III SA/Łd 790/16

Dnia 16 listopada 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 roku sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...], znak [...], nr [...], negatywnie opiniujące wniosek B.S. wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. Powyższe rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. z 2015 roku, poz.1659 z zm.), art. 21 pkt 1, art. 18 ust. 1 i ust. 3a, art. 12 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( t. j. Dz. U. z 2016 roku poz. 487 z zm.), § 1 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych (Dz. Urz. Województwa Łódzkiego z 2013 roku poz. 2347). W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. postanowieniem z dnia [...], negatywnie zaopiniowała wniosek B.S., przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Ax. z siedzibą w Ł. przy ulicy A. 7, o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w placówce handlowej: sklep monopolowy Bx. usytuowanej na terenie nieruchomości przy ul. B. 20 w Ł. Na powyższe postanowienie B.S. złożył, pismem z dnia 3 czerwca 2016 roku, zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Wniósł o uznanie przez Komisję, iż niniejsze zażalenie jest oczywiście uzasadnione i zasługuje w całości na uwzględnienie oraz o zmianę wydanego postanowienia w ten sposób, że Komisja pozytywnie zaopiniuje wniosek wnioskodawcy o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w placówce handlowej usytuowanej w Ł. przy ul. B. 20. W razie nieuwzględnienia przez Komisję powyższego wniosku, zażądał zmiany postanowienia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i pozytywnego zaopiniowanie wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w ww. placówce handlowej z uwagi na brak przesłanek przemawiających za negatywną opinią w tym zakresie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 1 pkt. 1 pkt 1 Uchwały nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w zw. z art. 21 pkt 1) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wykluczające pozytywne zaopiniowanie wniosku, a określone w/w przepisie Uchwały Rady Miejskiej (tj. usytuowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych wnioskodawcy w najbliżej okolicy żłobka i przedszkola). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie stwierdziło, iż zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub pozą miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydawanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym". W ust. 3a powołanej powyżej normy stanowi się, że zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2. Organ I instancji wyraził swą opinię w sprawie udzielenia stosownego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w Ł. przy ulicy B. 20. Opinia w przedmiotowej sprawie jest negatywna. Opinia ta jest wynikiem oceny usytuowania terenu Szkoły Podstawowej Nr [...] w Ł., Przedszkola Miejskiego Nr [...] przy ulicy B. 14 oraz Punktu Przedszkolnego lingwistyczno - artystycznego Cx. przy ulicy B. 12, w najbliższej okolicy punktu sprzedaży napojów alkoholowych - sklepu monopolowego Bx. usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. B. 20 w Ł. Zdaniem Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. pozytywne zaopiniowanie wniosku o udzielenie zezwolenia (a właściwie zezwoleń, gdyż wniosek dotyczy udzielenia zezwoleń wszystkich typów) na sprzedaż alkoholu w przedmiotowej sprawie nie jest zasadne, gdyż w konsekwencji stanowiłoby naruszenie zasad ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości przeciwdziałaniu alkoholizmowi w związku z uchwałą Nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Taką ocenę dokonaną przez organ I instancji, mając na uwadze zarówno zebrany przez ten organ materiał dowodowy (oględziny, zdjęcia ilustrujące usytuowanie obiektów) oraz danych wynikających z ogólnodostępnego Ł. Internetowego Systemu Informacji o Terenie - InterSit, nie można uznać za wadliwą czy też dowolną. W art. 21 pkt 1 powołanej ustawy zawarta jest definicja legalna pojęcia "najbliższa okolica punktu sprzedaży napojów alkoholowych", przez którą to ustawodawca rozumie obszar mierzony od granicy obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni, zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemożliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy i głosowy, mur bez przejść oraz ciek wodny bez bliskich przepraw. W § 1 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały Nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych stanowi się, że punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie może być usytuowany w najbliższej okolicy, rozumianej jako obszar zdefiniowany w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi: żłobka, przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej, szkoły artystycznej dla uczniów, którzy nie ukończyli 18 roku życia. Bezsporne jest, iż B.S. planuje sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie położonym w Ł. przy ulicy B. 20, na parterze budynku niemieszkalnego o charakterze pawilonu handlowego (ciąg ośmiu pawilonów handlowo-usługowych) do którego, wejście do lokalu znajduje się bezpośrednio z ulicy. W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się trzy obiekty wraz z terenem, które podlegają ochronie. Odległość od sklepu do szkoły wynosi około 80 metrów, do przedszkola 60 metrów, a do punktu przedszkolnego 60 m. Wskazane odległości są niewielkie i nie budzą wątpliwości, a także nie są kwestionowane przez stronę. Organ zgodził się z poglądem strony, że między samymi budynkami chronionymi a sklepem nie ma miejsca kontakt wzrokowy, ale już z terenu punktu przedszkolnego taka sytuacja może mieć miejsce (zdjęcie w aktach sprawy). Zasadnicza w niniejszej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy w najbliższej okolicy punktu sprzedaży alkoholu znajduje się jakikolwiek obiekt chroniony. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że taka sytuacja ma miejsce, w tym przypadku są to aż trzy obiekty: szkoła podstawowa, przedszkole i punkt przedszkolny, a zatem, jak już wskazano, ocena dokonana przez organ l instancji, nie nosi znamion dowolnej. Kolegium odnosząc się do zażalenia zauważyło, że jest związane prawem miejscowym, w tym wypadku uchwałą Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 r. nr LVIII/1228/13, niezależnie od tego, czy uchwała ta spełnia zasady dobrej legislacji czy też nie. Kolegium powołało się na wyroki sądów administracyjnych kwestionujące wadliwe uchwały, jednakże wskazało, że ustawodawca nie dał możliwości kwestionowania uchwał organowi II instancji. Wadliwą uchwałę strona może zaskarżyć do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016r., poz. 446). W ocenie organu przy takiej lokalizacji sklepu monopolowego, niezależnie od braku precyzyjnej definicji "najbliższej okolicy" nie jest możliwe spełnienie celów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wyrażonych w art. 1 a także celu wynikającego z nazwy ustawy, tj. wychowania. Tym samym nie było podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia. Strona w swym zażaleniu wskazuje że poprzedni przedsiębiorca, w tym samym miejscu otrzymał zezwolenie w przeszłości. Organ I instancji, jak i Kolegium prowadzą postępowanie mając na uwadze konkretny wniosek, konkretny stan faktyczny i prawny, a nie zaś nieograniczoną liczbę wniosków oraz starych spraw. A zatem przedmiotem tego postępowania jest ocena jedynie wniosku B.S., a nie rozpatrywanie innych wniosków złożonych przez inne podmioty w innym czasie. Jeżeli nawet w przypadku lokalizacji innych punktów sprzedaży alkoholu podjęto wadliwe opinie (przy założeniu, że taka sytuacja ma miejsce) w przeszłości, to nie oznacza to, że B.S. ma uzyskać pozytywną opinię. Konkludując, organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie, zapewnił stronie czynny w nim udział, jak również w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy i dokonał jego oceny mając na uwadze normy zawarte w ustawie z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i ocena ta nie jest dowolna. Na powyższe postanowienie B.S. wniósł skargę do WSA w Łodzi zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego. które miało wpływ na wynik postępowania, tj. art. § 1 ust. 1 pkt 1 uchwały nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w zw. z art. 21 pkt 1) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowym przypadku zachodzą przesłanki wykluczające pozytywne zaopiniowanie wniosku strony, a określone w przepisie Uchwały Rady Miejskiej (tj. usytuowanie punktu sprzedaży napojów alkoholowych wnioskodawcy w najbliżej okolicy żłobka i przedszkola). Ponadto zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływa na wynik postępowania. tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 kp.a. poprzez dokonanie wybiórczej oceny zebranego materiału dowodowego, z pominięciem słusznego interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego, art. 80 kp.a. poprzez dokonanie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia sprawy wbrew kryteriom oceny dowodów obowiązujących w postępowaniu administracyjnym. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i uchylenie postanowienia Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego wg norm prawem przepisanych. Skarżący wskazał, że zapis Uchwały Rady Miejskiej w zasadzie nie precyzuje pojęcia "najbliższej okolicy", odwołując się w tym zakresie do ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Podaje jedynie wykaz obiektów chronionych w najbliższej okolicy, w których nie mogą być zlokalizowane punkty sprzedaży napojów alkoholowych. Wskazana uchwała nie wyjaśnia zatem jak mierzyć obszar od granicy punktu sprzedaży alkoholu do obiektu chronionego, co zostawia bardzo duże pole do różnorodnych interpretacji negatywnych przesłanek wydania zezwolenia na sprzedaż alkoholu. Zdaniem skarżącego analogiczne uchwały rad miejskich odwołujące się jedynie do definicji zawartej w art 21 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi nie doprecyzowujące pojęcia najbliższej okolicy, w szczególności poprzez wskazanie ilości metrów, które winny być zachowane pomiędzy obiektem chronionym a punktem sprzedaży alkoholu, w ogromnej ilości przypadków zostały uznane w ramach rozstrzygnięć nadzorczych oraz przez sądy administracyjne za nieważne. Skoro jednak Uchwała Rady Miejskiej w Ł. nadal obowiązuje i nie zawiera określenia obszaru wyrażonego w metrach, to kwestia tego obszaru, odległości punktu handlowego od obiektu chronionego powinna być rozpatrywana w tym zakresie w sferze "zdrowego rozsądku" z zachowaniem ochrony interesu uczniów i dzieci uczęszczających do przedszkoli oraz interesu wnioskodawcy, a także w świetle pozostałych przesłanek wskazanych wart. 21 ust. 1 pkt 1) ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Ponadto w niniejszej sprawie, zgodnie z analizowaną definicją, punkt sprzedaży alkoholu wnioskodawcy znajduje się poza obszarem najbliższej okolicy stwierdzonych obiektów chronionych: przedszkola, szkoły i punktu przedszkolnego, położnych przy ul. B. Potwierdza to jednoznacznie protokół z wizji lokalnej Komisji, a także opis stanu faktycznego zawarty w uzasadnieniu postanowienia Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz uzasadnieniu Uchwały Nr 32/29/16 Zarządu Osiedla. Skarżący uznał, iż odległość wnioskowanego punktu sprzedaży do obiektów chronionych eliminuje lokalizację wnioskodawcy z najbliższej okolicy obiektów chronionych. Wejście do lokalu oraz witryna - znajduje się po wschodniej stronie nieruchomości budynkowej, w której lokal wnioskodawcy jest usytuowany, co powoduje, iż dla żadnego z trzech obiektów punkt sprzedaży wnioskodawcy nie jest widoczny. Wszystkie obiekty chronione położone są z tyłu lub z boku w stosunku do wejścia do wnioskowanej lokalizacji. Nie ma więc żadnego kontaktu wzrokowo - słuchowego ze wskazanymi obiektami chronionymi. Co więcej, wejście do przedszkola oraz do punktu przedszkolnego oddzielone są od wnioskowanego punktu sprzedaży alkoholu drogą osiedlową z krawędziami jezdni - drogą dojazdową do bloków. Ponadto zdaniem skarżącego organ naruszył art. 6 ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, w ogóle nie odniósł się też do przedłożonej przez Skarżącego pozytywnej opinii Zarządu Osiedla [...] - R.-W. dotyczącej lokalizacji punktu sprzedaży alkoholu wnioskodawcy zawartej w Uchwale Zarządu z dnia 30 maja 2016 r. nr 32/29/16. Wskazał również na okoliczność, że dokładnie w tej samej lokalizacji, jednak przed budową nowego pawilonu przedsiębiorca, od którego wnioskodawca nabył stary pawilon handlowy, od wielu lat prowadził sprzedaż napojów alkoholowych, posiadając stosowne zezwolenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej, czy celowościowej. Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. z Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwane: " p.p.s.a."), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że podstawę rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie administracyjnej stanowiły przepisy art. 18 ust. 1 i ust. 3a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi ( t. j. Dz. U. z 2016 roku poz. 487 z zm.). Stosownie do pierwszej z tych norm sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej organem zezwalającym. Z kolei w myśl ust. 3a art. 18 ustawy zezwolenia, o których mowa w ust. 3, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 2 ustawy. Prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołało treść art. 12 ust. 1 i 2 ustawy. Zgodnie z nim to przepisy prawa miejscowego ustalają liczbę punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5 % alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, jak i w miejscu sprzedaży, a także zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Z tych przepisów wynika, że wydanie decyzji zezwalającej na sprzedaż napojów alkoholowych musi być poprzedzone uzyskaniem pozytywnej opinii gminnej komisji do spraw rozwiązywania problemów alkoholowych wydanej na podstawie ust. 106 K.p.a., a ponadto że zakresem opinii jest objęta zgodność lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałą rady gminy. W konsekwencji organ wydający zezwolenie nie jest uprawniony do samodzielnej oceny prawidłowości lokalizacji punktu sprzedaży, bo należy to do wyłącznej kompetencji komisji. Trzeba też podkreślić, że opinia wydawana na podstawie art. 18 ust. 3a ustawy, a podejmowana w trybie art. 106 K.p.a., nie jest opinią jedynie o charakterze dowodowym, która nie wiąże organu rozstrzygającego sprawę (tak NSA w wyroku z 13 października 1997 r. sygn. akt II SA 203/97 opubl. CBOiS na stronach internetowych NSA). Organ zezwalający może wydać zezwolenie, o jakim mowa w art. 18 ust. 1,2 i 3 ustawy dopiero po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji. W konsekwencji negatywna opinia wiąże organ zezwalający. W niniejszej sprawie organ I instancji, na wniosek B.S. wyraził negatywną opinię w sprawie udzielenia stosownego zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w Ł. przy ulicy B. 20. Opinię wydano w wyniku dokonania oceny usytuowania terenu Szkoły Podstawowej Nr [...] w Ł., Przedszkola Miejskiego Nr [...] przy ulicy B. 14 oraz Punktu Przedszkolnego lingwistyczno - artystycznego Cx. przy ulicy B. 12, w najbliższej okolicy należącego do skarżącego punktu sprzedaży napojów alkoholowych - sklepu monopolowego Bx. usytuowanego na terenie nieruchomości przy ul. B. 20 w Ł. Zdaniem Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. pozytywne zaopiniowanie wniosku o udzielenie zezwolenia (a właściwie zezwoleń, gdyż wniosek dotyczy udzielenia zezwoleń wszystkich typów) na sprzedaż alkoholu w przedmiotowej sprawie stanowiłoby naruszenie zasad ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości przeciwdziałaniu alkoholizmowi w związku z uchwałą Nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W ocenie Sądu Komisja należycie zebrała i prawidłowo rozpatrzyła materiał dowodowy. Świadczy o tym zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci oględzin, zdjęć ilustrujących usytuowanie obiektów oraz danych wynikających z ogólnodostępnego Ł. Internetowego Systemu Informacji o Terenie – InterSit. Wynika z niego, że odległość od sklepu, który zamierza prowadzić skarżący do szkoły wynosi około 80 metrów, do przedszkola 60 metrów a do punktu przedszkolnego 60 metrów. Czynność oględzin bezpośredniego sąsiedztwa sklepu skarżącego, a szczególnie ww. obiektów wraz ze zdjęciami pozwoliły na rzetelną ocenę stanu faktycznego sprawy, stąd Sąd za niezasadne uznaje podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przez organ przepisów postępowania. Zdaniem Sądu, organy także prawidłowo zastosowały w sprawie § 1 ust. 1 pkt 1 i 2 uchwały Nr LVIII/1228/13 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 6 marca 2013 roku w sprawie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W uchwale tej stanowi się, że punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie może być usytuowany w najbliższej okolicy, rozumianej jako obszar zdefiniowany w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi: żłobka, przedszkola, szkoły podstawowej, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej, szkoły artystycznej dla uczniów, którzy nie ukończyli 18 roku życia. Organy administracji związane są przepisami prawa miejscowego i nie mogą odstąpić od ich stosowania, nawet w przypadku zastrzeżeń dotyczących zgodności tych przepisów z zasadami dobrej legislacji. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że B.S. planuje sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie położonym w Ł. przy ulicy B. 20, na parterze budynku niemieszkalnego o charakterze pawilonu handlowego (ciąg ośmiu pawilonów handlowo-usługowych) do którego, wejście do lokalu znajduje się bezpośrednio z ulicy. W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się trzy obiekty wraz z terenem, które podlegają ochronie. Odległość od sklepu do szkoły wynosi około 80 metrów, do przedszkola 60 metrów a do punktu przedszkolnego 60 m. Faktycznie, między samymi budynkami chronionymi a sklepem nie ma miejsca kontakt wzrokowy, niemniej jednak nie stanowi to decydującego kryterium w niniejszej sprawie. W art. 21 pkt 1 powołanej ustawy zawarta jest bowiem definicja legalna pojęcia "najbliższa okolica punktu sprzedaży napojów alkoholowych", przez którą to ustawodawca rozumie obszar mierzony od granicy obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni, zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemożliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy i głosowy, mur bez przejść oraz ciek wodny bez bliskich przepraw. To właśnie najbliższa okolica sklepu skarżącego ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Szczegółowy opis obiektów w postaci szkoły podstawowej i dwóch punktów przedszkolnych w protokole oględzin i załącznikach, w tym ich wymiary i odległości od sklepu skarżącego pozwalają podzielić stanowisko organów, zgodnie z którym sklep skarżącego znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie trzech obiektów chronionych. Według "Uniwersalnego słownika języka polskiego" pod. red. S. Dubisza, wyd. PWN Warszawa 2003, "sąsiedztwo" to okolica, miejsce najbliżej czegoś położone, sąsiednie, pobliże. Z kolei słowo "bezpośrednio" w stosunkach przestrzennych oznacza bardzo blisko, tuż, bez czegoś co przegradza. Takiemu rozumieniu "bezpośredniego sąsiedztwa" oczywiście odpowiada wzajemne usytuowanie sklepu skarżącego i ww. obiektów. Pojęcie bezpośredniego sąsiedztwa użyte w uchwale Gminy Ł. wpisuje się w pojęcie najbliższej okolicy punktu sprzedaży napojów alkoholowych określanego w słowniku pojęć ustawowych z art. 2¹ pkt 1 ustawy. Punkt sprzedaży napojów alkoholowych nie znajdowałby się w najbliższej okolicy, a w konsekwencji też w bezpośrednim sąsiedztwie szkoły lub przedszkola, jeżeli łącznie spełnione zostałyby 2 warunki: po pierwsze, jeżeli pomiędzy sklepem a ww. obiektem istniałaby trwała przeszkoda o charakterze faktycznym, która uniemożliwiałaby dostęp oraz kontakt wzrokowy i głosowy, a po drugie sklep i obiekt byłyby oddzielone murem bez przejść czy też ciekiem wodnym bez bliskich przepraw. Taka sytuacja jednak w sprawie nie zachodzi, co prawidłowo ustalono w zaskarżonym postanowieniu. W konsekwencji czynności i ustalenia faktyczne organów obu instancji pozwoliły na właściwe zastosowanie § 1 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr LVIII/1228/13 z dnia 6 marca 2013 r. w związku z art. 12 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 18 ust. 3a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Wobec powyższych ustaleń nie mają znaczenia podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przez organy art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej gwarantującego wolność podejmowania wykonywania działalności gospodarczej, oraz zarzut, że organ nie odniósł się do przedłożonej przez skarżącego pozytywnej opinii Zarządu Osiedla [...] R.-W. dotyczącej lokalizacji punktu sprzedaży alkoholu wnioskodawcy zawartej w Uchwale Zarządu z dnia 30 maja 2016 r. nr 32/29/16. Postanowienie Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Ł. z dnia 16 maja 2016 r. uwzględnia treść sporządzonego w dniu 11 maja 2016 r., z udziałem strony skarżącej, protokołu z wizytacji punktu sprzedaży napojów alkoholowych. Dokument ten dokładnie określa w jakich odległościach od sklepu skarżącego znajdują się szkoła, przedszkole i punkt przedszkolny. W ocenie sądu organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż odległości podane w tym protokole (60 i 80 metrów) świadczą o usytuowaniu placówek szkolno-wychowawczych w najbliższej okolicy punktu sprzedaży alkoholu. SKO ponadto trafnie zwróciło uwagę na położenie w najbliższej okolicy punktu sprzedaży alkoholu kilku podmiotów wymagających szczególnej ochrony ze względu na dobro małych dzieci. Zaskarżone postanowienie właściwie ocenia zebrane dowody, jest logiczne i wyczerpujące, a nadto nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Powołana w skardze uchwała Nr 32/29/16 Zarządu Osiedla [...] – R.-W. z dnia 30 maja 2016 r. nie zawiera informacji, które negowałyby prawidłowość określenia w ww. protokole odległości od szkoły, przedszkola i punktu przedszkolnego do sklepu prowadzonego przez stronę skarżącą. Wobec powyższego uchwała ta nie może stanowić podstawy uzasadniającej podważenie zasadności negatywnej opinii wyrażonej przez organ I instancji. Odnosząc się natomiast do podniesionej w skardze okoliczności, iż dokładnie w tej samej lokalizacji, jednak przed budową nowego pawilonu przedsiębiorca, od którego wnioskodawca nabył stary pawilon handlowy, od wielu lat prowadził sprzedaż napojów alkoholowych, posiadając stosowne zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych należy wskazać, że o kierunku rozstrzygnięcia decydują wyłącznie istniejące w danym postępowaniu - na dzień orzekania – przesłanki normatywne i faktyczne. Zakres opiniowania gminnej komisji jednoznacznie wynika z art. 18 ust. 3a ustawy i są to tylko okoliczności lokalizacji określone w aktach prawa miejscowego, brak jest natomiast podstaw do zobowiązywania organu opiniującego do brania pod uwagę innych przesłanek (np. zezwolenia udzielonego we wcześniejszym okresie), niż wynikających z ww. aktów prawa miejscowego. Należy podkreślić, że sprawa wszczęta wnioskiem B.S. jest sprawą indywidualną w rozumieniu art. 1 ust. 1 k.p.a. co oznacza, że sprawa taka nigdy nie jest rozpatrywana porównawczo, ponieważ decyzja w przedmiocie złożonego wniosku konkretyzuje normy prawa materialnego wyłącznie w odniesieniu do indywidualnie oznaczonego przedsiębiorcy i w zakresie konkretnie złożonego wniosku. Słusznie więc uznały organy administracji, że nie było ich zadaniem w niniejszej sprawie badanie prawidłowości działania – w latach poprzednich – Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Ł. i Prezydenta Miasta Ł., który wcześniej udzielił poprzedniemu właścicielowi lokalu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w tym samym miejscu, gdyż wykroczyłyby poza zakres sprawy. W tym stanie rzeczy należało oddalić skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. D.Cz.