VII SA/Wa 2779/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi P. S.A. w L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę P. Spółka Akcyjna z siedzibą w L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2015r. (nr [...]) o nałożeniu na skarżącą grzywny w celu przymuszenia. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., po przeprowadzeniu kontroli stanu technicznego linii energetycznej stwierdził, że stacja transformatorowa stanowiąca element tej linii, usytuowana na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości B. będącej własnością M. i M. M. znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. W związku z tym decyzją z [...] lutego 2015r. (nr [...]) nakazał skarżącej Spółce - właścicielowi obiektu budowlanego usuniecie zagrożenia bezpieczeństwa i doprowadzenie stacji transformatorowej do odpowiedniego stanu technicznego przez wymianę konstrukcji nośnej stacji oraz wymianę jej wyposażenia. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] marca 2015r. (nr [...]) utrzymał w mocy tę decyzję. W związku z niewykonaniem tej decyzji przez zobowiązanego, organ I instancji wezwał Spółkę do wykonania obowiązku, a następnie – w związku z jego niewykonaniem – [...] czerwca 2015r. wystawił tytuł wykonawczy (nr [...]), który został doręczony Spółce 15 czerwca 2015r. Na podstawie oględzin w dniu 16 lipca 2015r. organ stwierdził, że stacja transformatorowa nie została doprowadzona do odpowiedniego stanu technicznego. W tych okolicznościach faktycznych Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. na podstawie art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowieniem z [...] sierpnia 2015r. (nr [...]) nałożył na P. Spółka Akcyjna, Oddział W., Rejon Energetyczny P. grzywę w kwocie 40 000 zł. w celu przymuszenia i wezwał do jej uiszczenia w terminie do 10 września 2015r. W uzasadnieniu organ podał, że zastosowany środek egzekucyjny jest adekwatny do charakteru egzekwowanego obowiązku. Organ stwierdził, odnosząc się do twierdzeń Spółki co do niemożności wejścia na działkę na której posadowiona jest stacja transformatorowa, że dotychczas nie przedstawiła ona dokumentacji na podstawie której należy przeprowadzić wymagane roboty budowlane i nie wystąpiła o zarejestrowanie dziennika budowy, nie zgłosiła kierownika budowy. P. Spółka Akcyjna z siedzibą w Lublinie złożyła zażalenie na to postanowienie. Skarżąca stwierdziła, że nie jest w stanie wymienić transformatora na działce nr [...] ([...]) ponieważ jej właściciele uniemożliwiają wejście na nieruchomość. Spółka dodała, że podjęła czynności prawne w celu wykonania nałożonego obowiązku doprowadzenia obiektu do należytego stanu technicznego i w dniu 16 lutego 2016r. otrzymała decyzję o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości o której mowa w art. 126 u.g.n. Spółka, powołując się na tę decyzję usiłowała wejść na nieruchomość w asyście Policji, niemniej jej właściciele M. i M. M. to uniemożliwili. Skarżąca podkreśliła, że właściciele nieruchomości otrzymali w lipcu 2015 r. upomnienie w związku z nieudostępnieniem nieruchomości, niemniej jednak w ślad za tym powinny iść dalsze działania. Spółka dodała, że wszczęła procedurę przetargową na opracowanie dokumentacji technicznej modernizacji linii oraz wykonanie tych robót budowlanych, ale przetargi ze względu na brak ofert zostały unieważnione. Wyjaśniła, że zakupiła już nową stację trafo. W ocenie skarżącej nie było więc podstaw prawnych do nałożenia na nią grzywny w celu przymuszenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] września 2015r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podniósł, że decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z [...] lutego 2015r. (nr [...]) został nadany rygor natychmiastowej wykonalności z uwagi na to, ze stacja transformatorowa zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia, zaś trudności w wyegzekwowaniu decyzji nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. P. Spółka Akcyjna z siedzibą w L. w skardze na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy i w konsekwencji nieuzasadnione nałożenie grzywny w celu przymuszenia. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła argumenty zawarte w zażaleniu i stwierdziła, że nałożenie na nią grzywny jest przedwczesne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Zgodnie z art. 119 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599; dalej: p.e.a.), grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. W myśl art. 122 § 3 tej ustawy, zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Z przepisu art. 122 § 1 u.p.e.a. wynika zaś, że w razie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, zobowiązanemu doręczane są dwa akty: odpis tytułu wykonawczego oraz postanowienie o nałożeniu grzywny. Od każdego z wymienionych aktów przysługuje inny środek zaskarżenia - od tytułu wykonawczego przysługuje prawo do zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zaś od postanowienia o nałożeniu grzywny służy zażalenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych i piśmiennictwie przyjmuje się, że w zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia można podnosić jedynie okoliczności, które nie mogą stanowić przedmiotu zarzutów (por. np. wyrok NSA z 13 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1441/10, J. Radwanowicz-Wanczewska, Komentarz do art.122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, LEX 2010). W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc m. in. zarzut niewykonalności zobowiązania (art. 33 pkt 5 u.p.e.a.). Organy egzekucje obu instancji (Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (postanowienie z [...] sierpnia 2015r.) oraz [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (postanowienie z [...] września 2015r.) uznały te zarzuty za nieuzasadnione, zaś Sąd I instancji wyrokiem z 12 października 2016r. VII SA/Wa 2785/16 oddalił skargę Spółki na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Sąd zauważył, że skarżąca powołując się na trudności faktyczne związane z wymianą transformatora nie przedłożyła nawet dokumentacji planowanych robot budowlanych (nie zarejestrowała dziennika budowy i nie wskazała osoby uprawnionej do kierowania robotami), nie wykazała, że wykonanie tego obowiązku nie jest możliwe bez udostępnienia terenu działki. W ocenie Sądu wobec niewykonywania przez skarżącą obowiązku doprowadzenia stacji transformatorowej do odpowiedniego stanu technicznego, organy zasadnie orzekły o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sąd I instancji nie podziela stanowiska skarżącego, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie, bez uwzględnienia istotnych dla sprawy okoliczności związanych z niemożnością wejścia na grunt. Należy przede wszystkim podkreślić, że Spółka uzyskała tytuł prawny do wejścia na nieruchomość, na której jest posadowiona stacja trafo (decyzja z [...] lutego 2016r. o zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości, wydana na podstawie art. 126 u.g.n.). W związku z tym nie ma formalnych (prawnych) przeszkód do wykonania tego obowiązku. Wejście na teren tej nieruchomości jest zatem sprawą Spółki, polegającą na zrealizowaniu uprawnień wynikających z tej decyzji i zarazem wykonaniu obowiązków, w związku z którymi te uprawnienia zostały jej przyznane. Do niej należy inicjatywa co do podjęcia działań zmierzających do doprowadzenia do należytego stanu technicznego stacji transformatorowej znajdującej się na tej działce. Powinna użyć w tym celu wszelkich środków prawnych, jakie przysługują uprawnionemu z mocy decyzji administracyjnej do wejścia na cudzy grunt. Z okoliczności faktycznych sprawy nie wynika, aby takie skuteczne działania były w tej sprawie podejmowane. Tłumaczenie się oporem ze strony właścicieli gruntu nie jest okolicznością uwalniającą od odpowiedzialności za niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji organu budowlanego. Należy dodać, że chodzi tu o obowiązek nałożony w celu usunięcia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego. Sąd wypełniając określony w art. 134 § 1 p.p.s.a. obowiązek kontroli z urzędu sprawy w zakresie innym, niż określony w skardze, stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia lub stwierdzenia jego nieważności. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.