I SA/Gl 686/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Beata Machcińska, Bożena Suleja-Klimczyk (spr.), Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w M. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Indywidualną interpretacją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Z 2015 r. poz. 613 ze zm. - dalej O.p.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. (dalej Spółka lub wnioskodawca) przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów w przypadku otrzymania faktury korygującej w związku z udzielonym rabatem - jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ interpretacyjny na wstępie opisał przedstawione przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe: Spółka w imieniu producenta udziela określonych przez producenta rabatów z tytułu sprzedaży określonych wyrobów w określonym czasie. Rabaty te udzielane są na podstawie pisemnych powiadomień producenta o sprzedaży promocyjnej konkretnego wyrobu z określeniem wysokości rabatu dla poszczególnych pakietów. Również podobne rabaty są udzielane na podstawie zamówień składanych przez przedstawicieli handlowych producenta. Spółka rabaty te udziela na fakturach sprzedaży wystawianych na bieżąco. Po miesiącu, w terminie do ok. 10 dnia następnego miesiąca, Spółka przesyła do producenta raport o udzielonych w ramach takiej promocji rabatach. Producent w ślad za tym udziela Spółce rabatu wystawiając fakturę korygującą do faktur wystawionych niejednokrotnie kilka miesięcy wcześniej. Do tej pory Spółka korygowała statystycznie koszty o wielkość nierozliczonych z producentami rabatów w okresie ich udzielania aptekom, zgodnie z zasadą, że faktura korygująca nie rodzi nowego zdarzenia gospodarczego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle art. 15 ust. 4i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.) Spółka będzie miała obowiązek zaliczania do kosztów podatkowych faktur korygujących w okresie ich otrzymania? Zdaniem wnioskodawcy, w opisanym przypadku nie znajdzie zastosowania art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p., Spółka nie będzie miała obowiązku ujmowania faktur korygujących w okresie ich otrzymania i może stosować dotychczasową praktykę statystycznego korygowania kosztów w okresie udzielenia rabatów aptekom. Komunikat zawarty na stronie internetowej Ministerstwa Finansów mówi, że obowiązek ujmowania faktur korygujących w okresie ich otrzymania dotyczy przypadków, jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po okresie księgowania faktury pierwotnej, co w Spółki przypadku nie będzie miało miejsca. Żadne zdarzenie nie nastąpi w okresie otrzymania faktury korygującej. Następuje jedynie rozliczenie zdarzenia jakie miało miejsce wcześniej. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego organ interpretacyjny wskazał, iż z dniem 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz.U. z 2015 r. poz. 1595; dalej: "ustawa nowelizująca"). Ustawa ta dokonała nowelizacji ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej u.p.d.o.p.) m.in. poprzez dodanie do art. 15 ustępu 4i. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Art. 11 ustawy nowelizującej stanowi z kolei, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych przed dniem wejścia wżycie ustawy nowelizującej. Mając na uwadze powyższy przepis przejściowy, należy zaznaczyć, że nowe regulacje mają zastosowanie również do korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych przed 1 stycznia 2016 r., jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po 31 grudnia 2015 r. Wątpliwości Spółki sformułowane we wniosku budzi sposób dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych przed 1 stycznia 2016 r. Organ interpretacyjny odwołał się do uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej, z którego wynika, że moment ujęcia faktury korygującej, zarówno po stronie przychodów jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta faktura. Jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (zawierała pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury pierwotnej. Natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia (stan faktyczny), a faktura korygująca została wystawiona przez sprzedawcę z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrot towaru, fakturę korygującą należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia. W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym zdarzeniem powodującym konieczność dokonania przez wnioskodawcę korekty kosztów uzyskania przychodów jest udzielenie mu rabatu przez producenta. Udzielenie rabatu następuje przez wystawienie przez producenta faktury korygującej do faktury pierwotnej, a zatem data wystawienia faktury korygującej jest jednocześnie datą udzielenia rabatu. Jak wskazano wyżej, przepis przejściowy ustawy nowelizującej stanowi, że nowe regulacje mają zastosowanie również do korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych przed 1 stycznia 2016 r., jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po 31 grudnia 2015 r. Skoro w rozpatrywanym przypadku zdarzeniem powodującym korektę jest udzielenie wnioskodawcy rabatu przez producenta poprzez wystawienie faktury korygującej, to od daty jej wystawienia zależeć będzie stosowanie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia 2016 r. bądź obowiązujących od tego dnia. Jeżeli zatem producent wystawi fakturę korygującą po 31 grudnia 2015 r. zastosowanie znajdzie przepis art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p. wprowadzony ustawą nowelizującą, zgodnie z którym, korekty należy dokonać poprzez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca. Reasumując, stanowisko Spółki w zakresie sposobu dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów w przypadku otrzymania faktury korygującej w związku z udzielonym rabatem organ uznał za nieprawidłowe. Wnioskodawca wezwał organ interpretacyjny do usunięcia naruszenia prawa W odpowiedzi na to wezwanie organ odmówił zmiany wydanej interpretacji. W skardze na tak wydaną interpretację strona zarzuciła jej naruszenie: - przepisów prawa materialnego, a to art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p. i art 11 ustawy nowelizującej poprzez błędną interpretację tych przepisów tj. przez uznanie, że wystawienie faktury korygującej w związku z udzielonym rabatem przez producenta powoduje, iż powstaje nowe zdarzenie gospodarcze co uzasadnia - zdaniem organu- w świetle cytowanych przepisów zaliczenie tej faktury w koszty uzyskania przychodu w okresie, w którym podatnik otrzymał tę fakturę a nie w okresie z którego pochodzi zdarzenie gospodarcze, którego faktura korygująca dotyczy. - naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy a to art. 14c § 1 i 2 O.p. przez nie przedstawienie wyczerpującego uzasadnienia prawnego negatywnej oceny stanowiska skarżącego w przedmiocie okresu rozliczania rabatów udzielanych skarżącemu przez producenta towaru (leku). Mając to na względzie strona skarżąca zwróciła się o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Ponadto, w oparciu o art. 119 p.p.sa, wniosła o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, bez przeprowadzania rozprawy. Na wypadek orzekania w trybie zwykłym wniosła o rozpoznanie niniejszej sprawy również pod nieobecność skarżącej. W uzasadnieniu skargi Spółka przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania i stanowiska stron. W dalszej kolejności przytoczyła treść dodanego do art. 15 u.p.d.o.p ustępu 4i oraz art. 11 ustawy nowelizującej. Podniosła, że w odniesieniu do tej regulacji organ interpretacyjny w interpretacji indywidualnej podkreślił, że nowe regulacje mają również zastosowanie do korekty przychodów i kosztów uzyskania przychodów uzyskanych lub poniesionych przed 1 stycznia 2016 r., jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po 31 grudnia 2015 r. W przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym organ stwierdził, że zdarzeniem powodującym korektę faktury pierwotnej jest udzielenie skarżącemu rabatu przez producenta towaru i że data wystawienia faktury korygującej jest jednocześnie datą udzielenia rabatu. A skoro tak - w odniesieniu do takich faktur wystawionych po dniu 31 grudnia 2015 r. - ma zastosowanie znowelizowany art. 15 ust 4i u.p.d.o.p., skutkiem czego korekty kosztów uzyskania przychodów należy dokonać w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca. W ocenie strony skarżącej spór sprowadza się do rozstrzygnięcia, co jest zdarzeniem gospodarczym powodującym - w świetle znowelizowanego art. 15 u.p.d.o.p. - konieczność korekty kosztów uzyskania przychodów w związku z wystawieniem przez producenta towarów faktury korygującej, co ma miejsce w związku z udzieleniem rabatu finalnemu odbiorcy towaru (leku) tj. aptece. W przedstawionym opisie zdarzenia producent leku (w sformalizowany sposób, przyjęty w stosunkach z danym producentem) upoważnia podatnika do uruchomieniu sprzedaży premiowej danego leku dla aptek oferując określony rabat na cenę tego leku i zobowiązuje podatnika do udzielenia tego rabatu aptece oraz wskazuje czas trwania tej promocji. Tak zobowiązany przez producenta podatnik udziela rabatu aptece na fakturze sprzedaży leku. Podatnik wystawiając aptece fakturę sprzedaży leku uwzględnia udzielony rabat poprzez obniżenie wartości faktury (na fakturze podatnik zamieszcza informację o udzielonym rabacie i jego wysokości). Po okresie promocyjnej sprzedaży następuje techniczne rozliczenie tego rabatu. Podatnik przesyła do producenta zestawienie udzielonych aptekom rabatów, po czym otrzymuje od producenta fakturę korygującą na kwotę wynikającą z zestawienia tych udzielonych rabatów. Podatnik udzielone rabaty księguje po stronie kosztów i po stronie przychodów w tej samej wysokości ze względu na fakt ścisłego związania rabatów z fakturami. W krańcowym przypadku można by te operacje rozliczeniowe rabatów ewidencjonować jedynie na rozrachunkach jako nie mające wpływu na wynik finansowy. W opisanej sytuacji wystawienie faktury korygującej jest tylko rachunkowym rozliczeniem tego co miało miejsce wcześniej - rzeczywistym nowym zdarzeniem gospodarczym było udzielenie rabatu, a nie jego późniejsze, jedynie matematyczne rozliczenie. Stąd, zdaniem Spółki, faktura korygująca nie stworzyła nowego zdarzenia gospodarczego, a jedynie niejako "technicznie" rozliczyła skutki wcześniejszego zdarzenia. Strona skarżąca stwierdziła zatem, iż faktura korygująca wystawiona przez producenta nie powstaje w wyniku zaistnienia nowego zdarzenia gospodarczego zaistniałego po wystawieniu podatnikowi przez producenta faktury sprzedaży, a zdarzeniem gospodarczym uzasadniającym późniejsze wyłącznie techniczne rozliczenie jest uruchomienie sprzedaży promocyjnej przez producenta i przyznania określonego rabatu na sprzedawany lek. Tymczasem stanowisko jakie organ zaprezentował w interpretacji opiera się na dosłownym, literalnym brzmieniu wyżej przepisu art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p. bez uwzględnienia specyfiki i charakteru przeprowadzanych u podatnika operacji i związanych z tym zdarzeń gospodarczych będących przedmiotem zapytania i niejako "mechanicznie" wiąże datę wystawienia faktury korygującej z nowym zdarzeniem gospodarczym. Taka interpretacja prowadzi do zaburzenia u strony obrazu wyniku finansowego danego roku podatkowego, a nawet zafałszowania tego wyniku, gdyż skutki zdarzeń gospodarczych zaistniałych w danym okresie podatkowym przenosi do rozliczeń następnego okresu, a na przełomie roku do rozliczeń następnego (innego) roku podatkowego, bez związku ze zdarzeniami tego nowego roku podatkowego. Powoduje to również taki skutek, że z tytułu tego samego zdarzenia gospodarczego mogą powstać u podatnika dwa okresy rozliczeniowe w dwóch różnych latach podatkowych. Ponadto takie zasady zaliczania faktur korygujących mają dla skarżącego ten jeszcze negatywny skutek, że skarżący z powodu wystąpienia straty podatkowej zostanie pobawiony możliwości zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych w sposób uproszczony. To z kolei spowoduje swoistą "huśtawkę" w płatności podatków i niemożność prowadzenia racjonalnej, planowanej gospodarki finansowej, co było możliwe przy płaceniu zaliczek na podatek w formie uproszczonej i całkowicie wyliczalnej. Według strony skarżącej w uzasadnieniu Interpretacji zawarta jest także sprzeczność co do ujęcia faktur korygujących. W jednym miejscu interpretator pisze, że od daty wystawienia faktury korygującej zależeć będzie stosowanie przepisów obowiązujących przed 1 stycznia lub po pierwszym stycznia 2016 r., po czym w innym miejscu wyjaśnia, że korekty kosztów należy dokonać w miesiącu otrzymania faktury korygującej. W tej sytuacji Spółka sformułowała pytanie czy jeśli faktura korygująca zostanie wystawiona z datą 31 grudnia 2015 r. a wpłynie do podatnika w styczniu 2016 r., to w jakim okresie podatnik powinien korygować koszty? Konkretnym skutkiem przyjęcia interpretacji zaprezentowanej przez organ interpretacyjny jest wystąpienie, wyłącznie z powodu przedmiotowych rozliczeń faktur korygujących, straty podatkowej w wysokości około [...]mln zł, której by nie było gdyby faktury korygujące występujące na przełomie okresów podatkowych mogły być uwzględnianie podatkowo i rozliczane w okresie, którego dotyczą. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z normą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - dalej P.p.s.a.) takiej kontroli podlegają także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona interpretacja nie narusza prawa. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 14a § 1 i 2 O.p. organy podatkowe udzielają pisemnej interpretacji co do zakresu stosowania prawa podatkowego na podstawie wniosku podatnika, w którym podał on w sposób wyczerpujący stan faktyczny sprawy oraz przedstawił własne stanowisko w sprawie. Organy wydając interpretację opierają się wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku i nie prowadzą własnych ustaleń w tym zakresie. Z kolei w myśl art. 14c O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko przedstawione we wniosku jest prawidłowe w pełnym zakresie (§ 1). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym (§ 2). Zakres oceny stanu faktycznego, zawartego we wniosku wyznacza treść zadanego przez wnioskodawcę pytania oraz zajętego przez tegoż wnioskodawcę stanowiska. Na tle tego uregulowania zauważyć przyjdzie, że z pisemnej interpretacji powinna wynikać wyraźna odpowiedź na zadane przez podatnika pytanie, a zaprezentowane przez organ stanowisko winno być poparte jednoznacznym i czytelnym dla adresata uzasadnieniem prawnym. Wymogi, jakie powinno spełniać uzasadnienie interpretacji podatkowej, formułuje liczne orzecznictwo sądowe podkreślając, że szczególna dbałość o wyczerpującą analizę podatkowo - prawnego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wymagana jest przede wszystkim w sytuacji uznania za nieprawidłową wykładni prawa, jaką we własnym zakresie przedstawił wnioskodawca (por. wyroki WSA w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Po 274/11 i z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 806/11). W ocenie Sądu kontrolowana interpretacja spełnia ww. standardy, wypracowane na tle art. 14c § 1 i 2 O.p. Odnosząc się do istoty sporu powtórzyć trzeba, iż ustawą nowelizującą z dnia 10 września 2015 r. wprowadzono do ustawy podatku dochodowym od osób prawnych rozwiązanie polegające na tym, że fakty mające wpływ na korektę przychodów lub kosztów uzyskania przychodów, które nastąpiły w późniejszym okresie rozliczeniowym, nie będą rozpoznawane ze skutkiem "wstecz" (ex tunc) lecz rozliczane będą w bieżącym okresie rozliczeniowym. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy nowelizującej, w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 15 po ust. 4h dodano ust. 4i-4l w brzmieniu: - 4i - Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. - 4j - Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów. - 4k - Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty kosztów uzyskania przychodów, do których ma zastosowanie art. 15b, oraz jeżeli korekta dotyczy kosztu uzyskania przychodów związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu. -4l - Jeżeli korekta, o której mowa w ust. 4i, następuje po zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, zmniejszenia lub zwiększenia kosztów uzyskania przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania." Powyższe zmiany weszły w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (art. 13 ustawy nowelizującej). Jednocześnie, zgodnie z art. 11 tej ustawy, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów, uzyskanych lub poniesionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (w znaczeniu "stosuje się również"). Tym samym, w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ustawodawca wprost postanowił, że podatnicy dokonują korekty kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym otrzymają fakturę korygującą. Korekta kosztów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu kosztów uzyskania przychodów poniesionych w danym miesiącu. Nowe zasady korekty mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, w takim bowiem przypadku obowiązują dotychczasowe zasady, czyli korygowanie ze skutkiem "wstecz". Inaczej rzecz ujmując, od dnia 1 stycznia 2016 r. istotnym momentem dla korekty kosztów uzyskania przychodów jest okres rozliczeniowy, w którym została otrzymana faktura korygująca. Nie ma znaczenia data wystawienia faktur korygujących przez kontrahenta, ani data kiedy wystąpiły okoliczności skutkujące korektą (np. kiedy udzielono rabatu) - obie te czynności mogły mieć miejsce w 2015 roku. Jeżeli faktura korygująca wpłynęła do wnioskodawcy w styczniu 2016 r. należy do nich stosować nowe regulacje i uwzględnić je w rozliczeniu za 2016 r. Przepis wprost stanowi tylko o okresie, w którym otrzymano fakturę korygującą - w omawianej sytuacji - w roku 2016 (o ile oczywiście korekta nie wynikała z błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki). Opisane powyżej reguły mają - co do zasady - zastosowanie do korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych od 1 stycznia 2016 r. Jednakże na podstawie przepisu przejściowego ustawy nowelizującej (art. 11) rozwiązanie to znajdzie zastosowanie również do korekty kosztów uzyskania przychodów poniesionych przed 1 stycznia 2016 r. - jeżeli zdarzenie powodujące korektę wystąpi po tym dniu. Interpretując bowiem treść ww. art. 11 nie wolno tracić z pola widzenia przepisu art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p., który wiąże moment korekty kosztów uzyskania przychodów z otrzymaniem faktury korygującej lub, w przypadku jej braku, innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty. Co istotne, korekt związanych z udzieleniem Spółce rabatów nie można traktować jako błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. W sytuacji więc, gdy Spółka otrzyma fakturę korygującą w miesiącu styczniu 2016 r. z tytułu udzielonego rabatu, korekty dokonać powinna poprzez zmniejszenie kosztu uzyskania przychodu "na bieżąco" - w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca (czyli w styczniu 2016 r.). Na marginesie zauważyć wypada, iż znaczenia jest, że faktura korygująca została wystawiona w dniu 31 grudnia 2015 r. liczy się bowiem data otrzymania faktury. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej co do zastosowania przez organ interpretacyjny wyłącznie językowej interpretacji komentowanego przepisu podkreślić trzeba, że przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy i nie była sprzeczna z przepisami rangi konstytucyjnej. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. W konkluzji należy stwierdzić, że organ interpretacyjny dokonał prawidłowej subsumcji stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) opisanego przez stronę pod przytoczony przepis prawa i wyczerpująco - wbrew twierdzeniom Spółki - przedstawił swój pogląd dotyczący jego rozumienia i zastosowania w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, stosując przy tym procedurę właściwą dla interpretacji przepisów prawa podatkowego, a tym samym nie uchybił przepisowi art. 14c § 1 i 2 O.p. Fakt, iż strona skarżąca reprezentuje odmienny pogląd niż organ, nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej interpretacji. Mając na uwadze powyższe Sąd, wobec braku naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.