VII SA/Wa 2476/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13 oddalającym skargę B. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13; II. zwrócić B. S. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13 oddalił skargę B. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu [...] listopada 2016 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13. Jako podstawę prawną skargi wskazał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że ujawnione zostały nowe dowody mające istotny wpływ na wynik sprawy. Podał, że w dniu [...] września 2015 r. otrzymał wykaz dróg gminnych stanowiących załącznik nr [...] do uchwały Rady Narodowej Miasta [...] W. nr [...] z dnia [...] maja 1988 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie m.st. W. i województwa stołecznego w. do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych. Natomiast w dniu [...] stycznia 2015 r. otrzymał decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] stwierdzającą nabycie przez gminę Miasto M. z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 r. prawo własności nieruchomości zajętej pod część ulicy B. w M. jako działa ew. nr [...]. Skarżący wskazał, że o wymienionych dokumentach nie posiadał wiedzy w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13. Zdaniem skarżącego informacje zawarte w ww. dokumentach są kluczowymi dowodami w spawie zakończonej powyższym wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w powołanej ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia – wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę prawną skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1242/13 wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wynika, że nowymi dowodami w ww. sprawie – w ocenie skarżącego są: 1) wykaz dróg gminnych stanowiących załącznik nr [...] do uchwały Rady Narodowej [...] W. z dnia [...] maja 1988 r. nr[...] – który skarżący otrzymał w dniu 15 września 2015 r. oraz 2) decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] – którą skarżący odebrał w dniu 28 stycznia 2015 r. W związku z powyższym uznać należy, że o wykryciu nowych środków dowodowych skarżący dowiedział się w dniu 28 stycznia 2015 r. oraz w dniu 15 września 2015 r. Natomiast skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona w dniu 3 listopada 2016 r., a zatem po upływie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Stwierdzić zatem należy, że skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi, jako spóźnionej. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 września 2011 r., sygn. akt II GSK 1814/11; z 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2141/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.