II SA/Sz 1088/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Inspektora Transportu Drogowego w W. na rzecz skarżącego M. D. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na podstawie upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. inspektorzy inspekcji transportu drogowego przeprowadzili kontrolę w siedzibie przedsiębiorcy M. D. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: A. mającego siedzibę w [...] , [...] . Czynności kontrolne zostały przeprowadzone przy udziale G. W., tj. osoby upoważnionej do reprezentowania przedsiębiorcy podczas kontroli. Zakres kontroli obejmował okres od [...]r. Przedmiotem kontroli prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorstwa były regulacje związane z prowadzeniem przez ww. przedsiębiorcę transportu drogowego, przestrzeganiem przepisów ruchu drogowego, przestrzeganiem przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy oraz przestrzeganiem zasad i warunków dotyczących przewozu drogowego towarów niebezpiecznych. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr [...] z dnia [...] r. Wynika z niego, że w przedsiębiorstwie w okresie 6 miesięcy przed dniem kontroli przedsiębiorca zatrudniał 4 kierowców na podstawie umowy o prace, ponadto 3 kierowców świadczyło na jego rzecz usługi na podstawie umowy o świadczenie usług. Przedsiębiorca wykonywał transport drogowy na podstawie licencji wspólnotowej nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wystawionej w dniu [...] r., z ważnością na okres od [...]r. Przedsiębiorca realizował przewozy na terenie UE oraz EWG (Norwegia). Zgodnie z okazanymi dokumentami, w okresie kontroli przedsiębiorca używał w poszczególnych rodzajach przewozów 3 pojazdów służących do przewozu rzeczy o dmc większej niż 3,5 t. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją nr [...] z dnia [...] nałożył na M. D. karę pieniężną w wysokości [...] zł. Łączna kara za stwierdzone naruszenia wyniosła [...] zł, jednak w związku z art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, maksymalna łączna kwota kary, w niniejszej sprawie, wynosi [...] zł. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. oraz art. 4 pkt. 22 ustawy o transporcie drogowym. Strona podniosła, że organ kontrolny przekroczył uprawnienia. Ponadto, w opinii strony, przy wymierzaniu kary za naruszenie polegające na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni, organ dla potrzeb obliczeniowych zastosował błędnie czas UTC+1, podczas gdy powinien zastosować UTC. Strona zarzuciła również organowi, że w przypadku naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu oraz skrócenia dziennego czasu odpoczynku nie zważył, czy kierowcom nie przysługiwały w tych okresach możliwości wydłużenia maksymalnego całkowitego dziennego czasu jazdy do 10 godzin lub skrócenia dziennego odpoczynku do 9 godzin. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] , Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 92 a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym (u.t.d.), podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od [...] złotych za każde naruszenie. Stosownie do art. 92a ust. 6 ww. ustawy wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 92 b ust. 1-2 u.t.d., nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz. 1086 i 1087); 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Za naruszenie przepisów, o których mowa w ust. 1, karze grzywny, na zasadach określonych w art. 92, podlega kierowca lub inna osoba odpowiedzialna za powstanie tych naruszeń. Zgodnie z art. 92c ust. 1 u.d.t., nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. W odniesieniu do stwierdzonego naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o czas powyżej 15 minut do jednej godziny i za każdą następną godzinę, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, dzienny czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 9 godzin. Jednakże dzienny czas prowadzenia pojazdu może zostać przedłużony do nie więcej niż 10 godzin nie częściej niż dwa razy w tygodniu. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu: * czas powyżej 15 minut do 1 godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych, * za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych. Odnosząc się do zarzutu strony, że organ I instancji w uzasadnieniu nie określił, czy kierowca wykorzystał przysługujący mu dwukrotnie w ciągu tygodnia wydłużony okres prowadzenia pojazdu, tj. 10 h, organ II instancji stwierdził, iż: 1. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała, że kierowca K. N. dnia [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 9 godzin i 57 minut w okresie zawierającym się od godziny 7:08 dnia [...] r. do godziny 20:11 tego samego dnia. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 57 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Powyższe stanowiło naruszenie, gdyż stwierdzono jednocześnie, iż w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin 43 minuty, a w dniu Jurę całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin 15 minut. Oznacza to, iż kierowca wykorzystał przysługujący mu dwukrotnie w ciągu tygodnia wydłużony okres prowadzenia pojazdu, tj. 10 h. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100,00 złotych. Z kolei analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała, iż kierowca K. N. dnia [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 3 minuty w okresie zawierającym się od godziny 6:23 dnia [...] r. do godziny 18:37 tego samego dnia. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 3 minuty. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Ponadto stwierdzono, iż w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 10 godzin 00 minut, a w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 10 godzin 13 minut. Oznacza to, iż kierowca wykorzystał przysługujący mu dwukrotnie w ciągu tygodnia wydłużony okres prowadzenia pojazdu, tj. 10 h. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300,00 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała również, iż kierowca K. N. dnia [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 9 godzin i 51 minut w okresie zawierającym się od godziny 6:23 dnia [...] r. do godziny 18:46 tego samego dnia. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 51 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Powyższe stanowiło naruszenie, gdyż stwierdzono jednocześnie, iż w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin 54 minuty, a w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin 03 minuty. Oznacza to, iż kierowca wykorzystał przysługujący mu dwukrotnie w ciągu tygodnia wydłużony okres prowadzenia pojazdu, tj. 10 h. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100,00 złotych. 2. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała, iż kierowca A. S. dnia [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 9 godzin i 52 minuty. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 9 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 52 minuty w okresie zawierającym się od godziny 7:15 dnia [...] r. do godziny 19:46 tego samego dnia. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Powyższe stanowiło naruszenie, gdyż stwierdzono jednocześnie, iż w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin 41 minut, a w dniu [...] całkowity czas prowadzenia pojazdu wyniósł 9 godzin i 10 minut. Oznacza to, iż kierowca wykorzystał przysługujący mu dwukrotnie w ciągu tygodnia wydłużony okres prowadzenia pojazdu, tj. 10 h. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100,00 złotych. 3. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała, iż kierowca M. D. dnia [...] r. prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 25 minut w okresie zawierającym się od godziny 5:10 dnia [...]r. do godziny 20:08 tego samego dnia. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 10 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 25 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100,00 złotych. Wobec powyższych ustaleń, organ II instancji nałożył na stronę łączną karę w wysokości 700 złotych za wymienione naruszenia. Odnośnie do naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.2 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: • o czas powyżej 15 minut do 30 minut karą pieniężną w wysokości 150 złotych, • za każde następne rozpoczęte 30 minut w wysokości 200 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych wykazała, iż kierowca K. N. dnia [...]r. prowadził pojazd bez przerwy przez 6 godzin i 10 minut, jazda ciągła zawierała się od godziny 7:30 dnia [...] r. do godziny 17:42 tego samego dnia. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 4,5 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 1 godzinę i 40 minut. W związku z tym zasadnym było nałożenie na stronę kary w wysokości [...] złotych. Ponadto dnia [...] r. K. N. prowadził pojazd bez przerwy przez 5 godzin i 16 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył 4,5 godzinny dzienny okres prowadzenia pojazdu o 46 minut, jazda ciągła zawierała się od godziny 12:34 dnia [...] r. do godziny 19:18 tego samego dnia. Zasadne było zatem nałożenie na stronę kary w wysokości 350 złotych. W obu przypadkach w sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Wobec powyższego organ odwoławczy nałożył na stronę karę za rzeczone naruszenia w łącznej wysokości [...] złotych. Odnośnie do naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę, organ II instancji wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 4 "dzienny okres odpoczynku" oznacza dzienny okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny dzienny okres odpoczynku" lub "skrócony dzienny okres odpoczynku, przy czym regularny dzienny okres odpoczynku" oznacza nieprzerwany odpoczynek trwający co najmniej 11 godzin. Alternatywnie, regularny dzienny okres odpoczynku można wykorzystać w dwóch częściach, z których pierwsza musi nieprzerwanie trwać co najmniej 3 godziny a druga co najmniej 9 godzin. Zgodnie z art. 8 ust. 1 - 5 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24 godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Dzienny okres odpoczynku może zostać przedłużony do rozmiarów regularnego lub skróconego tygodniowego okresu odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 5.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym która sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku: • o czas powyżej 15 minut do jednej godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych, • za każdą następną rozpoczętą godzinę w wysokości 200 złotych. Strona podniosła również zarzut, iż organ I instancji w uzasadnieniu nie określił, czy kierowca wykorzystał przysługujący mu trzykrotnie w ciągu tygodnia skrócony dzienny okres odpoczynku. Zdaniem organu odwoławczego zarzut ten jest bezzasadny albowiem: 1.Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek, oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego (kierowca w okresie objętym kontrolą prowadził zarówno pojazd, w którym zainstalowany był tachograf analogowy, jak również pojazd, w którym zainstalowany był tachograf cyfrowy) po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. o godz. 5:35 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 10 minut tj. od godz. 20:25 w dniu [...] r. do godz. 5:35 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 50 minut w stosunku do regularnego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, jednak analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy przysługiwał jeszcze jeden skrócony okres odpoczynku w wymiarze nie mniej niż 9 godzin nieprzerwanego odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r a [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 35 minut gdyż trwał on od godziny 20:00 dnia [...] r. do godziny 5:35 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 46 minut, gdyż trwał on od godziny 18:30 dnia [...] r. do godziny 4:16 dnia [...] r. W ocenie organu odwoławczego niezasadnym było zsumowanie aktywności kierowcy zapisanych na karcie z aktywnościami na wykresówkach, gdyż jak wykazała analiza całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w dniach [...] r. z całą pewnością J. J. nie prowadził jednocześnie dwóch pojazdów. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego powyższe przyjęto niezasadnie, wbrew doświadczeniu życiowemu, i karę pieniężną w niniejszym zakresie nałożono niesłusznie. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek, oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. o godz. 4:40 dnia [...]r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 4 godziny i 54 minuty tj. od godz. 23:46 w dniu [...]r. do godz. 4:40 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek, oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. o godz. 6:15 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 15 minut tj. od godz. 21.00 w dniu [...] r. do godz. 6:15 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 45 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. oraz [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 38 minut, gdyż trwał on od godziny 24:00 dnia [...] r. do godziny 9:38 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 54 minut, gdyż trwał on od godziny 22:10 dnia [...] r. do godziny 8:04 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 56 minut, gdyż trwał on od godziny 21:00 dnia [...] r. do godziny 6:56 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. 2. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. o godz. 4:40 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 14 minut tj. od godz. 18:55 w dniu [...] r. do godz. 4:09 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 46 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. oraz [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 6 minut, gdyż trwał on od godziny 19:34 dnia [...] r. do godziny 4:40 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 1 minuty, gdyż trwał on od godziny 20:43 dnia [...] r. do godziny 5:45 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 10 godzin i 3 minut, gdyż trwał on od godziny 20:20 dnia [...] r. do godziny 6:23 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. o godz. 5:40 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godziny i 17 minut tj. od godz. 18:06 w dniu [...] r. do godz. 3:22 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 43 minuty z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 10 godzin i 48 minut gdyż trwał on od godziny 17:02 dnia [...] r. do godziny 5:40 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 14 minut gdyż trwał on od godziny 18:36 dnia [...] r. do godziny 3:50 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 46 minut gdyż trwał on od godziny 21:44 dnia [...] r. do godziny 7:30 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. o godz. 3:23 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 45 minut tj. od godz. 17:38 w dniu [...] r. do godz. 3:23 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 15 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...]r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, co więcej w tym okresie było to już drugie naruszenie rzeczonego kierowcy, albowiem jak stwierdzono wyżej, dnia [...] r. o godzinie 5:40 rozpoczął on 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać również minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek, podczas gdy w okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 17 minut od godz. 18:06 w dniu [...] r. do godz. 3:22 dnia [...] r. co oznacza, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 43 minuty z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku. Powyższe stanowią naruszenia gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 10 godzin i 48 minut gdyż trwał on od godziny 17:02 dnia [...] r. do godziny 5:40 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 14 minut gdyż trwał on od godziny 18:36 dnia [...] r. do godziny 3:50 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. a [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 46 minut gdyż trwał on od godziny 21:44 dnia [...] r. do godziny 7:30 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia za okres [...] r. wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. o godz. 6:48 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 7 godzin i 20 minut tj. od godz. 21:57 w dniu [...] r. do godz. 5:17 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. o godz. 1:47 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 37 minut tj. od godz. 16:10 w dniu [...] r. do godz. 1:47 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 23 minuty z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 10 godzin i 29 minut gdyż trwał on od godziny 15:18 dnia [...] r. do godziny 1:47 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 2 minut gdyż trwał on od godziny 21:59 dnia [...] r. do godziny 7:01 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 6 minut gdyż trwał on od godziny 21:26 dnia [...] r. do godziny 6:32 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. 3. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 5:35 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9¬godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 8 godzin i 36 minut tj. od godz. 20:59 w dniu [...] r. do godz. 5:35 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 7:35 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 50 minut tj. od godz. 21:45 w dniu [...] r. do godz. 7:35 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 10 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. oraz [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 7 minut gdyż trwał on od godziny 22:25 dnia [...] r. do godziny 7:35 dnia [...] r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy 27.12.2014 r. a [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 8 godzin i 37 minut gdyż trwał on od godziny 20:59 dnia [...] r. do godziny 5:35 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...]r a [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 4 minut gdyż trwał on od godziny 20:31 dnia [...] r. do godziny 5:35 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 14:38 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 7 godzin i 19 minut tj. od godz. 1:58 w dniu [...] r. do godz. 14:38 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 5:59 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 33 minuty tj. od godz. 19:07 w dniu [...] r. do godz. 4:39 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 27 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 1 minuty gdyż trwał on od godziny 20:58 dnia [...] r. do godziny 5:59 dnia 23.01.2015 r., ponadto w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy 21.01.2015 r. a 22.01.2015 r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 5 minut gdyż trwał on od godziny 22:00 dnia [...] r. do godziny 9:01 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 7 godzin i 19 minut gdyż trwał on od godziny 1:58 dnia [...] r. do godziny 9:17 tego samego dnia. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 5:59 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 40 minut tj. od godz. 21.18 w dniu [...] r. do godz. 7:04 dnia [...] r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 20 minut z wymaganego 11-godzinnego dziennego czasu odpoczynku, gdyż analiza dziennych okresów odpoczynku z całego okresu pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku tj. [...] r. wykazała, iż w dniach [...] r. kierowcy nie przysługiwał już skrócony okres odpoczynku, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 33 minut z wymaganych w tym okresie 11 godzin, a trwał on od godziny 19:00 dnia [...] r. do godziny 4:40 dnia [...] r., co stanowiło naruszenie, gdyż w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 9 godzin i 5 minut gdyż trwał on od godziny 22:00 dnia [...] r. do godziny 9:01 dnia [...] r., a w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym pomiędzy [...] r a [...]r. dzienny okres odpoczynku został skrócony do 7 godzin i 19 minut gdyż trwał on od godziny 1:58 dnia [...] r. do godziny 9:17 tego samego dnia. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 7:33 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 10 godzin i 18 minut tj. od godz. 21:11 w dniu [...] r. do godz. 7:33 dnia [...] r. jednak w/w odpoczynek był odpoczynkiem na promie i został dwukrotnie przerwany. Jedynie regularny dzienny odpoczynek w wymiarze nie mniej niż 11 godzin może zostać przerwany nie więcej niż dwukrotnie jeżeli odbywa się na promie. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 6:41 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 9 godzin i 17 minut tj. od godz. 21:07 w dniu [...] r. do godz. 6:41 dnia [...] r. jednak ww. odpoczynek był odpoczynkiem na promie i został dwukrotnie przerwany. Jedynie regularny dzienny odpoczynek w wymiarze nie mniej niż 11 godzin może zostać przerwany nie więcej niż dwukrotnie jeżeli odbywa się na promie. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 9:28 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 7 godzin i 58 minut tj. od godz. 1:30 w dniu [...] r. do godz. 9:28 dnia [...] r. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 300 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. o godz. 3:55 dnia [...] r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał najdłuższy okres odpoczynku trwający 10 godzin i 25 minut tj. od godz. 17:13 w dniu [...] r. do godz. 3:55 dnia [...] r. jednak w/w odpoczynek był odpoczynkiem na promie i został dwukrotnie przerwany. Jedynie regularny dzienny odpoczynek w wymiarze nie mniej niż 11 godzin może zostać przerwany nie więcej niż dwukrotnie jeżeli odbywa się na promie. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100 złotych. Organ odwoławczy stwierdził, iż z wyjątkiem stwierdzenia braku naruszenia J. a J. z dnia [...] r., wszelkie pozostałe ustalenia Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego są zasadne, a wyliczenia dokonane na podstawie zebranego materiału dowodowego właściwe. W związku z powyższym organ odwoławczy za opisane naruszenia nałożył na stronę karę w łącznej wysokości [...] złotych. Odnośnie do naruszenia polegającego na skróceniu tygodniowego czasu odpoczynku o czas do jednej godziny i za każdą następną rozpoczętą godzinę, organ II instancji wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w art. 4 rozporządzenia 561/2006, "tygodniowy okres odpoczynku" oznacza tygodniowy okres, w którym kierowca może swobodnie dysponować swoim czasem i obejmuje "regularny tygodniowy okres odpoczynku" lub "skrócony tygodniowy okres odpoczynku", przy czym "regularny tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin, natomiast "skrócony tygodniowy okres odpoczynku" oznacza odpoczynek trwający krócej niż 45 godziny, który można, na warunkach ustalonych w art. 8 ust. 6, skrócić do nie mniej niż 24 kolejnych godzin. "Tydzień" oznacza okres od godz. 00.00 w poniedziałek do godz. 24.00 w niedzielę. Stosownie do treści art. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006, kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca wykorzystuje co najmniej dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku, lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku trwający co najmniej 24 godziny. Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku. Odpoczynek wykorzystywany jako rekompensata za skrócony tygodniowy okres odpoczynku wykorzystuje się łącznie z innym okresem odpoczynku trwającym co najmniej dziewięć godzin. Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą można wykorzystywać w pojeździe, o ile posiada on odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i pojazd znajduje się na postoju. Tygodniowy okres odpoczynku, który przypada na dwa tygodnie można zaliczyć do dowolnego z nich, ale nie obu. Konsekwencją tego rozwiązania jest treść lp. 5.4 załącznika nr 3 do o transporcie drogowym, który karą w wysokości 50 złotych sankcjonuje skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku, o czas do jednej godziny, oraz karze w wysokości 100 złotych z każdą następną rozpoczętą godzinę. Na podstawie okazanych danych cyfrowych i wykresówek stwierdzono, iż: 1.W odniesieniu do kierowcy J. J. - w kontrolowanym okresie, następujące okresy przyjęto za odpoczynki tygodniowe: okres od [...] r- odpoczynek tygodniowy [...] regularny, ze stwierdzonym naruszeniem; okres [...] r.- odpoczynek tygodniowy skrócony; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny, ze stwierdzonym naruszeniem; okres [...] r.-odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy skrócony, ze stwierdzonym naruszeniem; okres od [..] r.- odpoczynek tygodniowy regularny, ze stwierdzonym naruszeniem; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy skrócony; okres od [...] r.-odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy skrócony; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy skrócony, ze stwierdzonym naruszeniem; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.- odpoczynek tygodniowy regularny; okres od [...] r.-odpoczynek tygodniowy skrócony. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 31 godzin i 30 minut w stosunku do normy 45 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 17:50 w dniu [...] r. do godziny 7:20 w dniu [...] r. i wyniósł 13 godzin i 30 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 30 godzin w stosunku do normy 45 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 17:10 w dniu 12.11.2014 r. do godziny 8:10 w dniu [...] r. i wyniósł 15 godzin. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę i 48 minut w stosunku do normy 24 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 9:02 w dniu [...] r. do godziny 7:14 w dniu [...] r. i wyniósł 22 godziny i 12 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 150 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 4 godziny i 15 minut w stosunku do normy 45 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 14:20 w dniu [...] r. do godziny 7:05 w dniu [...] r. i wyniósł 40 godzin i 45 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 2 godziny i 45 minut w stosunku do normy 24 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 12:40 w dniu [...] r. do godziny 9:55 w dniu 1.03.2015 r. i wyniósł 21 godzin i 15 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 250 złotych. 2.W odniesieniu do kierowcy M. D. – w kontrolowanym okresie, następujące okresy przyjęto za odpoczynki tygodniowe: okres od [...] r- odpoczynek tygodniowy regularny, w dniu [...] r. praca łączona w obcym pojeździe; okres od [...] r-odpoczynek tygodniowy skrócony, ze stwierdzonym naruszeniem; okres od [...] r- odpoczynek tygodniowy skrócony, ze stwierdzonym naruszeniem, w dniu [...] r. praca w obcym pojeździe. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca M. D. w dniach [...] r. skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 5 godzin i 50 minut w stosunku do normy 24 godzin. Wykorzystany przez kierowcę tygodniowy okres odpoczynku zawierał się od godziny 17:20 w dniu [...] r. do godziny 11:30 w dniu [...] r. i wyniósł 18 godzin i 10 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Łączna kara za powyższe naruszenia wyniosła więc [...] (słownie: [...] złotych. Odnośnie do naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 6 ust.3 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006, łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie może przekroczyć 90 godzin. Konsekwencją powyższego jest treść lp. 5. 6 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin karą pieniężną w wysokości 100 złotych oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę karą pieniężną w wysokości 150 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. przekroczył łączny czas prowadzenia pojazdu w okresie kolejnych dwóch tygodni o 2 godziny i 25 minut. Łączny czas prowadzenia pojazdu zawierał się w okresie od godziny 00:00 dnia [...] r. do godziny 24:00 [...] r. i wyniósł 92 godziny i 25 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli, wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca J. J. w dniach [...] r. przekroczył łączny czas prowadzenia pojazdu w okresie kolejnych dwóch tygodni o 50 minut. Łączny czas prowadzenia pojazdu zawierał się w okresie od godziny 00:00 dnia [...] r. do godziny 24:00 [...] r. i wyniósł 90 godzin i 50 minut. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 100 złotych. Analiza zapisów z protokołu kontroli oraz danych cyfrowych z karty kierowcy, i z urządzenia rejestrującego po uwzględnieniu zdarzeń, lub błędów w postaci przerwy napięcia wykazała, że kierowca K. N. w dniach [...] r. przekroczył łączny czas prowadzenia pojazdu w okresie kolejnych dwóch tygodni o 4 godziny i 4 minuty. Łączny czas prowadzenia pojazdu zawierał się w okresie od godziny 00:00 dnia [...] r. do godziny 24:00 [...] r. i wyniósł 94 godziny i 4 minuty. W sprawie nie stwierdzono zapisów dających podstawę zastosowania art. 12 rozporządzenia 561/2006. Łączna kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła [...] złotych. Odnosząc się do zarzutów strony, odnośnie zastosowania jako odniesienia niewłaściwej strefy czasowej organ odwoławczy informuje, iż czas UTC na gruncie obowiązujących przepisów stanowi wyłącznie stały punkt odniesienia do obliczeń, gdyż to w nim zapisują się dane na cyfrowych urządzeniach rejestrujących, natomiast w trakcie kontroli logika nakazuje stosować czas lokalny kraju zamieszkania kierowcy, gdyż to w tym kraju powinien on odbierać odpoczynki. Praktyka ta stosowana jest również przez polskie służby. W niniejszej sprawie właściwą strefą w oparciu o którą służby przeprowadziły kontrolę był czas UTC+1, co wbrew twierdzeniom strony organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji zaznaczając, iż analiza dokonana została w oparciu o czas lokalny RP. Organ II instancji podkreślił, że stosowanie w trakcie kontroli zawsze czasu UTC byłoby nielogiczne i niesprawiedliwe, szczególnie w stosunku do przewoźników i kierowców, których siedziba i miejsce zamieszkania znajdują się np. w strefie UTC+2, tj. np. przewoźnika i kierowcy z Litwy, tym bardziej w przypadku wykonywania przez tego przewoźnika wyłącznie przewozów krajowych na terenie Litwy, lub wyłącznie w strefie czasowej UTC+2. Ponadto za stosowaniem strefy czasowej UTC+1 w tym konkretnym przypadku przemawia fakt, iż przewozy realizowane były wyłącznie w ramach tej strefy, tj. w Polsce, Danii, Szwecji i Norwegii, a zatem logicznym w ocenie organu odwoławczego jest stosowanie w trakcie kontroli czasu UTC+1. Organ odwoławczy po ponownej analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w związku z okolicznościami opisanymi powyżej, nałożył niniejszym na stronę łączną karę w wysokości [...] złotych. Odnośnie do stwierdzonego naruszenia polegającego na jednoczesnym używaniu kilku wykresówek lub kart kierowców, organ II instancji wskazał, że w dniu 02.03.2016 roku weszło w życie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego z dnia 4 lutego 2014 r. (Dz.Urz.UE.L Nr 60, str. 1). Zgodnie z art. 34 rozporządzenia 165/2014: 1. Kierowcy stosują wykresówki łub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. 2.Kierowcy odpowiednio chronią wykresówki lub karty kierowcy i nie używają zabrudzonych lub uszkodzonych wykresówek lub kart kierowcy. 3.Jeżeli w wyniku oddalenia się od pojazdu kierowca nie jest w stanie używać tachografu zainstalowanego w pojeździe, to okresy, o których mowa w ust. 5 lit. b) ppkt (ii), (iii) oraz (iv): a) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf analogowy - wprowadza się na wykresówkę ręcznie, w drodze automatycznej rejestracji lub innym sposobem, czytelnie i nie brudząc wykresówki; lub b) jeśli pojazd wyposażony jest w tachograf cyfrowy - wprowadza się na kartę kierowcy przy użyciu urządzenia do manualnego wprowadzania danych, w jakie wyposażony jest tachograf. Państwa członkowskie nie nakładają na kierowców obowiązku przedkładania formularzy potwierdzających ich czynności w trakcie oddalenia się od pojazdu. 4.Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf cyfrowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy ci zapewniają, aby ich karty kierowcy zostały włożone w odpowiednie czytniki tachografu. Jeżeli w pojeździe wyposażonym w tachograf analogowy znajduje się więcej niż jeden kierowca, kierowcy zmieniają odpowiednio wykresówki, aby właściwe informacje były zapisywane na wykresówce kierowcy prowadzącego pojazd. 5.Kierowcy: a)zapewniają zgodność czasu zapisywanego na wykresówce z czasem urzędowym/oficjalnym kraju rejestracji pojazdu; b)obsługują przełączniki umożliwiające osobną i wyraźną rejestrację następujących okresów: (...) 7.Kierowca wprowadza w tachografie cyfrowym symbole państw, w których rozpoczyna i kończy dzienny okres pracy. Jednak państwo członkowskie może wymagać od kierowców pojazdów używanych w działalności transportowej prowadzonej na jego terytorium dodatkowych, bardziej szczegółowych niż symbol państwa, danych geograficznych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o tym Komisję przed dniem [...] r. 8.Kierowcy nie muszą wprowadzać informacji, o których mowa w pierwszym zdaniu akapitu pierwszego, jeśli tachograf rejestruje automatycznie dane dotyczące lokalizacji. Co istotne, nowa regulacja wprowadzona w rozporządzeniu 165/2014 jest tożsama z poprzednią, tj. z art. 15 rozporządzenia 3821/85. Stosownie do art. 48 rozporządzenia 165/2014 wchodzi ono w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego jednocześnie zauważył, iż po wejściu w życie rozporządzenia 165/2014 stosownie do treści art. 47 rozporządzenia, wszelkie odesłania do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 będzie uznawać się za odesłania do rozporządzenia 165/2014. Wejście w życie rozporządzenia należy rozumieć w kontekście bezpośredniego stosowania prawa UE, co oznacza że dla jego obowiązywania nie jest wymagana zgoda Państw Członkowskich UE, czy też dodatkowe czynności po stronie Państw Członkowskich. Normy te nie wymagają inkorporacji do krajowego porządku prawnego. Jednakże stosowanie rozporządzenia zawsze może być ograniczone i odłożone w czasie, stosownie do postanowień szczególnych rozporządzenia. Skutkiem zawieszenia odłożenia stosowania w czasie rozporządzenia jest zaś jego nieobowiązanie w znaczeniu wąskim, tj. niewywoływanie skutków prawnych w określonym zakresie. Konsekwencją powyższego rozwiązania jest treść lp. 6. 3. 5 załącznika nr 3 u.d.t. który sankcjonuje jednoczesne używanie kilku wykresówek lub kart kierowców karą pieniężną w wysokości [...] złotych. Na podstawie okazanych do kontroli wykresówek oraz kart cyfrowych organ pierwszej instancji stwierdził, iż kierowca K. J. w dniu [...] r. od godziny 10:21 do godziny 17:06 jednocześnie wykorzystywał kartę kierowcy w pojeździe o nr. [...] i wykresówkę w pojeździe o nr. rej. [...] , oraz w dniu [...] r. od godziny 4:15 do godziny 4:45 jednocześnie wykorzystywał kartę kierowcy w pojeździe o nr. rej. [...] i wykresówkę w pojeździe o nr. rej. [...] . Jak wynika z przedstawionej dokumentacji, tj. danych cyfrowych z kart kierowców oraz wykresówek, w ww. przypadkach zapisy cyfrowe i analogowe odbywały się jednocześnie, w czasie rzeczywistym. W praktyce niemożliwym jest prowadzenie przez jednego kierowcę dwóch pojazdów jednocześnie w czasie rzeczywistym, i w ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji niezasadnie przyjął powyższe za fakt, nakładając jednocześnie na stronę uchyloną niniejszą decyzją karę z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 5.3. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, tj. skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę J. J. w 24-godzinnym okresie rozliczeniowym rozpoczętym o godzinie 5:35 dnia [...]r. Z uwagi na powyższe okoliczności, organ odwoławczy niniejszym uchylił karę w wysokości [...] złotych nałożona na stronę, z tytułu naruszenia sankcjonowanego przez lp. 6.3.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Odnośnie do naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, organ II instancji, powołując się ponownie na art. 34 ust. 1 i ust. 3-5 cytowanego Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r., wskazał, że konsekwencją powyższych rozwiązań jest treść lp. 6. 3. 8 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę karą pieniężną w wysokości [...] złotych. Organ odwoławczy po ponownej analizie materiału zgromadzonego w sprawie przez organ I instancji stwierdził, iż okazane do kontroli wykresówki kierowcy K. a J. z pojazdu o nr. rej. [...] nie zawierają wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy, mianowicie: - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi [...] km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] do m. [...] i przebył drogę 142 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych; - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi [...] km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] i przebył drogę 67 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi [...] km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] i przebył drogę 517 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi [...] km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] do m. Zamęcin i przebył drogę 463 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi [...] km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] do m. [...] i przebył drogę 394 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. - w dniu [...] r. kierowca zakończył używanie wykresówki w m. [...] przy stanie końcowym licznika przebytej drogi [...] km, a w dniu [...] r. w tym samym pojeździe kierowca rozpoczął używanie wykresówki w m. [...] przy stanie początkowym licznika przebytej drogi 886309 km. Przedmiotowe wykresówki nie zawierają informacji w jaki sposób kierowca przemieścił się z m. [...] do m. [...] i przebył drogę 469 km. Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła [...] złotych. Za powyższe naruszenia organ odwoławczy wymierzył stronie karę w łącznej wysokości [...] złotych. Odnośnie do naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę, organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 5 lit. a rozporządzenia 561/2006 przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem mniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85: i) zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego; ii) zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz, na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa. Stosownie do treści art. 23a ustawy o systemie tachografów cyfrowych minister właściwy do spraw transportu, kierując się koniecznością zagwarantowania okresowego i regularnego pobierania danych z tachografu cyfrowego i karty kierowcy oraz przechowywania tych danych przez podmiot wykonujący przewozy drogowe z zachowaniem wymagań, określonych w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), określi, w drodze rozporządzenia, częstotliwość pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunki ich przechowywania przez podmioty wykonujące przewozy drogowe. Zgodnie z § 4-6 rozporządzenia w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z karty kierowcy podmiot pobiera: 1) co najmniej raz na 28 dni; 2) przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy; 3) przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe; 4) w przypadku utraty ważności karty kierowcy; 5) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty. 2. Dane z karty kierowcy mogą być pobierane częściej niż co 28 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. Zgodnie z rozdziałem I lit. s załącznika IB do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 "wczytywanie danych" oznacza kopiowanie wraz z podpisem cyfrowym części lub całego zbioru danych zapisanych w pamięci danych pojazdu lub w pamięci karty tachografu, które są niezbędne do ustalenia zgodności z przepisami zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 561/2006. Producenci przyrządów rejestrujących tachografów cyfrowych oraz producenci urządzeń skonstruowanych i przeznaczonych do wczytywania zbiorów danych podejmują wszelkie racjonalne działania zapewniające wczytanie takich danych z minimalnym opóźnieniem dla przedsiębiorstw transportowych lub kierowców. Wczytywanie danych nie może zmienić ani skasować zapisanych danych. Wczytywanie danych z pliku zawierającego dane szczegółowe dotyczące prędkości nie jest konieczne do ustalenia zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 561/2006, ale może być wykorzystane do innych celów, takich jak dochodzenie w sprawie wypadku. Sankcją za naruszenie z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym jest kara pieniężna w wysokości 500 złotych sankcjonująca naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę. Ponowna analiza materiału zebranego w niniejszej sprawie wykazała, iż przedsiębiorca okazał do kontroli dane cyfrowe z karty kierowcy następujących kierowców: 1.Dla kierowcy J. J. : -plik nr[...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 163/; na podstawie świadectwa pracy stwierdzono, iż kierowca był zatrudniony w przedsiębiorstwie od dnia [...] r. na podstawie umowy o pracę nr [...] a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 500 złotych. 2.Dla kierowcy A. S. : -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 164/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 165/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 166/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., ą zatem dane zostały wczytane z zachowaniem terminu 28 dni; -plik [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 167/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 168/; umowa' o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 168/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...]r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z zachowaniem terminu 28 dni; -plik nr [...] który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 169/; umowa o pracę została zawarta z kierowcą w dniu [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 500 złotych. 3.Dla kierowcy S. K. : -plik nr [...] który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 170/; -plik nr[...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 171/; umowy zlecenia zawarte z kierowcą zostały zawarte w dniach [...] a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 500 złotych. 4.Dla kierowcy K. N. i: -plik nr n[...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 172/; umowa o pracę nr [...] została zawarta z kierowcą dnia [...] r. karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 500 złotych. 5.Dla kierowcy M. M. -plik nr[...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 173/; umowa zlecenia nr nr [...] zawarta z kierowcą dnia [...] a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr[...] , który został . wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 174/; umowa zlecenia nr [...] została zawarta z kierowcą dnia [...] a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z zachowaniem terminu 28 dni; Organ odwoławczy zważył, iż w tym zakresie przedsiębiorca dochował terminu na wczytanie danych, i niezasadne jest karanie za ten okres. Kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 500 złotych. 6.Dla kierowcy D. D.: -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 175/; kierowca wykonywał zadania przewozowe na rzecz przedsiębiorcy w okresach: [...] r. oraz [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 176/; kierowca wykonywał zadania przewozowe na rzecz przedsiębiorcy w okresach: [...] r. a karta została wydana w dniu [...] r., a zatem dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenia wyniosła 500 złotych. 7.Dla kierowcy M. D.: -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 177/; kierowca jest jednocześnie przedsiębiorcą. Okres kontroli obejmował okres od dnia [...] r. Karta została wydana w dniu [...] r., a zatem stwierdzono, iż dane zostały wczytane z uchybieniem terminu 28 dni; -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu: brak) /karta nr 178/; kierowca jest jednocześnie przedsiębiorcą. Okres kontroli obejmował okres od dnia [...] r. Karta została wydana w dniu [...] r. Dane z karty kierowcy zostały poprzednio wczytane w dniu [....] r., a zatem dane zostały wczytane z zachowaniem terminu 28 dni; Kara za powyższe wykryte naruszenie wyniosła 500 złotych. Odnośnie do powyższych stwierdzonych naruszeń organ odwoławczy wyjaśnił, iż rozporządzenie Komisji nr 581/201 określa maksymalne okresy wczytywania danych. Obowiązujący natomiast art. 10 ust. 5 lit. a ppkt ii) rozporządzenia nr 561/2006 (WE) daje Państwom Członkowskim kompetencję do określenia częstotliwości pobierania danych ze wskazaniem, że dopuszczalne jest określenie krótszych terminów wczytywania danych. Proponowanie przez stronę stosowania bezpośrednio przepisów rozporządzenia (WE) 561/2006, i stosowanie przy wykładni prawa definicji w języku obcym nie może zasługiwać na uwzględnienie. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż w polskim systemie prawnym prawomocne orzeczenia sądów powszechnych nie stanowią źródła prawa, stąd też organ odwoławczy nie jest związany interpretacją przepisów prezentowaną w przytoczonym przez stronę wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 września 2014 roku, sygn. akt. III SA/Kr 745/14. Reasumując, w opinii organu odwoławczego, w postępowaniu w I instancji na stronę zasadnie nałożono karę, i tym samym rozpatrując odwołanie, organ nakłada na stronę karę w łącznej wysokości [...] złotych. Odnośnie do naruszenia polegającego na obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego- za każdy pojazd, organ II instancji wskazał, że zgodnie z § 3 rozporządzenia w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera: 1) co najmniej raz na 90 dni; 2) natychmiast: a) przed trwałym bądź okresowym przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi, b) w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego, umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych, c) w przypadku wycofania pojazdu z tachografem cyfrowym z użytkowania; 3) w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty. 2. Dane z tachografu cyfrowego mogą być pobierane częściej niż co 90 dni, jeżeli ich pobieranie zgodnie z ust. 1 pkt 1 stwarzałoby ryzyko utraty danych związanych z prowadzeniem pojazdu wykonującego przewóz drogowy. Sankcją za naruszenie z lp. 6.3.12 załącznika nr 3 ustawy o transporcie drogowym jest kara pieniężna w wysokości 500 złotych sankcjonująca naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd. Ponowna analiza materiału zebranego w niniejszej sprawie wykazała, iż przedsiębiorca okazał do kontroli dane cyfrowe z urządzenia rejestrującego, zainstalowanego w pojeździe o nr. rej. [...] -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu [...] r.) /karta nr 179-185/ -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu [...] r.) /karta nr 186-187/; w związku z powyższym stwierdzono, iż dane z tachografu cyfrowego zostały wczytane z uchybieniem terminu 90 dni. -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu [...] r.)-niekompletny /karta nrl88-189/ -plik nr [...] , który został wczytany w dniu [...] r. (data poprzedniego odczytu [...] r.)-niekompletny /karta nrl90-191/ -plik nr[...] , który został wczytany w dniu [..] r. (data poprzedniego odczytu [...] r.)-dwukrotnie /karta nr 192-195/; w związku z powyższym stwierdzono, iż dane z tachografu cyfrowego zostały wczytane z uchybieniem terminu 90 dni. -plik nr [...] (uszkodzony; brak możliwości odczytu i edycji w programie) /karta nr 129-130/ Na podstawie powyższych dokumentów dot. wczytywania danych cyfrowych stwierdzono, iż przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku terminowego wczytania danych z urządzenia rejestrującego, i wymierzono niniejszym karę 500 zł. Odnośnie do zarzutu strony dotyczącego przekroczenia uprawnień przez inspektorów dokonujących kontroli w przedsiębiorstwie organ II instancji stwierdził, że strona podniosła, iż podanie jako podstawy prawnej art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 165/2014, stanowiło przekroczenie uprawnień przez inspektorów dokonujących kontroli, gdyż powyższy akt prawny nie został uwzględniony w zawiadomieniu o kontroli. Strona słusznie zauważyła, iż ww. akt prawny uchylił rozporządzenie (EWG) nr 3821/85. Organ odwoławczy zwrócił jednak uwagę na treść art. 46 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 165/2014, tj.: "W zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo - do daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu - przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia". W preambule zaś do rzeczonego aktu napisano, iż "Akty wykonawcze przyjęte do celów niniejszego rozporządzenia, które zastąpią przepisy załącznika IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i inne środki wykonawcze, powinny zostać przyjęte do dnia [...] r. Jednak jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny te akty wykonawcze nie zostaną przyjęte w terminie, niezbędną ciągłość prawa powinny zapewnić przepisy przejściowe". Jeżeliby przyjąć zatem twierdzenia strony, mielibyśmy do czynienia z sytuacją, w której nie ma ciągłości prawa, co jest oczywiście nie do przyjęcia. Odnośnie do okoliczności wskazujących na możliwość zastosowania art. 92b, oraz art. 92c u.d.t. organ II instancji wskazał, że w niniejszej sprawie strona nie wykazała, że nie miała wpływu na powstałe naruszenia i nie mogła im zapobiec, a tym samym organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania ww. przepisów. Organ pierwszej instancji na podstawie wyjaśnień strony złożonych w toku postępowania odstąpił od nałożenia kary administracyjnej za niektóre ze stwierdzonych w toku kontroli naruszeń. Organ odwoławczy po ponownej analizie całości materiału dowodowego podzielił jednak wnioski organu pierwszej instancji i zważył, iż organ słusznie odstąpił od nałożenia kary w określonych przypadkach: -przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez kierowcę K. J. w dniach [...] r. o 1 godzinę i 47 minut; - przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przez kierowcę K. N. w dniu [...] r. o 50 minut; -przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przez kierowcę K. N. w dniach [...] r. o 4 godziny i 9 minut; -skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę K. N. w dniach [...] r. o 4 godziny i 20 minut; -skrócenie dziennego czasu odpoczynku przez kierowcę D. D. w dniach [...] r. o 1 godzinę i 49 minut; -nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych z tachografu zainstalowanego w pojeździe [...] , za okres od dnia [...] r. do dnia [...] r., tj. łącznie 11 dni; -nieterminowe wczytanie danych z tachografu zainstalowanego w pojeździe [...] [...] ; -skrócenie tygodniowego odpoczynku przez kierowcę J. J. w dniach [...] r. do 26 godzin i 38 minut; -przekroczenie łącznego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni przez kierowcę J. J. w okresie [...] r. o 7 godzin i 7 minut. W opinii organu odwoławczego postępowanie przed organem I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ odwoławczy stwierdzono, iż łączna kwota kar pieniężnych za wszystkie popełnione przez przedsiębiorcę naruszenia wynosi [...] złotych, jednak karę pieniężną nałożono w wysokości 15 000 złotych zgodnie z ograniczeniem określonym w art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Pismem z dnia [...] r. M. D. złożył skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., zarzucając jej naruszenie: - art. 6 k.p.a. poprzez oparcie procedury kontrolnej na uregulowaniach nieobjętych dyspozycją art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez oparcie decyzji tylko na części materiału dowodowego, - art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie należyte sprawy. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że kontrola dokonana w siedzibie przedsiębiorstwa uwzględniała wymagania zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 4 lutego 2014 r. nr 165/2014 w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym (...), co skutkowało tym, ze organ w momencie kontroli nie był uprawniony do jej przeprowadzenia. Nałożona na stronę kara pieniężna wiązała się z naruszeniem przez stronę obowiązków i warunków przewozu, o których mowa w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Przepis ten wskazuje wyczerpujący katalog podstaw prawnych, w oparciu o które działają organy inspekcji, a wśród których nie zostało wymienione ww. rozporządzenie. Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że w sprawie ma zastosowanie art. 47 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym odesłania do uchylonego rozporządzenia uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia, to należy zwrócić uwagę, że przepis ten zaczął obowiązywać dopiero [...] r., a nadto, zasada supremacji prawa wspólnotowego nad krajowym nie przewiduje procedury zmiany przepisem wspólnotowym przepisu krajowego. Skarżący podniósł również zarzut błędnego rozliczenia terminów odczytu danych z karty kierowcy i z tachografu cyfrowego poprzez uwzględnienie dni kalendarzowych a nie dni roboczych, co w konsekwencji naruszyło pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców. Zdaniem skarżącego, także ww. rozporządzenie nie zostało wymienione w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, co powoduje, że organ po raz kolejny wykroczył poza uprawnienia nadane mu przez ustawodawcę w tym przepisie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten, jak i poprzedzająca go decyzja organu I instancji, nie są zgodne z prawem, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie, mimo że nie wszystkie jej zarzuty Sąd uznał za trafne. Jak wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z treści uzasadnienia skargi wynika, że zarzucanych nią naruszeń prawa materialnego i procesowego skarżący upatruje w związku z przypisaniem mu między innymi naruszeń opisanych w lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.). W tym zakresie Sąd skargę uznał za zasadną. W ocenie Sądu organy administracji publicznej obu instancji orzekające w sprawie, w odniesieniu do objętych decyzją ustaleń prowadzących do przypisania skarżącemu naruszeń opisanych w lp. 6.3.12 i 6.3.11 załącznika do ustawy o transporcie drogowym i wymierzenia za te naruszenia kary, dokonały niewłaściwej wykładni przepisów prawa materialnego i w efekcie niewłaściwie przepisy te zastosowały. Organ odwoławczy odnosząc się w swej decyzji do zarzutów naruszenia lp. 6.3.12 oraz lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wyjaśnił, że rozporządzenie Komisji nr Jurę określa maksymalne okresy wczytywania danych z kart kierowców oraz danych z tachografów pojazdów i powołał się na treść § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 ze zm.). Zgodnie z tym rozporządzeniem dane z tachografów cyfrowych (§ 3) podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni, a dane z karty kierowcy (§ 4) co najmniej raz na 28 dni, przy czym z treści uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji można wysnuć wniosek, że okresy te organy orzekające odnoszą do dni kalendarzowych. Tymczasem, z pkt 3 preambuły do Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. U. UE L z dnia 2 lipca 2010 r.), wynika, że: "Określając maksymalne okresy na wczytywanie danych należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności". Co do omawianych naruszeń istota sporu sprowadza się zatem do oceny, czy i jaki wpływ na wykładnię prawa krajowego ma pkt 3 preambuły wskazanego wyżej rozporządzenia. Kwestią zasadniczą jest bowiem to, czy przy realizacji obowiązków pobierania danych z tachografów cyfrowych i z kart kierowców, podmiot obowiązany powinien uwzględnić każdy dzień kalendarzowy czy też wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. Po pierwsze, w ocenie Sądu, pojęcie "dni zarejestrowanej działalności" należy odnosić do dni zarejestrowanej działalności przez jednostkę pojazdową i dni zarejestrowanej działalności na karcie kierowcy, gdyż tylko takie rozumienie wynika z pkt 1 tejże preambuły. Wyklucza to jakąkolwiek inną wykładnię, chociażby taką, jak prezentowana niekiedy w orzecznictwie (np. w wyroku WSA w Kielcach z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 347/15), która nawiązuje do dni zarejestrowanej działalności przedsiębiorcy. Po drugie, w kontekście pkt 3 preambuły do wyżej wskazanego Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r., w pełni zasadny jest zarzut naruszenia zasady pierwszeństwa prawa unijnego nad prawem krajowym. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wyrażone w wyroku z dnia 12 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Rz 1556/14. W wyroku tym Sąd, który badał zgodność z prawem przypisanego stronie naruszenia Lp 6.3.11. załącznika Nr 3 do u.t.d. stwierdził, że: "rozporządzenie Komisji nie mogło zostać pominięte przez GITD przy ustalaniu okresu, w jakim skarżący miał sczytywać dane z kart kierowców. O obowiązku stosowania się organu do przepisów rozporządzenia Komisji, decydowała treść art. 91 ust. 3 Konstytucji RP oraz związana z tym przepisem zasada zobowiązująca organy administracji do przestrzegania pierwszeństwa prawa wspólnotowego wobec prawa krajowego i odmowy stosowania prawa krajowego niezgodnego z prawem wspólnotowym. Strona skarżąca słusznie zwraca uwagę na treść art. 2 rozporządzenia Komisji, w myśl którego rozporządzenie to wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z traktatami. Naruszając zasadę prymatu prawa unijnego nad prawem krajowym GITD pominął, iż dniami zarejestrowanej działalności (pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji) są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, w których nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowy obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. Innymi słowy, nie są to wszystkie dni kalendarzowe jak przyjął to GITD, kierując się wyłącznie przepisami krajowymi. Zdaniem WSA, nie można wymagać od adresata normy ustanawiającej wymóg sczytywania danych rejestrowanych, aby realizował ten wymóg także za dni, w których obowiązek rejestracji danych nie istniał (...) Może wchodzić w grę stosowanie sankcji administracyjnej (np. kary pieniężnej) tyko wówczas gdy istnieje w porządku prawnym wyraźna norma prawna podlegająca sankcjonowaniu (norma sankcjonowana). Ponieważ nie można powiązać wymogu rejestracji czasu pracy kierowcy z okresem jego zatrudnienia u przedsiębiorcy, to nie można karać za brak rejestracji danych, gdy kierowca nie wykonuje przewozu lub nie jest obowiązany odpocząć od wykonywania przewozu. Podkreślenia wymaga, że wyżej cytowane stanowisko znalazło pełną aprobatę w dotyczącym innej sprawy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 2396/14. Nie ulega też wątpliwości, że taka sama argumentacja, jak przywołana w cytowanym wyżej wyroku WSA w Rzeszowie, odnosi się do rozumienia obowiązku pobierania danych z tachografów cyfrowych pojazdów, jako do dni zarejestrowanej działalności tychże pojazdów. W tym stanie sprawy za zasadne uznać należy stanowisko skarżącego, że do rozliczenia czasu na odczyt danych z tachografu oraz z karty kierowcy stosuje się wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, a co za tym idzie trafny jest zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez jego błędną interpretację w zakresie naruszeń objętych lp 6.3.11 i 6.3.12 oraz przepisów postępowania administracyjnego w zakresie dokonania ustaleń faktycznych co do tych naruszeń. Stwierdzenie powyższych naruszeń stanowiło podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie ustalenie stanu faktycznego dotyczącego naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie penalizowanym w lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika Nr 3 do tej ustawy, z uwzględnieniem powyższych zapatrywań Sądu co do wykładni sposobu obliczania obowiązujących okresów sczytywania przez zobowiązany podmiot danych z tachografów cyfrowych oraz z kart kierowców i wydanie rozstrzygnięcia odpowiednio do wyników tych ustaleń. Niezależnie od powyższego, trzeba wskazać że, jak już była o tym mowa na wstępie niniejszych rozważań, sąd poddał kontroli legalności całość zaskarżonej decyzji. W jej wyniku, w pozostałym zakresie nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz do podważenia ocen prawnych związanych z tymi ustaleniami. I tak, bezzasadny okazał się zarzut dotyczący braku uprawnień organu do kontroli wykresówek skutkujący niezgodnym z prawem stwierdzeniem jednoczesnego używania kilku wykresówek oraz okazania wykresówek bez zarejestrowanych okresów aktywności (lp. 6.3.5 i 6.3.8 załącznika nr 3). Zdaniem skarżącego, organ nie mógł zastosować rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym (...) ponieważ nie zostało ono wymienione w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Z takim stanowiskiem skarżącego nie sposób się zgodzić. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym, przez obowiązki lub warunki przewozu drogowego należy rozumieć obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz aktów prawnych wymienionych w pkt 22 lit. a) do y), przy czym w pkt 22 lit. a) wymieniono rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. L 370 z 31.12.1985, str. 21). Wymienione wyżej rozporządzenie Rady (EWG) z 20 grudnia 1985 r. obowiązywało do dnia 2 marca 2016 r. Z tą datą zostało ono uchylone na mocy art. 47 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. U. UE.L.2014.60.1). Zgodnie ze wspomnianym art. 47 cytowanego rozporządzenia z dnia 4 lutego 2014 r. "niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 3821/85. Odesłania do uchylonego rozporządzenia uznaje się za odesłania do niniejszego rozporządzenia". Z kolei w myśl art. 46 tego rozporządzenia, w zakresie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu, które nie zostały przyjęte i nie mogą być stosowane od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, nadal obowiązują przejściowo - do daty wejścia w życie aktów wykonawczych wspomnianych w niniejszym rozporządzeniu - przepisy rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, w tym przepisy załącznika IB do tego rozporządzenia. Jak wynika z treści art. 48 wspomnianego rozporządzenia z dnia 4 lutego 2014 r., rozporządzenie to weszło w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jednakże z zastrzeżeniem środków przejściowych, o których mowa w art. 46, ma ono zastosowanie od dnia 2 marca 2016 r., przy czym art. 24, 34 i 45 mają zastosowanie od dnia 2 marca 2015 r. Rozporządzenie to wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy wskazać, że prawidłowo organy obu instancji w wypadku naruszenia polegającego na jednoczesnym używaniu kilku wykresówek oraz okazaniu wykresówek bez zarejestrowanych okresów aktywności powołały się na przepis art. 34 cytowanego powyżej rozporządzenia z dnia 4 lutego 2014 r. W tym stanie sprawy należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 3 oraz art. 135 p.p.s.a. orzec jak w pkt I sentencji. W przedmiocie kosztów (pkt II sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 tej samej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia swych praw.