I OZ 479/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Go 582/16 o odrzuceniu skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie S. B., dalej także skarżący, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2016 r., doręczonym w dniu 20 lipca 2016 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 25 lipca 2016 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt II SA/Go 582/16 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 31 października 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia 23 września 2016 r. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 31 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 lipca 2016 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 9 listopada 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, natomiast pismem z dnia 12 listopada 2016 r. ponownie wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych. W przedstawionych okolicznościach WSA w Gorzowie Wielkopolskim, powołując się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r. odrzucił skargę S. B. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w tym zakresie i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazał, że wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od skargi, skargę należało odrzucić. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł S. B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. W świetle tych przepisów skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie zostanie uiszczony od niej wpis sądowy, pomimo uprzedniego wezwania strony do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że wobec odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, został on wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi i w wyznaczonym terminie wpisu tego nie uiścił. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że skargę należało odrzucić. Bez wpływu na powyższe pozostaje ponowne wystąpienie przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że każdy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1380/11 r., postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 810/14) . Z powyższych względów uznać należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.