II GZ 800/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 927/16 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 927/16 odmówił W.W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję W.W. (dalej: skarżący) zawarł w wniosek o przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wnioskodawca wskazał, że z zachowaniem terminu do wniesienia skargi wysłał skargę do Prezesa Agencji, ale omyłkowo odczytał z decyzji adres siedziby Prezesa jako ul. Jana Pawła 11 (jedenaście) a nie Jana Pawła II (drugiego). Poczta w dniu 8 marca zwróciła mu przesyłkę z adnotacją adresat nieznany. Skarżący ponadto podniósł, że nie przebywa w Warszawie i nie ma doświadczenia w korespondencji administracyjnej i dopiero po zwrocie przesyłki przez pocztę po dokonaniu analizy i konsultacji z innymi osobami zauważył omyłkę, która nie powinna rodzić dla niego negatywnych konsekwencji, gdyż wynikła z nieprecyzyjnego adresu Prezesa Agencji. Do wniosku dołączył błędnie zaadresowaną kopertę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia na wstępie podkreślił, iż akt sprawy wynika, że o uchybieniu terminu wnioskodawca dowiedział się z w dniu 8 marca 2016 r., a wniosek wraz ze skargą złożył w dniu 15 marca 2016 r., co pozwala na stwierdzenie, iż wnioskodawca zachował termin o którym była mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o całokształt okoliczności sprawy stwierdził, że przedstawiona przez wnioskodawcę we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja nie może stanowić pozytywnej przesłanki, pozwalającej na jego przywrócenie. Sąd nie dopatrzył się braku winy strony w uchybieniu terminowi uznając, że można skarżącemu przypisać co najmniej niedbalstwo wyrażające się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. Jak wskazał WSA nie można uznać, że mylne zaadresowanie pisma, a następnie wysłanie go pod niewłaściwy adres, było zdarzeniem nagłym czy zdarzeniem od strony niezależnym. W ocenie Sądu I instancji, strona nie może skutecznie zasłaniać się błędami pisarskimi, w sytuacji gdy dane dotyczące organu zostały podane na odpisie decyzji i uwzględniają one szczegółowe informacje, w tym adres, adres internetowy, telefony kontaktowe, a także dane osobowe pracownika prowadzącego sprawę. Sąd ponadto podkreślił, że w utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym do okoliczności uzasadniających brak winy nie zalicza się błędnego zaadresowania koperty. W.W. w zażaleniu na ww. postanowienie wniósł o jego zmianę w całości i przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedokonaniu w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego jako kryterium istnienia winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ustaleniu winy w uchybieniu terminu należy więc ustalić, czy zainteresowany był w stanie pokonać (usunąć) przeszkodę przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 maja 1998, syn. akt IV SA 1153/96). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpatrywanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przede wszystkim należy zauważyć, że decyzja z dnia 22 stycznia 2016 r. zawiera prawidłowe pouczenie o terminie oraz trybie wniesienia środka zaskarżenia. Wskazano w nim bowiem, że skarga przysługuje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (wraz z podaniem adresu tego sądu) za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Podkreślić przy tym należy, że w nagłówku zaskarżonej decyzji widnieje właściwy adres organu tj. Al. Jana Pawła II nr 70, 00-175 Warszawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nadał przesyłkę listowną zawierającą skargę do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na adres al. Jana Pawła 11/79, 00-175 Warszawa (k. 8 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, że wbrew argumentacji podniesionej w zażaleniu, skarżący nie tylko błędnie wskazał nazwę ulicy poprzez zaadresowanie koperty na adres al. Jana Pawła 11 zamiast al. Jana Pawła II w efekcie czego nazwa ulicy została zmodyfikowana ale również błędnie spisał numer budynku z 70, zamieniając go na lokal o numerze 79. Jak wskazuje orzecznictwo błędne zaadresowanie przesyłki zawierające skargę nie może stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 153/11). Ponadto błąd popełniony przez skarżącego, polegający na tym, że błędnie zaadresował korespondencję zawierającą skargę w sytuacji gdy został prawidłowo pouczony o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy (postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 160/10). Należy więc zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że nadanie skargi na niewłaściwy adres organu, nie stanowi w zaistniałym stanie faktycznym podstawy uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Strona miała bowiem obiektywną możliwość prawidłowego złożenia skargi. Naruszenie terminu, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, wynikało z niedbalstwa strony skarżącej wyrażającego się w niestarannym prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. PM