I SAB/Wr 11/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Katarzyna Radom, Sędziowie Sędzia WSA - Anetta Chołuj (sprawozdawca), Sędzia WSA - Zbigniew Łoboda, Protokolant Starszy asystent sędziego - Marta Pająkiewicz-Kremis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s we W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. oddala skargę w całości. 1. Postępowanie przed organem podatkowym 1.1. Przedmiotem skargi A sp. z o.o. z/s we W. (dalej: strona, skarżąca, spółka) jest bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług (dalej: VAT) naliczonego nad należnym za październik 2014 r. 1.2. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] listopada 2014 r. spółka złożyła w organie podatkowym deklarację VAT za październik 2014 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 141.379 zł w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. W związku z zadeklarowanym zwrotem nadwyżki w dniu [...] listopada 2015 r. organ podatkowy wszczął kontrolę podatkową w spółce z przewidywanym terminem jej zakończenia do dnia [...] stycznia 2015 r. 1.3. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. organ podatkowy przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku wykazanego w deklaracji VAT-7 za październik 2014 r., do czasu zakończenia weryfikacji prawidłowości rozliczenia za ten miesiąc. 1.4. W dniu [...] grudnia 2014 r. organ podatkowy wystąpił o przeprowadzenie kontroli w zakresie rzetelności zawieranych transakcji do Naczelników Urzędów Skarbowych w B. oraz w G.. Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ podatkowy przedłużył termin zakończenia kontroli podatkowej do dnia [...] kwietnia 2015 r. W dniu [...] lutego 2015 r. organ podatkowy otrzymał odpowiedź od Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., gdzie w wyniku czynności sprawdzających ustalono, że T. Ł., działający pod firmą B, nabył telefony komórkowe, które były przedmiotem dostawy do skarżącej spółki w C sp. z. o.o. z/s w W.. 1.5. Jak ustalono, T. Ł. jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT, który w okresie objętym czynnościami sprawdzającymi ujął w rejestrze dostaw VAT fakturę VAT z dnia [...] październik 2014 r. wystawioną na rzecz A sp. z. o.o. Przedmiotem rzeczonej faktury była dostawa o wartości netto 45.000,00 euro (zapis w rejestrze brutto 233.842,68 zł), telefonów komórkowych marki iPhone 5s, 16 GB USA, GOLD w ilości 120 szt. T. Ł. złożył wyjaśnienia, w których wskazał, że zarówno nabycie jak i sprzedaż telefonów komórkowych była dokonywana w magazynie D sp. z o.o. Cała gospodarka magazynowa tj. czynności związane z magazynowaniem towarów, a także ich odbiorem i wydawaniem nabywcom, była prowadzona przez D sp. z o.o. W związku z powyższym nie zaszła potrzeba transportu zakupionych towarów. Firma T. Ł. ma założone konto na ww. usługi i jest z tego tytułu obciążana fakturami. Firma nie posiada własnego zaplecza magazynowego. Nie posiada dokumentów magazynowych dokumentujących przekazania towarów. Współpraca z A sp. z o.o. została nawiązania podczas współpracy z innymi firmami. Faktury do A sp. z o.o. były dostarczone drogą elektroniczną. 1.6. W dniu [...] lutego 2015 r. organ podatkowy otrzymał odpowiedź od Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., który wskazał, że u kontrahenta skarżącej spółki – E sp. z o.o. – prowadzona jest kontrola podatkowa w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od miesiąca maja do października 2014 r. Organ podatkowy został poinformowany, że w toku prowadzonej kontroli podatkowej stwierdzono mechanizm transakcyjny, który może wskazywać na uczestnictwo spółki w karuzeli podatkowej. E sp. z o.o. zajmuje się bowiem sprzedażą hurtową telefonów komórkowych od maja 2014 r. Ustalono, że działalność wykonywana jest w domu należącym do jednego ze wspólników spółki za pomocą komputera. Spółka posiada zgłoszone miejsce prowadzenia działalności inne niż lokal mieszkalny, jednakże oględziny tego lokalu wykazały, że nie jest ono przystosowane do prowadzenia w nim działalności (jest to były lokal po salonie fryzjerskim). Spółka nie posiada pomieszczeń, w których osobiście magazynowałaby sprzedawany towar handlowy. Cały sprzęt, którym spółka obraca, mieści się w magazynie D sp. z o.o. Przy zawieraniu transakcji spółka otrzymuje wykaz numerów IMEI od kontrahenta wraz ze zdjęciami towaru. Spółka fizycznie nie widzi i nie dysponuje sprzedawanym towarem. Nie ponosi w związku z tym żadnych kosztów transportowych. Po otrzymaniu zapłaty od nabywcy towarów spółka płaci podmiotowi, od którego sama kupiła telefony. Nie posiada pisemnych umów handlowych z kontrahentami. Jak stwierdzono, transakcja zakupu i sprzedaży ma miejsce w tym samym dniu. W związku z tym, że E sp. z o.o. wykazuje znaczną sprzedaż do podmiotu B organ podatkowy zdecydował o przesłanie wniosków o kontrole podatkowe u kolejnych kontrahentów A sp. z o.o. w celu dotarcia do podmiotów rozpoczynających mechanizm. 1.7. Zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ podatkowy przedłużył termin zakończenia kontroli podatkowej w skarżącej spółce do dnia [...] sierpnia 2015 r. 1.8. W dniu [...] czerwca 2015 r. organ podatkowy wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o przeprowadzenie kontroli podatkowej u kontrahenta F w celu ustalenia przebiegu rzetelności transakcji usług transportowych dokonanych w okresie od [...] października 2014 r. do [...] października 2014 r. z kontrolowanym. W toku prowadzonej kontroli podatkowej ustalono, że A sp. z o.o. dokonała transportu elektroniki w badanym okresie za pośrednictwem firmy transportowej F 1.9. Zawiadomieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. przedłużono termin zakończenia kontroli podatkowej do dnia [...] grudnia 2015 r. 1.10. W dniu [...] października 2015 r. organ podatkowy otrzymał odpowiedź od Naczelnika Urzędu Skarbowego W., że w wyniku kontroli podatkowej ustalono, że F zleciła wykonanie usługi innemu przewoźnikowi tj. G. W toku kontroli wobec F organ wystąpił z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. o przeprowadzenie kontroli podatkowej wobec G. Organ podatkowy nie otrzymał jednak odpowiedzi z Urzędu Skarbowego w G. o wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej. 1.11. W dniu [...] czerwca 2015 r. organ podatkowy wystąpił również do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o przeprowadzenie kontroli podatkowej u kontrahenta C sp. z o.o. z/s w W. w celu ustalenia przebiegu rzetelności transakcji handlowych dokonanych w okresie od [...] października 2014 r. do [...] października 2014 r. z kontrolowaną spółką. Podczas kontroli podatkowej ustalono bowiem, że skarżąca spółka nabyła telefony komórkowe właśnie od C sp. z o.o. Nie wiadomo jednak, od kogo C sp. z o.o. nabyła telefony. 1.12. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. przedstawił zakres wykonanych prac podczas kontroli podatkowej w E sp. z o.o. Jak wynika z informacji, kontrola nie została zakończona, lecz stwierdzone mechanizmy mogą wskazywać na uczestnictwo ww. spółki w karuzeli podatkowej. 1.13. W dniu [...] października 2015 r. organ podatkowy wystąpił o informacje o zakończeniu i wynikach kontroli podatkowej przeprowadzonej w E sp. z o.o. Organ podatkowy nie otrzymał jednak odpowiedzi o wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej. 1.14. Pismem z dnia [...] października 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. przedstawił zakres wykonanych prac podczas kontroli podatkowej w firmie C sp. z o.o. Wskazano, że w C sp. z o.o. trwają kontrole podatkowe. Na tą chwilę ustalono, że spółka uczestniczyła w obrocie fikcyjnymi fakturami w celu wyłudzenia podatku VAT. Rola kontrolowanej spółki sprowadzała się do wydłużenia łańcucha dostaw. Spółka realizowała funkcję bufora przewidzianą dla niej przez organizatora oszustwa przez samą obecność pomiędzy najbardziej wrażliwymi ogniwami łańcucha dostaw tj. między znikającym podatnikiem a brokerem. 1.15. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej we W. uznał za niezasadne ponaglenie spółki na niezakończenie kontroli podatkowej w terminie. Organ wyższego stopnia stwierdził, że organ podatkowy miał prawo uzależnić zakończenie prowadzonej przez siebie kontroli podatkowej od uprzedniego uzyskania informacji o wynikach kontroli podatkowych u kontrahentów, zwłaszcza że od tych informacji zależy dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że wydłużenie czasu trwania kontroli wynika z przyczyn niezależnych od organu prowadzącego kontrolę. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. nie ma bowiem bezpośredniego wpływu na wybór procedury weryfikacji transakcji przez innego organy oraz na tempo ich działań. 1.16. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2015 organ podatkowy po raz kolejny przedłużył termin zakończenia kontroli podatkowej w spółce do dnia [...] marca 2016r. 1.17. W dniu [...] lutego 2016 r. organ podatkowy wystąpił o informację o zakończeniu i wynikach kontroli podatkowej przeprowadzonej w C sp. z o.o. Organ podatkowy nie otrzymał jednak odpowiedzi o wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej. 1.18. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2016 r. przedłużono termin zakończenia kontroli podatkowej w spółce do dnia [...] maja 2016r. 2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji 2.1. W skardze do Sądu strona wskazała na naruszenie w sprawie art. 125 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) poprzez bezzasadne i ze szkodą dla podatnika przedłużanie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. pod pretekstem zakończenia postępowania kontrolnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G w spółce będącej kontrahentem skarżącej, a tym samym uzależnienie wyniku prowadzonej kontroli podatkowej wobec strony od innego postępowania, co nie znajduje oparcia w przepisach prawa oraz brak wykazania jakichkolwiek przesłanek w sprawie umożliwiających wydłużanie w czasie prowadzonej kontroli podatkowej zwłaszcza, gdy wobec skarżącej organ podatkowy nie wykazał jakichkolwiek nieprawidłowości, prowadząc tym samym do bezczynności organu w zakresie zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za wskazany okres rozliczeniowy. W związku z powyższym spółka wniosła o stwierdzenie przez Sąd bezczynności organu podatkowego oraz zobowiązanie organu podatkowego do zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za październik 2014 r. w kwocie 141.379 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. 2.2. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że nadal gromadzi dowody niezbędne dla weryfikacji rozliczenia podatnika za październik 2014 r. Nie można zatem skutecznie zarzucić organowi bezczynności w przedmiocie zwrotu podatku. 3.Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. 3.1. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła bezczynność organu podatkowego odnośnie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego VAT nad należnym, który został zdeklarowany za październik 2014 r. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) do sądu administracyjnego przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W ocenie Sądu, czynność zwrotu nadwyżki stanowi inną "czynność z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza, że dopuszczalna jest skarga na bezczynność organu podatkowego co do zwrotu podatku. 3.2. Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. akty lub czynności podległe kontroli sądów administracyjnych muszą mieć indywidualny charakter, a zatem być skierowane do zindywidualizowanego adresata, który znajduje się w określonej sytuacji, a ponadto muszą dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Również w doktrynie prawa administracyjnego akcentuje się, że wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. formy działania administracji charakteryzują się jako niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa materialnego (zob. zob. B. Adamiak, w: B. Adamiak, J. Borkowski, Metodyka pracy sędziego w sprawach administracyjnych, Warszawa 2015, s. 110-114). W opinii Sądu, zaskarżona czynność spełnia wszystkie te wymagania. Zgodnie bowiem z art. 87 ust. 1 stawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm. – dalej: ustawa o VAT): "W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy". Powołany przepis niewątpliwie jest przepisem prawa materialnego administracyjnego i tworzy dla jednostki prawo do zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym. W efekcie czynność zwrotu należało uznać za czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co uprawniało do wniesienia przez stronę skargi z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. 3.3. Przechodząc do meritum sprawy należy podkreślić, że przepisy prawa procesowego administracyjnego oraz przepisy o postępowaniu przed sądem administracyjnym nie zawierają definicji bezczynności i przewlekłości organu administracji publicznej. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się obecnie zgodnie, że bezczynność to kwalifikowana forma przewlekłości, gdzie "władza milczy" a sprawa nie jest załatwiana. Przewlekłość zaś to: a) niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym przewidzianym dla danego rodzaju sprawy, np. sprawa nie jest załatwiana niezwłocznie; b) nieuzasadnione wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy; c) niepodjęcie czynności niezbędnej do rozpoznania i załatwienia sprawy, np. stwierdzenia swojej niewłaściwość w sprawie i nieprzekazaniu jej organowi właściwemu; d) podjęcie czynności zbędnej, nawet jeżeli ma ona postać postanowienia, np. wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania mimo braku przesłanek; e) niezastosowanie się do wskazań organu odwoławczego w kwestii okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, towarzyszących decyzji kasacyjnej; f) niezastosowanie się do oceny prawnej wyrażonej w uzasadnieniu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego – art. 153 p.p.s.a. (zob. J.P. Tarno, Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania, CASUS 2013, nr 69, s.11-12). 3.4. Jak wynika z treści skargi spółki strona postawiła organowi podatkowemu zarzut bezczynności poprzez niezwracanie nadwyżki, mimo że organ podatkowy nie wykazał wobec skarżącej jakichkolwiek nieprawidłowości w zakresie deklarowanego zwrotu. W opinii Sądu, tak postawiony zarzut bezczynności był niezasadny. Należy zauważyć, że o bezczynności organu podatkowego Sąd orzeka z uwzględnieniem stanu sprawy istniejącego w dniu orzekania. Wynika to z treści art. 149 § 1 p.p.s.a., w myśl którego: "Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania". Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, że organ formalnie podejmował czynności, które zmierzały do zweryfikowania danych wynikających z deklaracji VAT-7, złożonej przez spółkę za październik 2014 r. Mianowicie bez zbędnej zwłoki wszczął kontrolę podatkową, następnie zwrócił się o przeprowadzenie weryfikacji u kontrahentów podatnika do właściwych miejscowo organów podatkowych. Co więcej, zwracał się do poszczególnych organów o udzielenie informacji, na jakim etapie są prowadzone czynności. Tym samym nie można zarzucić Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, podnoszonego w skardze naruszenia zasady szybkości postępowania, wynikającej z przepisu art. 125 O.p. Jedyny termin, jakim jest ograniczony organ podatkowy w niniejszej sprawie, wynika z postanowienia z [...] grudnia 2014 r. o przedłużeniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego VAT – to jest do zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Z akt sprawy wynika, że postanowienie to zostało wyekspediowane przez organ podatkowy przed wyekspirowaniem terminu do zwrotu podatku naliczonego VAT. Należy wyjaśnić, że podstawą prawną wydania tego postanowienia był art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, który stanowi, że: "Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty". W niniejszej sprawie zatem regulacje prawne, na podstawie których organ podatkowy podejmował działania, nie narzucały żadnych konkretnych rygorów czasowych. Należy podkreślić, że mechanizm przedłużenia zwrotu wynikającego z art. 87 ustawy o VAT opiera się na uznaniu administracyjnym, przy czym okolicznością warunkującą możliwość skorzystania z przewidzianego w art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT uprawnienia w postaci stwierdzenia przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania" jest co najmniej uprawdopodobnienie przez organ tej przesłanki. Przewidziany w art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT warunek zakłada, by przed upływem ustawowego terminu zwrotu (zd. 1) podjęte zostały czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, lecz nie dały one jeszcze rezultatu lub jest on niejednoznaczny. Organ podatkowy winien zbadać, czy zaistniały w konkretnej sprawie takie okoliczności, które są kwalifikowane przez ustawodawcę, jako wzbudzające wątpliwości organu co do zasadności zwrotu i tym samym dające podstawę do przedłużenia tego terminu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2014 r., III SAB/Gl 7/14, CBOSA). W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że przedłużenie terminu zwrotu było zasadne, gdyż dotychczas podjęte czynności potwierdzają, że istnieje ryzyko, iż spółka uczestniczyła w karuzeli podatkowej. Wobec kontrahenta spółki (C) organy podatkowe stwierdziły bowiem, że z dużym prawdopodobieństwem były wystawiane fikcyjne faktury (B, E, F, G), których celem było jedynie wydłużenie łańcucha dostaw. W sprawie istnieją zatem uzasadnione wątpliwości co do zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego VAT na rzecz skarżącej spółki. 3.5. Końcowo trzeba zgodzić się z organem podatkowym, że miał on prawo uzależnić zakończenie prowadzonej przez siebie kontroli podatkowej od uprzedniego uzyskania informacji o wynikach kontroli podatkowych u kontrahentów. Niewątpliwie od uzyskania tych informacji zależało ustalenie zasadności zwrotu zadeklarowanej przez spółkę nadwyżki podatku naliczonego VAT. Trzeba przy tym podkreślić, że wydłużenie czasu trwania kontroli wynika z przyczyn niezależnych od organu prowadzącego kontrolę. Naczelnik Urzędu Skarbowego nie ma bowiem bezpośredniego wpływu na sposób działania innych organów podatkowych oraz tempo weryfikacji. 3.6. Podsumowując, Sąd uznał za bezzasadne twierdzenia spółki o bezczynności organu podatkowego. W sprawie organ podatkowy podejmował czynności mające na celu ustalenie zasadności zadeklarowanego przez spółkę zwrotu podatku naliczonego VAT w terminie określonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. o przedłużeniu terminu do zwrotu podatku naliczonego VAT. 3.7. W tym stanie rzeczy Sąd był zobligowany oddalić w całości skargę spółki na mocy art. 151 p.p.s.a.