II SA/Go 44/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku U.M., K.W., E.S. i A.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U.M., K.W., E.S. i A.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. U.M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2016 roku nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa drogi gminnej nr [...] – ul. [...] oraz budowa drogi gminnej nr [...] – ul. [...] na dz. nr [...]". Wraz ze skargą został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji, w którego uzasadnieniu strona podaje, że na podstawie zaskarżonej decyzji organ przystąpił już do wstępnej realizacji inwestycji, a jej dalsza realizacja spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zniszczenia otoczenia domu skarżącej. Odrębnym pismem K.W., E.S. i A.S., reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyły skargę na opisaną powyżej decyzję Wojewody. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 45/17. W skardze strony zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzając, iż jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki, gdyż decyzja ta ma na celu wywłaszczenie i wybudowanie na wywłaszczonych nieruchomościach drogi gminnej wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2017r. (sygn. akt II SA/Go 45/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. połączył sprawy z ww. skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpoznając wnioski w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wskazać przede wszystkim należy, że decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ze swej natury zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać ich wystąpienie w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, sąd winien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 588/08, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie trzeba zatem mieć na uwadze to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców. Ponadto zwrócić również trzeba uwagę na fakt, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2031 ze zm.) ma szczególny charakter i jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (vide: postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10).Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej stronie skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest bowiem instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez osoby zainteresowane mogą być postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.