalny w przedmiocie zawieszenia był niezgodny z prawem, skarżącemu zostanie wypłacone zaległe uposażenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. S., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący ponownie zwrócił uwagę na swoją trudną sytuację materialną spowodowaną zaskarżonym rozkazem personalnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega oddaleniu. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego jest bowiem zasadna, choć z innych przyczyn, niż przyjął to Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 sierpnia 2016 r. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić jednak należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 410/10, dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. dnia [...] kwietnia 2016 r. o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych określał, że zawieszenie następuje na okres trzech miesięcy od 8 kwietnia 2016 r. do 7 lipca 2016 r. Powyższej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Zaskarżonym rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2016 r. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał zaś w mocy ww. rozkaz i odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji. Zważywszy zatem na wskazany okres zawieszenia w czynnościach służbowych uznać należy, że w dniu orzekania przez Sąd pierwszej instancji w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego (tj. 25 sierpnia 2016 r.), decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych została już wykonana. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. W tej sytuacji, skutki kwestionowanej przez skarżącego decyzji o zawieszeniu go w czynnościach służbowych mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08, LEX nr 564272). Ustalenie powyższych okoliczności stanowiło wystarczającą przesłankę (bez potrzeby odnoszenia się do argumentów przedstawionych przez skarżącego uzasadniających objęcie go ochroną tymczasową) do stwierdzenia, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Uznać zatem należy, że zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.