II SA/Gd 484/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy sekretarz sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi R. B. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy z powodu niewykonania wyroku w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 42/16 dotyczącej bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. B. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł (dwieście złotych). Wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Gd 42/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględniając skargę R. B. na bezczynność Wójta Gminy w zakresie udzielenia informacji publicznej zobowiązał Wójta Gminy do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 14 listopada 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej określając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 5 sierpnia 2016 r. R. B. nadał w placówce pocztowej na adres Wójta Gminy skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny w związku z niewykonaniem wskazanego wyżej wyroku tego sądu. Z akt przedłożonych wraz ze skargą przez organ wynika, że skarżący skierował do organu wezwanie z dnia 3 sierpnia 2016 r. do wykonania wyroku, nadane w palcówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2016 r., które zostało doręczone organowi w dniu 9 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2016 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skuteczne wniesienie skargi na podstawie wskazanego przepisu jest uzależnione wyłącznie od zaistnienia jednej przesłanki określonej w § 1. Jedynym bowiem warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., I OSK 283/08, Legalis). Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Zatem warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (por. wyrok NSA z 26 lutego 2008 r., I OSK 1529/07, Lex nr 453494). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. W ocenie sądu podobnie rzecz ma się z wezwaniem doręczonym organowi równocześnie ze skargą na niewykonanie wyroku, które w tej sytuacji należy uznać za przedwczesne. Organ bowiem po otrzymaniu wezwania winien mieć możliwość zastosowania się do jego treści i wykonania wyroku. Brak wezwania bądź ewentualnie jego złożenie przed doręczeniem organowi wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności lub po wniesieniu skargi bądź równocześnie z wniesieniem skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (tak też B. Dauter i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Lex 2009, do art. 154 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wezwanie z dnia 3 sierpnia 2016 r. do wykonania wyroku z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Gd 42/16, nadane w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2016 r., doręczono Wójtowi Gminy w dniu 9 sierpnia 2016 r. Natomiast skarga nadana w placówce pocztowej w dniu 5 sierpnia 2016 r. doręczona została organowi również w dniu 9 sierpnia 2016 r. Oznacza to, że Wójt Gminy nie miał realnych możliwości uwzględnienia wezwania poprzez wykonanie wyroku, co czyni skargę z art. 154 § 1 p.p.s.a. przedwczesną. Okoliczność nadania wezwania w placówce pocztowej jeden dzień wcześniej niż nadanie skargi nie zmienia oceny, że skutki takiego działania skarżącego doprowadziły do równoczesnego otrzymania tych pism przez organ i w konsekwencji uniemożliwiły mu prawidłową reakcję. W związku z powyższym stwierdzić należy, że złożenie przez skarżącego na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. skargi na niewykonanie wyroku równocześnie z pisemnym wezwaniem organu do wykonania tego wyroku uczyniło skargę niedopuszczalną i zobowiązało sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwracając skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy.