II SA/Lu 1063/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. - w skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] utrzymującą w mocy wydaną w wyniku wznowienia postępowania decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [..], uchylającą decyzję własną z dnia [...] nr [...] o przyznaniu skarżącej na okres łącznie od 10 kwietnia 2015 r. do 31 marca 2021 r. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad córką A. i jednocześnie odmawiającą przyznania jej takiego świadczenia od 10 kwietnia do 27 października 2015 r. - wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie, zakwestionowała natomiast obszernie odmowę przyznania jej świadczenia za wskazany okres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie nie może być uwzględniony. W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., I FZ 148/09, LexPolonica nr 2235880 i postanowienie NSA z 28 września 2011r., I FZ 219/11, LexPolonica nr 3025984). Skarżąca w niniejszej sprawie nie przedstawiła żadnych okoliczności wskazujących na to, by niezwłoczne wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić jej szkodę – i to w znacznych rozmiarach, bo tylko taka uzasadniałaby uwzględnienie wniosku – ani nie wykazała, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudne do usunięcia skutki. Zupełny brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak: post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.), tym bardziej, że w niniejszej sprawie kwestionowana jest wyłącznie odmowa (na skutek wznowienia postępowania) przyznania skarżącej świadczenia za miniony już okres tj. od 10 kwietnia do 27 października 2015r., a nie decyzja o zwrocie pobranego nienależnie świadczenia, a więc skarżąca powinna wykazać czy w tym okresie, na skutek odmownej decyzji poniosła znaczną szkodę. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.