I SA/Kr 1029/16

|Sygn. akt I SA/Kr 1029/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Inga Gołowska, WSA Urszula Zięba (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2016 r., sprawy ze skargi Zakładu "P." S.A. w K., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 19 maja 2016 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, , , - s k a r g ę o d d a l a -, , Pismem z dnia 11 lutego 2016r. Zakład W. "P." S.A. z/s w K. złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy zużycia energii elektrycznej w procesach metalurgicznych oraz prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Zakład powstał w wyniku restrukturyzacji H. im. T. S. S.A. Prowadzi działalność gospodarczą od roku 1997, jako samodzielny podmiot prawa handlowego o 100% udziale kapitału prywatnego kontynuując kilkudziesięcioletnią tradycję W. D. Spółka pracuje w systemie czterozmianowym. Zatrudnienie wynosi aktualnie 314 osób. W asortymencie produkcyjnym Zakładu znajdują się długie wyroby stalowe, walcowane na gorąco, a w szczególności: kątowniki równoramienne, kątowniki nierównoramienne, pręty płaskie, pręty kwadratowe, pręty okrągłe gładkie, teowniki, pręty do zbrojenia betonu. Na terenie Zakładu W. "P." S.A. znajduje się instalacja do walcowania stali na gorąco o zdolności przetwarzania ponad 20 Mg stali surowej na godzinę, którą tworzą dwa podstawowe działy produkcyjne: W.-hala walcowni drobnej oraz Wykańczalnia-prostowanie kątowników, prętów oraz dystrybucja wyrobów. We wniosku przedstawiono ogólny opis instalacji oraz szczegółową charakterystykę instalacji. ZW "P." S.A. posiada również koncesje na obrót energią elektryczną i jest podatnikiem podatku akcyzowego, część nabywanej energii odsprzedaje. Ilość sprzedawanej energii ZW P. S.A. ewidencjonuje przy pomocy urządzenia pomiarowego. Nie posiada on natomiast urządzenia ewidencjonującego energie zużywaną wyłącznie w procesach metalurgicznych. Pomiarowi podlega całość energii odbieranej od dystrybutora i ilość energii odsprzedawanej. Planowane jest niezwłoczne opomiarowanie dwóch linii zasilających budynek administracyjny przy pomocy liczników. Wtedy z bilansu określona będzie energia zużywana w procesie metalurgicznym (włączając w to ekspedycję wyrobów gotowych). Opomiarowanie zużycia energii przez ekspedycję nie jest możliwe. W uzupełnieniu wniosku ZW "P." S.A. podał, że: 1. składa i będzie składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego (tj. Naczelnikowi Urzędu Celnego), w terminie do 15-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzystuje (wykorzysta) energię elektryczną w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym (metalurgicznym), oświadczenie o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, zawierające: nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP), ilość wykorzystanej energii elektrycznej, sposób wykorzystania energii elektrycznej, datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie. 2. Kod PKD prowadzonej działalności, odnoszący się do opisanych we wniosku procesów produkcyjnych, to: [...]. Produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych. 3. Podczas czynności prostowania kątowników i prętów dochodzi do obróbki plastycznej stali, nadającej im określonych parametrów fizykochemicznych. 4. W ocenie Wnioskodawcy całość opisanych czynności produkcyjnych długich wyrobów stalowych walcowanych na gorąco, w których zużywana jest energia elektryczna jest objęta zwolnieniem z akcyzy w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2014r., poz. 752 z późn. zm. dalej: "u.o.p.a."). W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy energia elektryczna wykorzystywana do produkcji długich wyrobów stalowych, walcowanych na gorąco, jak: kątowniki równoramienne, kątowniki nierównoramienne, pręty płaskie, pręty kwadratowe, pręty okrągłe gładkie, teowniki, czy pręty do zbrojenia betonu, podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a.? 2. Czy w przypadku wykorzystywania urządzeń w procesach metalurgicznych i innych, ewidencja energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne objętej, jak i nieobjętej zwolnieniem na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., może być prowadzona przy użyciu jednego urządzenia pomiarowego, przy czym wartość energii zwolnionej z akcyzy określona zostanie, jako wartość zużytej w okresie rozliczeniowym energii, wg wskazań licznika pomniejszona o szacunkową wartość energii niekorzystającej ze zwolnienia? W odniesieniu do pytania nr 1, ZW "P." S.A. jest zdania, że energia elektryczna wykorzystywana do produkcji długich wyrobów stalowych, walcowanych na gorąco, podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., bowiem wyroby te są efektem procesów metalurgicznych. Na okoliczność tę przytoczono definicję "procesów metalurgicznych", zgodnie z def. Słownika Języka Polskiego, przytoczono także definicję zaczerpniętą z Encyklopedii PWN i literatury. Wnioskodawca podał, że rezultatem ww. procesu może być nie tylko uzyskanie technicznie czystego metalu, lecz także stopu materiału do określonych zastosowań (wyroby gotowe w postaci: prętów i kształtowników), proces natomiast nie musi obejmować wszystkich elementów, jak wydobycie, lecz tylko poszczególne fazy, jak np. samo przetwarzanie metali i ich stopów. Procesy metalurgiczne mieszczą się w przedmiocie działalności ZW "P." S.A., zgłoszonym do PKD: Produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych. Wskazano, że zakres czynności, które zgodnie z Klasyfikacją PKD wchodzą w skład produkcji metali, a tym samym do "procesów metalurgicznych" jest bardzo rozległy i obejmuje produkcję wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, kątowników, kształtowników i innych profili otwartych ze stali walcowanych na gorąco, a więc wyrobów produkowanych przez ZW "P." S.A. Proces produkcji stalowych wyrobów walcowanych klasyfikowany do Działu 24 Produkcja metali PKD mieści się w pojęciu procesu metalurgicznego (zob. Interpretacja indywidualna Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2015 roku, znak: [...], opubl. http://sip.mf.gov.pl), korzysta więc ze zwolnienia, o którym stanowi art. 30 ust. 7a u.o.p.a. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych, przy czym ZW "P." S.A. jest podatnikiem podatku akcyzowego, spełnia więc warunek z art. 30 ust. 7b pkt 1 u.o.p.a., będzie też wywiązywać się z obowiązku przekazywania do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzystała energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b pkt 2 u.o.p.a.). W odniesieniu do pytania nr 2 wskazano, że Wnioskodawca część nabywanej energii elektrycznej odsprzedaje, przy czym ilość zbytej energii wynika ze wskazań urządzenia pomiarowego. Pozostałą energię zużywa na własne potrzeby, przy czym jej część, przeznaczona na potrzeby zarządu, dystrybucji itd. nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., jako że nie są to procesy metalurgiczne. Ponieważ nie jest możliwe oddzielne ewidencjonowanie energii elektrycznej zużywanej ogólnie na potrzeby własne (opomiarowanie zużycia energii przez ekspedycję nie jest możliwe) i odrębnie w ramach procesów metalurgicznych, Wnioskodawca jest zdania, że ewidencja zużytej energii może być prowadzona przy użyciu jednego urządzenia pomiarowego, przy czym wartość energii zwolnionej określona zostanie, jako wartość zużytej w okresie rozliczeniowej energii wg wskazań licznika, pomniejszona następnie o szacunkową wartość energii zużytej na potrzeby własnej i niekorzystającej ze zwolnienia. Na tę okoliczność przytoczono treść przepisu art. 138h ust. 1 pkt 2, art. 138h ust. 6, art. 138h ust. 5 pkt 5 i 6 u.o.p.a. Wnioskodawca wskazał, że skoro ustawodawca mocą art. 138h ust. 6 u.o.p.a. dopuścił możliwość określenia ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne na podstawie oszacowania, z wyjątkiem jednak, że energii elektrycznej, zwolnionej z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a tej ustawy (procesy metalurgiczne), która musi być określona na podstawie urządzeń pomiarowych, pozwalających na precyzyjne określenie jej ilości, to Wnioskodawca jest zdania, że tę ilość można określić na podstawie odczytu z licznika, pomniejszonego o szacunkową wartość energii zużytej na własne potrzeby inne, niż procesy metalurgiczne. Skoro tylko te dwa procesy występują (metalurgiczne i zarządzanie), to po odjęciu szacunkowo określonej ilości energii zużytej na inne potrzeby, zewidencjonowana przy pomocy licznika wartość, prezentuje ilość energii zużytej w procesach metalurgicznych. W dniu 19 maja 2016r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną o nr [...], uznając w świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego za: - nieprawidłowe: w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej, wykorzystywanej do produkcji długich wyrobów stalowych, walcowanych na gorąco, - prawidłowe: w zakresie uwzględnienia w ilościowej ewidencji energii elektrycznej szacunkowego zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne. W uzasadnieniu interpretacji organ powołał treść art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 9 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 30 ust. 7a pkt 3, art. 30 ust. 7b i 7c, art. 138h ust. 1, art. 138h ust. 5 u.o.p.a. W pierwszej kolejności, ze względu na brak w przepisach u.o.p.a., jak również w przepisach wspólnotowych definicji znaczenia "procesów metalurgicznych", organ odwołał się do znaczenia tego pojęcia w literaturze, na co przytoczył szereg definicji. W kontekście powyższego, mając na uwadze wskazane definicje i zasadę ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe, organ stwierdził, że zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., podlega energia elektryczna, która jest bezpośrednio zużyta w procesie metalurgicznym rozumianym, jako ciąg następujących po sobie zmian fizykochemicznych powiązanych przyczynowo i stanowiących etapy produkcji, dążące do wytworzenia określonego produktu - metalu w odpowiedniej formie, z wyłączeniem czynności przygotowawczych do tej produkcji, a także następujących w trakcie produkcji (nie mających bezpośredniego wpływu na proces metalurgiczny) oraz po samym wytworzeniu produktu końcowego, będącego efektem tej produkcji. Zatem w realiach przedmiotowej sprawy, zwolnieniu od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., zdaniem organu, podlega wyłącznie ta część energii elektrycznej zużytej przez Wnioskodawcę, która jest bezpośrednio wykorzystana podczas czynności związanych z wytwarzaniem długich wyrobów stalowych, walcowanych na gorąco, podczas których dochodzi do nadania wytwarzanym wyrobom określonych właściwości fizykochemicznych. Podkreślono, że zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a. jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że Wnioskodawca jest producentem wyrobów ze stali tj. uzyskuje gotowy produkt w wyniku m.in. procesu metalurgicznego, nie oznacza, że każdy etap produkcji zachodzący w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy powinien być objęty ww. zwolnieniem, nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem metalurgicznym, lecz który nie może być uznany za proces metalurgiczny. Organ podał, że nie sposób uznać za proces metalurgiczny czynności związanych z rozładunkiem kęsów stalowych dostarczanych Wnioskodawcy i ich składowaniem na polach składowych, jak również czynności związanych z przygotowaniem i wysyłką do odbiorców gotowych już wyrobów. Do procesów metalurgicznych nie można zaliczyć również czynności związanych z przewożeniem i magazynowaniem odpadów produkcyjnych (m.in. obcinków z nożyc zimnego cięcia i zgorzeliny spod klatek), jak również czynności, podczas których dochodzi do zużycia energii elektrycznej, a nie następuje właściwy proces metalurgiczny (np. przestoje, awarie). W czynnościach tych nie dochodzi bowiem do zmian fizykochemicznych wytwarzanych wyrobów. Są to jedynie czynności pomocnicze, przygotowawcze do przeprowadzenia właściwego procesu metalurgicznego, jak i następujące już po ukształtowaniu się cech fizykochemicznych wytwarzanych wyrobów, których obiektywnie i zgodnie z zasadą ścisłej interpretacji, organ nie mógł uznać za proces metalurgiczny. Natomiast w trakcie przestojów, czy awarii nie następuje efektywne zużycie energii elektrycznej w procesie metalurgicznym, z tego też względu nie można takiego zużycia traktować, jako zwolnionego z opodatkowania. W procesy metalurgiczne, nie wpisywały się także, zdaniem organu, czynności związane z pakietowaniem, wyrównaniem i cięciem wyrobów pobranych z chłodni na nożycach zimnego cięcia na wymiary odpowiadające zamówieniom, jeśli w dalszej kolejności nie były poddawane czynnościom prostowania, (podczas których, zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, dochodzi do obróbki plastycznej stali, nadającej wyrobom określonych parametrów fizykochemicznych). Pozostałe czynności opisane przez Wnioskodawcę, podczas których następuje zużycie energii elektrycznej, zdaniem organu można było zakwalifikować do procesów metalurgicznych, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., jednakże zastrzeżono, że czynności związane z transportem pomiędzy poszczególnymi urządzeniami i maszynami, dostarczaniem i nagrzewaniem powietrza do palników, chłodzeniem wykrojów walców, kontrolą nastaw klatek walcowniczych, wykrojów i walców oraz dzieleniem pasm, można było zakwalifikować, jako zwolnione z opodatkowania wyłącznie w takim zakresie, w jakim są wykorzystywane do procesu metalurgicznego w ścisłym tego znaczeniu. Zważywszy, że nie wszystkie czynności w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie procesu produkcyjnego długich wyrobów stalowych walcowanych na gorąco mogły zostać zakwalifikowane do procesu metalurgicznego uprawniającego do zwolnienia od akcyzy, tym samym oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, organ zobligowany był uznać to stanowisko za nieprawidłowe. W zakresie pytania nr 2 organ wskazał w oparciu o przepisu u.o.p.a. że ustawodawca dopuszcza możliwość ujęcia w ilościowej ewidencji energii elektrycznej prowadzonej przez Wnioskodawcę (podatnika podatku akcyzowego), szacunkowej ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne, a nie podlegającej zwolnieniu w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., w przypadku, gdy Wnioskodawca będzie posiadał jedno urządzenie pomiarowe, rejestrujące całość zużytej energii elektrycznej (zużytej na własne potrzeby i zwolnionej od akcyzy).Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego organ uznał za prawidłowe. Wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w zakresie w jakim jego stanowisko zostało uznane za nieprawidłowe, zarzucając, że ww. interpretacja wydana została z naruszeniem: art. 155 w zw. z 168§1, art. 169§1 i art. 14h Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm., dalej jako: "o.p.") na skutek niezastosowania: art. 14c§1 o.p. na skutek błędnego zastosowania, art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a., poprzez błędną wykładnię, art. 14c§2 o.p., przez błędne zastosowanie. W uzasadnieniu Wnioskodawca rozwinął swoje zarzuty i wskazał, że ponieważ organ nie wezwał go do uzupełnienia stanu faktycznego sprawy (a wezwanie z dnia 14 marca 2016r. miało zbyt wąski zakres), przed wydaniem interpretacji w sposób pozwalający na dokonanie jednoznacznej oceny prawnej jej stanowiska, naruszył w sposób istotny art. 14h w zw. z art. 169§1 o.p. Podano również, że wydana interpretacja nie zawierała jednoznacznej oceny stanowiska wnioskodawcy, bowiem organ stwierdził, że czynności związane z transportem pomiędzy poszczególnymi urządzeniami, dostarczaniem i nagrzewaniem powietrza do palników, chłodzeniem, kontrolą, wykrojów i dzieleniem pasm, można było zakwalifikować, jak zwolnione z opodatkowania wyłącznie w takim zakresie, w jakim były wykorzystywane do procesu metalurgicznego w ścisłym tego znaczeniu – taka ocena stanowiska, zdaniem wnioskodawcy nie odpowiada wymogom z art. 14c§1 o.p., gdyż nie jest jednoznaczna, lecz warunkowa (hipotetyczna). Według Wnioskodawcy, organ nie wyjaśnił, co oznacza "właściwy proces metalurgiczny", takim też sformułowaniem nie posługuje się art. 30 ust.7a pkt 3 u.o.p.a. Wbrew stanowisku organu, czynności przygotowawcze biorą udział w procesach metalurgicznych, bo bez tych czynności proces nie mógłby być prowadzony - nie można wyobrazić sobie procesu metalurgicznego w walcowni bez dostarczania kęsów, a pomylenie gatunków stali przy załadunku pieca groziłoby poważnymi konsekwencjami, mogłoby doprowadzić do katastrofy budowlanej. Wnioskodawca nie zgodził się także z organem, jakoby do procesów metalurgicznych nie można było zaliczyć czynności zw. z przewożeniem, magazynowaniem odpadów produkcyjnych, bowiem obcinki z nożyc i zendra są nieodłącznymi odpadami procesu walcowania, brak usuwania tych odpadów zatrzymuje proces walcowania, gdyż obcinki zablokują prace nożyc a zendra uniemożliwi przepływ wody przez kanały zendrowe i dojdzie do zatopienia części urządzeń. Zatem czynności te są procesem metalurgicznym, a ich wykonanie pozostaje w ścisłym zw. przyczynowo-skutkowym z kolejnymi działaniami, które nie będą mogły zostać bez nich dokonane. Skoro organ uznał, że obróbka plastyczna jest objęta procesami metalurgicznymi, to powinien też uznać, że w tych procesach mieści się pakietowanie, wyrównywanie i cięcie wyrobów pobranych z chłodni, bo bez tych działań, nie zostanie uzyskany produkt o kształcie zbliżonym do ostatecznego. Wnioskodawca podał, że organ ograniczył pojęcie procesu metalurgicznego tylko do końcowego etapu, gdzie powstaje produkt gotowy, przy czym nie uwzględnił dodatkowo obróbki plastycznej, która nadaje mu ostateczny kształt - zdaniem Wnioskodawcy była to błędna wykładnia art. 30 ust 7a pkt u.o.p.a. W treści tego przepisu występuje tylko zwrot "procesy metalurgiczne", zwrotu "w ścisłym tego znaczeniu" już nie ma. Ponadto Wnioskodawca zarzucił organowi ograniczenie się tylko do uznania jego stanowiska za nieprawidłowe bez uzasadnienia prawnego. Wobec powyższego wniesiono o uchylenie ww. interpretacji w części obejmującej uznanie za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy i uznanie jego stanowiska za zasadne, względnie o uzupełnienie stanu faktycznego i w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy, wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca powieliła zarzuty zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia, a ponadto powołała treść wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 lipca 2016r., sygn. akt 573/16 i wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części obejmującej uznanie jej stanowiska za nieprawidłowe w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ odnosząc się do zarzutu strony skarżącej wyjaśnił, że to Wnioskodawca ponosi ryzyko zw. z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku stanu faktycznego, a organ nie może go uzupełniać o nowe fakty i nie może go podważać własnymi ocenami, ani też zmieniać w jakimkolwiek zakresie. Organ uzupełnił, że kluczowym dla rozstrzygnięcia sporu jest prawidłowe zrozumienie normy prawnej zawartej w obowiązującym od 1 stycznia 2016r., art. 30 ust. 7a pkt 3 i art. 30 ust. 7b i 7c u.o.p.a., które stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm., Dz. UE Polskie wyd. specjalne, rozdz. 9, t.1 s. 405). Przy tym organ zauważył, że wyjątki od powszechności opodatkowania, jako wyrazu równości i sprawiedliwości, powinny być ściśle określone przez prawo, a podatnik nie może oczekiwać innych przywilejów podatkowych, aniżeli te, które można ustalić na podstawie norm prawnych. Organ wskazał, że przetwarzanie rudy nie zostało objęte wnioskiem o wydanie interpretacji, a tym samym nie podlegało ocenie. Nie zgodził się również ze stanowiskiem strony skarżącej, że zaskarżona interpretacja wprowadza rozróżnienia do przepisu art. 30 ust. 7a pkt 3, czego skutkiem jest dokonanie wykładni zawężającej przez organ, gdyby przyjąć rozumowanie strony, zwolnienie, o którym mowa w ww. przepisie straciłoby cechy zwolnienia przedmiotowego, a stałoby się zwolnieniem podmiotowym. Trudno organowi zgodzić się ze stroną skarżącą, że zużycie energii elektrycznej w trakcie przestojów i awarii jest zużyciem w procesie metalurgicznym, bowiem w tych sytuacjach produkcja w ogóle nie ma miejsca, nie są wytwarzane wyroby będące w ofercie Zakładu. Przewożenia i magazynowania odpadów w nawie złomowej nie można zaliczyć do procesów metalurgicznych. Są to bowiem czynności zw. z odpadem powstałym po procesie metalurgicznym, które nie mają już zw. z powstawaniem określonego produktu metalowego. Samo cięcie, po którym nie następuje etap prostowania, nie wpływa w żaden sposób na zmianę właściwości fizykochemicznych wytwarzanych wyrobów, ciąg czynności, w trakcie których następują zmiany fizykochemiczne kończy się z chwilą schłodzenia stali, a samo cięcie nie wpływa już w żaden sposób na zmianę właściwości fizykochemicznych stali. Wskazane wyżej czynności, których nie zaliczono do procesu metalurgicznego w istocie są dopełnieniem procesu produkcyjnego, co nie mogło być utożsamiane z procesem metalurgicznym, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.o.p.a. Rolą organu było wyjaśnienie, w jakim zakresie zużycie energii elektrycznej podlegać będzie zwolnieniu, a w jakim nie. Wbrew twierdzeniu strony skarżącej nie jest to interpretacja warunkowa, lecz dokładna informacja, jak zdaniem organu czynności te powinny być kwalifikowane. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 155§1 o.p. organ wskazał, że nie jest to przepis mający zastosowanie w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej, tym samym nie zasługiwał on na uwzględnienie. W pozostałym zakresie powielono argumentację zawartą w wydanej interpretacji indywidualnej i wniesiono o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."). Na podstawie art. 57a P.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując sądowej kontroli zaskarżonej interpretacji w pierwszej kolejności – z uwagi na treść zarzutów skargi - wskazać należy na te regulacje Ordynacji podatkowej, które determinują kształt pisemnych interpretacji w zakresie prawa podatkowego. Stosownie do postanowień art. 14b § 1 o.p. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2.). Zgodnie z art. 14b § 3 o.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Powołane wyżej przepisy było wielokrotnie przedmiotem orzeczeń sądów administracyjnych i uznać należy je za ugruntowane. W orzecznictwie wskazuje się, że organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej i zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego. Oznacza to, że wnioskodawca może uzyskać stanowisko organu wyłącznie co do zastosowania przepisów prawa w konkretnej sytuacji faktycznej lub zdarzenia przyszłego, przy czym obowiązkiem określenia tej sytuacji oraz wyczerpującego jej przedstawienia we wniosku o interpretację ustawodawca obciążył wnioskodawcę (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 maja 2015r., III SA/Wa 763/15, LEX nr 1729396). Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że organ dokonujący interpretacji indywidualnej jest związany stanem faktycznym i nie ma ani uprawnień, ani środków prawnych do tego, aby przedstawiony mu stan faktyczny ustalać lub zmieniać. A zatem gdy własna ocena prawna wnioskującego odnosi się do przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, to i indywidualna interpretacja organu podatkowego zawierająca ocenę stanowiska wnioskodawcy musi także być odniesiona do tego samego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (por. wyrok WSA z dnia 9 kwietnia 2015r., SA/Łd 8/15, LEX nr 1746586). Sąd podziela także pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 10 marca 2015r., że obowiązek wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej obciąża wnioskodawcę (II FSK 103/13LEX nr 1666128), a organ podatkowy jest przedstawionym stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym związany (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2015r., III SA/Wa 1988/14, LEX nr 1730522). Organ interpretacyjny nie może więc wykraczać poza granice, które wyznaczają po pierwsze - treść zadanego pytania i po drugie - okoliczności stanu faktycznego przedstawiane we wniosku przez pytającego. Oznacza to, że jeżeli podatnik o coś nie pyta, to organ nie może tego oceniać ani też ingerować w stan faktyczny zawarty we wniosku (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 27 stycznia 2015r., I SA/Łd 900/14, LEX nr 1646700). Reasumując, pisemna interpretacja prawa podatkowego jest dokonywana na podstawie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę. W tym zakresie organ interpretacyjny nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych i nie weryfikuje przedstawionego stanu faktycznego, a jedynie opiera się na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. To wnioskodawca - w ramach regulacji dotyczących interpretacji indywidualnych - wyznacza organowi zakres sytuacji i przepisów, które mają być przedmiotem interpretacji, a w konsekwencji zakres odpowiedzi organu, czym organ jest związany. A zatem to przedstawiony przez wnioskodawcę we wniosku o interpretację stan faktyczny wyznacza granice, w których "porusza" się organ. Powoduje to w konsekwencji, że stan faktyczny nie może być przedmiotem sporu w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej. Jedyną możliwością ingerencji w przedstawiony przez wnioskodawcę opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego jest prawo organu do wezwania wnioskodawcy w oparciu o art. 14h w zw. z art. 169 O.p., do uzupełnienia jego opisu, ale jest to dopuszczalne i możliwe wyłącznie w sytuacji gdy nie pozwala on na niebudzące wątpliwości zastosowanie przepisów materialnego prawa podatkowego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy przypomnieć należy, że Spółka zadała pytanie: "czy energia elektryczna wykorzystywana do produkcji długich wyrobów stalowych, walcowanych na gorąco, jak: kątowniki równoramienne, kątowniki nierównoramienne, pręty płaskie, pręty kwadratowe, pręty okrągłe gładkie, teowniki, czy pręty do zbrojenia betonu, podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym" i następnie doprecyzowała, że – w jej ocenie – całość opisanych we wniosku czynności produkcyjnych długich wyrobów stalowych walcowanych na gorąco, w których zużywana jest energia elektryczna jest objęta zwolnieniem z akcyzy w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. Zatem, przedmiotem sporu była wykładnia art. 30 ust 7a pkt 3 ustawy akcyzowej w odniesieniu do przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku interpretacyjnym, stanu faktycznego/przyszłego. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.), wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą są m.in. różne formy zużycia energii elektrycznej, które to czynności z zasady podlegają opodatkowaniu akcyzą. Na podstawie natomiast art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą. Zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016r. (dodanym z mocy art. 1 pkt 18 ustawy zmieniającej z dnia 24 lipca 2015r. Dz. U. 2015 poz. 1479) zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. W myśl art. 30 ust. 7b ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, jest wykorzystywanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii oraz przekazywanie przez ten podmiot do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania. Powyższe przepisy stanowią implementacje przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. WE L Nr 283, s. 51 ze zm.). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych - w tym energii elektrycznej, ustalając zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Poszczególne państwa Unii Europejskiej, w tym Polska, zobligowane zatem zostały do zastosowania sformułowanych tam zasad, przy uwzględnieniu (w zakresie dotyczącym niniejszego postępowania), iż Dyrektywa nie ma zastosowania – między innymi – do wykorzystania produktów energetycznych i energii elektrycznej w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych (art. 2 ust. 4 lit. b tiret 3 cyt. Dyrektywy 2003/96/WE). Polski ustawodawca zwolnił z opodatkowania akcyzą energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych, nie formułując jednocześnie definicji pojęcia "procesów metalurgicznych". Dla prawidłowej wykładni powołanego przepisu kluczowe zatem będzie zdefiniowane pojęcia "proces metalurgiczny". Z uwagi na brak definicji legalnej, posiłkować się należy dostępnymi definicjami tego pojęcia: zawartymi w literaturze specjalistycznej, na które wskazywały obydwie strony postępowania, poszukując i uwypuklając jednocześnie te elementy - w rzeczywistości zbieżnych ze sobą definicji - które wspierały prezentowaną przez daną stronę argumentację. W tym miejscu wskazać należy, że w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaje się być utrwalone stanowisko, że przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego, próbach odkodowywania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową, polegająca na ustaleniu treści normy prawnej na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis. Konieczne jest także – w okolicznościach sprawy w których implementowano do krajowego systemu prawnego, zasady określone w Dyrektywie 2003/96/WE – odwołanie się do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć. Ponadto zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych należy mieć na uwadze, że wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998/5/142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe. Podzielając zasadność konstatacji organu dokonującego interpretacji w zakresie zdefiniowania spornego pojęcia "procesu metalurgicznego" zaakceptować należy, iż metalurgia to, nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności a zarazem dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy. Z kolei, "produkcja" to zorganizowana działalność mająca na celu wytwarzanie jakichś towarów, usług lub dóbr kultury; jak również to, co zostało wytworzone. Natomiast "proces" jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Proces to przykładowo, przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: np. proces technologiczny, Źródłem powyższych definicji był między innymi internetowy słownik języka polskiego, dostępny na stronie sjp.pwn.pl/slowniki/produkcja, Mały Słownik Języka Polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993r., Encyklopedia PWN Zauważyć należy, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces. Mając zatem na uwadze wskazane wyżej definicje, cele regulacji oraz zasadę ścisłej interpretacji przepisów wprowadzających przywileje podatkowe, zaakceptować należy pogląd Ministra Finansów wedle którego zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym podlega energia elektryczna (po spełnieniu pozostałych warunków formalnych przewidzianych przepisami ustawy), która jest zużyta w procesie metalurgicznym rozumianym jako ciąg następujących po sobie zmian fizykochemicznych powiązanych przyczynowo i stanowiących etapy produkcji dążące do wytworzenia określonego produktu – metalu w odpowiedniej formie, z wyłączeniem czynności przygotowawczych do wykonania procesu metalurgicznego, a także z wyłączeniem czynności następujących w trakcie produkcji i nie związanych bezpośrednio z procesem metalurgicznym (np. energia zużyta w czasie przestoju czy usuwania awarii) oraz po samym wytworzeniu wyrobu metalowego będącego efektem tej produkcji. Konstatacja ta jest aktualna przy założeniu, iż ocenie Ministra Finansów podlegał stan faktyczny/przyszły przedstawiony i szczegółowo opisany we wniosku interpretacyjnym oraz piśmie będącym jego uzupełnieniem, nie zaś stan faktyczny uzupełniony o dodatkowe elementy czy informacje ten stan doprecyzowujące i dokładnie (zdaniem skarżącej) opisujące czynności wykonywane w ramach działalności produkcyjnej strony skarżącej, przedstawione najpierw w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa a następnie w uzasadnieniu skargi. Wracając do materialno-prawnej podstawy rozstrzygnięcia podkreślić należy, że istotą przepisu art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest zwolnienie z akcyzy dla energii elektrycznej efektywnie zużytej w trakcie procesu metalurgicznego w wyniku którego powstaje metal lub w trakcie którego metal poddawany jest obróbce zmieniającej jego właściwości fizykochemiczne. Użyte bowiem przez ustawodawcę w liczbie mnogiej sformułowanie "w procesach metalurgicznych" bynajmniej nie dotyczy całości procesów zachodzących w toku produkcji czy też produkcji jako całości lecz obejmuje jedynie ściśle określone etapy z uwagi na fakt, że w ramach procesu produkcyjnego może nastąpić kilka procesów metalurgicznych składających się na wytworzenie określonego produktu. Mowa jest o pewnym "wycinku" procesu produkcji metali, a nie o całokształcie produkcji, gdyż celem ustawodawcy było – w ocenie Sądu – objęcie zwolnieniem ściśle określonych procesów, a nie określonych przedsiębiorstw co wynika wprost z art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE. Czynności dopełniające proces produkcji co nie są tożsame z procesem metalurgicznym o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy. W trakcie tych czynności nie następuje efektywne zużycie energii elektrycznej bezpośrednio w procesie metalurgicznym w ścisłym tego znaczeniu - nie zmieniają się właściwości fizykochemiczne metali. Patrząc z kolei z punktu widzenia celu analizowanej regulacji - wprowadzając od 1 stycznia 2016r. zwolnienie od podatku akcyzowego dla energii elektrycznej wykorzystywanej m.in. w procesach metalurgicznych, ustawodawca wprowadził narzędzie wsparcia dla danego sektora gospodarki. Wsparcie takie nie może jednak – w ocenie Sądu - prowadzić do dyskryminacji innych podmiotów powszechnie opodatkowanych akcyzą od zużycia energii elektrycznej. Celem zwolnienia z akcyzy o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest wsparcie dla danego podmiotu w ściśle określonym zakresie. Natomiast nie można całej działalności danego podmiotu traktować kompleksowo, a przywileju podatkowego traktować jak narzędzia do zmniejszania kosztów jego działalności. W art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy jest mowa wyłącznie o pewnym ściśle określonym wycinku produkcji tj. najbardziej energochłonnym procesie technologicznym będącym częścią całego procesu produkcyjnego wykonywanego przez Wnioskodawcę. Energia elektryczna ma przyczyniać się w sposób bezpośredni do przeprowadzenia samego procesu metalurgicznego. Z tego też względu zwolnienie nie może – co do zasady - obejmować energii wykorzystanej: do przygotowania tego procesu, w trakcie tego procesu, do czynności z nim nie związanych jak również wykorzystania energii elektrycznej po zakończeniu procesu metalurgicznego. Gdyby zamiarem racjonalnego ustawodawcy było objęcie zwolnieniem zużycia energii elektrycznej przez zakład w którym dokonuje się procesów metalurgicznych – taka norma prawna zostałaby prawdopodobnie ustanowiona. Przedstawiony przez organ dokonujący interpretacji sposób rozumienia charakteru spornego zwolnienia nie nasuwa też - zdaniem Sądu - wątpliwości co do realizacji celu przedmiotowego zwolnienia, określanego przez prawodawcę unijnego jako uwzględniający specyficzne uwarunkowania przemysłu metalurgicznego, który z istoty swej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym, a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki bezpieczeństwa poszczególnych państw. W tym kontekście prawodawca ten uwzględnił znaczenie nośników energii w hutnictwie, których opodatkowanie negatywnie oddziaływałoby na zdolność europejskiego przemysłu metalurgicznego do rywalizacji z hutnictwem spoza Europy, gdzie nośniki energii są znacznie łatwiej dostępne i tańsze. Przedstawiona interpretacja cele te odzwierciedla, nie pozwalając jednocześnie na nieuprawnione rozszerzanie zwolnienia na czynności nie będące (wedle pierwotnego opisu sprawy) elementami procesu metalurgicznego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenia również w orzeczeniach sądów administracyjnych, które wyraźnie wskazują, że gdy mowa jest w ustawie o zwolnieniu energii elektrycznej wykorzystywanej do określonego celu czy procesu, to dany cel czy proces należy traktować ściśle tj. zakres zwolnienia obejmuje jedynie zużycie energii elektrycznej w bezpośrednim procesie i nie obejmuje procesów przygotowawczych do tego procesu ani mających miejsce po zakończeniu właściwego procesu (przykładowo; wyrok WSA w Łodzi z 18 sierpnia 2011r. sygn. akt I SA/Łd 812, wyrok NSA z 21 maja 2013 r. sygn. akt I FSK 425/13, wyrok WSA w Poznaniu z 8 listopada 2012 r. sygn. III SA/Po 640/12 czy wyrok WSA w Gliwicach z 3 listopada 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1436/15). W sprawie o sygn. I SA/Kr 573/16 – na której rozstrzygnięcie powoływał się Skarżący – Sąd orzekał natomiast w innym stanie faktycznym i oceniał konkretną szczegółowo opisaną we wniosku interpretacyjnym czynność, którą ostatecznie uznał za stanowiącą element procesu metalurgicznego. Inaczej było natomiast w niniejszej sprawie w której ten szczegółowy opis czynności dokonywanych w ramach działalności produkcyjnej strony skarżącej nie został przedstawiony we wniosku interpretacyjnym lecz dopiero w dalszym toku postępowania, w związku z czym – jak wcześniej wskazano – ten uzupełniony opis nie mógł być brany pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonej interpretacji jak również nie może być obecnie brany pod uwagę przez sad administracyjny, oceniający legalność wydanej interpretacji. Sad orzeka w oparciu o stan faktyczny wskazany we wniosku. Skarżący zatem w nieuprawniony sposób rozszerza zakres zwolnienia na wszystkie wykonywane przez siebie czynności, które składają się na produkcję określonych wyrobów przyznając równocześnie, że "nie dokonuje innych czynności produkcyjnych, nie będących procesem metalurgicznym". Uznanie więc za prawidłowe stanowiska Spółki prowadzić by musiało, do zaakceptowania stanowiska że w takiej jak przedstawiona przez nią sytuacji, przysługuje jej de facto zwolnienie podmiotowe, co jednakże w świetle obowiązujących przepisów byłoby całkowicie bezpodstawne i nieuzasadnione. Art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy odnosi się bowiem wyłącznie do ściśle określonego procesu technologicznego (procesu metalurgicznego) będącego częścią całego procesu produkcyjnego. Należy jeszcze raz wyraźnie podkreślić, że analizowane zwolnienie od akcyzy, jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że wnioskodawca dokonuje w ramach swej działalności procesów metalurgicznych, nie oznacza, że każdy etap jego produkcji winien być objęty ww. zwolnieniem, nawet jeśli pośrednio jest związany z tego rodzaju procesem. Należy także ponownie podkreślić, że przepisy podatkowe zawierające określone zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania i w związku z tym nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający, należy przyznać rację organowi podatkowemu, że wynikające z powołanych wyżej przepisów zwolnienie zużycia energii elektrycznej z podatku akcyzowego na gruncie przedstawionego we wniosku o interpretację zdarzenia przyszłego należy ściśle wiązać z wykorzystaniem energii elektrycznej wyłącznie w procesach metalurgicznych nie zaś w rozumianej jako całość, działalności produkcyjnej spółki. W ocenie Sądu, Minister Finansów dokonał prawidłowej oceny stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego przez niego stanu faktycznego. Zważywszy, że nie wszystkie czynności w przedstawionym we wniosku opisie procesu produkcyjnego długich wyrobów stalowych walcowanych na gorąco mogły zostać zakwalifikowane do procesu metalurgicznego uprawniającego do zwolnienia od akcyzy, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, organ zobligowany był uznać to stanowisko za nieprawidłowe. Wnioskodawca twierdził bowiem, że "całość" opisanych czynności produkcyjnych długich wyrobów stalowych walcowanych na gorąco, w których zużywana jest energia elektryczna jest objęta zwolnieniem z akcyzy w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. Odnosząc się natomiast do zarzutów niekompletności interpretacji i braku jednoznaczności udzielonej odpowiedzi należy stwierdzić, że zaskarżona interpretacja spełnia wymogi, o których mowa w art. 14c § 1 i 2 w zw. z art. 121 i art. 14h O.p. Przede wszystkim organ wyraził w niej jednoznaczną ocenę stanowiska wnioskodawcy, uznając je w spornym zakresie, za nieprawidłowe. Ocena ta koresponduje z uzasadnieniem interpretacji. W uzasadnieniu tym organ wskazał również - jego zdaniem - prawidłowe stanowisko. W interpretacji odpowiedziano na wątpliwości spółki, a odpowiedzi te są jednoznaczne. Interpretacja zawiera również uzasadnienie prawne. Uzasadnienie zaskarżonej interpretacji przedstawia tok rozumowania organu i pozwala na dokonanie jego kontroli pod kątem zgodności z prawem. Nie jest też zasadny zarzut naruszenia art. 14b § 3 w zw. z art. 14g § 1, art. 14h w zw. z art. 169 O.p. Stosownie do art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest – jak wcześniej wskazano – do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że użyte w ww. przepisie określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego. Podkreśla się również, że wynikający z art. 14b § 3 O.p. obowiązek przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego cechować musi duży stopień precyzji i jednoznaczności. Interpretacja indywidualna, pełniąc funkcję informacyjną, powinna udzielać odpowiedzi konkretnych, a nie warunkowych. Opis musi być zatem zindywidualizowany przedmiotowo, tak aby było możliwe porównanie stanu wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji ze stanem występującym w rzeczywistości. W tym celu zasadniczo niezbędne jest podanie informacji w zakresie elementów pozwalających na uchwycenie tożsamości zdarzeń, zależnie od specyfiki wynikającej z przepisów prawa podatkowego będących w danym przypadku przedmiotem interpretacji (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1059/13, LEX nr 1783515, z dnia 10 marca 2015r., sygn. akt II FSK 103/13, LEX nr 1666128, z dnia 24 maja 2016r., sygn. akt II FSK 249/15, LEX nr 2082954). W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, że to na podmiocie oczekującym udzielenia interpretacji ciąży obowiązek dokładnego i wnikliwego przedstawienia stanu faktycznego sprawy, który powoli organowi wydać taką interpretację indywidualną, która zapewni stronie skuteczną ochronę w przypadku zastosowania się do jej treści. W ocenie Sądu udzielenie przez Organ interpretacji odnoszącej się do okoliczności, które nie należą do stanu faktycznego, ani dokonywania oceny stanowiska, którego sam wnioskujący o udzielenie interpretacji nie wyraził naruszałoby art. 14b § 1 oraz § 3 O.p. Trafnie organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że nie był uprawniony ani zobligowany do wezwania Spółki o dalsze informację albowiem Spółka we wniosku o udzielenie interpretacji przedstawiła taki opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który w powiązaniu z wyjaśnieniami o które wezwano pozwalał na niebudzące wątpliwości wskazanie sposobu zastosowania przepisów materialnego prawa podatkowego. Jak wyżej wspomniano, Sąd nie jest władny - w istniejących okolicznościach sprawy - oceniać czy przy uwzględnieniu uszczegółowiających wyjaśnień Spółki co do przebiegu i znaczenia poszczególnych czynności, które w jej ocenie składają się na proces metalurgiczny, mogłaby zostać wydana interpretacja inaczej oceniająca stanowisko podatnika. Jednakże należy mieć na uwadze, że rozstrzygnięcie mniejszej sprawy nie zamyka podatnikowi drogi do wystąpienia z wnioskiem interpretacyjnym dotyczącym przykładowo; odmiennie przedstawionego stanu faktycznego, odmiennie uzasadnionego czy też konkretyzującego pytania do określonych czynności wykonywanych w toku produkcji. Pamiętać przy tym należy, iż taki ewentualny wniosek nie może być tożsamy z rozpatrywanym w niniejszej sprawie gdyż wówczas wszczęcie postępowania nie byłoby dopuszczalne. Nie zasługiwał też na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 155§1 O.p, ponieważ (na postawie powołanego wyżej art. 14h O.p ) nie jest to przepis mający zastosowanie w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej. Biorąc pod uwagę wszystkie wyżej wskazane okoliczności sprawy, Sąd uznał, że przedstawione w skardze zarzuty są nieuzasadnione, a wykładnia powołanych przepisów prawa dokonana przez organ podatkowy jest trafna i w pełni zasługuje na akceptację. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.