VI SA/Wa 348/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] maja 2013 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) ograniczył K. z siedzibą w W. (dalej K.) oraz P. z siedzibą w W. (dalej P.) prawo wglądu do materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia prowadzonej przez T. SA z siedzibą w W. (obecnie O. SA z siedzibą w W. - dalej T. lub O.) instrukcji rachunkowości regulacyjnej za rok 2012 i opisu kalkulacji kosztów na rok 2014 , wszczętym przez Prezesa UKE na wniosek T. z [...] kwietnia 2012 r., w zakresie w jakim materiał ten zawiera tajemnice przedsiębiorstwa T., wskazane w dokumentach przekazanych przez T. do pisma z [...] maja 2013 r. Ponadto ograniczył P. prawo wglądu do materiału dowodowego w zakresie informacji oznaczonych jako tajemnica przedsiębiorstwa T. wskazanych w dokumentach, przekazanych przez T. do pisma z [...] kwietnia 2012 r. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. Jak wynika z akt sprawy pismem z IIT kwietnia 2012 r. T. wniosła o uzgodnienie projektów dokumentów: Instrukcji II, Opisu FL-FDC II. Jednocześnie przedstawiła wersję jawną: Instrukcji II, Opisu FL-FDC II, Opisu LRIC, Opisu kalkulacji w zakresie przeszacowania wartości składników kapitału zaangażowanego na dzień 31 grudnia 2012 r. Prezes UKE pismem z IIT maja 2012 r. zawiadomił T., K., P. oraz P. (dalej P.) o wszczęciu postępowania w przedmiocie uzgodnienia i zatwierdzenia instrukcji z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej za rok 2012 i opisów kalkulacji kosztów usług T. na rok 2014. Postanowieniem z IIT czerwca 2012 r. Prezes UKE - na podstawie art. 31 § 2k.p.a., dopuścił K. do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony. Postanowieniem z IIT stycznia 2013 r. Prezes UKE ograniczył prawo wglądu K. do pisma T. z [...] kwietnia 2012 r. w zakresie w jakim zawiera on tajemnicę przedsiębiorstwa T. Postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE - na podstawie art. 31 § 2 k.p.a., dopuścił P. do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony. Pismem z [...] lutego 2013 r. T. wniosła o zatwierdzenie dokumentów w wersji zawierającej tajemnicę przedsiębiorstwa T. Pismem z [...] marca 2013 r. Prezes UKE wezwał T., w trybie art. 50 § 1 k.p.a., do przedstawienia wyjaśnień w zakresie wprowadzenia do kalkulacji kosztów na rok 2014 definicji Multimedialnej Sieci Agregacyjnej (MSA), wskazania jak propozycja uśrednienia poprzez wycenę Modern Equivalent Asset (MEA) obejmująca połączone sieci ATM i Ethernet przełoży się na koszt usług świadczonych na Rynku 12, wskazania liczby abonentów usług szerokopasmowych obsługiwanych przez sieć ATM oraz sieć Ethernet, wyjaśnienia czy wyniki kalkulacji kosztów będą stanowić wyniki kalkulacji kosztów usług świadczonych w sieci ATM czy też w sieci MSA/Ethernet. W odpowiedzi T. – pismami z [...] marca 2013 r., przekazała wyjaśnienia, w dwóch wersjach, jednej zawierającej tajemnice przedsiębiorstwa T., drugiej jawnej. Pismem z [...] maja 2013 r. Prezes UKE wezwał T. do przedstawienia zmian oraz wyjaśnień w zakresie projektów Instrukcji i Opisu, przekazanych pismem z [...] lutego 2013 r. W odpowiedzi T. - pismami z [...] maja 2013 r., przedstawiła projekty dokumentów uwzględniające w części zmiany wskazane w wezwaniu z [...] marca 2013 r., a ponadto przedstawiła odpowiedzi na zadane przez Prezesa UKE pytania. Jedna wersja tych dokumentów została opatrzona zapisem; tajemnica przedsiębiorstwa T., a druga była w wersji jawnej. Prezes UKE uzasadniając zaskarżone postanowienie wskazał na treść art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 200. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. nr 171, poz. 1800 ze zm.) dalej p.t., a także art. 73 ust. 1 k.p.a. z którego wynika, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Podkreślił przy tym, że stosownie do art. 207 ust. 1 p.t. w drodze postanowienia, może ograniczyć stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, lub innych tajemnic prawnie chronionych. Wskazał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie należy rozumieć tajemnicę w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.), dalej u.z.n.k., zgodnie z którym tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., stanowią w szczególności dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu. Przedsiębiorstwo załączające do akt sprawy materiały zawierające informacje stanowiące jego istotne tajemnice może żądać, stosownie do art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, aby materiały te nie zostały udostępnione osobom trzecim, a w szczególności konkurentom. Do informacji mogących mieć taki charakter zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników. Do tajemnic przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe." (M. Uliasz, Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, Monitor Prawniczy Nr 22/2001). Mając powyższe na uwadze Prezes UKE stwierdził, że zarówno informacje zawarte w wersjach dokumentów T. przekazanych przy piśmie z [...] maja 2013 r., jaki i przy piśmie z [...] kwietnia 2012 r. są ściśle związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwie wartość gospodarczą. Podał, że jego zdaniem na podstawie całokształtu zapisów, odnoszących się do korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet, operatorzy zrzeszeni w K. mogą wywnioskować, jakie plany rozwoju w zakresie szerokopasmowej transmisji danych zamierza podjąć T. i bazując na strategii T. ukształtować własną politykę sprzedaży usług detalicznych i pozyskania klienta detalicznego. Informacje powyższe, w ocenie Prezesa UKE zaliczają się do katalogu informacji zawierających dane technologiczne i organizacyjne dotyczące procesów stosowanych w przedsiębiorstwie T. oraz informacji finansowych, mających strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności gospodarczej przez T. Według Prezesa UKE informacje te, w przypadku ich ujawnienia, umożliwią pozostałym przedsiębiorcom telekomunikacyjnym uzyskanie nieuzasadnionej przewagi konkurencyjnej w stosunku do T. Mając na uwadze powyższe wskazał, że dokonując analizy Instrukcji oraz Załącznika nr 1 do Instrukcji, Instrukcji II, Opisu FL-FDC, Opisu FL-FDC II, Opisu LRIC, Załączników nr 2-5 do Opisu LRIC jako posiadających znamiona tajemnicy przedsiębiorstwa T., uwzględnił także przesłanki odnoszące się do wymaganego Zaleceniem Komisji zakresu prezentacji wyników kalkulacji kosztów oraz sprawozdań z prowadzonej rachunkowości regulacyjnej. Podkreślił, że również Zalecenie Komisji zwraca uwagę na konieczność ochrony danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, bowiem zgodnie z przytoczonym fragmentem dostarczając informacje do celów identyfikacji średniego kosztu usługi oraz metody, za pomocą której koszty zostały skalkulowane, krajowe organy regulacyjne powinny mieć należyty wzgląd na tajemnicę handlową. Prezes UKE stwierdził, że dane, co do których T. wnioskowała o zachowanie ich poufności, bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą, spełniają zatem pierwszą przesłankę z art. 11 u.z.n.k., pozwalającą na zaliczenie tych informacji do informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa. Wskazał jednocześnie, że zapisy doprecyzowujące i uszczegółowiające sposób przeprowadzenia korekty sieci pakietowej ATM/FR oraz Ethernet wykonywanej przez T. w procesie kalkulacji (zmieniające pierwotny zapis korekty) oraz informacje dotyczące szczegółowych alokacji kategorii kosztowych, jak również informacje odnośnie schematów sposobów świadczenia usług na Rynkach. 1 -7 zawarte w Opisie FL-FDC oraz Opisie FL-FDC II, a także informacje zawarte w podrozdziałach 16.16, 16.18, 16.19. 16.20, 16.21 Instrukcji oraz Załączniku nr 1 do Instrukcji, w podrozdziałach 16.19, 16.21, 16.22, 16.23, 16.24 Instrukcji II, Załącznikach nr 2-5 do Opisu LRIC, nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, zaś z charakteru tych danych wynika, że nie mogą one dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. Wskazał, że informacje, które zostały oznaczone przez T. jako tajemnica przedsiębiorstwa, nie były dotychczas podawane przez T. do wiadomości publicznej, również Prezes UKE nigdy wcześniej nie udostępnił tych informacji podmiotom na prawach strony. W odniesieniu do trzeciej przesłanki organ podał, że podjęcie przez T. działań niezbędnych w celu zachowania poufności ww. informacji potwierdza fakt, iż w pismach z [...] maja 2013 r. i z [...] kwietnia 2012 r. złożyła ona wniosek o ograniczenie prawa wglądu dla pozostałych stron przedmiotowego postępowania do istotnych informacji zawartych w dokumentach, w przypadku których mogłoby dojść do udostępnienia danych będących własnością T., a więc T. podjęła działania zabezpieczające wgląd do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T. Reasumując Prezes UKE stwierdził, że ww. informacje, zawarte w wersjach dokumentów T. przekazanych przy pismach z [...] maja 2013 r. i z [...] kwietnia 2012 r., oznaczone jako posiadające tajemnicę przedsiębiorstwa T., które nie zostały ujawnione w wersji jawnej tych dokumentów spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, a także stwierdził, iż udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym udział w niniejszym postępowaniu (tj. K. oraz P.) groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T. K. z siedzibą w W. (dalej skarżąca) w skierowanej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. oraz art. 124 § 2 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności uzasadniających ograniczenia jej wglądu do akt, a nadto niewyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia w treści zaskarżonego postanowienia. Nadto Skarżąca zarzuciła, mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa materialnego, tj. art. 207 ust. 1 p.t. przez niezasadne ograniczenie jej wglądu do materiału dowodowego w postaci dokumentów zastrzeżonych przez T. jako "tajemnica przedsiębiorstwa T." podczas, gdy dokumenty te w jej ocenie nie zawierały tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., czym pozbawiono ją udziału w przedmiotowym postępowaniu. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wnosząc o odrzucenie skargi podkreślił, że skarżąca przed wniesieniem ww. skargi nie wezwała go na piśmie do usunięcia naruszeń prawa. Pismem z [...] stycznia 2014 r. O. SA (dawniej T.) poinformowała, że z dniem [...] grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla [...],[...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego dokonał wpisu o połączeniu T. (jako spółki przejmującej) i C. sp. z o.o. oraz O. sp. z o.o. (jako spółek przejmowanych) do rejestru przedsiębiorców. Z dniem [...] grudnia 2013 r. T. jako spółka przejmująca, wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki spółek przejmowanych i przyjęła firmę O. SA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 22 stycznia 2014 r. (sygn. akt VISA/Wa 2210/13) odrzucił skargę jako niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Od tego rozstrzygnięcia zarówno skarżąca, jak i Prezes UKE wnieśli skargi kasacyjne, na skutek których Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 sierpnia 2014 r. ( sygn. akt II GSK 1093/14) uchylił postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd kasacyjny wskazał, że skarga jest dopuszczalna bowiem jej przedmiotem jest postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, od którego nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a bezpośrednio skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Aktualne rozpoznanie sprawy jest związane z uchyleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II GSK 1093/14) postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 stycznia 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2210/13) i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zgodnie z art. 153 i art. 190 p.p.s.a., rozpoznając sprawę ponownie po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia sądu pierwszej instancji - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając zatem dopuszczalność skargi Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Prezesa UKE nie narusza zarówno przepisów ustawy Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 207 ust. 1, jak również nie uchybia przepisom postępowania administracyjnego, w tym art. 31 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. oraz art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. Prezes UKE nie dopuścił się również naruszenia przepisów art. 107 § 3 w zw. z art. 126 i art. 124 § 2 k.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia niespełniającego wymogów określonych oraz obrazy przepisów art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skarżącej należy przede wszystkim podnieść, że w świetle przepisu art. 206 ust. 1 p.t. postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z tej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Niewątpliwie zmiany wynikające z przepisów ustawy - Prawo telekomunikacyjne, stanowią odstępstwo od uregulowań zamieszczonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Co do zasady - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Natomiast wskazany wcześniej przepis art. 207 ust. 1 p.t. stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. Zdaniem Sądu, Prezes UKE prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 4 u.z.n.k. tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w kwestii tajemnicy przedsiębiorstwa stwierdził, że w świetle art. 9 ust. 1 i 2 p.t. materiały (informacje, dokumenty lub ich części) zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa podlegają wzmożonej ochronie. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 p.t. przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnice przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy, przy czym Prezes UKE może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane są niezbędne (por. postanowienie NSA z 14 września 2010 r., sygn. akt II GSK 700/09). Niewątpliwie ocena określonych działań jako odpowiednich, czy też rozsądnych w rozumieniu powołanych przepisów, zależy od okoliczności konkretnego przypadku. Nie ulega jednak wątpliwości, iż takie informacje jak np. analiza kosztów są informacjami mającymi określoną wartość gospodarczą, przy czym należy brać pod uwagę zobiektywizowaną wartość przypisywaną informacji przez przedsiębiorcę (por. J. E. Nowicki "Naruszenie zasady zachowania uczciwej konkurencji", Zam.Pub.Dor. 2007/5/29-35). W literaturze przedmiotu podkreśla się, że zastosowane w ustawowej definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa" sformułowanie: "informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa" należy interpretować szeroko. Są to zarówno wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu, czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników (por. D. Szczepański "Tajemnica przedsiębiorstwa", Zam.Pub.Dor. 2006/8/8-9). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że organ prawidłowo uznał informacje, o których zastrzeżenie wniosła T. (obecnie O. SA), za mieszczące się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż są ściśle związane z prowadzoną przez tę Spółkę działalnością i mają dla niej wartość gospodarczą, oraz że podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu dochowania ich poufności. Zastrzeżone informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, pozostają nieznane ogółowi oraz nie można się o nich dowiedzieć zwykłą i dozwoloną drogą, w szczególności przeglądając dostępne dokumenty w Krajowym Rejestrze Sądowym, stronę internetową spółki, czy też z innych oficjalnych źródeł. Po drugie, mając powyższe okoliczności na uwadze, Prezes UKE słusznie uznał, że informacje finansowe dotyczące, ogólnie rzecz biorąc procesu kalkulacji kosztów i planów rozwoju sieci mogłyby pozwolić innym operatorom na opracowanie oferty konkurencyjnej, a co za tym idzie dałoby im przewagę na rynku tych usług. W warunkach konkurencji jest bowiem oczywiste, że takie informacje mają wielkie znaczenie dla kształtowania rynku usług telekomunikacyjnych. Tym samym, zdobycie przez operatorów alternatywnych wiedzy na tematy finansowe dotyczące kalkulacji kosztów poszczególnych rodzajów usług T. i planów rozwoju sieci przekłada się w sposób bezpośredni na informacje o zapotrzebowaniu na usługi i daje wiedzę o wielkości popytu. Racje ma organ wywodząc, że spowodowałoby uzyskanie znacznej i nieuzasadnionej w realiach wolnego rynku przewagi, co mogłoby trwale naruszyć stabilność i równowagę konkurencyjną. W efekcie, wszystkie ww. elementy mogłyby doprowadzić do zmniejszenia przychodów spółki oraz ograniczenia liczby klientów, co w bezpośredni sposób miałoby wpływ na poziom oczekiwanych zysków. Zdaniem Sądu organ zasadnie wskazał, że zastrzeżone informacje są niewątpliwie związane z działalnością przedsiębiorstwa T. i obiektywnie przedstawiają określoną wartość gospodarczą, zatem zostały objęte ograniczeniem prawa wglądu do materiału dowodowego, gdyż spełniają przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa. Prezes UKE prawidłowo przy tym uznał, że Spółka podjęła stosowne i niezbędne działania w celu zachowania poufności tych informacji. Odnosząc się w tym kontekście do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 207 ust. 1 p.t., przez niezasadne ograniczenie skarżącej prawa wglądu do przedmiotowych dokumentów, w sytuacji gdy zastrzeżone pisma nie zawierały informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T., wskazać należy, że wydając wspomniane rozstrzygnięcie, organ orzekał na podstawie szczególnej regulacji zawartej w ustawie Prawo telekomunikacyjne, a mianowicie w oparciu o przepis art. 207 p.t. Jak już wyżej wspomniano powołany wcześniej przepis art. 207 ust. 1 p.t. stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. Zdaniem Sądu orzeczone ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego, w oparciu o tę właśnie regulację, podyktowane było koniecznością ochrony tajemnicy przedsiębiorcy ze względu na panujące na rynku telekomunikacyjnym warunki konkurencji. W tej sytuacji podnoszony w skardze zarzut faktycznego uniemożliwienia organizacji społecznej udziału w postępowaniu na prawach strony nie jest zasadny, bowiem do tego ograniczenia doszło w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, których interpretacja, w świetle ustalonego przez organ stanu faktycznego, nie nasuwa istotnych wątpliwości. Podkreślenia wymaga także okoliczność, że w myśl art. 192 ust. 1 p.t., do kompetencji Prezesa UKE jako organu regulacyjnego należą sprawy związane z wykonywaniem przewidzianych ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie, zadań z zakresu regulacji i kontroli rynków usług telekomunikacyjnych. Ustawowe zadania nałożone na Prezesa UKE stanowią zatem obiektywną gwarancję bezstronnej realizacji zasad konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych. Jednym z takich uprawnień organu jest zapewnienie ochrony prawnej tajemnicy konkurencji poprzez możliwość ograniczenia pozostałym stronom i uczestnikom postępowania w danej sprawie prawa wglądu do części materiału dowodowego, zgodnie z dyspozycją art. 207 ust. 1 p.t. lub też możliwość uchylania tych zastrzeżeń w oparciu o art. 9 ust. 2 p.t. Reasumując, w ocenie Sądu uznać należało, że w przedmiotowej sprawie Prezes UKE wszechstronnie zebrał i ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy, prawidłowo przywołał niezbędne dla uzasadnienia prawnego przepisy, co w pełni odpowiada wymogom wskazanym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.