V SAB/Wa 22/16

WyrokWSA w Warszawie2016-12-13

Skład orzekający: Beata Krajewska, Michał Sowiński, Bożena Zwolenik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 23 października 2007 r. jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a w konsekwencji, czy Minister Rozwoju może być uznany za pozostającego w bezczynności w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności tego pisma?
Ratio decidendi
Pismo Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 23 października 2007 r., które potwierdzało stanowisko Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. co do oceny wniosku o dofinansowanie, nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie stosuje się przepisów k.p.a. W związku z tym, Minister Rozwoju nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności tego pisma, a skarga na bezczynność podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Spółka C. Sp. z o.o. złożyła wniosek o dofinansowanie, który nie został rekomendowany. Po korespondencji z Agencją Rozwoju Regionalnego i Ministrem Rozwoju Regionalnego, spółka zwróciła się do Ministra Rozwoju o stwierdzenie nieważności pisma Ministra z 2007 r., które potwierdzało brak rekomendacji. Minister Rozwoju uznał, że przepisy k.p.a. nie mają zastosowania i odmówił rozpoznania wniosku. Spółka wniosła skargę na bezczynność Ministra.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. we W. na bezczynność Ministra Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności pisma oddala skargę Pismem z dnia ... listopada 2006 r. Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w Z. poinformowała C. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą we W., że wniosek o dofinansowanie, nr referencyjny ..., pt. "Cykl kursów – Budowanie marki – Od innowacji do sukcesu rynkowego", złożony w ramach priorytetu 2 – Wzmocnienie Rozwoju Zasobów Ludzkich w Regionach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004 – 2006, nie został rekomendowany na listę rankingową w ramach Działania 2.6 "Regionalne Strategie Innowacji i Transfer Wiedzy", a tym samym nie otrzymał dofinansowania. Minister Rozwoju Regionalnego w piśmie z dnia ... października 2007 r., nr ..., poinformował Stronę, iż potwierdza zasadność stanowiska i uzasadnienia Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. zawartych w piśmie z dnia ... listopada 2006 r. dotyczącym przeprowadzonej oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów i brak jest podstaw do wszczynania dodatkowych działań wyjaśniających co do przeprowadzonej przez Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. Nie wystąpiły żadne uchybienia proceduralne w toku tej oceny i sprawę należy traktować jako zamkniętą. Pismem z dnia ... maja 2016 r. C. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła do Ministra Rozwoju o stwierdzenie nieważności, na podstawie art. 156 kpa, "decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r., nr ..., lub o stwierdzenie, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Minister Rozwoju pismem z dnia ... maja 2016 r. poinformował Stronę, iż jej "Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji" z dnia ... maja 20016 r. nie podlega rozpoznaniu, ponieważ nie mają zastosowania w sprawie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia ... czerwca 2016 r. C. B. P. Sp. z o.o. wezwała Ministra Rozwoju do usunięcia naruszenia prawa. Minister Rozwoju pismem z dnia ... czerwca 2016 r. zajął stanowisko, iż wobec braku stosowania kpa, wezwanie Strony do usunięcia naruszenia prawa także nie podlega rozpatrzeniu. C. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą we W. pismem z dnia ... września 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu – Ministra Rozwoju, który odmówił wydania decyzji stwierdzającej nieważność "decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r., nr ..., lub stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Spółka wnosiła o zobowiązanie Ministra Rozwoju do wydania decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r. lub stwierdzenie jej wydania z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu Skarżąca zajęła stanowisko, iż decyzja z dnia ... października 2007 r. ma charakter decyzji administracyjnej, do której zastosowanie mają przepisy kpa. Decyzji tej przypisała wady o charakterze proceduralnym i merytorycznym. Minister Rozwoju w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu zajął stanowisko, iż pismo Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r. nie może być uznane za decyzję administracyjną i w sprawie nie mają zastosowania przepisy kpa, w tym dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji. Nie znalazł także podstaw do stwierdzenia, iż ocena wniosku o dofinansowanie przeprowadzona została w sposób sprzeczny z obowiązującymi przy ocenia wniosku Skarżącej procedurami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi z dnia ... września 2016 r. wniesionej przez C. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą we W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest bezczynność Ministra Rozwoju co do wniosku Skarżącej z dnia ... maja 2016 r. o stwierdzenie nieważności "decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r., nr ...". Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym ustalonym przez Sąd w oparciu akta administracyjne załączone przez organ: Skarżąca ubiegała się o przyznanie dofinansowania projektu pt. "Cykl kursów – Budowanie marki – Od innowacji do sukcesu rynkowego" zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206, ze zm.), przewidującej m.in. wydatkowanie publicznych środków wspólnotowych na realizację programów operacyjnych. Wniosek o dofinansowanie złożony został w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004-2006 (ZPORR), Priorytet 2: Wzmocnienie Rozwoju Zasobów Ludzkich, Działanie: 2.6 Regionalne Strategie Innowacyjne i transfer wiedzy. Pismem z dnia ... listopada 2006 r. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Z., działająca jako Instytucja Wdrażająca (dalej ARR lub IW), poinformowała skarżącą Spółkę, że jej wniosek o dofinansowanie z dnia ... sierpnia 2006 r. nie został rekomendowany na listę rankingową, a tym samym nie otrzymał wnioskowanego dofinansowania. Pismem z dnia ... grudnia 2006 r. Skarżąca zwróciła się do IW o ponowną ocenę merytoryczną wniosku przedstawiając uwagi do poszczególnych punktów informacji z dnia ... listopada 2006 r. ARR odpowiedziała Skarżącej pismem z dnia ... stycznia 2007 r. podkreślając, że ocena merytoryczna wniosku została dokonana rzetelnie przez członków Komisji Oceny Projektów (KOP). Wskazała, że decyzje dotyczące nieprzyznania dotacji wskutek negatywnej oceny merytorycznej są ostateczne i nie podlegają procedurom odwoławczym. Przedstawiła punktację projektu według poszczególnych kryteriów oceny wniosku. Pismem z dnia ... stycznia 2007 r., skierowanym do Zarządu i Rady Nadzorczej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Z., Skarżąca ponowiła wezwanie do powtórnej oceny merytorycznej projektu. W odpowiedzi z dnia ... stycznia 2007 r. ARR poinformowała Skarżącą, że Zarząd IW odrzucił to żądanie oraz że odwołanie zostanie przekazane Radzie Nadzorczej IW. Pismem z dnia ... kwietnia 2007r., skierowanym do Ministra Rozwoju Regionalnego (Instytucji Zarządzającej ZPORR) , Skarżąca zwróciła się o interwencję w sprawie, mającą skutkować podjęciem ponownej oceny merytorycznej projektu przez niezależnych ekspertów. Zarzuciła niedostateczne kompetencje członków KOP. Pismem z dnia ... sierpnia 2007 r. Minister Rozwoju Regionalnego, wskazując na długotrwałą korespondencję ze Skarżąca, zażądał od ARR pełnej dokumentacji dotyczącej wniosku o dofinansowanie i jego oceny, a także pisemnego stanowiska w sprawie wyrażonego przez IW. Akta zostały przekazane Ministrowi przy piśmie przewodnim z dnia ... sierpnia 2007 r. Pismem z dnia ... października 2007 r. Minister Rozwoju Regionalnego poinformował Skarżącą, jako Instytucja Zarządzająca ZOPRR, że potwierdza zasadność stanowiska i uzasadnienia Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Z. zawartych w piśmie z dnia ... listopada 2006 r., dotyczących przeprowadzonej oceny merytorycznej przez Komisję Oceny Projektów. Pismem z dnia ... maja 2016 r. C. B. P. Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu wniosła do Ministra Rozwoju o stwierdzenie nieważności "decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r., nr ...". W dniu ... maja 2016 r. Minister Rozwoju poinformował Stronę, iż jej wniosek o stwierdzenie nieważności nie podlega rozpatrzeniu, ponieważ w niniejszej sprawie postępowanie administracyjne nie ma zastosowania. Pismem z dnia ... czerwca 2016 r. Skarżąca wezwała Ministra Rozwoju do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia ... czerwca 2016 r. Minister Rozwoju poinformował Stronę, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa również nie podlega rozpoznaniu, ponieważ w sprawie nie zostało przeprowadzone postępowanie administracyjne. W dniu ... września 2016 r. Skarżąca złożyła przedmiotową skargę do WSA na bezczynność Ministra Rozwoju. W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie, zajmując stanowisko, iż pismo Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r. nie było czynnością ani decyzją administracyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym odwołuje się do stanowiska wyrażonego przez tutejszy Sąd (postanowienie z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. V SAB/Wa 58/15) i w pełni zaakceptowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. II GSK 1190/16), iż pismo Ministra zawierające stanowisko merytoryczne co do braku rekomendacji do dofinasowania projektu, tj. pismo z dnia ... października 2007 r., było rozstrzygnięciem, które władczo i jednostronnie określało sytuację prawną Skarżącej w przedmiocie wniosku o dofinansowanie. Było ono oświadczeniem woli organu administracji publicznej, bowiem Minister jest takim organem w myśl art. 5 § 2 pkt. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej k.p.a.). Działanie Ministra zostało też dokonane w granicach jego kompetencji jako Instytucji Zarządzającej ZOPRR. Rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r. zostało wydane w warunkach obowiązywania od dnia 1 stycznia 2007 r. ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2014 r. poz. 1649 j.t. ze zm., dalej uzppr), w której zawarto uregulowanie odnoszące się do procedury administracyjnej. Przepis art. 37 uzppr (w wersji wówczas obowiązującej) stanowił, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.4)) oraz przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego. Obecne brzmienie przepisu stanowiące, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych oraz do ustalania i nakładania korekt finansowych, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, nie zmienia powyższego ustalenia. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w sprawie nie doszło do przypisywanej Ministrowi Rozwoju w skardze do WSA bezczynności, ponieważ dla uznania, że w danej sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu, postępowanie przed tym organem musi kończyć się jednym z aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w wersji obowiązującej na datę wniesienia skargi na bezczynność) – co w sprawie nie miało miejsca. Jak Sąd wskazał wyżej, do pisma-rozstrzygnięcia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... października 2007 r. nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego a zatem żądanie Skarżącej zawarte we wniosku z dnia ... maja 2016 r. o stwierdzenie jego nieważności nie miało podstaw prawnych. Minister Rozwoju Regionalnego w piśmie z dnia ... października 2007 r. poinformował Skarżącą, jako Instytucja Zarządzająca ZOPRR, że potwierdza zasadność stanowiska i uzasadnienia Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w Z., co zamknęło sprawę przed Ministrem jako organem administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność organu, skargę tę w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło