II SA/Kr 640/16

Dnia 6 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. i M.P. na postanowienie Wojewody z dnia 13 kwietnia 2016 r, znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia bezczynności w sprawie zgłoszenia robót budowlanych w trybie art. 37 k.p.a. postanawia I. odrzucić skargę; II, zwrócić skarżącym G.K. i M.P. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. (znak: [...] ), po rozpatrzeniu zażalenia G.K. i M.P. na bezczynność organów administracji, na podstawie art. 37 k.p.a., Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia bezczynności Starosty C . Skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli G.K. i M.P. wnosząc o jego uchylenie oraz twierdzenie naruszenia prawa, tj. art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm. -dalej jako: u.p.b.) oraz art. 7-11 k p.a., polegającego na bezczynności organu l instancji, zaniechaniu podjęcia czynności urzędowych przewidzianych w art. 30 u.p.b. i nierozpoznania zgłoszenia budowlanego inwestorów z dnia 13 czerwca 2012 r. w części dotyczącej zabudowy podestu dachu od strony wschodniej oraz tarasu widokowego na dachu budynku, a nadto o wyznaczenie Staroście C. terminu do merytorycznego zakończenia postępowania w sprawię zgłoszenia budowlanego z dnia 13 czerwca 2012 r w zakresie remontu i adaptacji dachu na budynku w B. przy ul. [...] . W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. W ocenie organu zaskarżone postanowienie ma charakter wpadkowy, niekończący postępowania w sprawie, nie rozstrzyga ono również o istocie sprawy oraz nie przysługuje na nie zażalenie, a w związku z tym nie podlega ono kontroli sądów administracyjnych , co uzasadnia odrzucenie przedmiotowej skargi, jako niedopuszczalnej Wojewódzki i Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art 1 par 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów Dz. U. z 2016, póz. 1066) stanowi, iż sądy wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem z zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., póz. 718 z późn. zm. - dalej jako: p.p.s.a.) przedmiotowy zakres kontroli sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. póz. 613 - dalej jako: o.p.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV. V i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Mając na uwadze tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych, w pierwszej kolejności należało ocenić, czy zaskarżone w tej sprawie postanowienie Wojewody z dnia 14 kwietnia 2016 r. mieści się w którejś z kategorii orzeczeń wymienionych w ww. przepisie. Wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że rozpoznanie omawianego zażalenia następuje w formie postanowienia, o którym mowa w art. 123 k.p.a. Niemniej jednak jest to postanowienie o charakterze wpadkowym (incydentalnym) względem postępowania, do którego się odnosi, a w związku z tym nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Ponadto zgodnie z art. 141 § 1 w zw. z art. 37 k.p.a. na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. Tym samym organ rozpatrujący zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 k.p.a. nie wydaje żadnych ze wskazanych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. postanowień, ani innych aktów, o których mowa w pozostałych punktach art. 3 § 2 p.p.s.a. Postanowienie to, jako niemieszczące się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, nie podlega więc odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Strona nie ma zatem uprawnienia do podważenia tego postanowienia w trybie procesowym (nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego), natomiast w sytuacji, w której nie zgadza się ona z wydanym przez organ wyższego stopnia rozstrzygnięciem, może złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, którego uprzednio dotyczyło złożone zażalenie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 326/16, LEX nr 2037500; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/12, LEX nr 1269198; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 930/14, LEX nr 1482015 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 września 2014 r, sygn. akt II SA/Kr 1123/14, LEX nr 1501291). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie l sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a jak w punkcie II sentencji postanowienia.