II SA/Kr 968/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie : WSA Iwona Niżnik-Dobosz WSA Agnieszka Nawara- Dubiel (spr.) Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie-Grażyny Mosoń-Wąsik sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na wycięcie drzew I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej [...] Sp. z o.o. w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta decyzją z dnia 11 lutego 2016 r. znak: [...] orzekł o odmowie zezwolenia na usunięcie 51 szt. drzew oraz 27 m2 krzewów kolidujących z inwestycją: Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w niektórych budynkach oraz garażami podziemnymi wraz z zagospodarowaniem terenu, infrastrukturą techniczną i komunikacyjną, na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obr. [...] N. przy ul. [...] w K. oraz dodatkowo w zakresie robót nie wymagających ustalenia decyzji o WZ na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. jw. Są to następujące egzemplarze: ⎯ 1 szt. bzu czarnego f. drzewiasta: nr [...] o obw. pnia 58+89 cm - w inwentaryzacji zieleni pomierzone jako krzew o pow. 20 m2 ⎯ 12 szt. brzozy brodawkowatej: nr [...] o obw. pnia 54 cm; nr [...] o obw. pnia 37 cm; nr [...] o obw. pnia 39 cm; nr [...] o obw. pnia 65 cm; nr [...] o obw. pnia 71 cm; nr [...] o obw. pnia 53 cm; nr [...] o obw. pnia 69 cm; nr [...] o obw. pnia 46 cm; nr [...] o obw. pnia 69 cm; nr [...] o obw. pnia 41 cm; nr [...] o obw. pnia 104 cm; nr [...] o obw. pnia 61 cm; ⎯ 1szt. daglezji zielonej (w inwentaryzacji zieleni błędnie oznaczona jako świerk pospolity): nr [...] o obw. pnia 40 cm; ⎯ 13 szt. jesiona pensylwańskiego: nr [...] o obw. pnia 81 cm; nr [...] o obw. pnia 72 cm; nr [...] o obw. pnia 76 cm; nr [...] o obw. pnia 50 cm; nr [...] o obw. pnia 61 cm; nr [...] o obw. pnia 67+73 cm; nr [...] o obw. pnia 64 cm; nr [...] o obw. pnia 90 cm; nr [...] o obw. pnia 86 cm; nr [...] o obw. pnia 57 cm; nr [...] o obw. pnia 64 cm; nr [...] o obw. pnia 82 cm; nr [...] o obw. pnia 47+56 cm; ⎯ 4 szt. jesionu wyniosłego: nr [...] o obw. pnia 79 cm; nr[...] o obw. pnia 65 cm; nr [...] o obw. pnia 93 cm; nr [...] o obw. pnia 72 cm; ⎯ l szt. kasztanowca białego: nr [...] o obw. pnia 47 cm; ⎯ 1 szt. klonu jaworu: nr [...] o obw. pnia 52+44 cm; ⎯ 1 szt. klonu jesionolistnego: nr [...] o obw. pnia 137+88+150 cm; ⎯ 1 szt. klonu pospolitego: nr [...] o obw. pnia 72 cm; ⎯ 3 szt. lipy drobnolistnej: nr [...] o obw. pnia 28 cm; nr 33 o obw. pnia 92 cm; nr [...] o obw. pnia 69+68+32+23 cm; ⎯ 4szt. modrzewia europejskiego: nr [...] o obw. pnia 111 cm; nr [...] o obw. pnia 112 cm; nr [...] o obw. pnia 95 cm; nr [...] o obw. pnia 103 cm; ⎯ 1 szt. robinii akacjowej: nr [...] o obw. pnia 69+63+55+96 cm; ⎯ 2 szt. sosny pospolitej: nr [...] o obw. pnia 66 cm; nr 19 o obw. pnia 82 cm; ⎯ 2 szt. świerka kłującego: nr [...] o obw. pnia 47 cm; nr 25 o obw. pnia 30 cm; ⎯ 2 szt. topoli szarej: nr [...] o obw. pnia 29 cm; nr [...] o obw. pnia 27 cm; ⎯ 1 szt. wierzby białej: nr [...] o obw. pnia 204 cm; ⎯ 1 szt. wierzby iwy: nr [...] o obw. pnia 107 cm; ⎯ oraz 27 m2 krzewów ozdobnych: bez czarny: nr [...] o pow. 20 m2; nr [...] o pow. 5 m2; nr [...] o pow. 2 m2. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że dla przedmiotowej inwestycji Prezydent Miasta wydał 1) decyzję nr [...] z dnia 17.06.2013 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, która stała się ostateczna w dniu 02.07.2013 r., 2) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak [...] z dnia 02.12.2011 r., która stała się ostateczna z dniem 10.01.2012 r. Ponadto zostało wydane uzgodnienie w zakresie ochrony środowiska pod kątem ochrony zieleni znak [...] Z dnia 12.10.2012 r. W toku postępowania ustalono, iż planowana inwestycja polegająca na budowie 4 budynków wielorodzinnych jest kolejnym etapem budowy osiedla [...] przy ul. [...], w pobliżu dawnego Pasa Startowego C. Budynki, z którymi kolidują objęte wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa i krzewy, mają zostać zbudowane na działce nr [...] obr. [...] No. stanowiącej obecnie zieleniec oddzielający istniejące od wielu lat osiedle [...] od nowobudowanego osiedla [...]. Na terenie znajduje się obecnie ok. 70 szt. drzew (w tym kilka egzemplarzy owocowych). Zgodnie z treścią wniosku inwestor wystąpił o wydanie decyzji zezwalającej na wycinkę dla 50 szt. drzew oraz 47 m2 bzu czarnego. Podczas weryfikacji dokumentacji w terenie stwierdzono, że egzemplarz bzu czarnego nr [...] został błędnie zakwalifikowany do krzewów ponieważ posiada dwa wyraźne pnie o obwodach 58 i 89 cm i wykształcił formę drzewiastą. Pozostałe drzewa nie zostały objęte wnioskiem ponieważ: pojedyncze egzemplarze nie kolidowały i mogły zostać wkomponowane w nowe zagospodarowanie. Ponadto obwód drzew zmierzony na wysokości 5 cm nie przekroczył 25 cm dla gatunków wymienionych w art. 83 f ust. 1 pkt 3 podpkt b) oraz 35 cm dla gatunków wymienionych w art. 83f ust. 1 pkt 3 podpkt a). Wnioskodawca uznał też, że skoro wiek niektórych krzewów nie przekroczył 10 lat, to na ich usunięcie nie jest wymagane uzyskanie zezwolenia administracyjnego. We wniosku nie ujęto także drzew owocowych - jednak organ I instancji uznał, że działka nr [...] obr. [...] N. jest ogólnodostępnym, zagospodarowanym zieleńcem spełniającym kryteria zawarte w definicji terenów zieleni - art. 5 ust. 21 ustawy o ochronie przyrody, a zatem na usunięcie drzew owocowych również wymagane jest uzyskanie zezwolenia. Kolidujące z inwestycją drzewa to przede wszystkim brzozy brodawkowate, jesiony pensylwańskie, jesiony wyniosłe, modrzewie europejskie oraz pojedynczo występujące klony, topole, wierzby, lipy, świerki pospolite, daglezja, sosna. Duże zróżnicowanie wieku drzew a także ich skład gatunkowy i rozmieszczenie świadczą o tym, że drzewa były sadzone w sposób przypadkowy bez planu nasadzeń co nie zmienia faktu, że stanowią cenne zadrzewienie od strony południowej osiedla [...]. Stan zdrowotny większości drzew jest dobry, jedynie pojedyncze nieliczne egzemplarze kwalifikują się do usunięcia ze względów sanitarnych. Część drzew wymaga przeprowadzenia niewielkich cięć sanitarnych. Jako powód odmowy wydania zgody na usunięcie wnioskowanych drzew wskazano, iż realizacja inwestycji składającej się docelowo z 30 budynków spowodowała, że na kolejnych etapach postępującej inwestycji usunięto większość drzew, które rosły na terenie i kolidowały z prowadzeniem robót budowlanych. Brak wskazania konkretnych egzemplarzy czy zadrzewień do zachowania spowodował, że Inwestor zaplanował inwestycję bez poszanowania istniejącej zieleni. Zgodnie z postanowieniem znak [...] z dnia 12.10.2012 r. organ dokonał wstępnego uzgodnienia usunięcia drzew i krzewów rosnących m.in. na działce nr [...], jednak z uwagi na fakt, że od daty wydania postanowienie upłynęło kilka lat, wartość zadrzewienia znacznie wzrosła, a sposób prowadzenia inwestycji przez Inwestora pokazał, że nie dokłada on wszelkich starań aby zachować część zieleni, Organ uznał, że zasadna jest odmowa wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Część z drzew posiada dość duże rozmiary, co świadczy o tym, iż od wielu lat rosną na przedmiotowym terenie, stanowiąc cenny element krajobrazu i pełniąc ważne funkcje w środowisku przyrodniczym, jak choćby: zmniejszanie ilości CO2, produkowanie tlenu oraz zmniejszanie zanieczyszczenia powietrza poprzez oczyszczanie z pyłu i kurzu. Podczas oględzin stwierdzono również obecność ptasich gniazd w koronach niektórych egzemplarzy. Organ ważąc interesy stron postępowania tzn. inwestora, który dysponując prawomocnym decyzją pozwolenia na budowę chce zrealizować 4 budynki mieszkalne wielorodzinne oraz organizacji ekologicznych reprezentujących interes mieszkańców sąsiedniego osiedla uznał, iż w tym wypadku prymat wiedzie interes społeczny. Zaspokojenie interesu indywidualnego inwestora spowodowałoby niewątpliwie naruszenie interesu społecznego. Nadto wskazano, iż decyzja w przedmiocie usunięcia drzew ma charakter uznaniowy. Organ orzekający musi zatem kierować się w pierwszym rzędzie zasadami ogólnymi wskazanymi w k.p.a. a więc dążyć do załatwienia sprawy uwzględniając interes społeczny oraz słuszny interes strony (art. 7). Określając ramy interesu publicznego (czy społecznego) trzeba mieć także na względzie, iż w świetle regulacji normatywnych rośliny nie objęte formami ochrony przyrody mogą być mszczone m. in. jedynie w związku z racjonalną gospodarką (art. 125 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody). Od powyższej decyzji odwołanie złożyła spółka [...] sp. z o.o., zarzucając jej naruszenie szeregu przepisów ustawy o ochronie przyrody - w tym art. 83 ust. 1 w zw. z art. 83a ust. 1 oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego - art. 7, 77 oraz 107 § 3 i art. 8. W uzasadnieniu odwołania wskazano na uzyskane w toku przygotowania do realizacji inwestycji uzgodnienia - w tym postanowienie z dnia 12 października 2012 r. znak [...] w zakresie ochrony środowiska pod kątem ochrony zieleni. Podniesiono, iż w uzasadnieniu decyzji nie wyjaśniono w sposób wystarczający powodów odmowy zezwolenia na usunięcie drzew. Podważono dokonane przez organ wyważenie interesów społecznego i interesu inwestora. Wskazano na naruszenie zasady zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez podjęcie odmiennego od poprzednio dokonanych ustaleń względem zieleni na terenie działki [...]. Wskazano również na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania terenu obowiązującego do dnia 26 maja 2015 r., w którym istniejące zadrzewienie w obszarze planu nie zostało uznane za szczególnie wartościowe pod względem przyrodniczym skoro przeznaczono ten teren pod zabudowę mieszkaniowa wielorodzinną. W dniu 4 marca 2016 r. wpłynęło dodatkowo pismo stanowiące uzupełnienie do odwołania - stanowisko wnioskodawcy, w którym podniesiono dodatkowo, iż w obowiązujących przepisach brak jest normy, która stanowiłaby, iż decyzja wydawana w zakresie zezwolenia na usunięcie drzew wydawana jest w warunkach uznania administracyjnego. Organ zdaniem odwołującego nie ma możliwości odmówić zezwolenia na usunięcie drzew w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki do zezwolenia na usunięcie - w tym na przykład jeśli kolidują one z zaplanowaną inwestycją realizowana na podstawie pozwolenia na budowę. W konsekwencji odwołujący wskazuje, iż rozważenia wymaga, czy nie zachodzi w niniejszej sprawie przesłanka nieważności decyzji. W dniu 5 kwietnia 2016 r. do Kolegium wpłynęło kolejne pismo wnioskodawcy –[...] sp. z o.o., w którym zawnioskowano o wyznaczenie rozprawy administracyjnej z uwagi na rozmowy ugodowe dotyczące ilości usuwanych drzew prowadzone z organizacjami społecznymi biorącymi udział w postępowaniu oraz ze społecznością lokalną. Wnioskodawca podniósł, iż jakkolwiek zarzuty odwołania podtrzymuje, to w wyniku podjętego dobrowolnie zobowiązania wobec społeczności lokalnej deklaruje usunięcie maksymalnie 25 drzew, a 15 sztuk do przesadzenia, pozostałe 11 drzew ma pozostać nienaruszone. Dodatkowo podniesiono, iż spółka dokona nasadzeń zastępczych oraz przygotuje projekt zieleni. W tym samym dniu (5 kwietnia 2016 r.) do Kolegium wpłynęło również pismo - wniosek dowodowy o załączenie do akt sprawy nowych dokumentów w postaci opracowań: szczegółowej inwentaryzacji istniejącej szaty roślinnej wraz z gospodarką i preliminarzem opłat za usuwanie i zastąpienie oraz przesadzenie drzew oraz projektu nasadzeń zastępczych wraz z lokalizacją drzew przesadzanych. W dniu 8 kwietnia 2016 r. do Kolegium wpłynęło pismo Fundacji [...] z siedzibą w K. stanowiące odpowiedź na odwołanie. Wniesiono w nim o utrzymanie decyzji w całości. Dodatkowo wniesiono o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sprawy z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej znajdującej się na działce [...] a polegającej na korzystaniu z terenów zielonych w celach rekreacyjnych. Wskazano, iż powyższe spełnia przesłankę z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. to jest stanowi kwestię prejudycjalną dla niniejszego postępowania. W dniu 21 kwietnia 2016 r. odwołujący wniósł pismo, w którym cofa wniosek o wyznaczenie rozprawy celem ewentualnego zawarcia ugody. Zawnioskowano o pominięcie propozycji zawartych w piśmie z dnia 5 kwietnia 2016 r. wraz z opracowaniem dotyczącym szczegółowej inwentaryzacji istniejącej szaty roślinnej wraz z gospodarką i preliminarzem opłat za usuwanie i zastąpienie oraz przesadzenie drzew oraz projektu nasadzeń zastępczych wraz z lokalizacją drzew przesadzanych. Podtrzymano odwołanie oraz wniosek w pierwotnej postaci wynikającej z udzielonych Spółce ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji środowiskowej i udzielonych przez Miasto Kraków promes. W dniu 10 maja 2016 r. do Kolegium wpłynęło pismo Towarzystwa [...] z siedzibą w K. stanowiące odpowiedź na pisma wniesione przez odwołującego. W dniu 17 maja 2016 r. do Kolegium zostało złożone kolejne pismo wnioskodawcy wraz z załącznikiem stanowiącym opinię dendrologiczną stanowiącą potwierdzenie stanowiska wnioskodawcy, iż drzewa przeznaczone do wycinki nie posiadają znacznego waloru przyrodniczego. Dodatkowo wskazano, iż na drzewach nie zaobserwowano budek lęgowych ani gniazd ptaków. Wnioskodawca oraz organizacje społeczne jeszcze kilkukrotnie przedstawiały swoje stanowisko w sprawie na etapie postępowania odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24 czerwca 2016 r., znak [...] - działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1, ust. 2c, ust. 3 i ust. 6 pkt 2, art. 125 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że w pierwszej kolejności wypowie się co do cofniętego wniosku o wyznaczenie rozprawy celem zawarcia ugody z mieszkańcami co do kwestii ilości usuwanych przez wnioskodawcę drzew na spornym terenie. Zgodnie z art. 114 kodeksu postępowania administracyjnego "w sprawie, w której toczy się postępowanie przed organem administracji publicznej, strony mogą zawrzeć ugodę - jeżeli przemawia za tym charakter sprawy, przyczyni się to do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania i nie sprzeciwia się temu przepis prawa". Jedną z głównych przesłanek jest występowanie w postępowaniu stron o spornych interesach. W niniejszej sprawie stroną jest spółka [...] sp. z o.o., na prawach strony występują zaś Fundacja [...] i Towarzystwo [...]. Podkreślono jednak, że "instytucja ugody nie obejmuje podmiotów działających na prawach strony, bowiem postępowanie nie dotyczy ich praw i obowiązków. Podmioty te mogą jednakże uczestniczyć w tym postępowaniu na takich zasadach jak przy załatwianiu sprawy w formie decyzji (J. Borkowski (w:) J. Borkowski, J. Jendrośka, R. Orzechowski, A. Zieliński, Kodeks..., s. 81). Nie może także być zawarta ugoda, jeżeli istnieje tylko jedna strona stosunku prawnego, bowiem organ jako podmiot prowadzący postępowanie, mając uprawnienie do jednostronnego kształtowania sytuacji prawnej strony, sam nie może być "stroną" takiej ugody. Należy przy tym odróżnić "ugodę" rozumianą jako prawną formę działania, od "zgody" strony na określone działania organu. Kwestie te reguluje np. art. 61 § 2, art. 132 § 2, art. 155 i 184 § 4 k.p.a." (Martysz Czesław, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, wyd. III). Z tego względu wniosek o wyznaczenie rozprawy celem zawarcia ugody nie mógł być uwzględniony i być podstawą dalszych formalnych ustaleń. Kolegium pominęło zawarte w pismach składanych do Kolegium argumenty dotyczące warunków ewentualnej ugody. Rozpatrując z kolei wniosek o zawieszenie postępowania złożony w piśmie z dnia 30 marca 2016 r., który wpłynął do Kolegium w dniu 8 kwietnia 2016 r. wyjaśniono, że wniosek w niniejszej sprawie został oparty na zaistnieniu przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Jako kwestię, która tamuje możliwość prowadzenia postępowania i wydania decyzji w sprawie wskazano fakt wystąpienia do sądu powszechnego z wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej znajdującej się na działce nr [...]. Postępowanie toczy się pod sygn. akt [...] przed Sądem Rejonowym w K. W ocenie Kolegium brak jest podstaw do uwzględnienia powyższego wniosku. Zagadnienie wstępne to kwestia tego rodzaju, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Nie stanowi jedynie o ewentualnej treści tego rozstrzygnięcia. Na dzień orzekania stan faktyczny i prawny jest tego rodzaju, że wydanie decyzji jest możliwe. Rozstrzygnięcie sądu w kwestii zasiedzenia służebności nie ma wpływu na możliwość orzekania przez organ administracji. Rozpatrując sprawę w drugiej instancji Kolegium miało na uwadze, iż podstawą rozstrzygania w niniejszej sprawie jest przepis art. 83 ustawy o ochronie przyrody, który statuuje zasadę obowiązku uzyskania zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów. Przepis ten stanowi instrument swoistej reglamentacji usuwania drzew i krzewów o charakterze prewencyjnym. Organ orzekający ma zatem obowiązek weryfikacji wniosku i ustalenia sytuacji faktycznej. Przepis nie określa wprost przesłanek wydania zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów, tym samym udzielenie bądź odmowa udzielenia zezwolenia w tym zakresie objęta jest pewnym luzem decyzyjnym. Nie oznacza to dowolności orzekania lecz podjęcie decyzji po wnikliwym zbadaniu sprawy i wykazaniu zasadności i celowości konkretnego rozstrzygnięcia. Konieczna staje się zatem ocena stanu faktycznego sprawy. Na organie I instancji ciąży obowiązek zbadania m.in. zakresu oddziaływania jakie może wywołać wydanie zezwolenia na wycinkę drzew w świetle celów ustawy i jej zasad ogólnych. W tym zakresie nie można podzielić stanowiska prezentowanego przez odwołującego, iż w zakresie rozstrzygania w sprawach z wniosków o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew organ nie działa w ramach uznania administracyjnego. Rozstrzygnięcie w kwestii zezwolenia na usunięcie drzew nie jest uzależnione od ściśle przez przepisy prawa określonych przesłanek. To do organu należy dokonanie oceny wniosku w kontekście celu jakiemu przyświeca regulacja ochrony przyrody, a także w ramach wyznaczonych przez zasadę z art. 7 k.p.a. wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Cele jakie stawiane są przed ochroną przyrody w Polsce są określone w art. 2 ust. 2 ustawy. I tak celem ochrony przyrody jest: utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów; zachowanie różnorodności biologicznej; zachowanie dziedzictwa geologicznego i paleontologicznego; zapewnienie ciągłości istnienia gatunków roślin, zwierząt i grzybów, wraz z ich siedliskami, przez ich utrzymywanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony; ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień; utrzymywanie lub przywracanie do właściwego stanu ochrony siedlisk przyrodniczych, a także pozostałych zasobów, tworów i składników przyrody; kształtowanie właściwych postaw człowieka wobec przyrody przez edukację, informowanie i promocję w dziedzinie ochrony przyrody. Powyżej wskazane cele spełniają rolę zasad ochrony przyrody, w związku z czym w zgodzie z nimi powinny być interpretowane wszystkie postanowienia ustawy. Stanowią one również swego rodzaju wskazania dla organów administracji upoważnionych do wydawania aktów administracyjnych i pewne ograniczenia przy podejmowaniu rozstrzygnięć mogących mieć wpływ na środowisko przyrodnicze. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż odmowę zezwolenia na usunięcie drzew z terenu wnioskodawcy oparto o dokonanie oceny znaczenia tych konkretnych zadrzewień dla mieszkańców okolicy w świetle celów ustawowych ochrony przyrody. Kolegium podzieliło tę ocenę. Jak wskazano w zaskarżonej decyzji realizacja inwestycji spowodowała, iż na kolejnych etapach inwestycji usunięto większość drzew, które rosły na terenie i kolidowały z zamierzeniem inwestycyjnym. Wskazano na duże rozmiary części drzew, stanowiących cenny element krajobrazu i pełniących cenne funkcje w środowisku przyrodniczym. Wskazano na opracowanie H.B Szczepanowskiej "Drzewa w mieście", z którego wynika, iż usunięcie dużego drzewa w mieście jest co do zasady nieodnawialne i bezpowrotne. Wskazano na wyroki sądów, z których wynika, iż decyzja o zezwoleniu na usunięcie drzew nie jest zależna od innych rozstrzygnięć w innych sprawach. Każdy przypadek usunięcia drzew winien być uzasadniony odrębnie i indywidualnie. W ocenie Kolegium tak właśnie jest w niniejszej sprawie. Przeprowadzono postępowanie wyjaśniające, w tym w dniu 3 grudnia 2015 r. dokonano oględzin nieruchomości, z której mają być usunięte drzewa i krzewy. Dokonano analizy i korekty przedłożonej przez wnioskodawcę "Szczegółowej inwentaryzacji istniejącej szaty roślinnej wraz z gospodarką i preliminarzem opłat za usuwanie drzew". Strony brały udział w postępowaniu zgodnie z art. 10 kpa. Wskazano jakie przyczyny legły u podstaw uznania, iż w tym konkretnym wypadku należy dać prymat interesowi społecznemu. Odpowiadając na zarzuty odwołania Kolegium zgodziło się z twierdzeniem zawartym w uzasadnieniu decyzji, iż jej treść nie jest uzależniona od uprzednio wydanych stanowisk, obietnic czy innych rozstrzygnięć, w niedotyczących kwestii usunięcia drzew sprawach - tak jak w pozwoleniu na budowę. Czynności zmierzające niejako do "przygotowania" określonego rozstrzygnięcia są zrozumiałe przy realizacji dużej rozmiarów inwestycji, jednakże nie wynika z przepisów prawa, iżby rozstrzygnięcie w przedmiocie konkretnego wniosku mogło być przeniesione poza postępowanie, w którym został on złożony. Inwestor nie może spodziewać się, iż kwestia usuwania drzew na nieruchomości jest kategorycznie i stanowczo rozwiązana przed wydaniem decyzji, a jej wydanie będzie stanowiło formalność. Zaufanie obywateli do organów administracji publicznej (zasada wynikająca z art. 8 kpa, której podważenie podnosi strona w odwołaniu) jest budowane przez takie postępowanie organu, które zmierza do rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o obowiązujące przepisy prawa i z uwzględnieniem gwarancji jakie daje stronom procedura administracyjna. W niniejszej sprawie w ocenie Kolegium zasada ta została zachowana, a subiektywnego odczucia stron wywołanego niekorzystnym rozstrzygnięciem nie da się uniknąć. Odnosząc się do zarzutu bezzasadności przyjęcia nadrzędności interesu społecznego nad interesem indywidualnym obywatela nie można podzielić stanowiska, iżby organ w sposób mechaniczny i nie dokonując ważenia tych interesów przyjął, iż prym wiedzie interes społeczny. Organ wskazał na czym w jego ocenie interes ten polega i dlaczego w tej konkretnej sprawie interes społeczny wymaga wydania rozstrzygnięcia o odmowie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Organ wskazał na wartość przyrodniczą drzew i funkcje w środowisku przyrodniczym. W odwołaniu, a także w późniejszych pismach strona zakwestionowała, by przedmiotowe drzewa i krzewy miały taką wartość przyrodniczą, która uzasadnia odmowę zezwolenia na ich usunięcie. Przedstawiono w tym zakresie dwie sprzeczne opinie. Jednakże w ocenie Kolegium wartość drzew i krzewów dla środowiska nie wynika z ich żywotności, pokroju i innych cech dendrologicznych przyjmowanych w wyniku oceny dokonanej względem jakiegoś idealnego wzorca. Wartość drzewa dla środowiska winna być oceniana w kontekście otoczenia, w jakim się ono znajduje. Inną wartość dla środowiska ma drzewo rosnące w lesie, a inną drzewo rosnące w terenie ogołoconym z roślinności. W tym kontekście opinie o wartości zadrzewień, które nie uwzględniają terenu, w którym są one usytuowane nie dowodzą, iżby drzewa te były bez wartości lub, że nie posiadają szczególnego waloru przyrodniczego - jak napisano w odwołaniu. Dla mieszkańców pobliskiego osiedla drzewa te właśnie mają szczególny walor, o którym pisze pełnomocnik organizacji biorących udział w postępowaniu. Z kolei w odpowiedzi na argument, iż organ nie dokonał oceny interesu inwestora, który na przedmiotowym terenie planuje wybudować cztery bloki mieszkalne i który przy ich niewybudowaniu poniesie szkodę związaną z utratą zysku, trzeba podnieść, iż okolice przedmiotowej nieruchomości, na której mają być usunięte drzewa to teren ogromnej inwestycji. Dla celów realizacji tej inwestycji w rejonie ul. [...] w K. inwestor uzyskał dotychczas szereg decyzji o zezwoleniu na usunięcie drzew, które kolidowały z poszczególnymi etapami inwestycji. Jak wynika z analizy strony internetowej Miejskiego Systemu Informacji Przestrzennej ([...]) do tej pory wydano Inwestorowi co najmniej 20 decyzji dotyczących drzew. Kolegium wymieniło te decyzji, wskazując na ich numery, daty wydania oraz ilość drzew objętych zezwoleniami. Jak wynika z powyższego zarzut niedokonania rozważenia interesu inwestora w postaci ewentualnej utraty oczekiwanego zysku jest bezzasadny. Organ winien brać pod uwagę nie tylko okoliczności wynikające z tej konkretnej sprawy, ale również te okoliczności, które są mu znane z urzędu. Fakt, iż na tym konkretnym terenie dokonano usunięcia drzew w znacznym rozmiarze uzasadnia tezę organu, iż to rzutuje na wartość pozostałych drzew. W konsekwencji Kolegium uznało, iż skoro w świetle regulacji normatywnych rośliny nie objęte formami ochrony przyrody mogą być niszczone m. in. jedynie w związku z racjonalną gospodarką (art. 125 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody) to organ nie przekroczył ram uznania administracyjnego stwierdzając w tym konkretnym wypadku, iż zasadna jest odmowa uznania, iż usunięcie drzew w niniejszej sprawie nie jest możliwe w kontekście równowagi interesów społecznego - polegającego na zachowaniu jak największej ilości zadrzewień zwłaszcza w miastach i interesu obywatela związanego z prawem do dysponowania swoją własnością i uzyskiwania z tego jak największego zysku. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Sp. z o.o. w W., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa administracyjnego procesowego i materialnego: ⎯ art. 83 ust. 1 zw. z art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody, poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do udzielenia zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów, ⎯ art. 7 i 77 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, błędną ocenę zebranych dowodów, przerzucenie na stronę postępowania ciężaru dowodowego, a także poprzez bezzasadne uznanie w niniejszej sprawie nadrzędności interesu społecznego nad interesem wnioskodawcy, ⎯ art. 8 w związku z art. 107 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej ze względu na istotną zmianę wyrażonego uprzednio przez organ stanowiska, ⎯ art. 107 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez zbyt skrótowe i niejasne sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia, ⎯ art. 138 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez utrzymanie w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji, zamiast jego uchylenia. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę, że w postanowieniu z dnia 12 października 2012 r. prezydent Miasta uzgodnił w zakresie ochrony środowiska i zaopiniował pozytywnie planowane usunięcie 148 sztuk drzew i 310 m2 krzewów, co dotyczyło m. in. roślin będących przedmiotem zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego tak radykalna zmiana stanowiska organu administracji publicznej, uprzednio jednoznacznie wyrażonego, stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Ponadto wskazane postanowienie zawierało jednoznaczny zapis, iż złożenie w przyszłości przez inwestora wniosku spełniającego wymogi zawarte w art. 83 ust. 4 ustawy o ochronie przyrody spowoduje wydanie zezwolenia na wycięcie drzew. Stanowiło więc swego rodzaju promesę. Wydanie decyzji odmawiającej zezwolenia na usunięcie drzew należy więc uznać za rażąco naruszające art. 8 k.p.a. Dalej zakwestionowano stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż zezwolenie na wycięcie przedmiotowych drzew jest niedopuszczalne z uwagi na interes społeczny. Powołanie się na okoliczności, które dotyczą każdego drzewa nie może być wystarczające do wykazania wyższości interesu publicznego nad indywidualnym. W ocenie skarżącego drzewa i krzewy objęte postępowaniem nie posiadają szczególnego waloru przyrodniczego. Dodatkowo organy obu instancji całkowicie zignorowały interes indywidualny, który posiada inwestor. Brak udzielenia zgody na wycięcie drzew i krzewów zablokuje realizację inwestycji obejmującej 250 lokali mieszkalnych i 15 lokali usługowych i pozbawi skarżącego znacznych zysków z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Towarzystwo [...] w K. oraz Fundacja [...] w K. w pismach z dnia 21 września 2016 r. wniosły o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Jak wyżej wskazano, nie jest rzeczą sądu administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w ich ustawowych obowiązkach i kompetencjach. Podstawowym zadaniem sądu administracyjnego jest skontrolowanie czy organy administracyjne wydając decyzje działały zgodnie z przepisami prawa zarówno procesowego i materialnego. Dokonawszy w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że organ naruszył przepisy prawa procesowego w stopniu który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednak mimo iż skarga jest uzasadniona, to nie wszystkie jej zarzuty zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności przywołać należy w niezbędnym zakresie treść przepisów ustawy, w oparciu o które orzekały organy, gdyż stan prawny dotyczący zasad uzyskiwania zezwolenia na usunięcie drzew uległ istotnej zmianie, na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw. (Dz. U. poz. 1045 z późn. zm.). Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 z późn. zm., dalej zwana "ustawą"), a w szczególności art. 83 ust. 1, zgodnie z którym usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia. Zgodnie z art. 83a ust. 1 ustawy, co do zasady zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Zgodnie z art. 83b ust. 1, wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu zawiera: 1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę posiadacza i właściciela nieruchomości albo właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego; 2) oświadczenie o posiadanym tytule prawnym władania nieruchomością albo oświadczenie o posiadanym prawie własności urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1Kodeksu cywilnego; 3) zgodę właściciela nieruchomości, jeżeli jest wymagana, lub oświadczenie o udostępnieniu informacji, o której mowa w art. 83 ust. 4; 4) nazwę gatunku drzewa lub krzewu; 5) obwód pnia drzewa mierzony na wysokości 130 cm, a w przypadku gdy na tej wysokości drzewo: a) posiada kilka pni - obwód każdego z tych pni, b) nie posiada pnia - obwód pnia bezpośrednio poniżej korony drzewa; 6) wielkość powierzchni, z której zostanie usunięty krzew; 7) miejsce, przyczynę, termin zamierzonego usunięcia drzewa lub krzewu, oraz wskazanie czy usunięcie wynika z celu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej; 8) rysunek, mapę albo wykonany przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane projekt zagospodarowania działki lub terenu w przypadku realizacji inwestycji, dla której jest on wymagany zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - określające usytuowanie drzewa lub krzewu w odniesieniu do granic nieruchomości i obiektów budowlanych istniejących lub projektowanych na tej nieruchomości; 9) projekt planu: a) nasadzeń zastępczych, rozumianych jako posadzenie drzew lub krzewów, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub o powierzchni nie mniejszej niż powierzchnia usuwanych krzewów, stanowiących kompensację przyrodniczą za usuwane drzewa i krzewy w rozumieniu art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska lub b) przesadzenia drzewa lub krzewu - jeżeli są planowane, wykonany w formie rysunku, mapy lub projektu zagospodarowania działki lub terenu, oraz informację o liczbie, gatunku lub odmianie drzew lub krzewów oraz miejscu i planowanym terminie ich wykonania; 10) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach albo postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000, w przypadku realizacji przedsięwzięcia, dla którego wymagane jest ich uzyskanie zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz postanowienie uzgadniające wydawane przez właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska w ramach ponownej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli jest wymagana lub została przeprowadzona na wniosek realizującego przedsięwzięcie; 11) zezwolenie w stosunku do gatunków chronionych na czynności podlegające zakazom określonym w art. 51 ust. 1 pkt 1-4 i 10 oraz w art. 52 ust. 1 pkt 1, 3, 7, 8, 12, 13 i 15, jeżeli zostało wydane. Zgodnie z art. 83c ustawy, organ właściwy do wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu przed jego wydaniem dokonuje oględzin w zakresie występowania w ich obrębie gatunków chronionych (ust. 1). Wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu może być uzależnione od określonych przez organ nasadzeń zastępczych lub przesadzenia tego drzewa lub krzewu (ust. 3). Zgodnie z ust. 4, organ, wydając zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu uzależnione od wykonania nasadzeń zastępczych, bierze pod uwagę w szczególności dostępność miejsc do nasadzeń zastępczych oraz następujące cechy usuwanego drzewa lub krzewu: 1) wartość przyrodniczą, w tym rozmiar drzewa lub powierzchnię krzewów oraz funkcje, jakie pełnią w ekosystemie; 2) wartość kulturową; 3) walory krajobrazowe; 4) lokalizację. Zgodnie z ust. 5 art. 83c ustawy, organ, wydając zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu uzależnione od przesadzenia tego drzewa lub krzewu, bierze pod uwagę w szczególności dostępność miejsc do przesadzenia oraz następujące cechy przesadzanego drzewa lub krzewu: 1) rozmiar, w tym objętość bryły korzeniowej i wysokość; 2) kształt systemu korzeniowego; 3) kondycję; 4) długość okresu przygotowania go do przesadzenia. Art. 83d ustawy określający treść zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, w ust. 2 wskazuje, że w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od wykonania nasadzeń zastępczych, zezwolenie to określa dodatkowo: 1) miejsce nasadzeń; 2) liczbę drzew lub wielkość powierzchni krzewów; 3) minimalny obwód pni drzew na wysokości 100 cm lub minimalny wiek krzewów; 4) gatunek lub odmianę drzew lub krzewów; 5) termin wykonania nasadzeń; 6) termin złożenia informacji o wykonaniu nasadzeń. 3. W przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od przesadzenia tego drzewa lub krzewu, zezwolenie to określa dodatkowo: 1) miejsce, na które zostanie przesadzone drzewo lub krzew; 2) termin przesadzenia drzewa lub krzewu; 3) termin złożenia informacji o przesadzeniu drzewa lub krzewu. Natomiast zgodnie z ust. 4 tego przepisu, w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od wykonania nasadzeń zastępczych bądź od przesadzenia tego drzewa lub krzewu, zezwolenie to może określać dodatkowo warunki techniczne sadzenia lub przesadzenia drzewa lub krzewu. Pierwszą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest znaczenie prawne, jakie mogło mieć dla wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu i Instancji, uzyskane przez inwestora postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 12.10.2012 r. znak [...] w zakresie "uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska pod kątem zieleni planowanej inwestycji pn. "budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami w niektórych budynkach wraz z miejscami postojowymi naziemnymi, garażami podziemnymi oraz dojazdem i infrastruktura techniczną (...)" ". Postanowienie to nie znajdowało się w aktach sprawy przekazanych Sądowi wraz ze skargą, choć organy odwoływały się do jego treści. Wobec powyższego na wezwanie Sądu zostało ono dołączone do akt sprawy przez organ I Instancji. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, art. 20 i art. 34 ust. 3 pkt. 1, 35 ust. 1 pkt. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane i dotyczyło całego zakresu planowanej inwestycji (osiedla [...]), nie tylko etapu E15, który inwestor zamierza realizować obecnie, głównie na działce [...]. W postanowieniu tym Prezydent Miasta (w pkt. I) uzgodnił w zakresie ochrony środowiska pod kątem zieleni przedstawioną inwentaryzację z gospodarką zielenią w zakresie wycinki drzew kolidujących z planowanym zamierzeniem inwestycyjnym, oraz pozytywnie zaopiniował (w pkt. I.1) planowane usuniecie 148 drzew i 310 m2 krzewów ozdobnych w wieku powyżej 10 lat kolidujących z ww. inwestycją. Jednocześnie na podstawie art. 9 Kpa organ poinformował inwestora, że postanowienie to jest wymagane jako dokument niezbędny przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt. 3 i nie jest pozwoleniem na wycinkę drzew lub krzewów w rozumieniu art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. W pouczeniu wskazał, że "decyzje administracyjne zezwalające na usunięcie drzew i krzewów kolidujących z inwestycją zostaną wydane zgodnie z ustaleniami niniejszego postanowienia na wniosek posiadacza nieruchomości na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody". Kompleksowej ocena legalności tego postanowienia w szczególności pod względem dopuszczalności czy podstawy prawnej jego wydania, nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, gdyż wykraczałoby to poza granice sprawy w rozumieniu art. 134 p.p.s.a. Fakt legitymowania się tym postanowieniem stanowi jednak istotny element argumentacji skarżącego inwestora co do tego, że powinien uzyskać decyzję zgodną ze swoim wnioskiem. Zarzuty te znajdują się zarówno w skardze jak i konsekwentnie podnoszone były w całym postępowaniu administracyjnym, wobec powyższego Sąd obowiązany jest jednoznacznie wskazać, że treść postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 12.10.2012 r. dla rozstrzygnięcia sprawy zezwolenia na wycinkę drzew nie ma bezpośredniego znaczenia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, również w dacie wydania omawianego postanowienia, zawierał i regulował jedynie zasadę, że "usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia (...)". Nie sposób się w tym prostym i nieskomplikowanym zdaniu doszukać kompetencji organu do wydania "uzgodnienia" czy "promesy", poprzedzających wydanie zezwolenia w formie decyzji administracyjnej. W szczególności nie jest to również uzgodnienie, którego wymagały przepisy ustawy prawo budowlane, według stanu prawnego na dzień jego wydania. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 marca 2011 r. sygn. II OSK 549/10 stwierdził, że "nieustalona normatywnie kolejność uzyskiwania zgody na wycięcie drzew znajdujących się na terenie, na którym planowana jest inwestycja budowlana, jest zasadna nie tylko z punktu widzenia racjonalności procesu inwestycyjnego w kontekście wymogów skutecznej ochrony przyrody, ale także jest prawidłowa z punktu widzenia wykładni systemowej. Zgoda na wycięcie drzew nie jest bowiem rodzajem dokumentu, określonego w art. 32 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. Ponadto brak jest przepisów szczególnych, które definiowałyby taki obowiązek w kontekście wycięcia drzew. Nie jest takim przepisem art. 83 ust. 1 u.o.p." Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę w całości podziela. W obecnym stanie prawnym kwestia ta została już wprost uregulowana w art. 83d ust. 5 ustawy, zgodnie z którym jeżeli przyczyną usunięcia drzewa lub krzewu jest realizacja inwestycji wymagającej uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu może zostać wykonane pod warunkiem uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub pozwolenia na budowę, które kolidują z drzewami lub krzewami, będącymi przedmiotem zezwolenia. Ratio legis zarówno wykładni poprzednio obowiązujących przepisów, jaka zaprezentowana w przywołanym wyżej wyroku NSA, jak i treści obecnie obowiązującego przepisu art. 83d ust. 5 ustawy, sprowadza się do zapobiegania wydawaniu zezwoleń na usunięcie drzew i krzewów niejako "na zapas", bez ważnego i uzasadnionego powodu. Także żaden inny (niż art. 83 ust. 1) przepis ustawy o ochronie przyrody nie przewidywał wówczas i nie przewiduje obecnie, wiążących następnie organ "uzgodnień", "promes" czy innych form obietnic wydania pozytywnej decyzji zezwalającej na usunięcie drzew. Tym samym fakt posiadania przez inwestora opisanego "uzgodnienia" nie jest wiążącą przesłanką wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew, choć ma wpływ na ocenę sposobu prowadzenia przez organ (szczególnie I Instancji, jako że jest to ten sam organ) postępowania dowodowego w kontrolowanej sprawie, jak i użytej w uzasadnieniu decyzji przez organ argumentacji na poparcie swojego rozstrzygnięcia. W dalszej kolejności, odnosząc się do twierdzeń skarżącej, wskazać należy, że decyzja zezwalająca bądź też odmawiająca wyrażenia zgody na wycięcie drzew nie jest decyzja związaną. Jest wręcz przeciwnie, decyzja ta wydawana jest w ramach uznania administracyjnego i nie jest to stanowisko kontrowersyjne w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 830/11: "W szczególności zaakceptować należy pogląd, iż przepis ten (art. 83 ust. 1 – przyp. własny), normujący udzielenie przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta zezwolenia na wycięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości na wniosek jej posiadacza, kreuje swobodę decyzyjną co do udzielenia zezwolenia na wycięcie drzew. Nie określając żadnych szczegółowych przesłanek, uwzględnienie których warunkowałoby możliwość udzielenia takiego zezwolenia, nakłada na organ administracji obowiązek wzięcia pod uwagę, obok ogólnych wskazówek aksjologicznych (interesu i słusznego interesu strony), celu regulacji, określonych w rozdziale 1 ustawy o ochronie przyrody (zwłaszcza w art. 1, art. 2 czy art. 5 pkt 27 tej ustawy). Wykładnia art. 83 ust. 1 i ust. 4 ustawy w świetle argumentacji celowościowej pozwala na zakreślenie granic wspomnianej wcześniej swobody decyzyjnej." Przyjęcie zatem bezspornie uznaniowego charakteru tej decyzji oznacza, że jej wydanie winno być oparte o uprzednio rzetelnie przeprowadzone postępowanie administracyjne prowadzące do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a.). Innymi słowy, wniosek o zezwolenie na usunięcie drzew z nieruchomości winien być wszechstronnie rozważony i to zarówno w kontekście interesu wnioskodawcy, jak i interesu publicznego wynikającego z prawnego obowiązku ochrony elementów przyrody, z uwzględnieniem właściwych przepisów prawa materialnego, a rozważania te w oczywisty sposób muszą znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji (art. 107 § 3 Kpa). Należytych rozważań w tym zakresie w niniejszej sprawie organ nie poczynił, co więcej nie rozpoznał wniosku w należyty sposób, czym naruszył istotnie art. 7 Kpa, zgodnie z którym w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ważąc interes prywatny (inwestora) polegający na zamiarze zabudowania nieruchomości stanowiącej jego własność, trzeba mieć na względzie również szerszy kontekst sprawy, dotyczący prowadzonej przez skarżącą spółkę inwestycji. Dla przedmiotowej inwestycji Prezydent Miasta wydał: 1. decyzję nr [...] z dnia 19.10.2010 r. znak [...] o ustaleniu warunków zabudowy, 2. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak [...] z dnia 02.12.2011 r., która stała się ostateczna z dniem 10.01.2012 r. 3. decyzję nr [...] z dnia 17.06.2013 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, która stała się ostateczna w dniu 02.07.2013 r. 4. co najmniej 20 decyzji wskazanych przez SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zezwalających na usunięcie 143 drzew pod warunkiem dokonania nasadzeń zastępczych. Ponadto Prezydent Miasta wydał opisywane powyżej, "uzgodnienie w zakresie ochrony środowiska pod kątem ochrony zieleni" znak [...] z dnia 12.10.2012 r., które zdaniem Sądu - co już wyżej wskazano – choć nie było dla wydanych decyzji prawnie relewantne, to pozwalało inwestorowi pozostawać w przekonaniu, że jego treść będzie dla organu wiążąca. Wszystkie zatem dotychczasowe działania inwestora, w tym dotychczasowe usunięcia drzew były legalne i następowały za zezwoleniem organu. Przeciwnych dowodów brak w aktach sprawy. Nadto wszystkie wyżej wymienione decyzje wydawał zawsze ten sam organ - Prezydent Miasta, gdyż jako prezydent miasta na prawach powiatu jest organem I instancji właściwym w każdej z wyżej wymienionych spraw. Oznacza to równocześnie, że jeden i ten sam organ od początku ma pełną wiedzę co do zakresu planów inwestycyjnych skarżącej spółki, a w wydawanych kolejnych decyzjach, godził się na liczne usunięcia drzew. Tymczasem organy obu instancji jako jeden z głównych argumentów uzasadniających decyzję odmowną, podnoszą wartość ostatnich pozostałych na tym terenie drzew (objętych wnioskiem w niniejszej sprawie) i wskazują, że ze względu na ilość dotychczas usuniętych drzew, zgoda na dalszą wycinkę nie jest już możliwa. Organy wydają się nie dostrzegać, że własnymi decyzjami usankcjonowały ten stan, wobec czego trudno obecnie czynić inwestorowi zarzut, że z decyzji tych – korzystnych dla siebie - skorzystał. Na marginesie tylko wskazać można, że gdyby były to te same plany inwestycyjne, lecz innego podmiotu, związane z usunięciem takiej samej liczby drzew, planowane w tym samym stanie faktycznym i prawnym (czyli już po usunięciu większości drzew w okolicy), to niepodobna, aby organ użył argumentu, że w sąsiedztwie większość drzew już usunął inny inwestor, choć przecież chodziłoby o te same drzewa. W każdej sprawie administracyjnej rzeczą wnioskodawcy jest złożyć wniosek, a rzeczą organu należycie go rozpoznać i rozstrzygnąć. Interes skarżącej spółki (inwestora), który musi zostać przez organ rozważony i wzięty pod uwagę, polega na skorzystaniu ze swojej własności poprzez realizację prawa zabudowy. Prawo własności jest wartością chronioną przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej, o czym stanowi w art. 64: 1. Każdy ma prawo do własności, innych praw majątkowych oraz prawo dziedziczenia. 2. Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej. 3. Własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Wskazać jednak należy na art. 31 ust. 3 Konstytucji, zgodnie z którym ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Tym samym prawo własności nie jest prawem bezwzględnym i może podlegać ograniczeniom. Dalej wskazać należy, że interes społeczny jest w niniejszej sprawie tożsamy z zasadami ochrony przyrody i również podlega silnej ochronie konstytucyjnej. Zgodnie z art. 5 Konstytucji, określającym zasadę niepodległości państwa, Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju. Art. 74 Konstytucji w całości poświęcony jest bezpieczeństwu ekologicznemu i ochronie środowiska. Zgodnie z ust. 1, 2, 4: 1. Władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom. 2. Ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych. 4. Władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska. Art. 86 ustanawiający obowiązek dbałości o stan środowiska, stanowi, że każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie. Zasady tej odpowiedzialności określa ustawa. Przywołane wyżej wartości konstytucyjne rozwija między innymi właśnie ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt. 8 i 9, ochrona przyrody, w rozumieniu ustawy, polega na zachowaniu, zrównoważonym użytkowaniu oraz odnawianiu zasobów, tworów i składników przyrody zieleni w miastach i wsiach; zadrzewień. Zgodnie z ust. 2 pkt. 5 celem ochrony przyrody jest ochrona walorów krajobrazowych, zieleni w miastach i wsiach oraz zadrzewień. Art. 4 tej ustawy stanowi, że obowiązkiem organów administracji publicznej, osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych jest dbałość o przyrodę będącą dziedzictwem i bogactwem narodowym (ust.1). Organy administracji publicznej są obowiązane do zapewnienia warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych dla ochrony przyrody (ust. 2). Obowiązkiem organów administracji publicznej, instytucji naukowych i oświatowych, a także publicznych środków masowego przekazu jest prowadzenie działalności edukacyjnej, informacyjnej i promocyjnej w dziedzinie ochrony przyrody (ust. 3). Art. 125 stanowi natomiast, że rośliny, zwierzęta lub grzyby, a także ich siedliska, nieobjęte formami ochrony przyrody mogą być niszczone lub zabijane jedynie w związku z: 1) realizacją zadań uzasadnionych potrzebami ochrony przyrody; 2) prowadzeniem badań naukowych lub edukacją; 3) racjonalną gospodarką; 4) amatorskim połowem ryb; 5) zbiorem na własne potrzeby; 6) prowadzeniem akcji ratowniczej; 7) bezpieczeństwem powszechnym; 8) bezpieczeństwem sanitarnym i weterynaryjnym; 9) ochroną życia i zdrowia ludzi; 10) zapobieganiem skutkom klęski żywiołowej lub ich usuwaniem. Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, a także art. 83 i następnych ustawy o ochronie przyrody, zasadą jest ochrona drzew i ich zachowanie jako podlegającego ochronie prawnej elementu przyrody, a ustawodawca pozwala od zasady tej odstąpić w sytuacjach szczególnych, wymienionych w cytowanym art. 125. Przy czym nie tylko na organie ale także na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania przyczyn wskazujących na zasadność zastosowania tego odstępstwa, co wynika z przepisów określających wymogi formalne wniosku. Rola organu sprowadza się do rozważenia czy podana przyczyna jest bardziej istotna niż wartości związane z ochroną przyrody (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 28 października 2015 r. sygn. II SA/Rz 491/15). Jednocześnie po myśli art. 83c ust. 3 ustawy, wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów może być uzależnione od określonych przez organ nasadzeń zastępczych lub przesadzenia drzew lub krzewów. Organ ma prawo przy tym wskazać nie tylko miejsce nasadzeń zastepczych lub przesadzeń, liczbę nasadzanych zastępczo drzew lub wielkość powierzchni krzewów, minimalny obwód pni drzew na wysokości 100 cm lub minimalny wiek krzewów nasadzanych zastępczo, gatunek lub odmianę nasadzanych zastępczo drzew lub krzewów czy termin wykonania nasadzeń lub przesadzeń, ale również warunki techniczne sadzenia lub przesadzenia drzewa lub krzewu. Znowelizowane przepisy ustawy dały zatem organom szerokie spektrum możliwości w zakresie ustalenia kompensacji przyrodniczej. Zdaniem Sądu, nawet jeśli wnioskodawca nie przedstawia planu kompensacji przyrodniczej (do czego formalnie nie jest obowiązany, gdyż przepis art. 83b ust. 1 pkt. 9 stanowi, że plan nasadzeń zastępczych i przesadzeń przedstawia wnioskodawca tylko wówczas gdy planuje go wykonać), to organ ma obowiązek rozważyć możliwości w tym zakresie, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Równocześnie wskazać należy, że z przywołanego wyżej art. 86 Konstytucji ("każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska") oraz treści art. 83b ust. 1 pkt. 9 ustawy o ochronie przyrody, można wyprowadzić wniosek o konieczności współdziałania wnioskodawcy i organu administracyjnego, w zakresie prowadzonego postępowania zamierzającego do wydania decyzji zezwalającej na usuniecie drzew. We wniosku inwestor może zawrzeć bowiem projekt planu nasadzeń zastępczych względnie planu przesadzeń drzew i krzewów. Propozycja tych działań zmierzać ma do kompensacji przyrodniczej czyli działań obejmujących w szczególności zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, prowadzących do przywrócenia równowagi przyrodniczej na danym terenie, wyrównania szkód dokonanych w środowisku przez realizację przedsięwzięcia i zachowanie walorów krajobrazowych. W planie tym wykonanym w formie rysunku, mapy lub projektu zagospodarowania działki lub terenu, wnioskodawca powinien zawrzeć informację o liczbie, gatunku lub odmianie drzew lub krzewów oraz miejscu i planowanym terminie ich wykonania. Fakt przedstawienia i treść planu kompensacji przyrodniczej, względnie fakt jego nieprzedstawianie również podlega (w ramach uznania administracyjnego) ocenie organu wydającego zezwolenie na usunięcia drzewa. W niniejszej sprawie organ do kwestii tej się nie odniósł. Wniosek w przedmiotowej sprawie złożony został w dniu 23 października 2015 r. (k. [...] akt adm.), dotyczył usunięcia drzew i krzewów na działce nr [...], w związku z zamiarem realizacji etapu "E15" inwestycji przy ul. [...] w K. Jako przyczynę usunięcia drzew wskazano kolizję z projektowanym uzbrojeniem terenu. W pkt. 6 formularza wniosku wskazano, że przesadzenie lub posadzenie nowych drzew lub krzewów nastąpi ok III. 2018 r. Jednocześnie wnioskodawca na k. [...] formularza wykreślił załącznik w postaci projektu nasadzeń zastępczych oraz przesadzeń, co oznacza po myśli przywoływanego wyżej art. 83b ust. 1 pkt. 9 ustawy że nasadzeń i przesadzeń nie przewiduje. Jest to wewnętrzna sprzeczność wniosku, która nie została przez organ w żaden sposób wyjaśniona, co również jest uchybieniem przepisom proceduralnym. Jednakże ostatecznie przyjąć należy, że wobec braku przedstawienia projektu przesadzeń i/lub nasadzeń zastępczych, wnioskodawca kompensacji przyrodniczej nie planował. Jako załącznik do wniosku przedstawiona została natomiast kserokopia decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 2 grudnia 2011 r. w której w pkt. 2.6 lit. a-d (k. [...] akt adm.). W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w zakresie ochrony środowiska przyrodniczego organ wskazał, że: "należy zachować i zabezpieczyć przed zniszczeniem jak największą ilość drzew oraz krzewów", "zabezpieczyć drzewa na czas trwania budowy (korony, pnie i systemy korzeniowe", "zastosować technologie pozwalającą na ochronę systemów korzeniowych istniejących drzew, prowadzić prace sposobem ręcznym w ich zasięgu", "przestrzegać zakazu składowania materiałów budowlanych w zasięgu systemów korzeniowych". Tym samym wniosek inwestora i jego plany dotyczące usunięcia niemal wszystkich drzew z terenu inwestycji bez jednoczesnego przedstawienia planu kompensacyjnego oceniać trzeba także – o ile nie głównie - w świetle cytowanych wyżej postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, którymi inwestor w niniejszej sprawie nie wydaje się czuć związany. Niemniej jednak to rolą organu administracji jest dostosowanie żądań czy oczekiwań inwestora do wiążących go, ostatecznych decyzji. W obecnie przedstawionej przez inwestora koncepcji tj. koncepcji usunięcia niemal wszystkich drzew i krzewów z terenu inwestycji, nie jest możliwe zachowanie warunków zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wydaje się jednak że istnieje po stronie inwestora możliwość modyfikacji wniosku, co wynika ze złożonego przez skarżącą w postępowaniu przed organem II Instancji "dobrowolnego zobowiązania wobec społeczności lokalnej" o usunięciu maksymalnie 25 drzew, przesadzeniu 15 sztuk i nienaruszaniu 11 drzew oraz dokonaniu nasadzeń zastępczych oraz przygotowaniu projektu zieleni. Dalej wskazać należy, że na karcie [...] akt adm. znajduje się również złożony przez skarżącą wykaz składający się z 73 pozycji "elementów szaty roślinnej do usunięcia na działce [...] obr. 7 jedn. ewid. N.". Załączono również opracowanie z października 2015 r. autorstwa mgr inż. A. S. pod nazwą "szczegółowa inwentaryzacja istniejącej szaty roślinnej wraz z gospodarką i preliminarzem opłat za usuwanie drzew", składające się z części opisowej i graficznej tj. mapy z naniesionymi projektowanymi czterema budynkami oraz zinwentaryzowanymi elementami szaty roślinnej, które w legendzie mapy oznaczone zostały czterema kolorami: 1. żółtym- do usunięcia i zastąpienia z decyzją i opłatami odroczonymi na okres 3 lat; 2. czerwonym – do usunięcia z decyzją bez opłat; 3- szarym -do usunięcia z decyzją bez opłat ze względu na zły stan fitosanitarny; 4. zielonym – do usunięcia bez decyzji i bez opłat. Z inwentaryzacji tej wynika, że 3 sztuki bzu czarnego (nr [...], oznaczone kolorem szarym) przeznaczone są do usunięcia ze względu na zły stan fitosanitarny. Organ I Instancji potwierdza to w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdzając, że "stan zdrowotny większości drzew jest dobry, jedynie pojedyncze nieliczne egzemplarze kwalifikują się do usunięcia ze względów sanitarnych". Jednak również wobec tych egzemplarzy organy wydały decyzję odmowną, choć trudno uznać, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu decyzji dotyczy w równym stopniu drzew zdrowych i żywotnych oraz egzemplarzy uschniętych, choćby były nieliczne. Wniosek w niniejszej sprawie obejmował 73 pozycje szaty roślinnej - drzewa i krzewy. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ będzie obowiązany wziąć pod uwagę rozważania dotychczas wskazane, a nadto będzie obowiązany dokonać ustaleń faktycznych dotyczących każdego z wnioskowanych drzew i krzewów z osobna, choć w łącznym kontekście ilościowym oraz w świetle decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. Organ będzie obowiązany przeanalizować, kierując się posiadaną wiedzą specjalistyczną w tym zakresie (względnie w razie potrzeby powołując biegłego), czy poszczególne drzewa i krzewy mogą być zachowane (co jest priorytetem) lub ewentualnie czy mogą być przesadzone. Jeśli nie jest to możliwe, to następnie winien ustalić czy możliwa jest kompensacja przyrodnicza poprzez nasadzenia zastępcze i czy będzie to kompensacja pełna. Dopiero takie ustalenie stanu faktycznego i pełne rozważenie wszystkich okoliczności sprawy, da odpowiedź czy zezwolenie na usunięcie drzew i krzewów jest w ogóle możliwe, a jeśli tak to w jakiej ilości i które z nich mogą być usunięte, a które stanowią wartość przyrodniczą, której skompensować niepodobna. Sąd podkreśla przy tym, że nie jest obowiązkiem organu wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem, nawet pomimo tego, że inwestor otrzymał pozwolenie na budowę. Nie jest to bowiem bezwzględna, pozytywna przesłanka wyrażenia zgody na usuniecie drzew i krzewów. Jest natomiast obowiązkiem organu prawidłowe ustalenie stanu faktycznego w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz rzetelne uzasadnienie swojego rozstrzygnięcia, co uczyni w ponownie prowadzonym postępowaniu. Z wszystkich wyżej wymienionych względów zaskarżona decyzja została uchylona na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. Decyzja organu I Instancji została uchylona na zasadzie art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.