I GZ 160/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 7/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 7/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę F. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...). Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 26 stycznia 2017 r., zatem 7-dniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 lutego 2017 r. Skoro skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, to brak możliwości stwierdzenia, czy na dzień wniesienia skargi podpisały ją osoby uprawnione do reprezentacji spółki. Dlatego Skarga podlegała odrzuceniu. W zażaleniu skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, oraz że została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu z KRS. Podniosła, że w przesyłce poleconej z Sądu, którą otrzymała w dniu 26 stycznia 2017 r., znajdowało się jedynie wezwanie o wypełnienie druków w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy "PPPr", nie było w niej natomiast wezwania do złożenia odpisu z KRS. Odrębnym pismem, wniesionym w tym samym dniu, co zażalenie, skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie, w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uzupełniono braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...). Z akt sprawy, co trafnie stwierdził Sąd I instancji wynika, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 26 stycznia 2017 r. (k. 24 akt sądowych). W tym samym dniu został też doręczony skarżącej urzędowy formularz "PPPr", co potwierdza treść zażalenia. W zaistniałej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., której braku formalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym za bezpodstawne należało uznać twierdzenie w zażaleniu, że wyżej wskazane wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zostało skarżącej doręczone. Złożony w tym samym dniu, co zażalenie, wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., jest aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II GZ 222/12, LEX nr 1230562). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego (z powodu uchybienia terminu) wyłączają się wzajemnie. Procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu – bezskuteczna (tak NSA w postanowieniu z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1692/11, LEX nr 965196). Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.