II SA/Go 550/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. sprawy ze skargi Z.G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę. Pismem z [...] sierpnia 2015 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) Z.G., powołując się na art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej: K.p.a), wniosła o "umorzenie postepowania w całości domu jednorodzinnego wybudowanego na działce ew. nr [...] przy ul. [...], która jest własnością Z. i M.G.". Argumentując wniosek Z.G. wskazała, że w odniesieniu do budynku wydano zaświadczenie stwierdzające jego wybudowanie, celem przedłożenia w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego. Natomiast w uzasadnieniu decyzji z [...] czerwca 2006 r. znak: [...] WINB stwierdził, że fakt zakończenia budowy został potwierdzony przez Burmistrza Miasta i Gminy. Jednocześnie wnioskodawczyni wskazała, że w decyzji tej wskazano między innymi, że przepisy techniczno-budowlane obowiązujące w okresie budowy budynku nie określały w sposób obligatoryjny wymagań dotyczących odległości od budynków sąsiednich, uzależniając to od klasy odporności ogniowej materiału zastosowanego przy budowie ścian budynku. Pismem z [...] sierpnia 2015 r. WINB zwrócił się do Z.G. o sprecyzowanie, czy pismo z [...] sierpnia 2015 r. jest zażaleniem na postanowienie WINB z [...] lipca 2015 r. nr [...], którym organ odmówił wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną WINB z [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] uchylająca w części dotyczącej wyznaczenia terminu, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) nr [...] z [...] lutego 2005 r., nakładającą obowiązek wykonania zmian i przeróbek w werandzie dobudowanej do budynku mieszkalnego na działce nr [...], czy też innym żądaniem, a w szczególności jako rozumianego literalnie i dosłownie wniosku "o umorzenie postępowania w całości domu jednorodzinnego wybudowanego na działce ew. nr [...], która jest własnością Z. i M.G.". Odpowiadając na powyższe pismo Z.G., pismem z [...] sierpnia 2015 r. poinformowała WINB, że złożony przez nią wniosek z [...] sierpnia 2015 r. o umorzenie postępowania, nie jest zażaleniem lecz nowym wnioskiem o umorzenie postępowania, który powinien być przekazany PINB. Pismem z [...] sierpnia 2015 r. WINB przekazał pismo Z.G. PINB. PINB postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] – na podstawie art. 61a § 1 i art. 123 § 1 K.p.a – odmówił wszczęcia postępowania w sprawie budynku mieszkalnego położonego na działce nr [...]. Uzasadniając decyzję PINB opisał przebieg postępowania administracyjnego dotyczącego werandy ww. budynku wskazując między innymi, że wydaną w trybie odwoławczym ostateczną decyzją z [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] WINB uchylił w części dotyczącej wyznaczenia terminu, jednocześnie orzekając w uchylonym zakresie, a pozostałej części utrzymał w mocy decyzję PINB nr [...] z [...] lutego 2005 r. wydaną w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania zmian i przeróbek werandy wejściowej do budynku przy ul. [...]. Następnie zaś prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 22 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Go 602/05 oddalona została skarga Państwa G. na decyzję WINB z [...] kwietnia 2005 r. a wyrokiem z 18 września 2007 r. sygn. akt II OSK 1211/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku. W związku z powyższym PINB stwierdził, że uzasadnienie wniosku i powody jakie przytoczyła Z.G. w swoim wniosku nie dają podstaw do wszczęcia "nowego" postępowania w sprawie. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Z.G. złożyła od niego zażalenie. Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. nr [...], WINB – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia WINB wskazał, że PINB prawidłowo uznał, że przedmiot żądania, który wniosła w swoim podaniu z [...] sierpnia 2015 r. Z.G. dotyczy kwestii, które stanowiły już przedmiot postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami organów nadzoru budowlanego obu instancji, wymienionymi w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Natomiast okoliczności jakie wskazywała Z.G. w tym podaniu oraz w wyjaśnieniu z [...] marca 2016 r. stanowią polemikę z rozstrzygnięciami zawartymi w tych decyzjach, jak również z prawomocnymi orzeczeniami sądów administracyjnych. A zatem wydanie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 61a K.p.a, należy uznać za zasadne. Organ administracji nie może bowiem prowadzić dwóch postępowań administracyjnych dotyczących tego samego przedmiotu, bowiem naraża się w ten sposób na wydanie decyzji obarczonej wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi Z.G. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazała, że w postępowaniu legalizacyjnym dotyczącym dobudowania do jej budynku werandy, powinno być zastosowane Prawo budowlane z 31 stycznia 1961 r. a nie jak uczyniły organy nadzoru budowanego, Prawo budowlane z 24 października 1974 r. Odpowiadając na skargę WINB wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a ), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana w oparciu o wskazane wyżej kryterium kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzi do uznania, że skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w niniejszym postępowaniu jest postanowienie WINB wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a, na mocy którego organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie PINB wydane na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. Należy zgodzić się z organami orzekającymi, że w sytuacji, gdy żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy rozstrzygniętej już decyzją, zachodzi przeszkoda do uruchomienia kolejnego postępowania w tej samej sprawie. To zaś stanowi podstawę do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, na podstawie art. 61a § 1 K.p.a., w myśl którego gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w tym przypadku. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżąca w swoim podaniu z [...] sierpnia 2015 r. oraz wyjaśnieniu z [...] marca 2016 r. domagała się "umorzenia postępowania w całości domu jednorodzinnego wybudowanego na działce ew. nr [...], która jest własnością Z. i M.G." a więc wszczęcia nowego postępowania w sprawie dotyczącej zgodności z przepisami prawa, budowy budynku mieszkalnego na jej działce. Tymczasem sprawa ta została już rozstrzygnięta ostateczną i prawomocną (wskutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 22 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Go 602/05) decyzją WINB. Sąd w pełni podziela zatem stanowisko organu odwoławczego, że z tego powodu postępowanie nie mogło być wszczęte. W świetle przepisów K.p.a nie można bowiem prowadzić dwóch postępowań dotyczących tego samego przedmiotu. W konsekwencji Sąd, nie stwierdzając naruszeń przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.